Morgunblaðið - 08.07.1970, Side 18

18
MOBGUNBLAÐIÐ, MIÐVIKUDAGUR 8. JÚUÍ 1970
Rannveig Sigurðsson
— Minning
Fædd 29. mai 1932.
Dáin 28. júní 1970.
ÉG var harmi lostirm er mér
barst hin sviplega amdlátsfregn
bróðuirdóttur minnar Ramnveig-
ar. Hún var stödd í Kaiupmamma-
höfn er andlát hennar bar að.
Rammiveig var fædd í Reykjavíik
29. maí 1932.
Fareldrar hennar voru hjónin
Frida I/arsen lyfsala í Thiested
og Vigigo Sigurðsson, sonur Sig-
urðar Jónssonar síkólastjóra á
ísatfirði og konu hans Guðrúnar
Uúðvíksdóttur.
Hér dvaldi hún til finan ára
aWuTS, en fluttist þá með foreldr
uim aíniuim til Dammerkur. Þau
settust að í Odense og bjuggu
þar til 1945, er þaiu fhittu til
Kaup'manrxahatfnar. í Odense
fæddist systir henmar Edda.
Ranmveig lauik námi frá Niels
Brook Handelssíkole í Kaup-
manrrnahöfn og stundaði síðan
framhaldsnám í verzlunarfræð-
um í Landon.
t
Hjartkær móðir okkar
Guðbjörg
Guðmundsdóttir,
lézt í Borgarsjúkrahúsinu að
morgni hins 7. júlí.
Asgerður Birna Björnsdóttir
Helga Mattína Bjömsdóttir.
t
Bróðir mkun,
Fridtiof Nielsen
heildsali,
andaðist á Borgarsjúkrahús-
inu þriðjudaginn 7. júlí.
Fyrir hönd anarra ættingja.
Hjörtur Nielsen.
t
Konan mín,
Sigrún Kvaran,
andaðist í Landakotsspítala
6. júlí.
Karl Kvaran.
Eftir lát móður henman-, 3. des.
1953, kom það í hhit Rannveigar
að veita heimilimi forstöðu og
anmast Eddu systur sína, þvi
faðir þeirra rak þá uimiboðsverzl-
tm hér og var af þeim ástæðum
lamgdvölum írá heimili aínu í
Hötfn.
En gkamm/t var stórra högga
í milli, því Viggo andaðist á
ferð hér i Reykjarvík 3. sept.
1954. Hann hatfði ætlað daiginn
eftir til Kaupmanmaíhafnar til
þess að vesra við ferminigu Eddu,
en heim/boma hans varð önnur
en ætlað vatr.
Eftir lát föður sírus fiuttist
Ranruveig aftur til Reykjavífcur
og bjó hér síðam. Edda varð eftir
í Danmörku og lauk þar stúd-
entsprótfi, og er nú búsett í
Kaupmammahöfn.
Ramwedg lét sér ávallt mjög
annt um systur sína.
Hún giftist 20. april 1957 eftir-
lifandi manmi sinum Valdemar
Jónssyni. Foreldrar hans eru
hjónin Jórunn Guðnadóttir og
Jón Guðimundsgon forstjóri
Belgj aigerðarinnar.
Þau Ramoveig og Valdemar
eigmuiðust tvo syni, sem enn eru
í bernisfcu, Bjöm 12 ára og Mic-
hael 8 ára.
Ranrweig var ástrík móðir og
bjó manni sínum og soruum gott
heimili. Hún var mjög heima-
kær og vann störtf sín í kyrrþey.
Hún var eigirumanini sínium
mikil stoð við störf hains, enda
hlotið staðgóða menntun á við-
skiptasviðinu.
Úttför heruniar fer fram frá
Dómkiirkjunni.
Eiginmanni hennar, sonum og
systur henn4r sendi ég inniieg-
ustu samúðarkveðjur.
Bjarni Sigurðsson.
SVAR MITT
EFTIR BILLY GRAHAM MjSEzLjf-j

MIG hefur lengi langað til að gerast Krlstinn, en mig skort-
ir kjark tii að taka þessa ákvörðun. Getið þér hjálpað mér?
ÞAÐ er ekki veigalítil ákvörðun að ákveða að gerast
kristinn. Allar meiri háttar ákvarðanir eru erfiðar.
Það er ekki auðvelt að biðja sér konu; það er ekki
auðvelt að gefa sig fram sem sjálfboðaliða til herþjón-
ustu; og það er ekki auðvelt að vega og meta orð
stjómmálamannanna og greiða síðan atkvæði af skyn-
semi. Hvers. vegna skyldum við þá álíta, að mesta
ákvörðun, sem til er, sé auðveld? Jesús sagði: „Þröngt
er hliðið og mjór er vegurinn, sem liggur til hfsins, og
fáir eru þeir, sem finna hann.“
Ef til vill er ein af ástæðunum til þess, að þér hafið
ekki tekið ákvörðun um að fylgja Kristi, sú, að þú álít-
ur, að kristilegt líferni verði enn erfiðara en þessi
fyrsta ákvörðun. Minnizt þess, að það þarf hálfu meira
afl til að hefja flugvél upp frá jörðunni en til að halda
henni á flugi. Bíllinn eyðir helmingi meira bensíni
fyrsta kílómetrann en næstu tvo. Átakið er mest við
að komast af stað.
Mér er enn í fersku minni nóttin, sem ég tók ákvörð-
un mína. Fætur mínir virtust blýþungir, og ég gat
varla hreyft þá. En þegar ég tók fyrstu skrefin i þá
átt að hlýðnast vilja Guðs með líf mitt, kom hann
mér til hjálpar og veitti mér styrk til að lifa honum.
Fyrsta skrefið er ekki létt, en það er upphafið að dá-
samlegu lífi.
t Móðir, tengdamóðir og systir okkar ÓLÖF JAKOBSSON skáldkona frá Smiðjuhóli, sem andaðist á Landsspitalanum að morgni 4. júlí s.l. verður jarðsungin í Fossvogskrikju miðvikudaginn 8. júlí klukkan 3 e.h. Denna, Steingerður og John R. Ellingston, Jórunn Jónsdóttir, Þorsteinn Sveinsson og fjölskylda. t Þökkum immilega samúð og vinarhuig við amdlát og jarð- arför mainmsirus míns, föður, tengdaföður og afa, Jakobs Sigurðssonar frá Hömrum. Affalbjörg Valentínusdóttir, böm, tengdaböm og barna- böm.

t t Þökkum hjartamlega sýnda
Hjartkær eiginkona mín og móðir okkar. samúð við fráfall og jarðarför
RANNVEIG SIGURÐSSON, Ágústar Jóhanns
Kambsvegi 5, Alexanderssonar.
er lézt þann 28. júni, verður jarðsett frá Dómkirkjunni í dag
ld 3 eh. Kristín Guffmundsdóttir,
dætur og tengdasynir.
Valdimar Jónsson og synir.
Þorsteinn
frá Bæ —
f DAG verður jarðsun'ginn frá
Hotfsóskirkju Þorsteinn Stefáns
son, fisikimatsmaður á Hofsósi,
sem andaðist á sjúkrahúsi Sauð
árkróks 29. júní. Hann var fædd
ur 24. janúar 1903 að Bæ í Sfcaga
firði. Foreldrar hans, Stefán Jó-
hannesson útvegsbóndi og kona
hans Hólmfríður Þorsteimsdótt-
ir fluttust að Bæ um aldamót og
stundaðíi Stefán sjósókn þaðan
þar til að hann drukknaði með
póstbátnuim Þengli 7. febrúar
1939. Synir þessara hjóna voru
tveir, Jóhannes og Þoristeinn,
sem ólust upp á Bæ fram yfir
miðjan aldur og stunduðu þaðan
útgerð. Var því ævi þesaara
bræðra býsna mikið samofin upp
eldi og lífi Bæjarsystkinanna.
Við Þorsteinn, eða Steini frá
Bæ, eins og hann var oft kallað
ur eftir að hann fluttist héðan,
vorum jafnaldrar aðeins mánuð
ur á milli ok'kar og þá vitanlega
fermingarbræður, frændur og
giftum okkur sama daginn, 11.
desember 1926.
Hér á Bæ byggðiu bræðurnir
stórt hús þar sem þeir bjuggu
þar til að leiðir skildu, Jóhannes
fluttist til Siglufjarðar með fjöl
skyldu sína en Þorsteinn og hans
fjölskylda til Hofsóss, þar sem
hann bjó til æviloka.
Eins og gefur að skilja vorum
við öll sem systkini í Bæ, og
þetta breyttist ekki þó að leiðir
sfcildu. Þorsteinn frá Bæ var öll
um hugþekkur, jafnlyndur en þó
glaðsinna og gat blandað ljúfu
t
Þökfcum innilega kærleiksrika
samúð við andlát og útför,
Jórunnar
Guðmundsdóttur.
Guðjón Hafliðason,
bömin og aðrir aðstandendur.
t
Innilegar þafckir fyrir sýnda
samúð við andlát og jarðarför
Guðmundar
Sveinbjörnssonar,
Borgamesi.
Þórdis Guðmundsdóttir
Hubert Ólafsson
Guðrún Hubertsdóttir
Óttar Gnðmundsson.
Stefánsson
Kveðja
geð; við alla, sem hann hafði
samskipti við. Hann var vel með
almaður á hæð, þyfcfcvaxinn.
Fram yfir miðjan aldur harðdug
legur verkmaður, en þá missti
hann heilsu og átti í miklu veik
indastríði í mörg ár. Raunar
náði hann sér aldrei, en gat þó
stundað létta vinnu síðari árin,
en í því starfi, fiskmati, kom.
bezt í ljós samvizkusemi hans
og stundvísi.
Og þegar til úrslita dró hjá
honum var hugurinn bundinn
starfinu, að þaT væri allt í lagi
og að bækur hans væru á rétt-
um stað.
Frá barnæsku stundaði Þor-
steinn störí viðfcomandi sjávar-
útvegi, og því var hugur hans
mest bundinn þeim atvinnuvegi.
Hann var söngmaðux góður á
unga aldri og starfaði lengi sem
góður liðsmaður í karlakór, eða
um 30 ára s'keið. Og nú, er leiðir
skilja, lítum við til baka, gömlu
félaigamir, sem eftir erum og
mimnumst margra ánægju-
stunda.
Ég er viss um að íbúar Hofsóss
minnast samiskipta og samstarfs
með góðum dreng, þegar Þor-
steinn er horfinn þaðan. Þegar
fjölskyldu Þorsteins er sleppt
held ég að Bæjarfjölskyldan
hafi þó mest að þakka. Við öll
minnuimst sambúðar og sam-
skipta þeirra hjóna og sonar
þeirra, Ólafs. Okkur finnst raun
ar að þarna sé horfinm fjöl-
skyldumeðlimur.
Eins og áður segir kvæntist
Þorsteinn eftirlifandi konú
sinni, Láru Ámadóttur frá Hofs
ósi, 11. desember 1926. Þau eign
uðust einn son, Ólaf, sem hefir
verið þeim mikill styrkur í veifc
indastríði hjónanna. Hefir hann
alltaf haft búeetu heima hjá for
eidrum þótt atvinna hafi oft ver
ið stunduð fjarri heimili. Það er
harmur kveðinn að þeim mæðg
inum og Jóhanmesi bróður Þor-
steins, en samúð og hlýhugur
hefir áreiðanlega umvatfið þau
frá ölluim vinum og frændfólfci.
Minning Þorsteins frá Bæ verð-
ur alltaf björt hjá öllum, er til
hans þekktu. Við blessum minn
ingu hans og vottum konu hans,
syni og bróður innilega samúð.
Uppeldisbróðir.
Þafcka hjartamlega öll vima-
hót og hlýju, sem yljuðu mér
á 75 ára aifmæli mínu og
gerðu mér daginm minmis-
stæðam. — Liíið heil.
Sigurffur Guffmundsson.
Hjartamlegar þakkir til ykkar
allra sem glöddu mig á 85 ára
afmæli mínu 2. júlí, með gjöf-
um heknsókmium og sfeeytum.
Gætfiain fylgi ykfeur.
Gíslína Gísladóttir,
Völlum.
Lokað
í dag vegna jarðarfarar.
BELGJAGERÐIN.