Morgunblaðið - 10.04.1969, Síða 23

MORGUNBLAÐIÐ, FIMMTUDAGUR 10. APRÍL 1969
23
artijónin Bjarni ívarsson og
Magndís Benediktsdóttir. Aðal-
steinn var næst yn.gstur sjö
barna þeirra, hjóna. Fjölskyldan
íluttist til Keflavíkur árið 1930,
en þar kynntist ég þessu ágæta
fólki, var heimagangur þar um
fjögurra ára skeið, og án þess
að hallmæla nokkrum, hefi ég
ekki kynnzt samstilltari hjónum
en einmitt þar. Ljúfmennska hús-
bóndans og skilningur hús-
freyjunnar í vandamálum dag-
legs lífs, eru mér enn í fersku
minni. Þau eru nú bæði látin, en
ég er þakklátur þeim báðum og
öllum er ég kynnitist á því heim-
ili. Þetta eru aðeins orð, með
öðru get ég ekki þaikkað.
Áður en Aðalsteinn fluittist til
Keflavíkur, kunni hann íslend-
ingasögumar svo að segja utan-
að, hann dáði hreysti og dreng-
skap fornkappanna, þann dreng-
skap og þá hreysti tileinkaði
hann sér allt lífið. Við Aðalsteinn
gengum í skóla saman, sátum
saman, lékum okkur saman. Það
sló oft í brýnu milli okkar, og
börðumst við stundum af mikilli
hörku, en hvert högg er við lét-
um dynja hvor á öðrum voru
ekki óvitdar högg, þau aðeins
undirstrikuðu hugmyndir okkar
um fornikappa og hetjudáðir, og
innsigluðu um leið æfilanga vin-
áttu. Við gerðumst fóstibræður.
Eftir fermingaraldur skildi
leiðir, ég fluittist til Reykjavíkur,
og hittumst við ekki aftur fyrr
en urn tvítugs aldur, hafði Aðal-
steinn þá lokið námi frá Lauigar-
vatnsskóla, og tókum við þá
þráðinn upp að nýju.
Aðalsteinn var í meðallagi hár,
herðanjifcill, og leyndi sér ekki,
að í þeim herðum bjó mifcill
styrkleiki. Hann var döktahærð-
ur, með blá snarleg augu, andlit-
ið samsvaraði sér vel, svipurinn
hreinn, en bak við hann leyndist
góðlátleg kímni, hreyfingar dá-
lítið óráðnar, þar til grípa þurfti
til verka. Hefði Aðalsteinn verið
uppi í fornölid, væri hann áreið-
anlega skráður afreksmaður í ís-
lendingasögunum. Hamn var
kjarkmenni, sterkur, hamlhleypa
að hverju sem hann getak, og
enginn stóðst honum snúnimg er
til verka var gengið er kröfðust
mikilla átaka og hugdirfsku.
Aðalsteinn vann hjá Vélasjóði
um langt Skeið, og þar voru hon-
um falin margvísleg störf. Hann
ferðaðist uim landið, flubti og
gerði við þungavinnuvélar.
Dirfsku hans verður bezt lýst er
hann þurfti að taomast yfir
Þjórsárþrúna gömlu á vörubíl
með sex tonna hlassi, en ekki
þótti ráðlegt vegna ótraustleika
brúarinnar, að fara yfir hana
nema með mjög takmarkaðan
þunga, en yfir varð farmurinn
að komast í einu lagi, þvi efcki
var annara kosta völ, hann lagði
á brúna, og svignaði hún svo, að
engu likara var en keyrt væri
niður brekku og upp aðra. Þeir
sem þekfcja aðstæðurnar, vita
ihverskonar dirfska sMfct hef-
ur verið. Þreki, kröftum og
útlhaldi má lýsa með fáum
orðum. Um tíma átti hann 3ja
tonna vörubíl. Hann lék sér að
því, að moka þrem tonnum af
sandi á bílinn með venjulegri
skóflu, án þess að blása úr nös
eða rétta úr bafci, og tók það
hann aðeins % klst. Þetta var
á þeinj tímujp er un.nið var í
ákvæðisvinnu hvað mest á stríðs-
árunum. Stundum kom það fyrir
eftir erfiðann dag, að hann lét
sig ekki muna um að skreppa
austur á Vopnafjörð til kunn-
ingja og vina, og keyrði þá sjálf-
ur hvíldarlaust í einum áfanga,
og voru engin áberandi þreytu-
merki á honum að sjá. Aðal-
steinn átti kjark og þrek og
rnarga fleiri kosti, góðar gáfur
stál minni. Hann hafði yndi af
tónlist, sömg í karlakór um
nokkurt skeið, var ljóðelskur,
góður bridgespilari, hann var
hjálpsamur með afbrigðum, og
vildi hvers manns vanda leysa.
Hjá Vélasjóði var Aðalsteinn
sem fuglinn fleygi, hann var á
stöðugum ferðalögum og þótti
öllu borgið er hann tók að sér
að framkvæma. En árið 1959 er
hann var að skyldustörfum úti
á landi, stórslasaðist hann á
höfði, var mánuðum saman á
sjúkrahúsum og fékk aldrei
fulla heilsu eftir það. Þessi
sterki maður lokaðist þá inni á
verkstæðum, varð eins og fugl
í búri, og mátti þá stunduim
finna biturleika í skapshöfn
hans. Sá biturleiki var efcki að
öllu ástæðulaus, en sú saga
verður ekki rakin hér. -
Árið 1943 giftist hann Herdisi
Vigfúsdóttur, ættaðri frá Vopna-
firði. Eignuðust þau þrjár dætur,
Vigdísi Björgu, Birnu Magndísi
og Jóhönnu Júlíu. Þau hjónin
áttu yndislegt heimili, þar var
gott að koma, gestrisni, líf og
fjör. Þar átti ég margar ánægju-
stundir sem ég þakka.
I desember síðastliðnum veikt-
ist Aðalsteinn alvarlega og dró
sá sjúfcdómur hann til dauða. í
helstríði sínu lét hann engan bil
bug á sér finna, en brosti og
gerði að gamni sínu fram á
hinztu stund.
Vinur er horfinn, engu verður
þar um breytt, við lútum lög-
málum, þar verður engu um
Hokað.
þokað.
Ég votta eiiginfconu, dætrum,
systkinum og öðru venzlafótki
samúð mrna á sorgarstund.
Þorgrímur Einarsson.
Almennur borgorafundur
„um popmessur" verður haldinn í Tónabæ í kvöld kl. 8,30.
Framsögn: Séra Sigurður Haukur Guðjónsson, séra Bjöm O.
Bjömsson, Valdimar Sæmundsson formaður skipti-
nemendasambandsins og Guðmundur Einarsson
kennaraskólanemi.
BANDALAG ÆSKULÝÐSFÉLAGA
REYKJAVlKUR
Gísli Ásgeirsson
Minning
ENNÞÁ á ég bágt með að sætta
mig við þá hugsun, að hann
Gísli afi minn, sé endanlega
horfinn. Það er svo örstutt síðan
hann kom ennþá akandi í bæinn,
viðræðuhress og glaðlegur.
Ég bjóst við að við ættum
margar skákir ótefldar.
Á bernskuárum mínum áttum
við systkinin ekki fleiri spor í
önnur hús en á heimili afa og
ömmu, þar sem okkur mætti
•ama hjartahlýjan og alúðin og
afi sýndi okkar börnum síðar.
Mér hefur alltaf fundizt að
hann afi hafi ráðið geðum tveim.
Annars vegar var sú skapharka
og hraðýðgi við sjálfan sig, sem
hélt honum uppréttum gegnum
langvarandi veikindi þegar aðr-
ir menn sjálfum sér betri hefðu
bognað, en að hinu leytinu átti
hann til þann hlýleik, sem gerði
samband hans við syistkini sín
og börn svo náið og innileg. Löng
og erfið baráttan við sjúkdóminn
eyðilagði aldrei sívakandi skop-
skyn hans né þann viðkvæma
eðlisþátt sem laðaði að honum
yngstu fjölskyldumeðlimina.
Með þessum fátæklegu kveðju
oiðum þykir mér hiýða að segja
í örfáum orðum æviferil hans
afa.
Gí5ii Ásgeirsson fæddist að
Álftamýri við Arnarfjörð 17.
febr. 1898.
Hann fluttist á unga aldrei
með foreldrum sínum til Bíldu-
dalr og gerðist þar sjómaður.
Á Bíldudal kvæntist hann
Kristínu Kristjánsdóttur frá
Hvestu í Ketilsdölum. Gísla var
gefið óvenjulegt þrek og af dugn-
aði hans fór orð svo leið þeirra
hjóna virtist krókalaus til bjartr
ar framtíðar. En eftir fárra ára
hjónaband veiktist Gísli af berkl
um og varð að fara suður á hæli.
Af hælinu kom hann 1929 með
skert starfsþrek en á þeim ár-
um var ekki margra kosta völ
fyrir slíka menn að sjá sér far-
borða og eftir þriggja ára erfið-
isvinnu við misjafnan aðbúnað,
veiktLt hann að nýju og lenti
aftur á Vífilsstaðahæli og nú
kom hann þaðan öryrki eftir 10
ára dvöl.
Með þeim veikindum hófst
erfið og tvísýn skák við dauð-
ann. Mér er nær að halda, afi,
að sú skák hafi verið þín bezta.
Ég heyrði þig aldrei æðrast né
kvarta þótt olt — mjög oft —
virtist mátið óumflýjanlegt og á
næsta leiti. Ekki man ég til þess
að hafa nokkru sinni heyrt þig
mlnnast á sjúkdóm þinn né
heiisufar að fyrra bragði. Jafn-
vel þegar aðrir lýstu fjálglega
heilsufari sínu misgóðu, voru þér
flest umræðuefni tiltækari. Við
öll, sem þekktum I þig, vissum
hvað þú varst oft þjáður og hve
iáralitlu mátti oft muna til þess
að maðurinn með ljáinn hrósaði
sigri.
Þrátt fyrir það held ég tæpast
að nokkurt ofckar minnist þín
sem sjúklings. Við fundum full-
vel hvernig þrek þitt dvínaði og
hvernig dauðinn bætti taflstöðu
sína. En samt sem áður hafðirðu
það skapferli sem ekki baðst
neinnar vægðar né lét nokkurn
tíma deigan síga.
Þín skák var málamiðlunar-
laust tefld til sigurs.
Á. Á.
Örfá kveðjuorð frá stofufélaga
NÚ ERT þú Gísli minn kominn
yfir þau landamæri, sem við
bjuggumst við að ég færi yfir á
undan þér, svo nærri þeim var
ég kominn fyrir síðustu jól, en
þín eftirtekt og árvekni yfir
stofufélaga þínum hefir kannski
orðið til þess að það varð ekki
ég sem átti eftir að taka á móti
þér, sem góðum stofufélaga hinu
megin heldur tekur þú á móti
mér þegar kallið kemur. En hvað
sem því raeður þá ert þú horf-
inn mér um óákveðinn tíma, en
ég hlakfca til ofckar endurfunda.
Við áttum saman margar góðar
og eftirminnilegar stundir þau
ár sem leiðir okkar lágu saman
á Vífilsstöðum, og ég mun ætíð
muna og virða minningu uim góð
an og mætan mann.
Mér varst þú ávallt mikill og
góður vinur.Ef þú sást að ég
átti bágt eða við erfiðleika að
stríða varst þú ávallt fyrstur til
að vei'ta þá hjálp sem þú gazt í
té látið í það og það sinnið, ég
gleymi því aldrei en vlrði það
og met. Við vorum orðnir það
samrýmdir á stofunni ókkar á
Vífilsstöðum, og svo góðir félaig-
ar, að ég get ekki gleymt því að
þegar ég útskrifaðist síðast í janú
ar sl. og var að kveðja þig góði
kæri félagi þá gazt þú ekki sagt
neitt, en tárin í augum þínum
töluðu sínu máli og urðu mér
meira virði en nokkur orð. Ég
kveð þig svo kæri vinur og fé-
lagi og bið þér allrar blessunar
guðs og votta þínum ástvinum
mina innilegustu samúð.
Hörður Gestsson.
Gísli lézt 2. apríl að Vífils-
stöðum. Útför verður gerð í dag.
í Kúnigúnd Skólnvörðustíg 4
Handunnar öl- og kaffikrúsir, lauksúpuskálar, ofnföst föt,
vasar o. fl. eftir Hauk Dór.
Úrval af trévörum, vefnaði, batikskermum, handunnin kerti.
Sérstæðar vörur, fallegar fermingargjafir.
KÚNIGUND, Skólavörðustíg.
SKUTTOGARAR
Getum útvegað skuttogara, nýsmíði af fullkomnustu gerð,
ennfremur nýlega verksmiðjuskuttogara á sérstaklega hag-
stæðu verði.
Afhending innan tveggja mánaða.
Hafið samband við okkur sem fyrst, og fáið frekari upp-
lýsingar.
HEILDVERZLUNIN ÖÐINN
Traðarkotssundi 3, sími 17344—18151.
nt

FERÐAVIÐTÆKI, verð frá
kr. 1350.00.
SEGULBANDSTÆKI. verð frá
kr. 4876.00.
PLÖTUSPILARAR, verð frá
kr. 2275.00.
RONSON HARÞURRKUR. verð frá
kr. 1840.00.
RAFMAGNSRAKVÉLAR
verð frá
kr. 930.00.
RATSJAHE LAUGAVEGI 47
Svelnbekkur — ný gerð
NYR SVEFNBEKKUR
eins manns.
Góður SÓFI og GOTT RÚM fyrir
heimili — skóla — gistiherbergi.
Húsgctgnaverzlun Axels Eyjólfssonar
Skipholti 7 — Sími 10117—18742.