Helgarpósturinn - 22.10.1982, Blaðsíða 13

Föstudagur 22. október 1982 jJp&sturinn
áhrif. Ég vona bara að það verði aldrei rann-
sakað til botns. Ég held að rokkið sé nefni-
iega eins og tunglið að því leyti. Þegar menn
voru búnir að komast til tunglsins, gjör-
breyttist allur hugsanagangur hér á jörðunni í
garð tunglsins. Menn hafa ekki sungið „Fly
me to the Moon“ og „Stóð ég útí tunglsljósi",
með sömu sannfæringu síðan".
saman sem einn maður í góðu rokklagi —
hún stendur alltaf fyrir sínu. Engar vélar
geta gert það sama. En það er eins með þessi
nýju tæki og svo margt annað nýtt að það er
ofnotað í stuttan tíma, á meðan það er nýtt“.
— Þetta verður kannski þannig að þú ferð
inní stúdíó og tekur upp einn tón, sem vélarn-
ar sjá svo um að gera að lagi...
„Ætli það ekki. Við Maggi Kjartans eigum
dætur á svipuðu reki og við höfum stundum
velt því fyrir okkur hvernig þetta verði þegar
þær fara að kaupa sér músík í framtíðinni.
Við höfum einna helst komist að þeirri niður-
stöðu að þær labbi útí búð og kaupi einhverja
ákveðna tíðni, sem einhver vél breytir svo í
músík.
Það er stutt í þetta, maður. En ég er samt
alltaf að komast að því betur og betur að það
er gamla rokk and rólið sem blívur. Það er
nokkuð sem ekki er gert með tölvum. Sjáðu
þessar hljómsveitir núna, ’Go’Gos, Belle
Stars og fleiri. Það er gamli fifties fílingurinn
og ekkert annað. Þetta er bara í nýjum bún-
ingi. Ég var rétt nýfæddur þegar þessi lög
voru vinsæl fyrst. Chuck Berry, Bo Diddley
og þessir kallar eru grunnurinn undir músík-
inni enn þann dag í dag. Rokkið lifir“.
— Hvað er það í rokkinu sem er svona
sérstakt?
„Ætli það sé ekki takturinn. Þessi agressíf-
heil í honum. En ég held að enginn viti
það —- sem er eins gott kannski. Kannski
slær rokkið á móti hj artanu. Kannski það hafi
Náhvæmiega
að gerasi
Rohkari
eða erooner?
— Hefurðu einhverntíma lært eitthvað að
Paul McCartney sé þetta bæði. En það er ef
til vill ekki nógu gott að hafa gaman af svona
„víðri" músík. Ég hef bara aldrei getað ein-
skorðað mig við eitthvað eitt, og verið harður
á því“.
Þungi og léit
syngja?
„Nei. Ekki í skólum. Ég hef lært af
mönnum sem ég þekki, þ.e. rétta öndun og
svoleiðis.Einhverntíma fór ég í nokkra pí -
ianótímaog gítartíma. En þetta er fyrst og
fremst það sem menn kalla sjálfmenntun.
Maður lærir af því að hlusta á aðra, og syngja
og hlusta á sjálfan sig. Á því lærir maður
kannski mest. Að hiusta á sjálfan sig“.
— Hvað finnst þér skemmtilegast að
syngja?
„Mér finnst gaman að syngja fídings rokk,
en líka erfiðar ballöður sem reyna á raddsvið-
ið. Þegar Gunna Þórðar tekst vel upp í ball -
öðurn. eins og t.d.Vetrarsól af plötunni hans,
eða Skýjaglópar af minni plötu, þá er gaman.
Ég tala ekki um þegar Ólafur Haukur gerir
góðan texta“.
— Hvenær ætlarðu að gera það upp við þig
hvort þú ætlar að verða rokksöngvari eða
crooner — svona Frank Sinatra, Dean Mart-
in týpa?
„Ég vildi gjarnan sameina þetta hvort
tveggja. Án þess að ég vilji vera með ó-
smekklegar samlíkingar á þá,held ég t.d. að
—Sumir halda því fram að þú sért ekki
listamaður, heldur iðnaðarmaður í músík,
sem framleiði verslunarvöru.
„Það verður víst alltaf einhver að fá á sig
þennan stimpil og ég skal taka hann á mig.
Iðnaðarmaður, ég veit ekki. Ég er atvinnu-
maður í þessu, og hef verið það frá því að cg
var átján ára. Ég hef smám saman vanist á að
taka þessa atvinnu föstum tökum. Og mín
músík er einfaldlega poppmúsík. Dægurlag-
aniúsík. Það er það sem ég hef mest gaman af
að fást við“.
— Þannig að það er ekki von á neinu veru-
iega framsæknu og þungu á næstunni frá
Björgvini Halldórssyni?
„Ég veit það ekki. Ég er núna að vinna að
verkefni sem er ólíkt því sem ég hef verið að
gera áður. Það verður sjálfsagt þyngra. Á
síðustu plötunni minni vann ég svolítið með
synthesizera, digital trommur og þess háttar
og hafði mjög gaman af því. Þetta býður
uppá talsvert mikla möguleika, og ég er svo-
lítið að prófa mig áfram.
En það jafnast ekkert á við gott band. Vel
æfð hljómsveit, þar sem mennirnir smella
Björgvin Halldórsson er orðinn fjölskyldu-
maður fyrir mörgum árum, en hans starf er
ekki draumastarf fjölskyldumannsins. „Mað-
ur reynir að lifa eðlilegu fjölskyldulífi en það
vill ekki alltaf ganga upp“, segir hann. „Ég er
lítið heima, og þar að auki er þetta vinna sem
krefst þess að maður sé að í 24 tíma á sólar-
hring. Þar fyrir utan er ég næturhrafn. Ég er
uppá mitt besta svona uppúr miðnættinu".
Það fer það orð af Björgvin að hann sé
maður athafnanna, að hann keyri félaga sína
og drífi í hlutunum. „Já, ég vil gera í
ekki tala um þá“, segir Björgvin
þegar þetta er borið undir hann. „Oft er sjálf-
sagt kappið meira en forsjáin. En ég á erfitt
með að slappa af. Ég verð alltaf að vera að
gera eitthvað, er eirðarlaus".
Eftir fimmtán ár í eldlínunni væri ef til vill
ekki útí hött að ætla að þreyta væri farin að
setjast að í líkamanum og sálinni. En það er
ekki að heyra á Björgvin. „Ég er núna að
vinna að þessu verkefni sem ég minntist á
áðan og ég vil tala sem minnst um. Annars
hef ég mikinn áhuga á því núna að fara í
hljómleikaferðir erlendis og reyna að víkka
sjóndeildarhringinn svolítið. Svo er ég mjög
heillaður af kvikmyndum og kvikmyndagerð
og hef mikinn áhuga á vinnu við þær. Kvik-
myndin er aðal tjáningarformið núna — hún
nær jú bæði auganu og eyranu".
„Það er útaf fyrir sig allt í lagi að vera
orðinn gamall í hettunni“, bætir hann við.
„Og það er í sjálfu sér bara eðlilegt að maður
verði fyrir gagnrýni þessara ungu og fersku
sem eru að koma inní þetta núna. Það sem
mér finnst vera verst er að það skuli alltaf
þurfa að setja menn til höfuðs þeim eldri.
Sannaðu til, að það verðurekki langt þangað
til litla Björk verður sett til höfuðs Röggu
Gísla. Og áður en langt um líður verður ein-
hver kontinn sem verður settur til höfuðs
Bubba. „Nýr“ Bubbi.
Þetta er lítið land og fámennt, en hér eru
sterkirfjölmiðlar. Á íslandi ermiklu miðlað.
Það er þess vegna voðalega hætt við að sumt
verði í of stórum skömmtum. Það er einmitt
það sem mér finnst um þessa yngri tónlistar-
menn. Núna undanfarna mánuði hefur til
dæmis verið skrifað feikilega mikið um allar
þessar grúppur og einstaklinga, en ef vel er
að gáð, þá er nákvæmlega ekkert að gerast“.