Morgunblaðið - 16.06.1970, Blaðsíða 23

MORGUNÐLAÐIÐ, URIÍXJU'DAGUR 16. JÚNÍ 1970
23
Stefán Pétursson
málarameistari
ein <aðrfir fyirliir bógrvæiiið sfeua og
látleyei. Steifán vair í hópfi. Mninia
sílðiairtöldiu. Hamn var mjöig duluir
imiáðiuir, ag þiað >t«lk mioikiku® lamig-
an itiíimia að 'kyminiaist honium, Hanm
war óvenijiulaga diaigfainsiprúlðuir
miaðuir og aiflskiipltalaus am aiðlna.
Hi'nsvegar viair banin greiiinldiuir vel
og fylgdist mijöig vel mieið því
sent var að geradt, þóitt efkkíi
leigðfi Jiamm ávalllt or@ í belg. Tæki
'hianin hiinis vegair lafsböðu, þá
þurfbi entgfimin að verta í vafla um
hvalð hanin miefiinitii. Stefán var
mjög sfcaipislbilltuir, em dkiapstór.
Þegar svo bair unidiir haflði hainin
gatonian aít að maeða ýmis þau mnlál,
sem efst vomu á bauigfi þá Sturad-
inia. Kom þá glögglt í ljóis hve
lafstaða hanis var hréiln og aif-
dtoáttarlaus þaetti' hioiniuim ó'dlremlgi-
löga að sér flarið, þá brlásit bamin
þaninig 'Við, að miemin ireyinidiu þaið
ógjiarmia áfltuir, en þó vair þdtta
æltííð gart midð miastu bóigvæirlð og
stilláinigu. Sitietfáin var til£inini!n(ga~
mlaður, ©am ætið tófc svarli þess,
isem miinlnia miáttli sín. Hanm vair
ágætuir vlininuiflélagi', grdiðviklinm'
oig hjálpsiamiuir Hainn vair prýði-
leguir verfcmnlalðuir, snyirtáieiguir í
bezlta lagi, verfcadrjúguir og óisér-
hlíflinin. Meðal Vinmuiféiaiga og
feulnináinlgjia gat hainm likla hriulgíðilð
á ieilk, og kiam þá fínam hijá hom-
uim sfeörip kílminliigáfla, og þalð hve
glöiggiur hlamn var áð fliininia bið
sk'oplerga í hlultunum, sam öðrium
yflirsást. Slíkar dturudir vemða
olktour, igömiuim vininiulféiöguim
hiamis, ógieyimianleigar.
Eftiriiflandd konia hanis er
Panmiey Iibgiimuindiairdióittir. Seinidi
ég heninli og börnlum þeiinna, svo
og systuir banis og öðnuim áatviiin-
uim alúðarfyllsltiu samúðarikveðij-
ur.
Verbu sæll, Stlefán, og þöfcfc
fjbrir góða viðkynmlinigu, — igóða
ferð.
Jóhann Pétursson,
málarameistari.
STEFÁN Pétursson, málara-
meiistari, er horfinn af heimin-
um.
Hann var fæddur í Reykjavík
22. des. 1905 og átti því ekki
lengi við elli að stríða. Foreldr-
ar Stefáns voru Mangrét fsabs-
dóttir frá Afcranesi og Pétur
Pálsson miálari og sfcrautritari.
Móðurætt Stefáns er mér með
öllu ókunn, en um föðurætt hans
er ég örlitlu fróðari, því að faðir
hans var móðurbróðir minn.
Hann var Vestfirðingur.
Stefán fetaði í spor föður síns
og valdi málaraiðnina sér að ævi
starfi. Þau störf ræikti hanm. hart-
nær til hinztu stundar, því að
helstríð hans var skammt, þótt
nú sé vitað, að hann muni lengi
vart hafa gengið heill til skógar.
Ekfci ætla ég mér þá dul að
dæma um starfsleikni Stefáns,
en merfcir félagar hans hafa sagt
mér, að hamn hafi verið simekk-
vís og kunnað vel til verka. —
Stefán var tæplega meðahnaður
á hæð og fremur grannvaxinn,
Hiðmannlegur á velli, vel farinn
í andliti, hárprúður og eygur vel.
— Stefán var manna hógværast-
ur og furðu hljóðlátur. Mum hon-
um fremur miklu hafa brugðið
í rnóður- en föðurætt, því að sá
ættleggur Stefáns hefur löngum
þóbt orðskár.
Stefán var greindur vel og
dkki vair hljó'ðladtii hainis af þeliim
rótum runnið, að hann væri orð-
vana. Þá sjaldan hann sagði frá,
sýndi það sig, að hann hafði
tugutak í ríkum mæli. Gætti þar
bæði mýktar í máli og skop-
sky-ns.
Eins og að Mkum lætur var
Stefán enginn styrjaldarmaður í
stéttansamitökum sínum, en það
hef ég fyrir satt, að þar hafi
hann verið traustur félagsþegn.
Stefán kvæntist 1942 Fann-
eyju Inigimundardóttur, ágætri
konu. Þeim hjónum varð 5 barna
auðið og eru 4 þeir.ra á lífi. Einn
ig tóku þau í fóstur 2 bamabörn
sin.
Eiginfconu, börnum, bamabörn
um og einkasystur, votta ég
samúð mína og kveð þennan hug
þekfca frænd-a minn.
Hjörtur Kristmundsson.
GÓÐKUNiN'INGI mliinin Stdfán
Pébuinsisarn, mláiani, lézit iað Daffid'a-
fcotsspítaia áðflarianiótt 9. þ. m.
Hanin var fæddiuir 212. 1(2. l'OOð.
Voriu foneldnair hains Mairigrét
Ssalksdóitltliir og Pétur Pálssoni,
m/áiarii og sfcnaulbrfitarii, sem marig-
liir eldirli Reiyikvikiinigair 'miuima leiftiir.
Sltiafán var 'diimn laif þefim. miönm-
uim, sem veirðia mianmli efltfinmlinmli-
legiir. Siuffr/nr venðla ‘það fynir þalð
hve opinisfciáiir þefir emu og fyriir-
flerðtairimfikliir í biiniu diaigiega lífii,
S. Helgason hf.
SÍMI 36177
— Vandamál
Framhald af bls. 16
toasindinigaræðuim (vegnia þagj-
andd samkiomuiaigs). Skýrinlgim
er einföld: háðdir flioklkisteiðtag-
amir vilja temigjiaist Evrópu, en
þeim er báðuim ljóst, að þeir
vinmia emigiin atkvæði á því —
því að ainidrúmisilofltið í öllu
landinu er „a‘nid-evrópskt“.
Hvor sem vinmiur 18. júni
iþarf að taka djarfa foryistu í
þessu máli, sérstaikleiga þar siem
gamminigaviðræðiuinniair í Briisis-
el enu alveig á mæsta leiti. Ef
íbaldisimienm tapa (einis og margt
bemidiir nú til) ke.n.n að ver'ða
fneistamidii fyrir þá a@ sparka
bæði Heath og stefnumálum
hanis. Taká Enioch Powell við
forystu flolktosimis yrði kúvend-
irug á afstöðiu bans til Evrópu.
íhaldisimienm yrðiu þá verndarar
brezku húsmióiðiuirinmiar — og
W ilson yrði að gæta evrópska
banrusims. Og þvr hlutverki
mynidi hanm ekki gegna lenigi.
Af inmri eðlishivöt mynidi hamm
setja fram ákveðin skilyrði í
BrúsBel-sammiinlgumum — og
niðunstaðiain kynmi alð verða sú,
að Bnetlanid mynidi aldrei tenigj
aist Evrópu.
Þesisar hiugteiðiinigar kunrn
að virðaist lanigsióttar ag heldur
óhuigniantegar. Fuirðulieigri hlut-
ir 'hiafla þó gerzt. En ihfltt er aðial
atriðiið, að aiðfid'din að Efniahags-
bandialaigimiu verður balzta mál
brezkra stjórmmiáia næstu tólf
mánuði, enda iþótt frtam hjá
iþví sé snieitt mú. ÞaJð kneflst mik
iliair stjónnvizku af þedm, siam
búsetu mun hafa í húsinu -nr.
10 við Dowmiiinig Stneet, að leilða
laniddð inm í Efmahagsbandalaig-
ið, án þess að allt fari í háa
ioflt mieðal íbúa þess.
Nátemgt méiefnum Evrópu er
hluitverk Bnetiamdls í Atiamts-
hafslbaindialagiiniu og öryggismál
uim Vestur-Evrópu. Yfirburðir
Varsjíátribainidalagsinis á srviði
vemjutegra vopnia yfir NATO
eru orðnir óeðliieigia miklir, og
ekki rnunu þeir miinmka, ef
Biandaríikjiamienm verða að
draga hliuta af herliði sínu í
Evnópu hieim á síðari hluta
rnæsta áns. Næsta rílkiisistjóm
Bretlainidis og evrópskir bainida-
imiernn bemmiar veriða að taka
þetta vamdamél föstuim tökum.
Því mi'ður heflur ekki heyrzt
milkiið um þiessi miál mýlega,
þetta stafar ef til vill af því,
að stór hiuti Verkamiainirnaflokks
imis ber liila virðimigu fyrir orð-
inu „varnir". Þeir, seon legigja
það til, að Bretar efilgi aftur að
taka upp almenma hersikyldu,
bafa mikið til sínis máls, enda
þótt það sé óhuigsiaindii á þessari
stunidu. Engu eð sí'ðu.r verður
miæsta ríkisstjórm að verða
reflðubúdm að tatoa drjúgan iþátt
í au'kni.ngiu varnia Vestur-
Evrópu. Og ef Bretland gemguir
í EfniahaigBbamdal'agiið verður
litið öðrum augum á framtíð
brezíkra kjairniorikuvarnia.
KYNÞATTAMALIN
I Asíu og fjarlægari Austur-
löndium koma svipuð vainidamál
uipp, enida þótt þau sóu ekki
einis stór í sndðuim. Á eimu sviði
utanríkáismáia rikir umtaisverð
ur skoðamiaágreindmigur milli
flakkanmia, og bamin er varð-
anidi það, hvert hlutverk Breta
á að vera auistam Súez. Það get-
ur verið að ekki sé iemigur urnint
að stöðva heimfiutniing brezks
berliðs þaðian, en um það má
dleiia, Em það verður að borfa'st
í augu við afleiðújgar heim-
flutniinigiskis. Það, sem er verst
í |því máli er, aið þestsi beim-
flutniiragur á sér stað á sama
tíma og Bainidiaríkiin flytj'a sig
smátt og smátt frá Suiðaiuisitur-
Asíu; inman mioktouima árta kamm
afleflðiinigin að verða sú, að
milfciið op hefur mynidiazt í bug-
mynidafræðilegain vartraarvegg á
mjög bermiaðartega miilkiilvægu
svæði. Ef Breitlaind ætiar aiveg
að draiga si® í hlé í Asiíju, er
þeim mun makilvæigana að iamd
ið teagist (Evrópu, án þests að
of mikið sé þrasiað um smjör-
verðið.
Við þessum erfilðu máium
verður sigurvegairinm 18. júmií
a(ð tatoa. Og eimis log skuiggi í
batagrunmiiinium er vofia vaxamdi
kynlþáttadleálna. „Hættið ölium
iininflutniiinigi litaðna,“ brópar
Powell. Stjórmmiáiamiemm úr öll-
um flökkum hafa ráðizt á hamm
fyrir hariðstoeytná hainis, og
Wedigwood Bemm, friáflaramdi
tætoniimálaráðhiema, var sér-
staklegia grimmur í orðum sín-
um. í þeim ógeðfelldiu orða-
stoiptum finma miemm ef til vill
smijöriþefinm af þeiim umræðum,
sem eiga eftiir að tröllríða öHu
á seinmi hluita þeisisia ánaitugar og
byrjiun þess niæsta. En miýja
rílkisstjiómim verðúr að igrípa tH
einhverna ráða gagn þessu vax-
amidi vamdiai.náH — iog hvað sem
hún gerir mum bún vaflalaust
særa miilljónir miammia á ein-
hvern hiátt. — FWF
— Auður
og sviðsljós
Framhald af hls. 13
hew Phinias, aðrir en bamn
sjálfur og mióðiirdin, Mia Painr-
ow.
Þegar biaðamaðlurinm fór
svo að spyrja hann uim á'li't
hams á hjónaböndum, vílsaði
hann til hjón.abands3érfræð-
iniga og saigði: — Það veLt
guð, að ég er ekki að reyna
að setja nertt fordæmi með
irflerná mínu um þessar mund
ir. É'g hefd ekkert á móti
hjóniaböndum og við Mia
gifltum .okkur strax og við
höflum til þests lagaleigam rétt.
Og svo sýndi hamm hreykinn
mynd af tvSburunum og Míu,
sem hafði verið tetoin í garð
inium við hiúsið, sem hann
keypti í Surriey. — Sjáið, an.n
ar er dökkur og hinn ljós á
hár og við enuim fjarska feg
im að þeir eru ekki Mkir.
Húsið, sem hamn og Mia
keyp'tu og búa nú í beitir
Dawes Green, Hann kvaðst
hafa sfeoðað yfir 50 búis í 5
ár, áður eni hanm fann þetta.
Hanm var að leita- að látliausu
húsi, ekki of stóru mieð fall-
egum trjágarðii og nægu
rými til að ganiga um. — Eg
er heimamaðlur, sagði hann.
Eg vil ekki vera ailotf mikið
á flerðinmii, nemia þegar ég er
á hljómileikaferðum. Heirnil-
ið er mimn staður, þar sem
ég get unmið og æft mig og
losnað við allit ann,að fólk,
nema Miiu.
Hann kvaðst vera ákaflleiga
ámægður með starf sitt með
Sinfón.íuihljómisveit Lflindiúna.
London beflur stórtooattegt
tónlistariandrúmslofit. Þiar búa
atfhygiiisverðari tónilistarmenn
en noktouns staðar amnars
staðar. Oig það sem meir.a er,
þeir bera virðimgu hver fyr-
ir öðrum. Þeir standa ekíd. í
stoúmasikotum, tiibúbir tifl. að
retoa rítirng í hakið á keppi-
nau'tum isí.nium. Mig hefur
iengi lanigað að fá þetta starf.
Previn sagði, að það væri
dálítið hlálegt, að hann gæti
unnið sér inm marigfalf
meira fé við að stjórna
Debbie Reynolds eða Söndru
Dee, en að stjór.na Mahler-
verid. — Það er gott að mér
er sama um það atriði, sagði
hann. Auður og sviðsljós
skiipta mig ekki svo mikiu.
Og bamingjan góða, ég
mundi deyj.a úr blátri, ef ég
fengi einkabílsitjória. Ég vinn
mér inn nóg fyrir mig og Miu.
En ég hefi veitt því athygli,
að sumiir vinir mínir frá
Hoillywood, sem kom.a til Lon
don, búast við að sjá mig
standa á götuhornium með
betHdiásina í annarri hendi og
Shephard-bund við hlið og
betla af vegf.arend'um.
Hlusfavernd —
heyrnarskjól
STURLAUGUR JONSSON & CO.
Vesturgö*:u 16, Reykjavík.
Simar 13280 og 14680
Sumarbústaða plast salerni
og eyðir fyrirliggjandi.

í LUDVIG STORR .
W
Laugavegi 15. — Sími 1-33-33.
Stúdentamy ndatökur.
Pantið tímanlega.
NÝJA MYNDASTOFAN
Skólavörðustíg 12. — Sími 15 1 25.