Morgunblaðið - 13.01.1961, Síða 12

Morgunblaðið - 13.01.1961, Síða 12
12 MORGUNffLAÐIÐ Föstudagur 13. janúar 1961 rl JMðv&mMdbib Utg.: H.f Arvakur, Reykjavík. Framkvæmdastjóri: Sigfús Jónsson. Rit^mrar: Valtýr Stefánsson (ábm.) Sigurður Bjarnason frá Vigur. Matthías Johannessen. Eyjólfur Konráð Jónsson. Lesbók: Arni Óla, sími 33045. Auglýsingar: Arni Garðar Kristinsson. Ritstjórn: Aðalstraeti 6. Auglýsingar og afgreiðsla: Aðalstræti 6. Sími 22480. Askriftargjald kr. 45.00 á máriuði innanlands. 1 lausasölu kr. 3.00 eintakið. VERKFÖLL ÁN KJARABÓTA ? T Þjóðviljanum í fyrradag birtist grein eftir verka- mann. Hann víkur að kjara- bótum með betri vinnutil- högun, vinnuhagræðingu o.s. frv. og segir síðan: ■' „En það hafa margir til- hneigingu til þess að halda, að þessir möguleikar hafi verið fyrir hendi um langan tíma, en beðið þess dags að henta mundi atvinnurekend- um að draga þá fram í dags- ljósið“. Þessi orð eru mikill áfellis dómur á verkalýðsforystu kommúnista. Stuðningsmað- ur hennar segir — ef til vill óafvitandi — að Alþýðusam- bandið hafi engu sinnt ábendingum um að leitast við að bæta kjörin eftir þeim leiðum, sem líklegar gætu orðið til árangurs. — Þvert á móti segir greinar- höfundur, að slíkar tilraun- ir til verulegra kjarabóta hafi beðið, þar til atvinnu rekendur hafi dregið þær fram í dagsljósið. ^ Morgunblaðinu er að vísu ekki kunnugt um, að at- vinnurekendur hafi barizt einarðlega- fyrir úrbótum á þessu sviði, en þó munu um- ræður hafa farið fram á milli þeirra og verkalýðssam takanna um samstarfsnefnd- ir launþega og vinnuveit- enda. Á hinn bóginn hefur blaðið margsinnis bent á, að eftir allt sukkið, sem þróazt hefur í íslenzku þjóðlífi á tímum „vinstri stefnunnar", mundi án efa vera hægt að ná margvíslegum árangri með heiðarlegu samstarfi vinnuveitenda og atvinnu- rekenda, sem miðuðu að framleiðsluaukningu, sem gerði kleift að bæta kjörin. ! t Þessum hugmyndum hafa kommúnistar verið algjör- lega andvígir og á því er ein skýring og aðeins ein: Þeir vilja fyrir hvern mun koma í veg fyrir þær kjara- bætur, sem örugglega gætu náðst með heiðarlegri sam- vinnu aðila, vegna þess að kjör verkamanna skipta þá engu máli, heldur líta þeir á verkalýðinn sem tæki, er nota skuli í pólitískum átök- xun til að koma hinum ötulu baráttumönnum gegn allri „fjárplógsstarfsemi“, eins og Hannibal Valdimarssyni, í æðstu valdastöður þjóðfé- lagsins. Þeirra vígorð er: .yerkföll án kjarabóta. P Launþega og þjóðarheild- ina varðar hinsvegar mestu að auka framleiðsluna og bæta lífskjörin. Þess vegna á þeirra kjörorð að vera: Kjarabætur án verkfalla. HÆTTULEGT VOPN Deuters fregnir í gær ■*■*• hermdu, að vonir stæðu nú til, að ástandið færi batn- andi í Belgíu og þær hörm- ungar, sem verkföllin hafa leitt yfir þjóðina taki enda. Þó er enn djúp staðfest milli verkfallsmanna og rík- isstjórnarinnar, en aðgætnari menn úr báðum herbúðum nota hvert tækifæri, sem gefst til að ná einhverju samkomulagi. Er það von allra góðra manna, að sam- komulag megi takast, svo Belgía geti staðið traust og öflug við hlið annarra Atl- antshafsbandalagsríkja gegn ásókn kommúnismans í Ev- rópu. Þótt Tíminn virðist eiga þá ósk heitasta, að ástandið verði sem ískyggi- legast í Belgíu og telji það fasisma að vona annað, er ekki víst að þessu „málgagni íslenzkra samvinnumanna" verði að ósk sinni. Af fréttum í gær mátti skilja að hætta væri á því að verkföllin leiddu til klofnings í belgíska Jafnað- armannaflokknum. Hinir á- byrgari foringjar flokksins vilja leita fyrir sér um sætt- ir, eins og formaðurinn, Leo Collard, sem m. a. hefir rætt við Baldvin konung um ástandið á landinu og hvernig úr megi bæta. Aft- ur á móti hamra sumir helztu foringjar Jafnaðar- manna í suður Belgíu eins og Renard og aðrir öfga- menn Vallóna, á þeirri skoðun, að verkfallsmenn megi hvergi hvika, en þá ber þess að gæta að mál- flutningur þeirra markast af áróðri skilnaðarhreyfing- ar Vallóna, sem vilja fá eins konar sjálfstjórn sér til handa. Þannig á verkfallið að vissu leyti rætur í þjóð- ernistilfinningum, og kann það ekki góðri lukku að stýra. Er þannig orðin nokk- ur hætta á því fyrir Jafn- aðarmannaflokkinn að vopn- ið, sem hann ætlaði að nota gegn stjórninni, verði hon- um sjálfum skeinuhætt. LÍNURNAR SKÝRAST T desembermánuði kröfðust * kommúnistar og Fram- sóknarmenn þess ákaft, að almenningur í landinu yrði U1L YMim. Víðtækt verkefni M I K I Ð og alþ jóðlegt menningarlegt verkefni, sem unnið hefur verið að skattlagður til styrktar út- veginum. Sögðu þeir hag útvegsins þannig að óhjá- kvæmilegt væri að allur landslýður tæki á sig byrðar hans vegna. Ríkisstjórnin svaraði því til, að hún hefði afnumið uppbótakerfið og ekki kæmi til mála að inn- leiða það á ný. Endalok þeirra umræðna urðu á þann veg, að sá arm- ur stjórnarandstæðinga inn- an kommúnistaflokksins og Framsóknarflokksins, sem lýtur forystu Lúðvíks Jósefs sonar, gafst upp við að eyði- leggja viðreisnina með því að knýja fram nýjar upp- bætur. Tók þá Hannibal Valdimarsson við forystunni og nú var blaðinu snúið við: „Útgerðarauðvaldið" græddi þau lifandi ósköp, að sjálf- sagt var að krefjast af því hækkaðra launa. En línurnar hafa nú skýrzt í þessum málum öllum. Áð- ur var baráttunni beint gegn ríkisvaldinu og þess krafizt, að það gerðist samningsaðili fyrir landslýðinn í heild og semdi á herðar honum nýj- ar byrðar. Þær tilraunir hafa mistekizt, vegna þess að hvorki stjórnin né almenn- ingur var tilbúinn til þess að taka við nýjum álögum. — Þannig er deilan orðin bein kjaradeila milli vinnuveit- enda og launþega. Sjálfsagt er, að verkalýðs- samtök tryggi sér eins góð kjör og atvinnuvegirnir geta staðið undir, án þess að hag þeirra sé hætt. Nú vill hins- vegar svo til, að forystu- menn þeirra hafa lýst því yfir, að útgerðin geti ekki einu sinni staðið undir þeim kjörum, sem voru fyrir, hvað þá bættum kjörum. Ekki skal lagður á það dóm- ur, hvort þessi skoðun sé rétt, en hitt er víst, að mikið auknar byrðar getur útveg- urinn ekki borið. Þess vegna gæti verkfall, sem efnt væri til í þeim tilgangi að knýja fram stórmiklar launahækk- anir ekki endað með því, að atvinnurekendur gengju að kröfunum, heldur hlyti það að fara út um þúfur. Vonandi er, að aðilar geri sér grein fyrir þessu í tíma, svo að ekki komi til stöðvun ar flotans. En mikil ábyrgð mundi hvíla á þeim, sem stöðvaði þennan atvinnuveg, eftir að hafa lýst því yfir, að hann geti ekki rWUJS undir auknum byrðum. allt síðan árið 1951, er nú loks að komast það vel á veg, að árangur fer brátt að verða sýnilegur al- menningi. Hér er um að ræða ritun menningar- og vísindasögu mannkynsins frá upphafi til vorra daga — og er það ekkert smá- ræðis verk, eins og menn geta gert sér í hugarlund. Dm 500 höfundar Það var UNESCO (Menn- ingar- og vísindastofnun Sam- einuðu þjóðanna), sem komi verkinu af stað — árið 1951, eins og fyrr segir — og síðan hafa rúmlega 500 rithöfundar, heimspenkingar og vísinda- menn víðs vegar um heim unnið að söfnun efnis í þetta yfirgripsmikila rit. Brezkj vís indamaðurinn sir. Julian Hux ley, sem hefir haft yfirum- sjón með verkinu, skýrði frá Menningar- og vís- indasaga mannsins frá upphafi riiuð undir umsjá sir Julians Huxley því dögunum, að handrit fyrsta bindisins Isegi nú loks fyrir, fullbúið —og að þetta fyrsta bindi myndi koma út samtímis í Bretlandi og Bandarikjunum á hausti kom- anda. jt Gömul hugmynd Hugmyndin að þessu mikla Sir Julian Huxley — margra ára starf .... og sérstæða söguverki kom fram þegar á styrjaldarárun- um — á fundi, sem mennta- málaráðherra vestrænna landa héldu í Lundúnum,, ár- ið 1943. Upphaflega var ætl- unin, að útgáfu verksins skyldi lokið árið 1957 — en það sýndi sig fljótlega, að verkefnið var svo feikilega yfirgripsmikið og erfitt við- fangs, að ekkert viðlit var að standast þá áætlun á nokkurn hátt. Nú eru taldar nokkrar líkur til, að útgáfu verksins verði lokið eftir um það bil tólf ár — og getur þó margt komið fyrir, sem raskar þeirri áætlun. Framhald á bls. 23. Dómkirkjan í Coventry í Eng. landi eyðilagðist að mestu í hinum hamslausu loftárásum Þjóðverja á stríðsárunum. — Kirkjan fékk nú um hátíðirn- ar jólagjöf frá Betlehem, fæð- ingarborg frelsarans. Gjöfin er þriggja lesta þungt granít- bjarg, og hefir verið ákveðið, að steinninn skuli standa frammi fyrir rústum hinnar gömlu kirkju, þar til bygg- ingu nýrrar dómkirkju er lok- ið. Þegar nýja kirkjan er full- byggð. verður steininum kom- ið fvrir í henni — og verður hann þá höggvinn skírnarfontur. sem Þessi mynd var tekin þegar Iþessi sérstæða gjöf Betiehem- borgar var afhjúpuð fyrir jól- in við hátiðlega athöfn. Sjö ára drengur, að nafni Henry Summer, afhjúpaði steininn, en hann er sonur smiðs nokk- urs, sem hefir starfað við bygg ingu hinnar nýju dómkirkju í Coventry allt síðan verkið var hafið, fyrir nokkrum ir- um.

x

Morgunblaðið

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.