Heimili og skóli - 01.08.1965, Blaðsíða 33

I mörg:
horn
að líta
Allir kennarar kannast við börnin, sem
alltaf eru ókyrr í bekknum, eiga erfitt með
að festa hugann við námið og taka því
litlum framförum. Þessi börn spilla einnig
andrúmsloftinu í bekknum, þannig, að þau
trufla og raska jafnvæginu. Þegar svo ber
við, hljóta að liggja til þess einhverjar or-
sakir, einhver jafnvægisskortur hið innra
með þessum börnum. Hugsanlegar orsakir
til þessara hátta barnsins, geta legið í heim-
ili þess, t. d. langvarandi óregla af ýmsu
tagi, og er þá sjálfsagt að grennslast eftir
því, ræða við foreldra og kynna sér að
öðru leyti, hvernig barnið er heima fyrir,
ef ekkert sérstakt kemur í ljós við þessa
eftirgrennslan, er sjálfsagt að ráða foreldr-
um til að fara með barnið til sálfræðings.
Þá er það annað, sem oft vekur athygli
kennara, en það eru börnin, sem alltaf eru
syfjuð á morgnana og geyspandi fram eft-
ir öllum morgni. Þessi börn eru jafnframt
dauf og fjörlaus og fylgjast oft illa með
kennslunni. Ástæðan fyr.ir þessu fjörleysi
er oftast sú, að börnin hafa ekki fengið
nægan svefn, hafa farið of seint að hátta.
Venjulega fær kennarinn þarna litlu á-
orkað, þótt hann hafi tal af foreldrunum.
Þetta er heimilisvenja að fara seint að
hátta og henni verður ekki breytt svo auð-
veldlega. Það mætti þó hugsa sér að hægt
væri að koma börnunum í rúmið, þótt full-
orðna fólkið vekti eitthvað fram á kvöld-
ið, en venjulega vaka börnin líka, nema
þau allra yngstu þangað til fullorðna fólk-
ið fer að hátta.
Islenzk heimili, einkum þéttbýlisheimili,
eiga ekki eins grónar erfðavenjur og fólkið
í gömlum borgum. Islenzku heimilin eru
ekki eins föst í sniðum, ekki eins mikill
kastali og t. d. brezk heimili.
Stundum er bíóferðum barna um að
kenna, að þau komast ekki í rúmið, stund-
um gestir, foreldrarnir kannski ekki heima.
en líklega er algengasta orsökin rótgróin
heimilisvenja.
Um kvikmyndirnar er annars það að
segja, að börn á skólaskyldualdri ættu alls-
ekki að sækja kvöldsýningar kvikmynda-
húsanna ef skóladagur er að morgni, ætti
að vera alveg nægilegt að fara á laugar-
dögum eða á dagsýningar á sunnudögunu
Eg veit að það er erfitt fyrir einstaka for-
eldra að taka sig þarna út úr, og líka erfitt
fyrir börnin. Þó vona ég, að fjöldi heimila
hafi svo mikið taumhald á börnum sínum,
að þetta ætti að vera hægt. Margar kvik-
myndir, þótt leyfðar séu börnum, hafa
æsandi áhrif, og eru því ekki hollar geð-
heilsu þeirra yfirleitt.
Ég held annars, að okkur skorti geðrænt
jafnvægi inn í uppeldið. Hávaðinn og
hraðinn eru þar miklir friðarspillar, sem
ná með áhr.ifum sínum alla leið inn í heim-
ilin. Útvarpið er einn þessi friðarspillir,
eða getur orðið það, ef það er ekki einnig
sveigt undir heimilisagann eins og börnin.
Ég held meira að segja, að sjálfur hávað-
inn í útvarpinu sé farinn að gegna ein-
hverju hlutverki í lífi manna. Ég endur-
tek, sjálfur hávaðinn, án tillits til menn-
HEIMILI OG SKÓLI 77