Heimili og skóli - 01.08.1965, Blaðsíða 11

FRÚ LÁRA SIGURBJÖRNSDÓTTIR:
Börnin okknr og við
— ÚTVARPSERINDI —
Þegar rætt er um hlut heimilanna í
menntun æskunnar, hlýtur uppeldið að
vera þar snar þáttur. Undirstaða, sem
hyggt er á og veldur því miklu, að það
takist sem bezt. A þessum tækni- og um-
bótatímum, sem nú eru, og þó sérstaklega
hér á landi, þar sem mikið heljarstökk
hefur verið tekið í allri þróun, hefur und-
irstaða þjóðfélagsins, heimilið, raskast frá
því, sem áður var og þykir sumum nóg
um. Þó er hér sem oftar, að meira ber á
því, sem aflaga fer, meira rætt um það. En
því er þó ekki að neita, að heimilin eiga
í vök að verjast með að hafa börnin sín
í friði fyrir síáleitnari ásóknum og áróðri
þeirra, sem hugsa aðeins um að græða á
unga fólkinu. Auglýsingar um skemmtanir
og aftur skemmtanir, dynja jafnt og þétt
úr öllum áttum, en sígarettur og áfengi
fylgja í kjölfar skemmtananna.
Aldrei hafa freistingarnar verið fleiri,
og það er aðdáunarvert, hve klakklaust all-
ur fjöldinn af unglingunum kemst í gegn-
um það flóð. En það er að þakka áhrifum
þeirra heimila, sem hafa enn í heiðri heil-
brigt uppeldi og heimilishætti alla.
Um daginn bar þetta mál á góma og
móðir ein sagði, að sjálfsagt þætti ungling-
um heimilið gamaldags, en orðið gamal-
dags eða að vera gamaldags þykir algjör-
lega ófært, það vita allir. En það var sann-
arlega heilbrigt. Að fara snemma á fætur
og snemma í háttinn. Börnin fóru í skóla
klukkan átta að morgni, fengu auðvitað
sinp morgunverð áður, en þar mun oft
vera misbrestur hjá fjölda heimila. Brauð
og mjólk í nesti svo sem vera ber. Félagar
barnanna velkomin til leikja, og það, sem
mest var um vert, að foreldrarnir gáfu
sér tíma til að ræða við börnin og hlusta
á þau, ef eitthvert vandamál bar að hönd-
um. Utvarpið var ekki látið standa opið
í tíma og ótíma. Báðir foreldrarnir voru
bókavinir, en það þarf næði til að lesa
bækur. Þessi móðir þurfti ekki að hafa
áhyggjur af því, ef það gisti annars staðar,
að það gæti ekki sofnað nema dans- og
dægurlög dyndu yfir því. En kona ein kom
til forstöðumanns sumardvalarheimilis,
mjög áhyggjufull vegna þess, að fjögra eða
fimm ára barn hennar, sem var á þessu
heimili, gæti ef til vill ekki sofnað nema
útvarpið væri opið. Líklega hafa taugar
þess barns ekki verið í góðu ásigkomulagi
— blessað barnið vant þessum hávaða
nætur og daga.
HEIMILI OG SKÓLI 55