Morgunblaðið - 05.09.1961, Blaðsíða 17

Morgunblaðið - 05.09.1961, Blaðsíða 17
JÞriðjudagur 5. sept. 1961 MORGVISBLAÐIÐ 17 Jón Þorkelsson frá Haga — Kveðja | 'YT.eStK-l KLUBBUR/NN f " ; SON l OPIÐ í KVÖLD LÚDÓ-kvintett og STEFÁN JÓNS Sími 22463. * ** 1 1 ® Sími 22643. . | Ruslið á Öldugötunni LAUGARDAGINN 26. ágúst sl. lézt Jón Þorkelsson, oft kennd- ur viS Haga í Gnúpverjahreppi [(vegna langrar dvalar þar). Hafði Ihann gengið út til verka, dag einn nokkru áður með orf og ljá og tók til sláttar að fornum Ihætti, svo sem íslendingar hafa tíðum gjört um ellefu alda bil, nærfellt. Snögglega dró mátt úr limum hans öllum, Verkið, sem honum féll vel á velli staðnaði. Ljár hans hætti að kveðast á við hin fallandi grös, og hönd hans mátti sig eigi lengur hræra. Hann hafði fengið slag. Eftir stundar toið var hann fluttur til bæjar Og þaðan í sjúkrahúsið á Selfossi, og þar lézt hann sem fyrr segir. Jón Þorkelsson var fæddur að Litla-Lambhaga í Gullbringu- sýslu en fluttist á unglingsaldri að Ásum í Gnúpverjahreppi til — Noregur Framh. af bls. 15. Isstjórnanna um stuðning í vor. Ludvig Braaten hefur skrifað um flugmálin og gert tillögur um breytingar á starfsemi SAS í þá átt að félagið reki aðeins flug- samgöngur við önnur lönd, en sjálfstæð innlend flugfélög ann- ist samgöngurnar hvért í sínu landi. Nationalteatret í þröng. Það bar til tíðinda um síðustu helgi að Garl Fr. Engelstad for- stjóri Nationalteatret, sem hef- ur gegnt starfiu í aðeins eitt ár, toaðst lausnar frá því. Segist hann hafa boðizt til að fara af sjálfsdáðum, en orð leikur á að toæði leikhússtjórnin (formaður hennar er Harald Grieg) og menntamálaráðuneytið hafi ýtt undir hann og mundi jafnvel hafa vikið honum frá ef hann hefði ekki farið sjálfviljugur. Því var fagnað í fyrra að Engelstad skyldi taka við stjórn leikhússins eftir Knut Hergel, því að hann er talinn mjög glögg skygn leikhúsmaður og gerir strangar listrænar kröfur. En „publikum" hefur brugðizt. Það sækir gamanleiki og „grin‘“ en íkærir sig lítið um nýtízku leik- list. Og því finnst líka of dýrt að sækja leikhús þegar það fær toíómiða fyrir ferfalt lægra verð. ■Reksturinn á þjóðleikhúsinu og hinu leiksviðinu, sem það hefur rekið í Centralteatret undanfarin tvö ár hefur orðið svo dýr, að oríkisstyrkurinn hrykki ekki til þó hann væri tvöfaldaður. — Nú hefur verið afráðið að hætta rekstri Centralteatret og verða þá margir leikarar atvinnulausir. •— Fjármálastjóra þjóðleikhúss- ins, Erik Kr. Johansen hefur ver ið falin leikhússtjórnin fyrst um sinn. Tokke-rafstöðin. Tokke-rafstöðin í Þelamörk var vígð af Gerhardsen forsætis- ráðherra á þriðjudaginn var, þ. e. a. s. fyrsta vélasamstæðan — 100.000 kw. Er þetta upphaf- ið að stærsta orkuveri Noregs, sem á verða 800.000 kw áður en lýkur, en skiptist á 5 stöðvar. En 310 miljón n-kr. hefur það kostað, sem búið er að gera, en þar í felast m. a. 25 kílómetra jarðgöng, sem koma þremur fyrstu stöðvunum sameiginlega að gagni. Alls verður kostnaður- inn við þrjár fyrstu stöðvarnar kringum 900 miljón kr. að með- töldum leiðslum og spennistöðv- nm. Heimsbankinn hefur lánað fé til fyrirtækisins en einnig hafa fylki, bæir og iðnfyrirtæk lagt fram fé að tiltölu við þá ®rku, sem þau hafa fest sér hjá fyrirtækinu. Skúli Skúlason. Gísla bónda Einarssonar og Mar- grétar Guðmundsdóttur, konu hans. Frá því heimili var hann fermdur Og í þeirri byggð dvald- ist hann síðan, festi tryggðir þar við fólk, fjöll Og fénað, unz hann féll fyrir hinum „slinga sláttu- manni“. Fé og fjárleitir voru kær asta umhugsunar Og umræðuefni hans. Slíkt var unun hans og yndi. Þegar fjallablærinn frjáls Og hreinn lék honum um vanga, var Jón glaður, þá var friður í huga Og sæla í sál. Þannig var um 60 ára bil. Hygg ég, að hann hafi með fögnuði leitt huga til komandi fjallaferðar og hljóms af hvellum jarmi lambfjár, sem rekið verður af fjalli, prútt með „lagði síðum“. Fjöll og fénaður kveðja nú þennan unnanda sinn. Auðvitað er margt að geta úr ævisögu sjötugs manns. En sá er ljóður á, að mér eru ekki til- tækar »einar heimildir, svo að ég geti örugglega farið með rétt mál. Eg kýs því heldur að færa fátt þess konar í letur. En þess vil ég geta, sem ég veit án skráðra heimilda: Kvæntur var Jón Guðrúnu Jóhönnu Jónsdóttur. Er hún lát- in fyrir einum áratug, eða svo. Varð þeim hjónum auðið fimm barna, er komust til aldurs, einn- ar dóttur og fjögurra sona. Þau settu saman bú fyrst í Skálda- búðum í Hrepp, síðan fluttu þau að Vola í Hraungerðingahreppi. Voru þau síðustu ábúendur þar áður en sú jörð fór í eyði. Bú- skaparhamingja þeirra reyndist hvikul, enda býlin mögur og ekki örlát á gæði. Römm var fátæktin í fangbrögðum og önnur óhöpp þung í skauti. Þau hjón brugðu því búi og fluttu upp í Hrepp að nýju. En góð reyndust handtök þeirra og iðja farsæl. Þau undu ævidegi á Hreppum, og senn bíða þau efsta dags saman hvílandi í kirkjugarði Stóra-Núps. Eg sendi kveðju mína nú á útfarardegi Jóns austur í byggð- ir Árnessþings og óska þess, að hlíðar og fjöll hlægi við Jóni í dag og ómar tals og tóna þeirra, er fluttir verða í Stóra-Núps- kirkju í dag, signi eigi aðeins moldir þess, sem hvaddur er þar heldur og feril þeirra allra, sem koma þangað í kveðjuskyni. Friður sé þar, nú og ávalt. Gunnar Jóhannesson „Mning hæðar og fegrun vaxtar- lags Er nýtt æfingakerfi, sem er ráð til að hækka vöxtinn,, einkum beirra, sem eru bogn- ir > baki og herðalotnir. Þeir sem æfa þetta kerfi verða beinvaxnir og fyrirmannieg- ir í fasi. Kerfið er til sölu í bókaverziunum í Rvík og kostar kr. 25.00. Ef þér óskið getum við sent yður kcrfið hvert á land sem er ef þér sendið okkur gjaldið í ábyrgð arbréfi eða pástávisun. Utanáskrift okkar er: HEILBRIGÐI OG HREYSTI PóstHÖLF 1115, REYKJA- VÍK. VEGNA fréttar í Morgunblað- inu, laugardaginn 2. september, um sorpstríðið á öldugötu, vil ég, undirritaður taka fram eftir- farandi: í lok fréttarinnar segir, að á skrifstofu Borgarverkfræðings og skrifstofu Borgarstjóra hafi mál- ið ekki verið borið upp. Hið rétta í málina er: Tunnurnar höfðu ekki verið hreinsaðar í tæpar 3 vikur. — Fimmtudaginn 31. ágúst sl. hringdi ég á skrifstofu sorphreins unarinnar og átti tal við afar kurteisan mann, sem ég veit ekki hvað heitir og sagði honum frá ástandinu eins og það væri, þ. e. að alJar tunnur væru fullar, og auk þess stór hrúga af drasli og köstum, fullum áf sorpi. Sagði ég honum, að annaðhvort hefði ekki verið hreinsað á öldugöt- unni, eða þessu húsi sleppt í tvö skipti. Maðurinn tjáði mér, að sér þætti þetta leitt og kvaðst mundu biðja verkstjórann að kippa þessu í lag. Nú vildi svo til að þennan dag varð ég var við, að verið var að hreinsa sorp á Bárugötu, sem er næsta gata við Öldugötu. Sendi ég þá aðstoðarstúlkuna til að tala við verkstjórann og biðja hann að hreinsa hjá mér, þar sem ekki hefði verið hreinsað svo lengi. Svörin, sem hún fékk, voru þau, að þetta væru ósannindi, því það hefði verið hreinsað sl. mánudag. (Það skal tekið fram, að ég hef a. m. k. 6 vitni, sem annaðhvort vinna í húsinu eða koma þar dag- lega, sem geta borið um, að ekki hafi verið hreinsað). Næsta, sem gerðist í málinu, er það, að kl. 10 f.h. föstudaginn 1. september hringdi ég aftur til sorphreinsunarinnar. Sami mað- ur og daginn áður kom í símann Og var hinn kurteisasti. Sagði hann, að verkstjórinn væri við hendina og bauð mér að tala við hann. Verkstjórinn sagði mig ljúga því, að ekki hefði verið hreinsað. Kvaðst hann hafa spurt sína menn um það og taka þá trúan- lega. Tjáði ég þá verkstjóranum að ef ekki yrði búið að hreinsa kl. 5 þennan sama dag, mundi ég sjálfur bera ruslið út á öldugöt- una, og væri það á hans átoyrgð. Sagði hann þá, að það mundi ekki hjálpa mér neitt í þessu máli að vera að rífa kjaft við sig og skellti síðan á mig símanum. Næsta sem skeður er það, að ég sagði Erni, bróður mínum, sem er lögfræðingur, málavöxtu, og jafnframt um áform mitt að fleygja ruslinu á götuna, ef ekki yrði búið að hreinsa kl. 5 þenn- an sama dag. Bauðst hann þá til að reyna að fá þessu máli kippt í lag fyrir þann tíma. Hann hringdi síðan á bæjarskrifstofurnar og fékk að tala við Ólaf Halldórsson. Ólafur kvaðst ekkert hafa með þetta mál að gera og benti Erni á að snúa sér til Borgarlæknis. Skrif- stofustjórinn hjá Borgarlækni, Haukur Benediktsson, kvað Borg arlæknisembættið ekki hafa haft með þessi mál að gera sl. 2 ár. Kvaðst hann hinsvegar sjálfur skyldi reyna að tala við sorp- hreinsunina. Vísaði hann að öðru leyti til Borgarverkfræðings. Hringdi ég síðan til Borgarverk- fræðings. Símastúlkan sagði hann ekki vera við Og vissi ekkert, hvenær hann kæmi, enginn mað- ur, sem gæti tekið neina ákvörð- un. Sagði ég stúlkunni í fljótu bragði frá málavöxtum og spurði hana ráða. Stúlkan vísaði mér þá á heiðursmennina í sorphreins uninni á Veghúsastíg. Eg þakk- aði henni fyrir og bað hana skila kveðju til borgarverkfræðings og tilkynna, að ruslið yrði borið út kl. 5. Næsta, sem gerðist, er það, að Örn, bróðir minn, hringir á bæj- arskrifstofurnar og spyr um borg- arritara eða Pál Líndal. Síma- stúlkan sagði, að, báðir væru við, en hvorugur gæti, eins og á stóð, kömið í símann. Bað hann þá stúlkuna fyrir skilaboð til borg- arritara um að hringja til sín. Hann hringdi aldrei. Sá ég þá í hendi mér, að ég mundi ekki fá úrlausn hjá sorp- hreinsuninni. Hringdi ég þá í blaðamenn og bað þá vera við- stadda er ég bæri ruslið út á götuna. Ef það er vilji yfirvalda bæjar- ins, að hér verði tekið upp sama skipulag um sorphreinsunarmál og tíðkast í fátækrahverfum Serkja í Alsír, þ. e. að henda ruslinu út á götun*, þá ráðlegg ég fleiri mönnum að fara að mínu dæmi og sjá til, hvort hlutirnir lagast ekki. Virðingarfyllst, Haukur Clauseh — Heiðagróbur Frh. af bls. 10. vík við hallarbyggingu, sem ef- laust hefur verið nokkuð aðkall- andi og vonandi verður landbún- aðinum til styrktar í framtíðinnL En margir bændur Og land- græðslunemendur hefðu líka fagnað því, ef Búnaðarfélag fs- lands í samráði við okkar ágæta Og áhugasama landbúnaðarráð- herra sem manna bezt þekkir þýð ingu Og árangur landgræðslu, - hefðu undirbúið sauðfjáraukn- ingar og landgræðsluáætlun, þar sem stefnt væfi að því að árið 2000 væri búið tífalda þol heiða- landanna og fimmfalda sauðfjár- eign landsmanna. Ég ætla að bændur og landsmenn yfirleitt myndu fagna slíkri áætlun og styðja hana. Því hún sýndi að menn trúa á framtíð landbúnaðar ins, Og hyggja ekki á kyrrstöðu í sauðfjárbúskap þegar beitarþol heiðalandanna þolir ekki meira álag, heldur sýna trú sína & landið og framtiðina með auk- inni ræktun bæði í byggð og heið um uppi með hjálp, tækni og stór iðju. Og framtíðarósk mín til þjóð- ar minnar er sú, að eftirfarandi megi rætast hvert einasta sumar, meðan byggð og búskapur helzt á íslandi: „Það drýpur af heiðalöndunum og hæðirnar girðast fögnuðL Hagarnir klæðast hjörðum og dalirnir hyljast kornif allt fagnar og syngur“. — Ofnasmiðjan Frh. af bls. 1,1. Mikilvægast er að halda góðum samhug og samstarfi. Geta strax komið því á framfæri, ef manni þykir eitthvað miður fara og fengið vitneskju um það, sem starfsmennirnir telja ábótavant, svo að hægt sé að gera umbætur svo fljótt sem verða má. Og ég hef orðið var við, að starfsmenn- irnir meta þessa fundi mikils. Auk þessa má kannski nefna, að einu sinni á ári undanfarin 3 ár höfum við gefið út hér á vinnu- staðnum blað, „Smiðjuna“, Sem starfsmennirnir skrifa að mestu leyti sjálfir." Á Góð affstaða til félagsstarfsemi. Einn af elztu starfsmönnum Ofnasmiðjunnar er Jón Sigurðs- son, og biðjum við hann nú að segja okkur eitthvað um félags- líf starfsmannanna og önnur sameiginleg mál þeirra. „Aðstaða okkar öll til félags- starfsemi", segir Jón, „batnaði mjög við tilkomu borðsalarins sem tekinn var í notkun, þegar mötuneytið var stofnað. Þar höf- um við haft fpilakvöld nokkrum sinnum og komið saman við ým- is tækifæri. Auk þess sem við höfum sérstakt mötuneyti má nefna, að við höfum okkar eigið pöntunarfélag, sem gefið hefur góða raun. Við metum það mik- ils, hve mikinn skilning stjórn- endur fyrirtækisins hafa sýnt viðleitni okkar til félagsstarf- semi. Ma t. d. nefna, að þegar fyrirtækið átti 25 ára afmæli í vor sem leið, þá bauð það öllum starfsmönnum sínum og fjöl- skyldum þeirra, alls 200 manns, til leiksýningar í Þjóðleikhús- inu. Auk þessa hefur fyrirtækið svo oftar en einu sinni haft kvöldboð fyrir okkur og fjöl- skyldur okkar. Á afmælinu gáf- um við starfsmennirnir fyrirtæk inu bók með spjöldum, sem Rík- harður Jónsso'n skar út og allir starfsmenn fyrirtækisins 1 nú- tíð og framtíð eiga að rita nöfn sín í. Vildum við með þessu sýna, hvern hug við berum til þessa fyrirtækis" sagði Jón Sig- urðsson að lokum.

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.