Bergmál - 01.03.1947, Síða 13

Bergmál - 01.03.1947, Síða 13
1947 Bergmál eins til að vera hér nokkra daga og hugsa um þig, af því að við höf- um verið svo hamingjusöm hér“. Eg lét undan. Hvað gat ég gert? Þetta gat ef til vill orðið mesta hnossið, sem mér hafði hlotnazt. „Segið mér“, sagði ég við hana, hvers vegna eruð þér viss um, að ég heiti Godfrey? Hvers vegna veit ég það ekki sjálfur? Hvers vegna held ég mig allt annan frk. Gallo- way?“ „Hvernig veiztu, að ég heiti Miss Galloway Godfrey?“ „Eg leit í gestabókina", svaraði ég djarflega. „Einmitt", sagði hún, „og þú gerð- ir það vegna þess, að þú hafði áhuga fyrir mér. Veiztu góði hvers vegna þú hafðir áhuga fyrir mér?“ Eg svaraði engu. Hún lyfti hend- inni með trúlofunarhringnum og sagði: „Þú hefðir áhuga fyrir mér, ef heili þinn reyndi að muna, hann reyndi að gera sér ljóst, að þú ert maðurinn, sem settir hringinn á þennan fingur. Maðurinn, sem ég átti að giftast. Nei, sem ég á að giftast. Hvað segir þú um þetta vinur minn?“ Eg sagði: „Það lætur vel í eyr- um, en ég skil það ekki enn“. „Auðvitað gerirðu það ekki. En hlustaðu nú á það, sem ég hef að segja. Fyrir fimm árum vorum við trúlofuð og í þann veginn að gift- ast. Ég held að við höfum verið hamingjusömustu manneskjur í heimi. Nafn þitt var og er Godfrey Ferring kapteinn. Þegar ég kynntist þér varztu mjög fátækur en óvenju heillandi, það síðarnefnda ertu enn. Þú keyptir trúlofunarhringinn minn fyrir síðustu peningana þína. En þú áttir ljómandi góða hrað- brennsluvél, sem þú hafðir fundið upp sjálfur, þegar ég sýndi pabba hana sagði hann strax, að vélin væri fullkomnari en gömlu tegund- irnar og hann vildi nota þína vél í nýja vagninn, sem verksmiðjan var að smíða um þær mundir. Þú manst sjálfsagt ekki að pabbi lof- aði að borga þér 20.000 pund fyrir uppfyndingarréttinn og þú hefur ekki enn fengið grænan eyri af þeirri upphæð. Peningarnir bíða þín enn“. Eg kleyp mig í fótinn, þetta var ekki sem verst. „Það var á sunnudegi“, hélt hún áfram, og tár komu í hin fögru augu hennar. „Þú komst til Hadden- ham á föstudegi, næsta fimmtudag áttum við að giftast. Þetta var eins og unaðslegur draumur. Framtíð okkar var tryggð. Pabbi var búinn að tryggja þér góða stöðu í fyrir- tækinu, hann var hæstánægður með þig og ég tilbað þig“. Ég kinkaði kolli alveg orðlaus. „Eftir hádegi á mánudaginn fórst

x

Bergmál

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Bergmál
https://timarit.is/publication/1971

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.