Helgarpósturinn - 02.06.1988, Síða 13
umlukin leyndardómi. Hann er
hægt að skapa til dæmis þegar
þér er boðin sígaretta. Nútíma-
konur eru ekkert að leyna því að
þær reyki ekki og eru fremur
stoltar af. Slíkt er á misskilningi
byggt. Konan á aldrei að segja
meira en nauðsynlegt er:
„REYKINGAR. Ef þér reykið
ekki:
Segið aðeins „nei þakka yður
fyrir" og gefið engar skýringar
nema ef þér bætiö viö áherslu-
laust „ég reyki ekki." Þetta getur
tryggt aö yður veröi ekki boðnar
sígarettur aftur..."
En hvaö gera þær þá sem
reykja? Jú, um þaö er fjallað í
kaflanum um reykingar, undir
titlinum Ef þér verðið:
„Þegar þér hafið þegið
sígarettu, gangið þá ekki um
með hana án frekari aðgerða.
Venjulegast er yður borinn
„eldur" sem þér eigið að þiggja
með kvenlegri alúð. Það er
hræðilegt aö sjá dömu velta
sígarettu milli vara sér, til að
væta hana. Að væta varirnar
örlítið einu sinni nægir, og það
eigið þér að gera án þess að á
því beri. Munið það einnig, að
það er óskemmtilegt og ókven-
legt að hafa sígarettu milli
varanna á meðan þér talið eða
dreifa ösku út um allt. Að reykja
á götum úti eða í almennings-
vagni er blátt áfram útilokað..."
Að sjálfsögðu er fjallað um
vínneyslu í bókinni. Það er kúnst
að drekka kvenlega:
„Þekkið fullkomlega takmörk
yðar og haldið yður örugglega
undir þeim. Aflið yður dálítillar
vitneskju um borðvín, sterk vín
og kokteila, en látið það þó ekki
valda yður áhyggjum þótt
þekking yðar á þessu sviði sé af
skornum skammti.... Fróður
kavaleri miðlar yður með ánægju
af visku sinni, ef þér viðurkennið
að þér vitið sáralítið um þetta
efni. (Þetta gildir í raun líka um
öll önnur umræðuefni...)"
LEGGIÐ SÍMTÓLIÐ
HÆVERSKLEGA Á
GAFFALINN
Þá erum við komnar heim úr
veislunni og auðvitað hringjum
við til að þakka fyrír okkur. En —
það er ekki jafn auðvelt og það
hljómar. Það þarf nefnilega að
slíta samtalinu einhvern tíma og
slíkt getur verið hreinasta snilld:
„Þegar símtalinu er lokið, gerið
þá annað tveggja, að bíða þar til
hinn hefur slitið sambandinu,
eða leggið símtól yðar mjög
hæversklega á gaffalinn. Ef þér
skellið á, jafnvel í ógáti, bendir
það til óþolinmæði. Auðvitað
væri það hjákátlegt ef báðir
aðilar eru jafn hæverskir og hvor
um sig bíður eftir að hinn leggi á
(Það hefur þó aldrei komið fyrir
mig.)"
Reynist ykkur konum ómögu-
legt að fylgja þessari gullvægu
reglu eftir, er hitt reynandi, að
fara heim til þess sem bauð í
veisluna eða hvert sem það var.
En það er líka list. Maður hringir
nefnilega ekki dyrabjöllu bara
rétt sisvona:
„Forðist að gera slíkt snöggt
og með fyrirgangi. Einhver innan
dyra gæti verið veikur,
viðkvæmur eða viðbrigðinn."
Þetta þýðir semsé allt, að
konur í dag eru fæstar mjög
kvenlegar, ef þetta er hin eina
rétta uppskriff að yndisþokka.
Hvernig væri nú að taka sér
þessar leiðbeiningar Mary Young
til fyrirmyndar og koma „kaval-
ernum" verulega á óvart um
helgina??!
HELGARPÓSTURINN 13