Heimili og skóli - 01.08.1954, Síða 23

HEIMILI OG SKÓLI
67
vegna tók ég málið upp á ný í útvarpi
og blöðum, en fékk litlar undirtektir,
að mér fannst. Sneri ég mér þá til ráð-
herranna, Björns Ólafssonar, þáver-
andi menntamálaráðherra, og Evsteins
Jónssonar, fjármálaráðherra, og ræddi
við þá, en þeir tóku báðir vel í það.
Hóf Björn Ólafsson strax viðræður við
Landsbankann um mál þetta af skiln-
ingi og velvilja, og samdi ég fyrir hann
nokkra greinargerð um þessa starf-
semi erlendis. Jafnframt lét bankinn
mann frá sér, sem staddur var erlendis,
kynna sér starfsemi þessa og athuga
starfshætti hennar, og samdi síðan
greinargerð um þetta fyrir bankann.
Oft hafði ég rætt þetta málefni við
fræðslumálastjórann, sem jafnan hef-
ur verið því mjög hlynntur. Hafði ég
einnig, þegar hér var komið, minnzt á
það við bankastjóra Búnaðarbankans
og einn af bankastjórum Útvegsbank-
ans, sem báðir tóku því vel. En mestan
áhuga á framgangi þess hefur Jón
Árnason, bankastjóri Landsbankans,
sýnt. Fyrir hans forgöngu og atbeina
var málið tekið upp á ný, og lögðu
bankastjórar Landsbankans það til við
bankaráðið, að bankinn hefði for-
göngu um sparifjárstarfsemi meðal
skólabarna landsins, sem fyrst og
fremst miði að því að glæða og styðja
sparnaðaranda og ráðdeild meðal upp-
vaxandi æsku í landinu. Og sem upp-
örfun og ábending um það, hvers væri
óskað og hvert stefnt, skyldi bankinn
gefa hverju skólabarni, frá 7 ára aldri,
sparisjóðsbók með 10 króna innstæðu,
og skyldi svo gert árlega fyrst um sinn
þeim bömum, sem við bætast. Þetta
samþykkti bankaráðið á fundi sínum
12. jan. s.l. Er sú samþykkt hin mark-
verðasta og stofnuninni til mikils
sóma ,og ber að vænta þess, að hún
hafi heillavænleg áhrif í framtíð. Og
þess ber þá einnig að geta, að þegar í
upphafi tók Landsbankinn það fram,
að forganga sín í þessu efni sé ein-
göngu miðuð við eðli málsins og til-
gang, en alls ekki við það. að væntan-
leg viðskipti séu á nokkurn hátt miðuð
við hann einan. Mun bankinn því
gera ráðstöfun til þess, að börnin eign-
ist sparisjóðsbækur með framlagi hans
í, í lánastofnun. sem næst er heimili
þeirra og auðveldast er fyrir þau að
skipta við, og er hér átt við banka,
bankaútibú, sparisjóði og innláns-
deildir kaupfélaga. í»á réðst það svo.að
ég ræddi þessi mál nokkuð í erindum
í útvarpi og annars staðar, og reyndi
jafnframt að undirbúa framkvæmdir
með manni þeim, sem bankinn hefur
valið til þess frá sér. Hef ég flutt
nokkra þætti í útvarpi, sem snerta
þetta mál beint og óbeint, og í sam-
bandi við kennslueftirlitið í vetur hef
ég flutt erindi víðs vegar um Norður-
land, bæði í skólum og á fundum með
foreldrum, og þá m. a. komið inn á
þessi efni. En áður hafði ég mjög hvatt
til þess, að afnuminn yrði skattur á
sparifé, og jafnframt, að athugaður
yrði möguleiki á því, að tryggja spari-
fé gegn rýrnun, sem opinberar aðgerð-
ir kynnu að valda. Er nú skattrelsið
lögleitt, og er það mikil uppörfun fyr-
ir alla þá, sem vilja vinna að þessum
málum. Hins ber þó að gæta og hafa
hugfast, að málefni það, sem hér um
ræðir, er fyrst og fremst uppeldislegs
eðlis, og að söfnuun sparifjár meðal
barna er aðeins meðal að marki, en
alls ekki sjálft markmiðið. Og svo skal