Veiðimaðurinn - 01.04.2009, Síða 21

VEIÐIKONAN MJOLL
Vinkonurnar Guðrún
En þarna var ég senl sagt koniin út í raiðjan
flauminn fyrir neðan Æðarfossa með leiðsögu-
manninum. Hann róaði nú reyndar taugarnar
með því að segja mér að þarna væri hvergi
djúpt.Við fórum að hyl sem kaflaður er Kerið
og settum undir svarta Frances-túpu.Jón Helgi
sagði mér síðan að kasta á ákveðinn blett í
Kerinu. Ég gerði það og túpan var varla lent í
vatninu þegar hún var tekin með ofsakrafti.
Þetta gerðist svo snöggt að ég hélt ég hefði fest í
steini og væri pikkföst.
„Þú hefur sett í risalax," sagði leiðsögu-
maðurinn. Og það var enginn smáræðis lax.
Hann dró mig niður eftir allri ánni og hama-
gangurinn var engu líkur. Við óðum á eftir
honum niður eftir Breiðunni og hann reif alla
línuna út af hjólinu. Þetta var mikil barátta og
tvíhendan kengbogin allan tímann.Við höfðum
ekki hugmynd um hvað hann var stór en sáum
að þetta var vænn iiskur þegar hann stökk lengst
fyrir neðan okkur. Ég landaði honum loksins
niðri við bátalægið. Ég lét Jón Helga mæla
fiskinn þrisvar til að vera alveg viss um að
hann væri áreiðanlega 20 pund. Ég spurði
hvort ég rnætti ekki fá hann tíl að stoppa
hann upp en hann sagði að reglur væru reglur
og við yrðunr að sleppa honum. Svo datt
honum í hug að setja hann í klakkistuna og ég
samþykkti það og fiskurinn fór í kistuna. Eftir
að heim var kornið datt mér hins vegar í hug
að hringja á Laxamýri og spyrja hvort ég gæti
ekki fengið hann til uppstoppunar eftir að hann
hefði verið kreistur. Það reyndist auðsótt,Jóni
Helga fannst þetta frábær hugmynd og laxinn
var sendur til Akureyrar og nú á ég hann uppi
á vegg.
Þetta var eini laxinn sem ég veiddi í þessum túr
en ferðin var vel þess virði og síðan er ég gjör-
samlega heifluð af Laxá. Gumnri fékk síðan 18
punda lax á sama stað þannig að við fengum þarna
tvo stórlaxa í beit. Ég man að ég hugsaði allan
tímann. „Ég skal ekki missa þennan lax. Hann
skal á land.“
Við höfum reyndar ekki farið aftur á Laxamýrar-
svæðið en höfuni tekið miklu ástfóstri við ána og veiðum nú i þeim
hluta árinnar sem tilheyrir Nesi.“
Veiðiáhuginn hefur ágerst frekar en hitt að sögn
Mjallar og nú er hún búin að koma saman
kvennaholli sem á sína föstu daga í Nesi.
„Við köllum þennan hóp Kavíarklúbbinn og það komast færri í
hann en vilja. Þetta eru hressar konur sem hafa áhuga á veiði.Við
eruni með átta stangir þarna og erum fjórtán saman um þær.Við
vorurn í Nesi 15. - 18. ágúst í fyrra í 26 stiga hita og okkur gekk
ágætlega. Þegar leiðsögumennirnir fiéttu að það væri að koma
ún Kristmundsdóttir og Mjöli fyrir utan veiðihúsið í Nesi.
Kavíarklúbburinn hefur farið saman til veiða í Laxa
stundu í veiðihúsinu í Nesi.
. Hér er hópurinn á góðri
kvennaholl þá hugsuðu þeir sem svo að þetta yrðu léttir og
viðburðasnauðir dagar. Það yrði bara sofið út alla morgna og lítið
veitt. Sú varð aldeilis ekki raunin.Við vorum mættar í vöðlunum á
slaginu klukkan átta á morgnana og nýttum tímann vel. Enda
fengum við allar laxa og þijár lönduðu maríulaxinum sínum þarna.
Það voru engir smálaxar heldur 13 og 14 punda laxar.Við höfiim
áhuga á að fara í fleiri ár en viljum helst fara þangað sem von er á
þessum stóru.
Við nennum engu veseni eða svona slarkveiði og viljum bara fa
fulla þjóuustu. Þar sem ég hef mikla reynslu af rekstri veiðihúsa tók
ég mér það bessaleyfi að hringja í kokkinn í Nesi áður en við komurn