Morgunblaðið - 21.02.1961, Qupperneq 20

Morgunblaðið - 21.02.1961, Qupperneq 20
20 MORGUNBLAÐIÐ Þriðjudagur 21. febrúar 1961 Myrkraverk jq eftir BeverSey Cross í þýðingu Bjarna Arngrímssonar Klukkan var aðeins rúmlega 11, þegar við komum til Mainten on og stönzuðum utan við fallega krá. „Við borðum í ró og næði,“ sagði Benoit, „og höldum áfram til Belleau um það bil klukkan 2 eftir hádegi. Það er mikilvægt að þeir séu búnir að kasta öllum leifum frá há- degisverðinum, áður en við kom- um með nýju tunnurnar þeirra. Þegar þar að kemur, viljum við ekki að þær nýju verði opnaðar, fyrr en eftir kvöldverð." Við fórum inn í svala krána og báðum um tvo pernods. Við vorum einu viðskiptavinirnir og Benoit og gestgjafinn, sem var kona, sýndu hvort öðru mikla ástúð. Hún var dökk á brún og brá, feitlagin, og augsýnilega var hún mjög lítið klædd undir sloppnum. Hann var heldur þröngur og hnapparnir voru allt- af að losna og sást þá glitta í húo, sem var jafndökk og 1 sígauna. Benoit hallaði sér yfir barinn, kleip hana í kinnina og þau hlógu saman, þegar þau köstuðu teningunum í óendan- legu quatre-cent og vingt-et-un spiji. Þau voru bersýnilega gamlir vinir og ég fór yfir í fjærsta hornið á barpum og starði út um gluggann, yfir síkið og út að höllinni. Eftir svolitla stund fórum við út á stéttina, og konan færði okkur hádegisverð, kjúkling og salat, og hann var etinn við hvítan, stífaðan borð- dúk undir sóltjaldi. Við fengum Chablis með kjúklingunum og koníak með kaffinu. Og Benoit daðraði stöðugt við konuna, hún snarsnerist allt í kringum borð- ið, ófær um að verja sig höndum hans, er leituðu kinna hennar og og axla, því hún hafði fullar hendur af glösum, diskum og flöskum. Hún drakk kaffi með okkur, og eftir að hún var búin að gefa okkur annað glas af koníaki bauð hún mér vindling. Ég hallaði mér aftur á bak, ljómandi af ánægju, og hlustaði hamingjusamur á suð skordýr- anna yfir vatninu, sem næstum yfirgnæfði ástarkurr Benoit. Konan stóð upp, horfði eymdar- lega á félaga minn og gekk síð- an inn í krána. Beniot sagði ekki neitt en eftir augnabliksþögn af- sakaði hann sig og gekk á eftir henni inn í skuggana. Ég var einn í 20 mínútur, í friði og ró og dró ýsur í skugganum, unz hann kom aftur ilmandi af sápu og neri saman höndunum. „Eigum við að halda áfram?“ spurði hann. „En hvað um reikninginn?" ,,Ekkert að óttast," sagði Ben- oit mynduglega. „Skuldin er greidd." Og hann gekk á undan í áttina að vörubifreiðinni. Þegar heyrðist í vélinni, opn- aðist gluggi á annarri hæð yfir röndóttu sólhlifinni og gestgjafi okkar kom í ljós milli tjaldanna dreyminn á svip. Hún veifaði okkur í kveðjuskyni, og ég sá að hinar dökku axbr hennar voru naktar. „Ca va,“ sagði ég og gamli maðurinn roðnaði. „Við megum ekki koma þang- að fyrr en tvö,“ útskýrði hann, ,,og það er synd að fara í bíó í svona yndislegu veðri.“ Við afhentum aðrar þrjár tunnur við herbúðir 81. fót- gönguliðsherdeildarinnar, sem hélt sig um það bil kílómetra okkar megin við Belleau-þorp. „Það eru þessir strákar, sem eru látnir þramma uppi í kastal anum, kvöldin sem hljómleikar eru haldnir. Skemmtunin er fyrir þá og fyrir vesalings varð- mennina." ,,Fá engir fangar að koma?" spurði ég. „Nei, þeim er ekki leyft það. Hinir fengju heldur enga hljóm- leika, ef ekki væri vegna leik- hússins. Það er nefnilega mjög frægt, og einhverjir þingmanna- skussar heimtuðu, að því væri haldið við og notað, sem betur fer.“ Við komum að aðalhliðinu og ókum upp veginn. Liðþjálfi veif- aði okkur að nema staðar fram- an við varðbyrgið. „Bonjour, monsieur Benoit“, kallaði hann. ,,Ertu að annast frændur þína, svínin, í dag?“ Hann barði á tunnuna næst sér með montpriki sínu, en hélt sig burtu frá óþefnum. „Og hver er félagi þinn?“ spurði hann. ,,Er þetta farið að verða of mikið fyrir þig?“ „Þetta er frændi minn frá Elsass,“ útskýrði Benoit. „Hann hjálpar mér.“ Ég muldraði góðan daginn við liðþjálfann, og hann benti okk- ur áfram og æpti. ,,Haldið á- Skrifstofustúlka óskast til vélritunar og annarra skrifstofustarfa hjá stóru fyrirtæki. — Tilboð sendist afgr. Mbl. merkt: „Skrifstofustúlka — 100 — 1489“. Amerískar Karlmannabomsur háar — Verð kr. 160.00 Skóhuðin Laugavegi 38 LI0N ^enoine C/reuM ifeHfíE PEPPtR) WKiCHTCROSSimC0^ \ OZ NET Seríal No'^' 1423 iMitinsit G MtJi.!% 't't'.ES NHUND Of MOHtr 0R RFPtACIMfNT If NOI IN CONfORMITY VYIIH IHÍ " , INSIIIUIf S STANDARDS Pipar, Kanel, Karrí, Múskat, Negull, Engifer, Kúnien, Pap- rika og allra handa. Húsmæður: LION kryddvörur eru góðar og ódýrar. fram, áður en þið eitrið and- rúmsloftið.“ Við ókum hægt upp veginn, sem lá gegnum miðjar fangabúðirnar, því að einungis „hinir mikilvægu“ voru hafðir í kastalanum, eitthvað 5 eða 6 í allt. Hinir syndaselirnir, her- fangarnir, voru hafðir í kofum og skálum til hægri við okkur. Við sáum þá ráfa um í sólskin- inu, leiða á svip, bak við háa girðingu, sem lá meðfram suður- hlið vegarins. Nokkrir þeirra voru naktir niður að mitti og lágu í sólskininu en aðrir léku boltaleik með hangandi hendi. Ég varð undrandi að sjá, að helmingurinn var frá nýlendun- um, hávaxnir Senegalsmenn og margir Norðurafríkumenn. Við ókum fyrir horn, og ég sá framhlið kastalans skjóta upp fyrir framan okkur. Steinarnir voru næstum gulir í sólskininu, og aðaldyrnar tvær, sem sneru fram að hlaðinu, voru málaðar í skærum bláum lit. Tilsýndar leit hann út eins og leikfanga- virki, en alls ekki eins og fang- elsi. Aðeins vesturhliðið var op- ið, og varðmaður með hjálm stóð teinréttur í svalanum undir boganum, sem lá að garðinum. Hann kannaðist við bifreiðina og kallaði eitthvað gegnum glugga á lítilli skrifstofu rétt handan við bláu dyrnar. Ég sá hermann koma út og rölta út í garðinn um leið og við stönzuð- um í rykskýi. Við biðum augna- blik og heyrðum síðan þungan bjálka falla til jarðar. Austur- hliðið opnaðist, og við ókum und ir annan svipaðan boga og stað- næmdumst þannig, að aðeins vélarhlífin á bílnum okkar náði inn í garðinn. „Hver er strákurinn?“ spurði varðmaðurinn. ,,Frændi minn frá Elsass,“ svaraði Benoit. „Hann er að hjálpa mér.“ Og aftur urraði ég' góðan daginn. Við klifruðum niður og létum síðustu tómu tunnurnar fyrir ut- an dyrnar til hægri. Þrjár sneisa fullar tunnur biðu eftir okkur. Benoit og ég bisuðum við að koma þeim upp á vörubílinn. Vörðurinn horfði á og hló, þegar nokkuð af óþverranum slettist yfir axlirnar á mér. ,,Ef þeir settu lokin almenni- lega á, kæmi þetta ekki fyrir,“ kvartaði Benoit, en vörðurinn yppti aðeins öxlum og sagði okk- ur að flýta okkur. Ég klifraði upp á pallinn til iþess að koma fullu tunnunum frá afturfjölinni og til þess að stelast til að horfa á dyr kap- ellunnar og inn í garðinn. En ég sá ekkert óvænt og enginn mað- ur sást, nema vörðurinn. Dúfur sváfu í turnunum og hvergi sást bóla á Tisson. Við ókum aftur á bak út og snerum á mölinni og hið þunga austurhlið skall aftur bak við okkur. Ég var vonsvikinn, ég hafði ekki séð mikið og, sagði Benoit það. „Það er nú ekki mikið, sem þú gætir hafa séð,“ svaraði hann. ,,Það var nóg að þú sannfærðir liðþjálfann og vörðinn um að þú væri fullkomlega kaldur og ró- legur.“ „Var ég það, var ég raunveru- lega kaldur og rólegur?“ „Auðvitað varstu það. Það var eins og þú hefðir verið að koma með nýjar tunnur og sækja svínafóður alla þína ævi.“ „Hugsa sér annað eins,“ var allt, sem ég gat sagt. Mér hafði — Þér mun batna af þessari lúpu! Á meði— — Hvað þá! .... Áttu við að þú hafir alls ekki komizt á spor I drengsins? Farið og finnið hann heimskingarnir ykkar .... Og þið komið ekki aftur fyrr en þið, hafið fundið hann! — Verið ekki með þessar af- sakanir heimskingjarnir ykkar! Finnið drenginn og þann serr rændi honum og veriö lengi að því! Farið þið nú! Farið þið nú! Á ekki \ aldrei dottið í hug, að verkið væri hættulegt, og hallaði mér aftur á bak, hlægilega ánægður og hugrakkur. Við afhentum svínafóðrið bónda við Ablis og snerum aftur til Parísar suðvestanfrá. Hinir voru farnir frá La Condamine, Þegar við komum þangað skömmu eftir 5, svo að við fór- um inn í kaffihús í nágrenninu til að þvo af okkur óþefinn og skála fyrir kænsku okkar. Ben- oit talaði um kappakstur sinn, konuna sína og stríðið og sagði skemmtilega sögu af Því, hvern- ig hann og Dédé, báðir vel drukknir, hefðu skriðið upp hæð til að sprengja sprengj- efnageymslu. Morguninn eftir sáu þeir, að þeir höfðu farið upp öfugu megin og höfðu við eitt- hvert kraftaverk sloppið gegnum jarðsprengjusvæði. Við hlógum báðir, og það var orðið dimmt, áður en við slöguðum út á göt- una með handleggina um axlir hvor annars og sórum hvor öðr- um eilífa vináttu í skini tungls- ins, sem glotti niður í Lar Condamine frá tindinum á svört- um, ljótum pýramídanum. Ben- oit stanzaði og horfði í kringum sig og hvíslaði síðan í trúnaði i eyra mitt: „Við skulum fara og segja góða nótt við 17.“ SUtltvarpiö Þriðjudagur 21. febrúar 8.00 Morgunútvarp (Bæn — 8.05 Morg unleikfimi — 8.15 Tónleikar — 8.30 Fréttir — 8.35 Tónleikar — 9.10 Veðurfregnir — 9.20 Tónleik- ar — 10.00 Veðurfregnir. 12.00 Hádegisútvarp. (Tónleikar. 12.25 Fréttir og tilk.). 12.50 ,,Við vinnuna“: Tónleikar. 14.40 ,,Við, sem heima sitjum" (Dagrún Kristjánsdóttir). 15.00 Miðdegisútvarp: Fréttir. — 15.05 Tónleikar. — 16.00 Fréttir og til- kynningar — 16.05 Tónleikar. 18.00 Tónlistartími barnanna (Jón G. Þórarinsson). 18.25 Veðurfregnir. 18.30 Þingfréttir. — Tónleikar. 19.30 Fréttir. 20.00 Erindi: Þáttur iðnaðar í efnahagy lífi framtíðarinnar (Kristján FriÖ riksson iðnrekandi). 20.25 „Musica sacra“: Tónlist eftú Friðrik Bjarnason (hljóðr. á tónl. í Dómkirkjunni 5. des. sl., höldn* um af tilefni áttræðisafmælis tón skáldsins). — Söngflokkur Hafn* arfjarðarkirkju syngur undii stjórn Páls Kr. Pálssonar. Árnl Jónsson syngur einsöng. Dr. Páll ísólfsson og Reynir Jónasson leika á orgel. 21.00 Siglingar um Norður-Atlantshaf á miðöldum, dagskrá í samantekt Björn Þorsteinssonar sagnfræð* ings. 22.00 Fréttir og Veðurfregnir. 22.10 Passíusálmur (20). 22.20 Um fiskinn (Stefán Jónssoit . fréttamaður). 22.40 Frá tónleikum í AusturbæjarbíA 11. þ.m.: Hljómsveit bandaríska flughersins 1 Evrópu leikur. Stj.f Arnold D. Gabriel kapteinn. 23.10 Dagskrárlok. Miðvikudagur 22. febrúar 8.00 Morgunútvarp. — Bæn (Sér* Jón Auðuns dómprófastur). —• 8.05 Morgunleikfimi. — 8.15 Tón« leikar. — 8.30 Fréttir. — 8.35 Tói* leikar. — 9.10 Veðurfregnir. — 9.20 Tónleikar. — 12.00 Hádegisútvarp. (12.25 Fréttir og tilkynningar). 12.50 ,,Við vinnuna'*: Tónleikar. 15.00 Miðdegisútvarp (Fréttir. — 15.01 Tónleikar. — 16.00 Fréttir, veð« urfr. og tilk. — 16.05 Tónleikar). 18.00 XJtvarpssaga barnanna: ,,Att® börn og amma þeirra í akógin« um“ eftir Önnu Cath.-Westly XIV. (Stefán Sigurðsson kennarl þýðir og les). 18.25 Veðurfregnir. 18.30 Þingfréttir. — Tónleikar. 19.00 Tilkynningar. 1930 Fréttir. 20.00 Framhaldsleikrit: ,,Úr sögu For- syteættarinnar'* eftir John Gals- worthy; þriðja bók: „Til leigu‘*f útvarpsgerð eftir Muriel Levy, II. kafli. Þýðandi: Andrés Björn* son. — Leikstjóri: Indriði Waage. Leikendur: Valur Gíslason, Þor- stenn O. Stephensen, Guðbjörg Þorbjarnardóttir, Helgi Skúlason, Inga Þórðardóttir, Rúrik Haralds- son, Anna Guðmúndsdóttir, Gest- ur Pálsson, Jón Aðils, Baldvin Halldórsson, Jóhanna Norðfjörð. Aróra Halldórsdóttir og Margrét Ólafsdóttir. 20.45 Föstumessa í elliheimilinu Grund (Prestur: Séra Sigurbjörn A, Gíslason. Organleikari: Daníel Jónsson). 21.30 „Saga mín", æviminningar Pad« erewskys; III. (Árni Gun^prsson fil. kand.). 22.00 Fréttir og veðurfregnir. 22.20 Upplestur: „Góðhundurinn Rex**, bókarkafli eftir Birgi Kjaran (Brynjólfur Jóhannesson leikari> 22.40 Djassþáttur (Jón Múu ^xBacAjú, 23.10 Dagskrárlok.

x

Morgunblaðið

Direct Links

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.