Morgunblaðið - 21.02.1961, Blaðsíða 20

Morgunblaðið - 21.02.1961, Blaðsíða 20
20 MORGUNBLAÐIÐ Þriðjudagur 21. febrúar 1961 IVIyrkraverk 10 eftir Beverley Cross í þýðangu Bjarna Arngrímssonar Klukkan var aðeins rúmlega 11, þegar við komum til Mainten on og stönzuðum utan við fallega krá. „Við borðum í ró og næði," sagði Benoit, „og höldum áfram til Belleau um það bil klukkan 2 eftir hádegi. Það er mikilvsegt að þeir séu búnir að kasta öllum leifum frá há- degisverðinum, áður en við kom- um með nýju tunnurnar þeirra- Þegar þar að kemur, viljum við ekki að þær nýju verði opnaðar, fyrr en eftir kvöldverð." Við fórum inn í svala krána og báðum um tvo pernods. Við vorum einu viðskiptavinirnir og Benoit og gestgjafinn, sem var kona, sýndu hvort öðru mikla ástúð. Hún var dökk á brún og brá, feitlagin, og augsýnilega var hún mjög lítið klædd undir sloppnum. Hann var heldur þröngur og hnapparnir voru allt- af að losna og sást þá glitta í húi), sem var jafndökk og í sígauna. Benoit hallaði sér yfir barinn, kleip hana í kinnina og þau hlógu saman, þegar þau köstuðu teningunum í óendan- legu quatre-cent og vingt-et-un spili. >au voru bersýnilega gamlir vinir og ég fór yfir í fjærsta hornið á barnum og starði út um gluggann, yfir síkið og út að höllinni. Eftir svolitla stund fórum við út á stéttina, og konan færði okkur hádegLsverð, kjúkling og salat, og hann var etinn við hvítan, stífaðan borð- dúk undir sóltjaldi. Við fengum Chablis með kjúklingunum og koníak með kaffinu. Og Benoit daðraði stöðugt við konuna, hún snarsnerist allt í kringum borð- ið, ófær um að verja sig höndum hans, er leituðu kinna hennar og og axla, því hún hafði fullar hendur af glösum, diskum og flöskum. Hún drakk kaffi með okkur, og eftir að hún var búin Skrifstofustúlka óskast til vélritunar og annarra skrifstofustarfa hjá stóru fyrirtæki. — Tilboð sendist afgr. Mbl. merkt: „Skrifstofustúlka —- 100 — 1489". Amerískar Karlmannabomsur háar — Verð kr. 160.00 Skóbúðin Laugavegi 63 Laugavegi 38 Serial H<0 5423 i'iti' nxrt MfUTtD Of MONIT OR REPlAtfMINT lf DOT IN CONFORMITY WIIH llil . mSIITUTÍ S STAMDAR0S Pípar, Kanel, Karrí, Múskat, Negull, Engifer, Kúnien, Pap- rika og allra handa. Húsmæður: LION kryddvörur eru góðar og ódýrar. að gefa okkur annað glas af koníaki bauð hún mér vindling. Ég hallaði mér aftur á bak, ljómandi af ánægju, og hlustaði hamingjusamur á suð skordýr- anna yfir vatninu, sem næstum yfirgnæfði ástarkurr Benoit. Konan stóð upp, horfði eymdar- lega á félaga minn og gekk síð- an inn í krána. Beniot sagði ekki neitt en eftir augnabliksþögn af- sakaði hann sig og gekk á eftir henni inn í skuggana. Ég var einn í 20 mínútur, í friði og ró og dró ýsur í skugganum, unz hann kom aftur ilmandi af sápu og neri saman höndunum. „Eigum við að halda áfram?" spurði hann. „En hvað um reikninginn?" ,,Ekkert að óttast," sagði Ben- oit mynduglega. „Skuldin er greidd." Og hann gekk á undan í áttina að vörubifreiðinni. Þegar heyrðist í vélinni, opn- aðist gluggi á annarri hæð yfir röndóttu sólhlífinni og gestgjafi okkar kom í ljós milli tjaldanna dreyminn á svip. Hún veifaði okkur í kveðjuskyni, og ég sá að hinar dökku ax^r hennar voru naktar. „Ca va," sagði ég og gamli maðurinn roðnaði. „Við megum ekki koma þang- að fyrr en tvö," útskýrði hann, ,,og það er synd að fara í bíó í svona yndislegu veðri." Við afhentum aðrar þrjár tunnur við herbúðir 81. fót- gönguliðsherdeildarinnar, sem hélt sig um það bil kílómetra okkar megin við Belleau-þorp. „í>að eru þessir strákar, sem eru látnir þramma uppi í kastal anum, kvöldin sem hljómleikar eru haldnir. Skemmtunin er fyrir þá og fyrir vesalings varð- mennina." ,,Fá engir fangar að koma?" spurði ég. „Nei, þeim er ekki leyft það. Hinir fengju heldur enga hljóm- leika, ef ekki væri vegna leik- hússins. Það er nefnilega mjög frægt, og einhverjir þingmanna- skussar heimtuðu, að því væri haldið við og notað, sem betur fer." Við komum aS aðalhliðinu og ókum upp veginn. Liðþjálfi veif- aði okkur að nema staðar fram- an við varðbyrgið. „Bonjour, monsieur Benoit", kallaði hann. ,,Ertu að annast frændur þína, svínin, í dag?" Hann barði á tunnuna næst sér með montpriki sínu, en hélt sig burtu frá óþefnum. „Og hver er félagi þinn?" spurði hann. ,,Er þetta farið að verða of mikið fyrir þig?" „Þetta er frændi minn frá Elsass," útskýrði Benoit. „Hann hjálpar mér." Ég muldraði góðan daginn við Jiðþjálfann, og hann benti okk- ur áfram og æpti. ,,Haldið á- fram, áður en þið eitrið and- rúmsloftið." Við ókum hægt upp veginn, sem lá gegnum miðjar fangabúðirnar, því að einungis „hinir mikilvægu" voru hafðir í kastalanum, eitthvað 5 eða 6 í allt. Hinir syndaselirnir, her- fangarnir, voi'u hafðir í kofum og skálum til hægri við okkur. Við sáum þá ráfa um í sólskin- inu, leiða á svip, bak við háa girðingu, sem lá meðfram suður- hlið vegarins. Nokkrir þeirra voru naktir niður að mitti og lágu í sólskininu en aðrir léku boltaleík með hangandi hendi. Ég varð undrandi að sjá, að helmingurinn var frá nýlendun- um, hávaxnir Senegalsmenn og margir Norðurafríkumenn. , Við ókum fyrir horn, og ég sá framhlið kastalans skjóta upp fyrir framan okkur. Steinarnir voru næstum gulir í sóiskininu, og aðaldyrnar tvær, serrr sneru fram að hlaðinu, voru málaðar í skærum bláum lit. Tilsýndar leit hann út eins og leikfanga- virki, en alls ekki eins og fang- elsi. Aðeins vesturhliðið var op- ið, og varðmaður með hjálm stóð teinréttur í svalanum undir boganum, sem lá að garðinum. Hann kannaðist við bifreiðina og kallaði eitthvað gegnum glugga á lítilli skrifstofu rétt handan við bláu dyrnar. Ég sá hermann koma út og rölta út í garðinn um leið og við stönzuð- um í rykskýi. Við biðum augna- blik og heyrðum síðan þungan bjálka falla til jarðar. Austur- hliðið opnaðist, og við ókum und ir annan svipaðan boga og stað- næmdumst þannig, að aðeins vélarhlífin á bílnum okkar náði inn í garðinn. „Hver er strákurinn?" spurði varðmaðurinn. ,,Frændi minn frá Elsass," svaraði Benoit. „Hann er að hjálpa mér." Og aftur urraði ég' góðan daginn. Við klifruðum niður og létum síðustu tómu tunnurnar fyrir ut- an dyrnar til hægri. Þrjár sneisa fullar tunnur biðu eftir okkur. Benoit og ég bisuðum við að koma þeim upp á vörubílinn. Vörðurinn horfði á og hló, þegar nokkuð af óþverranum slettist yfir axlirnar á mér. ,,Ef þeir settu lokin almenni- lega á, kæmi þetta ekki fyrir," kvartaði Benoit, en vörðurinn yppti aðeins öxlum og sagði okk- ur að flýta okkur. Ég klifraði upp á pallinn til þess að koma fullu tunnunum frá afturfjölinni og til þess að stelast til að horfa á dyr kap- ellunnar og inn í garðinn. En ég sá ekkert óvænt og enginn mað- ur sást, nema vörðurinn. Dúfur sváfu í turnunum og hvergi sást bóla á Tisson. Við ókum aftur á bak út og snerum á mölinni og hið þunga austurhlíð skall aftur bak við okkur. Ég var vonsvikinn, ég hafði ekkí séð mikið og, sagði Benoit það. „Það er nú ekki mikið, sem þú gætir hafa séð," svaraði hann. ,,Það var nóg að þú sannfærðir liðþjálfann og vörðinn um að þú væri fullkomlega kaldur og ró- legur." „Var ég það, var ég raunveru- lega kaldur og rólegur?" ,,Auðvitað varstu það. Það var eins og þú hefðir verið að koma með nýjar tunnur og sækja svínafóður alla þína ævi." „Hugsa sér annað eins," var allt, sem ég gat sagt. Mér hafði aldrei dottið í hug, að verkið væri hættulegt, og hallaði mér aftur á bak, hlægilega ánægður og hugrakkur. Við afhentum svínafóðrið bónda við Ablis og snerum aftur til Parísar suðvestanfrá. Hinir voru farnir frá La Condamine, þegar við komum þangað skömmu eftir 5, svo að við fór- um inn í kaffihús í nágrenninu til að þvo af okkur óþefinn og skála fyrir kænsku okkar. Ben- oit talaði um kappakstur sinn, konuna sína og stríðið og sagði skemmtilega sögu af Því, hvern- ig hann og Dédé, báðir vel drukknir, hefðu skriðið upp hæð til að sprengja sprengj- efnageymslu. Morguninn eftir sáu þeir, að þeir höfðu farið upp öfugu megin og höfðu við eitt- hvert kraftaverk sloppið gegnum jarðsprengjusvæði. Við hlógum báðir, og það var orðið dimmt, áður en við slöguðum út á göt- una með handleggina um axlir hvor ahnars og sórum hvor öðr- um eilífa vináttu í skini tungls- ins, sem glotti niður í Lai Condamine frá tindinum á svört- um, Ijótum pýramídanum. Ben* oit stanzaði og horfði í kringum sig og hvíslaði síðan í trúnaði i eyra mitt: „Við skulum fara og segja góða nótt við 17." aiíltvarpiö ÞriSjudagur 21. feTjrúar Morgunútvarp (Bæn —¦ 8.05 Morg unleikfimi — 8.15 Tónleikar — 8.30 Fréttir — 8.35 Tónleikar — 9.10 VeSurfregnir — 9.20 Tónleik- ar — 10.00 Veðurfregnir. Hádegisútvarp. (Tónleikar. — 12.25 Fréttír og tilk.). „ViS vinnuna": Tónleikar. „Við, sem heima sitjum" (Dagrún Kristj ánsdóttir). Miðdegisútvarp: Fréttir. — 15.05 Tónleikar. — 16.00 Fréttir og til- kynningar — 16.05 Tónleikar. Tónlistartími barnanna (Jón O. Þórarinsson). Veöurfregnir. Þingfréttir. — Tónleikar. Fréttir. Erindi: Þáttur iðnaðar í efnahagj lifi framtíðarinnar (Kristján Frift riksson iðnrekandi). „Musica sacra": Tónlist eftii Friðrik Bjarnason (hljóðr. á tónl. í Dómkirkjunni 5. des. sl„ höldn* um af tilefni áttræðisafmælis tón skáldsins). — Söngflokkur Hafn- arfjarðarkirkju syngur undii stjórn Páls Kr. Pálssonar. Árni Jónsson syngur einsöng. Dr. Páll ísólfsson og Reynir Jónasson leika á orgel. Siglingar um Norður-Atlantshaf á miðöldum. dagskrá í samantekt Björn Þorsteinssonar sagnfræð* ings. Fréttir og Veðurfregnir. Passíusálmur (20). Um fiskinn (Stefán Jónsson fréttamaður). Frá tónleikum í Austurbæjarbíi 11. þ.m.: Hrjómsveit bandaríska flughersins í Evrópu leikur. Stj.| Arnold D. Gabriel kapteinn. Dagskrárlok. 12.00 12.50 14.40 18.00 18.25 18.30 19.30 20.00 20.25 22.00 22.10 22.20 22.40 23.10 — Þér mun batna af þessari lúpu! Á meðt-w — Hvað þá! .... Áttu við að þú hafir alls ekki komizt á spor I hafið fundið hann! drengsins? Farið og finnið hann _ Verið ekki með þessar af- heimskingarnir ykkar .... Og|sakanij. heimskingjarnir ykkar! þið komið ekki aftur fyrr en þið, • Finnið drenginn og þann serr rændi honum og verib ekki lengi að þvi! Farið þið nú! Farið þið nú! Á rjp^íiaD* \ Miðvikudagur 22. febrúar 8.00 Morgunútvarp. — Bæn (Séra Jón Auðuns dómprófastur). — 8.05 Morgunleikfimi. — 8.15 Tón« leikar. — 8.30 Fréttir. — 8.35 Tón leikar. — 9.10 Veðurfregnir. — 9.20 Tónleikar. — 12.00 Hádegisútvarp. (12.25 Fréttir og tilkynningar). 12.50 „Við vinnuna": Tónleikar. 15.00 Miðdegisútvarp (Fréttir. — 15.0> Tónleikar. — 16.00 Fréttir, veð« urfr. og tilk. — 16.05 Tónleikar). 18.00 Útvarpssaga barnanna: „Att» börn og amma þeirra í ¦kógin- um" eftir Önnu Cath.-Westly XIV. (Stefán Sigurðsson kennarl þýðir og les). 18.25 Veðurfregnir. 18.30 Þingfréttir. — Tónleikar. 19.00 Tilkynningar. 1930 Fréttir. 20.00 Framhaldsleikrit: „TJr sögu For. syteættarinnar" eftir John Gals« worthy; þriðja bók: „Til leigu", útvarpsgerð eftir Muriel Levy, II. kafli. Þýðandi: Andrés Björn» son. — Leikstjóri: Indriði Waage. Leikendur: Valur Gíslason, Þor« stenn O. Stephensen, Guðbjörg Þorbjarnardóttir, Helgi Skúlason, Inga Þórðardóttir, Húrik Haralds« son, Anna Guðmúndsdóttir, Gest« ur Pálsson, Jón Aðils, Baldvin Halldórsson, Jóhanna Norðfjörð, Aróra Halldórsdóttir og Margrét Ólafsdóttir. 20.45 Föstumessa t elliheimilinu Grund (Prestur: Séra Sigurbjörn A. Gíslason. Organleikari: DaníeT Jónsson). 21.30 „Saga mín", æviminningar Pad« erewskys; III. (Árni Gun"'rsson fil. kand..). 22.00 Fréttir og veðurfregnir. 22.20 Upplestur: „Góðhundurinn Rex", bókarkafli eftir Birgi Kjaran (Brynjólfur Jóhannesson leikari) 22.40 Djassþáttur (Jón Mi'uj Áxnacoa^, 23.10 Dagskrárlok.

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.