Morgunblaðið - 28.09.1965, Blaðsíða 3

3
' Þriðjuétegltr 28. sept. 1965
MORG U N BLÁÐIÐ
Nýstdrleg kenning
Einn af ritstjórum Þjóðviljans,
voniMðill um foringjasæti Einars ,
Olgeirssonar meðal kommúnista^
hér á landi, setti fram þá nýn
stárlegu kenningu fyrir nokkr-
um vikiun, að voldugasti banda-
maður hungurs í heiminum væru
Bandaríkin, sem gerðu sér sér-
staklega far um að stuðla að
eymd og volæði í hinum vanr,
þróaðri ríkjum veraldar. í þess-
ari nýstárlegu kenningu komm-
únistans birtist þröngsýni og
ofstæki, sem fáir menn eru jafn
þrungnir af og þessi Þjóðvilja-
ritstjóri. Ekki skal tíuniduð víð—
tæk aðstoð Randarik jamanna
og annarra vestrænna þjóða til
vanþróaðra þjóða heims. Um það
getur hver og einn dæmt sjálf-
ur, hvort hún sé lymskulegt
bragð Bandarikjamanna til þess
að viðhalda hungri í heiminum
eða hvort hér sé um að ræða það
mariinúðarstarf, sem venjulegir
menn hafa hingað til talið það
vera. En krónprinsinn hans Ein
ars Olgeirssonar hefur nú endur
tekið kenningu sina og tengir
hana saman við aðra mun ein-
kennilegrL
Stríðshætta eða
„félagsleg" hætta?
Kínafarinn á ritstjórnarskrif-
stofum kommúnistamálgagnsins
hefur nú sett fram þá einkenni-
legu kenningu, að hættan sen*
heimsfriðnum stafar af komm-
únistum í Kína sé ekki fyrst og
fremst hernaðarleg heldur „fé-
lagsleg“ hætta. Hann segir: .fyr
ir hálfum öðrum áratug var
Kína eitthvert ömurlegasta eymd
arbæli í víðri veröld“, og síðar:
„Það er eitt af undrum mann-
kynssögunnar hvernig þessi þjóð
hefur af eigin rammleik hafizt
í hóp stórvelda á örstuttum
tíma“. Þær þjóðir, sem við fátækt
og eymd búa, eiga aðallega um
tvær leiðir að velja til þess að
hefja sig upp úr þeirri ánauð,
sem eymdin leggur þeim á herð-
ar. Kommúnistar hafa valið aðra
leiðina, Indverjar t.d. og margir
fleiri hafa valið hina. Og hverjat
eru þá þessar leiðir?
Helgar tilgangurmri
meðalið?
Kínverskir kommúnistar hafa
miskunnarlaust kúgað og drepið
fólk sitt til þess að ná ákveðn-
um efnahagslegum og atvinnuleg
um markmiðum. Þjóðin hefur
þjáðst, en í staðinn hafa drottn-
arar hennar getað sýnt nokkurn
árangur. Þó ekki meiri en svo,
að ekki eru liðin mörg ár siðan
Kínverjar urðu að festa kaup á
gífurlegum hveitibirgðum í Kana
da og annars staðar, til þess að
forða hungursneyð í landi sínu.
Indland hefur valið aðra leið,
mannúðlegri, en kannski svolítið
flóknari. Indverjar hafa ekkl
drepið og kúgað fólk sitt í efna-
hagslegum og atvinnulegum til-
gangi, þeir hafa reynt að byggja
upp lýðræði í landinu, um leið
og þeir hafa hafið umfangsmikið
starf til þess að mennta og upp-
lýsa hið gífurlega mannhaf, sem
Indlandsskaga byggir. Þar hafa
einnig orðið miklar framfarir.
Menn geta sjálfir dæmt um það,
hvor leiðin er mannúðlegri, og
hvor leiðin er líklegri til árang-
urs þegar aUt kemur til alls. Hin
„félagslega" hætta frá kínversk-
um kommúnistum er engin. Það
er mikill misskilnimgur hjá krón
prinsinum hans Einars, ef hana
heldur svo. Hættan stafar ein-
göngu frá tiltölulega fáum ófyrir
leitnum stríðsæsingamönnum,
sem eru reiðubúnir til þess að
fórna miklum hluta af f jölmennri
þjóð sinni til þess að ná mark-
miðum sínnm.
Frá móttökunni í nátiðasal Men ntaskólans. Talið frá vinstri: Frú Halldóra Olafsdóttir; Guðmundur Amlaugsson, rektor Mennta
skólans við Hamrahlíð; frú Þóra Ámadóttir; Kristinn Ármannsson, fyrrverandi rektor; frú Rósa Guðmundsdóttir og Einar Magn
ússon, rektor Menntaskólans í Reykjavík. (Ljósm.: Sv. Þ.)
Frú Guðrún Helgadóttir, skrifstofustjóri; Sverrir Hólmarsson, kennari; Magnús Finnbogason,
yfirkennari; Gunnar Norlanid, yfirkennari og dr. Jón Gíslason, skólastjóri Verzlunarskóla íslands.
Að baki þeirra standa Finnbogi Guðmundsson og Þorsteinn Thorarensen, fréttastjórL
skóla ísJands.
Kristinn Ármannsson þakk-
aði að lokum hlý orð í sinn
garð og konu sinnar og þá
velvild, er kennarar Mennta-
skólans hefðu sýnt þeim.
Hann gat þess, að starf kenn-
arans yrði æ betur metið
vegna aukins skilnings al-
mennings og yfirvalda á gildi
fræðslunnar og þeim sannind-
um ,að mennt er máttur. Þá
ræddi Kristinn um gildi
Menntaskólans í Reykjavík
fyrir menntun og menningu
fslendinga á þeim 119 árum,
sem skólinn hefur starfað.
Óskaði hann hinum nýju rekt-
orum alls hins bezta í starfi
og bað viðstadda að lokum að
hylla Menntaskólann í Reykja
vík, rektor, kennara og nem-
endux hans með húrrahrópL
S.L. LAUGARDAGSKVÖLD
hélt kennarafélag Menntaskól
ans í Reykjavík samsæti í
Tjarnarbúð til heiðurs Kristni
Ármannssyni, fyrrverandi
rektor Menntaskólans í
Reykjavík og konu hans, frú
Þóru Ámadóttur. Kristinn
Ármannsson lét af rektorsem
^bætti í haust fyrir aldurssak-
ir eftir 42 ára starf og í dag
er hann sjötugur.
Áður en samsætið í Tjarn-
arbúð hófst, var móttaka í há-
tíðasal Menntaskólans í
Reykjavík og hófst hiún kl. 6
síðdegis. Þar voru saman-
komnir auk heiðursgestanna
og fjölskyldu þeirra nýskipað
ir rektorar við menntaskólana
í Reykjavík, þeir Einar Magn-
ússon og Guðmundur Arn-
laugsson ásamt frúm sínum,
fræðslumálastjóri, skólastjór-
ar Kennaraskóla fslandB og
Verzlunarskója íslands, kenn-
arar og starfslið Menntaskól-
ans í Reykjavík og aðrir gest-
ir — alls 100 manns.
Hófinu í Tjarnarbúð stýrði
Gunnar Nordal yfirkennari,
form. kenriarafélags Mennta-
skólans og flutti hann ræðu
fyrir hönd kennara, þar sem
hann þakkaði Kristni vel unn-
in störf í þágu skólans og
færði honum skilnaðargjöf
frá kennurunum. Einnig þakk
aði hann persónulega sam-
starf við Kristin, sem verið
hefur kennari, samkennari og
yfirmaður Gunnars við skól-
ann. Þá mælti Einar Magnús-
son, nýskipaður rektor, fyrir
minni frú Þóru Árnadóttur.
Helgi Elíasson, fræðslumála-
stjóri, minntist samstanfs síns
við Kristin í nefnd skipaðri
1943, sem lagði grundvöllinn
að núverandi fræðslukerfi.
Magnús Finnhogason, yfir-
kennari, tók einnig til máls og
þakkaði Kristni löng kynni
og gott samstarf. Kristinn var
einn af kennurum Magnúsar í
Menntaskólanum, en Magnús
lauk stúdentsprófi árið 1926.
Skólastjóri Verzlunarskólans,
dr. Jón Gíslason, þakkaði
Kristni samstarf í mennta-
skólanefndinni og mælti til
hans á grísku og latínu og að
lokum tók Guðni Jónsson,.
prófessor, til máls og minntist
grískunáms hjá Kristni í Há-
Friðrik J. Eyfjörð; frú Margrét Þorgrímsdóttir; frú Ragn
héiður Torfadóttir, kennari; Þóroddur Oddsson, yfirkennari;
Friðfinnur Ólafsson, forstjóri; Rúnar Bjarnason, efnaverk-
fræðingur og frú Halldóra Sigurbjörnsdóttir.
Rektor kvnddur