Morgunblaðið - 09.06.1965, Blaðsíða 25

Morgunblaðið - 09.06.1965, Blaðsíða 25
Miðvikudagur 9. júni 1965 MORGUHBLAÐIÐ 25 — Gemini IV. Framhald af bls. 10. kvaðst hafa séð langskankað- an gervihnött á braut skammt frá Gemini á föstudaginn. Sagði McDivitt að hnötturinn hefði verið töluvert nálægt, en hann hefði misst sjónar af honum í sólinnL Þá baðst geimfarinn líka leyfis að mega gera líkamsæfingar; honum fyndist hann þurfa þess með. Fyrir svörum í Houston varð Virgil Grissom og fer samtal þeirra hér á eftir: Grissom: Roger, gætirðu áætlað fjarlægðina milli ykk- ar og hnattarins sem þið sáuð í gær? McDivitt: Tæplega. Við nálguðumst hann á töluvert hraðri ferð og það er erfitt að segja tii um fjarlægðir. Kannski svona tíu mílur eða þar um bil. Grissom: 10 mílur? McDivitt: Það er bara ágizkun mín, það er ekki hægt að segja til um það. í>að var nógu nærri .... Grissom: Nógu nærri til að sjá hvað . . . . ? McDivitt: Ég sagði að við hefðum verið nógu nálægt því til þess að sjá einhverja anga út úr þvL Grissom: Að þvi er við kom umst næst var ekkert svo nærri ykkur. Pegasus var um það bil 1.200 milur í burtu. MoDivitt: Nei, við vorum ekki alveg svo nálægt . . . . ég meina alveg svo langt í burtu. Grissom: Það væri líka tölu vert góð sjón ef satt væri. McDivitt: Ég tók mynd af þessu. Eg vona að hún komi út. Grissom: Það vonum við með þér. McDivitt: Heyrðu, viltu spyrja læknana hvort það sé allt í lagi að ég noti æfinga- tækið, þú veizt. Grissom: Hvort þú notir æfingatækið? McDivitt: . . . . ég vildi geta hreyft mig meira en ég geri. Grissom: Já, allt í lagi, — gerðu það bara. McDivitt: Gott. Grissom: Láttu okkur bara vita hversu mikið þú notar Edward White fetr út úr Gemini 4 s.l. fimmtudag. það. McDivitt: Ég skal .... Grissom: Allt í lagi. Not- aðu það bara. McDivitt: Má ég nota tæk- ið við æfingar eins og M73? (æfingar sem örva vöðvana í handleggjum, fótleggjum og baki). Grissom: (svarar játandi). McDivitt: Gott, ég þakka. Grissom: Heyrðu, tókstu tímann, þegar þú sást hnött- inn? McDivitt: Nei, það gerði ég ekki, en ég var með sendi- tækið í gangi þegar ég sá það, það hlýtur að vera á bandinu. Grissom: Gott. McDivitt: Og það er líka á segulbandstækinu hérna svo við getum gáð að því seinna. Grissom: Allt í lagi. Við ger um það, en er það á bandinu nákvæmlega þegar þú sást hann? McDivitt: Já, nákvæmlega. Grissom: Og á senditækinu? McDivitt: Já. Grissom: Heyrðu, Jim. McDivitt: Já, hvað? Grissom: Hvers vegna viltu nota æfingatækið. Ertu eitt- hvað stífur eða er þröngt um þig eða hvað er að? McDivitt: Ekkert. Ég hef bara lítið getað hreyft mig. Grissom: Allt í lagi. Það er svo sem nógu góð ástæða. JOHNSON forseti óskaði geim förunutn til hamingju í dag (máimidag), og sagði að banda ríska þjóðin og allur heimur- inn kynni þeim þökk fyrir árangursríka ferð og gleddist að vita þá heila á húfi á jörðu niðri á nýjan leik. „Þið hafið skráð nöfn ykkar á spjöld sögunnar og í hjörtu okkar", sagði Johnson, er hann talaði við -^eimfarana þar sem þeir voru staddir um borð í flugvéLamóðurskipinu Wasp, og bauð þeim heim til sán í búgarðinn í Texas, um næstu helgi. „Ég á hérna dá- lítið, sem ég hef geymt handa ykkur" sagði forsetinn enn- fremur, og mun að öllum líkindum hafa átt við heiðurs peninga til handa þeim White og- McDivitt. Hér fer á eftir samtal for- setans við geimfarana: Johnson: Major McDivitt? McDivitt: Já, herra forsetL McDivitt majór hérna. Johnson: Ég ætlaði bara að óska ykkur majór White til hamingju. Við hérna í Banda ríkjunum erum öll mjög hreykin af ykkur og ég held mér sé óhætt að segja að all- ur heimurinn standi í þakkar skuld við ykkur fyrir afrekið og góða heimkomu. Þið hafið báðir skráð nöfn ykkar á spjöld sögunnar og í hjörtu okkar. Guð blessi ykkur báða og ykkar ágætu fjölskyldur. McDivitt: I>akka yður fyrir. Það er fjög fallega sagt. Eins og þér vafalaust skiljið, er dagurinn í dag einn mesti hamingjudagur ævi minnar. Johnson: Majór White, vitið þér, að margar milljónir manna hér heima hafa verið að hugsa um það í þrjá daga, hvað þér voruð að gera við gluggan hjá Jim, þegar4iann kallaði yður „sóða"? White: Ég gat lítið að þvi gert Við urðum að vera tölu- vert handfljótir og það varð ekki við þessu gert. Johnson: Jæja, það gleður okkur, að 'þið skulið nú komn ir aftur niður heilir á húfi. Við erum mjög hreykin af ykkux og við hlökkum til að hitta ykkur að máli. Majór McDivitt, þér áttuð I dálitlum erfiðleikum við að fá Ed aftur inn eftir göngu- ferðina hérna um daginn. Haldið þér að þér gætuð nú talið hann á að koma að heim sækja okkur um helgina heima í Texas, ef ég kemst þangað sjálfur? White: (truflað). McDivitt: Herra forseti. Mc Divitt aftur. Johnson: Ég var rétt að segja, að þér hefðuð víst átt í dálitlum erfiðleikum með að fá Ed til þess að koma aftur inn eftir gönguferðina hérna um daginn. Haldið þér að þér gætuð nú talið hann á að koma að heimsækja mig í vik unni, ef ég get skroppið frá og heim til Texas? McDivitt: Ég held ekki að það ættu að vera mikil vand- kvæði á því. Johnson: Jæja, færið þetta nú í tal við fjölskyldur ykk- ar og við skulum svo sjá til, hvort við getum ekki hitzt á búgarðinum mínum á föstu- dag eða laugardag. Ég ætlaði líka að láta ykkur fá dálítið, sem ég hefi geymt handa ykkur. McDivitt: Já, herra forseti. Ég yrði manna hamingjusam- astur og Ed ekki síður, það er ég viss um .... Johnson: Ég heyrði frú White segja manni sínum að hana langaði til Colorado, en biðjið hana nú frá mér, að fresta ferðinni fram yfir heim sóknina á búgarðinn. Ég læt hermálafulltrúa minn hafa samband við ykkur á morgun eða hinn daginn og ég vona að af þessu geti þá orðið á laugar dagsmorgun. McDivitt: Já, herra forsetL Okkur myndi þykja það mjöí gaman, Johnson: Jæja, ég ætla þá að slá botninn í þetta samtal okkar með því að segja, að það sem þið hafið nú gert, mun aldrei gleymast Það er von okkar og bæn, að sá tími komi, að menn af öllum þjóð um taki saman höndum um rannsóknir á himingeimnum og gangi fram í friðarátt hlið við hUð. Þið tveir hafið stigið stórt spor í þróunarsögu mann kynsns og gjörvöll bandaríska þjóðin og allur hinn frjálsá heimur, mundi ég halda, tel- ur sig skuldbundinn ykkur fyrir afrek það sem þið hafið unnið. McDivitt: Þakka yður fyrir herra forseti. Það þykir okkur vænt um að heyra. Johnson: Ég hitti ykkur þá á föstudaginn eða laugardag, og Mr. Webb hefur samband við ykkur áður. McDivitt: Já, herra forsetL Johnson: Sælir þá. McDivitt: Sælir, herra for- setL Blómastríðið avogi Ekkert gerílist á hvítasurinudag þó gerðist eitthvað DEILA hefur aftur risið um solu á blómum í Kópavogi. Þórður á Sæbóli tilkynnti blaðinu eftir- farandi í simtali: Ég svaf í Blómaskála mínum Biðfaranótt hvítasunnu, sérstak- lega tiil þess að fylgjast með lfð- an blóma minna, ef mér skyldi verða meinað þess, en aif því Ihafði ég slæima reynslu. KL 8:30 barði persónulegur gestur minn »ð gairði hjé mér og spurði, hvað lögreglan væri að gera í bil íyrir utan. Anmair gestusr kom litlu síðaæ, en þá koon lögreglan í gættinia og segir: Þú ert a'ð selja blóm? Ég svara: Og þér kemur bara ekkert við, hvort ég gef gestum mínum blóm, og með það foru þeir að BÍnnL Stuttu sioar kemur annar bfll með nokkra lögregluþjóna, og kveðja þeir dyra. Hvað ea- fyriir ykkur?, spyr ég. Vi«ð eiruina hér í nafni þjóðkirkjuinnar. Hér á að verta lokaið. Hér má engin blóm eelja. Og fóru þeir meö það. Rétt þar á eftir kom bíll og ! bonum meðhjiálpaa:i Þjóðkirkj- unnar í Kópavogi og bað mig að »elja sér blóm fyrir Þjóðkirkj- uina. Fékk hann þaiu, og gaif ég honium þaiu. Seinina koma svo ©eiri, sem ég sa>gðist ekki mega ¦elja bJóm, og þegar þau fóru, ék lögreglulbíll fraim hjó þeim «£ kikli ixtn í bál þeirxta, Rúsínam í pylsuendainuim varð svo, þegar blómaibílil frá öðru fyrirtæki í Kópavogi kom og seldi mér mikið magn af blóm- um. Lögireglam, sem fyrir utan var, gerði enga athugasemd við þá blómiasölu. Rétt siíðair seldi ég fólki blóm, því a'ð ég hél.t, að mér leyfðist slíkt, úr því leyft var 'að selja mér blóm. Á hvítasuinnudag fór ég svo til Hveragerðis með ( f jölskyldu mína og var þar um daginn. Þar vatr blómasaila í fullum gamgi, og fleiri hundruð manna keyptu bæði blóm og annað. Kl. 9 þótti mér rétt að athuga hitainm í Blómaskálanum, eftir að við kom um aftur í bæinn, kom þá nokk- uð af fólki, sem fékk blóm, kom þá lögreglan, og spurðL hvort opfð væri? Svarið gátu þeir sjálfir séð. Stu'ttu sáða<r komu þeir aftux vopnaðir ljósmynda- vélum og miðuðu þeim á opnar dyrnar og fólkið. Þórður sagði að lokum, að 'hanm væri ákveðinn að kæra mál þebta fyrir Dómsimálará'ðuneyt- inu og beiðast rainÉnsókniar á þessu öllu. Það er ekki sæmandi, sagði Þóirðuir, þegar menn í ein- kennisibúningi fara að elta fólk og taka myndir af því. Ednnig mæitti geta um það, að vegna þess að ég sá fyrir að þetta myndi gerast, fyllti ég bil minm aif bkuiiiuu daginn áður, lagði honum á hvítasunnudag við Nesti, hinumeginn víð Fossvogs- læk, og seldi þar blóm til hádeg- is án þess, að lögreglam í Reykja- vík segði neitt við þvi. Alaska auglýsti líka í útvaj-pinu, að hún seldi blóm fyrir hádegi á hvíta- sunnudag. Augljost er, sagði Þórður, að þetta er hrein ofsókn, úr því að jafn kirkjuræliinm maður og fógetinn, bannair ekki öðrum Kópavogsbúum að selja blóm þennan hvítasunnudag. Morgunblaðið bar frásögn Þórðar á Sæbóli undir bæjar- fógetann í Kópavogi, Sigurgeir Jónsson. Kvaöst hann ekki vita til þess, að nein blómasala hefði farið fram í Blómaskálanum til kl. 20 mínútur fyrir 10 að kvöldi hvíta- sumnudags. Dagvakt lögreglunn- ar í Kópavogi hefði fylgst með verzlunum í Kópavogi allam dag- inn og þá að sjálfsögðu einmig með verzlun Þóroar. Búðim hafí. verið lokuð, og m.a.s. haifi lög- regluvarðstjóri komið þar um morguminn, spurt Þórð, hvort verzlunin væri lokuð, og fengið þá yfirlýsingu, að svo værL Klukkam rétt fyrir 10 fékk ég hins vegar tilkynninigu um að búðin væri opin, en þá var of seint að kveðja lögregiluim. á auka vakt til að loka búðinmi og á- kvað ég þá aðeims, að vemju að láta ljósmynda brotin og aiia sönmumargagna. Um það, hvort blómiaisending hafi komið til hans, get óg ekk- ert sagt, enda er það ekki að hafa opna söluibúð, en í iöguim uni almannaifri'ð á helgidögum þjóðkirkjunoar, nr. 45 fré 1926, segir svo í 2. grein: Kaup og sala má ekki fara fram á helgi- dögum í sölubúðum kaupmanna, kaupfélaga og anmarra sölu- manna, og skulu búðir vera lok- aðar. Ennfremur segir í 7. grein: Bönn þau, sem talin eru i und- anförnum greinum, ná yfir ailam föstudaiginn langa og hinm fyrra helgidag stórhátíðanna. Ég hef enga hugmynd um að sala hafi farið fram hjá- Þórði þar til kl. lausit eftir 10 að kvöldi hvítasunnudaigs. Ég veit því ekki, hvort sú staðhæfing blóma salans er sönn, aið hainm hafi átt blómaviðskip'ti við Kópavogs- kirkju umræddam dag, en sé svo, sem mér þykir nœsta ótrúlegt, þá tel ég iþað mjög áimælisverða framkomu fyririsvarsmanms kirkj unnar, sé um það að ræða, að hamn hafi tekið þátt í brotum á lögum, sem sett eru til þess að vernda stærsitu hátíðax kirkj- unnar. Annað vil ég ekki um þetta mál segja að svo komnu málL Morgunlblalðið átti einnig tai við Ingólf Fimnbjörnssom, lög- regluvarðstjóra í KópavogL og segir hann lögregluna ekkert hafa verið á stjái fyrr en kl. 10 á h'vítasummumorgun, og þá átt leið fraan hjá Blómaiskáian- um. Fór eimm lögreglumamna til Þórðair, því að hamm sá búðina opna. Benti hamn Þórði á að búð- in ætti að vera lokuð á þesisum helgidegi, og tók Þórður vel iþeirri ábendingu. Ingólfur seg- ist rétt sdðar hafa farið til Þórð- ax vio amman mann, og hafi þá búðin verið lokuð, en hann spurt Þorð, hvort hún yrði lokuð eða opin, og Þórður sagt hama myndi vera loka'ða. Hanm segir lögregluna aldrei hafa séð neinn úr bíl selja Þórði blóm, og ekki minnst á þjóð- kir'kjuna við hann. Kveður hann þetta haifa verið venjulega lög- regluaðgerð, þar sem lögreglunni hafi verið kunnugt um að búðir ættu að vera loka'ðar á þessum degi, samkvæmit lögum. Þá talaði Mbl. við sóknar- prestinn, Séra Gunnar Ámason um málið. Sagðist hamn ekkert hafa vitað um málið fyrr en kL 8 nú í kvöld, og þá aflað sér upplýsinga uim það, og þær væru, að umrædd blóm hefðu verið gefin kirkjummi. - íbróftir Framhald af bls. 30 leiksins hefðu úrslitin 4:2 eða 5:2 fyrir Akureyri ekki verið ósanngjörn. Eyleifur var bezti maður Akr* ness, en einnig munaði um hin- ar gömlu kempur Ríkharð og Jón Leósson. Beztu menn Akureyr- inga voru framlínumennirnir Skúli, Steingrímur og Valsteinn, en í vörninni Guðni Jónsson o( Jón Stefánsson, meðan hans naut við. Markverðir beggja áttu prýðilegan leik. Dómari var Karl Bergmann og dæmdi réttlátlega, Það verður að átelja, að hvor- ugt liðið var tölusett, og var þvl mun örðugra fyrir áhorfendur að fylgjast með einstökum leik- mínnum.

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.