Morgunblaðið - 07.06.1972, Blaðsíða 14

Morgunblaðið - 07.06.1972, Blaðsíða 14
14 MORGUNBLAÐIÐ, MIÐVIKUDAGUR 7. JÚNl 1972 LISTAHÁTÍÐ m..i \ REYKJAVÍK Höfundur: Jökull Jakobsson. Leikstjóri: Helgi Skúlason. Leikmynd: Steinþór Sigurðsson. Tónlíst: Magnús Blöndal Jóhannsson. Það kemur maður til baka eft- ir um það bil tuttugu ár. Hann hittir gamla vinkonu sína frá skólaárunwm, bún er náttúrlega gift og á barn, en hún býr í húsi foreldra sinna, í húsinu, sem hafði verið vettvangur æsku þeirra, gestsins og frúar- innar. Eiginmaðurinn er fram- leiðandi, verksmiðjueigandi, sjálfur upphafsmaður velgengni sinnar, hann erfði ekki neitt, hann er heldur ekki mjög mennt aður, Einar Benediktsson einn er hans andleg höfuðnæring. Af Leikfélag Reykjavíkur; DÓMÍNÓ gömlu hjónunum lifir frúin enn, áfengissjúklingur, sem dreyimir um hvernig það var þegar hún var ung á Spáni og sat undir sólhlífinni allan daginn og glas ið hennar var aldrei tómt. Dótt ir hjónanna er dæmigerð nútíma stelpa úr góðborgaralegu húsi, iðkar hass, heimsbyltingu og grúppusex. Tvær aukapersówur, góðborgaraleg frú með jákvæð lífsviðhorf og maðurinn hennar, sem segir varla nokkuð. Frúin í húsinu hefur ekki jákvæð lífs- viðhorf. Henni finnst lífið erfitt og hún flýr í ýmsa sjúkdóma, ristil, mígreni o.fl. Hún hefur víst aldrei sætt sig almennilega við að draumarnir rætfcust ekki, draumar æskunnar. Líklegt að hún sjái alltaf eftir einum strák anna, sem slíkur framdi hann sjálfsmorð, þ.e. hann hætti að vera sá sem hann var og hætti við að verða það sem hann ætl- aði að verða og varð allt ann- að: fór að sjá um vegalagningu i fjarlægri heimsálfu, það er vegalagningarmaðurinn, sem kemur aftur, ekki hinn sem dó, hann framdi sjálfsmorð — já, en aðeins í óeiginlegum skilningi. Fyrst hann dó ekki alveg, þá er eitthvað eftir af honum i vega- lagningarmanninum. Hann lang- ar llka til að vita ýmislegt, rifja upp og kannski komast að því hvernig gömul kærasta (var Margrét það?) hugsar um hann í dag. En aðallega langar hann til að vita hvar ýmislegt var, sem hann fyrirfinnur ekki nú, en allt er svo breytt að hann grunar jafnvel að hann hafi farið húsa- Sviðsmynd úr leikritinu. villt. Átti kannski vinkona hans heima í öðru húsi? Þannig er ýmislegt látið óákveðið í þessu leikriti, ýmsar lausnir hugsanleg ar, ekki bara aðeins ein. Sumt er samt nokkurn veginn öruggt. T.d. það að Margrét hefur ver- ið hrifin af Pétri Mandólín og minningin um hann lifði með henni allan tímann. 1 þeim skiln ingi ifór hann aldrei, hann var hjá henni alltaf, með henni og manninum, sem hön svo giftist. Því segir hún sjálf, að sumir fari ekki fyrr en þeir koma. En það þýðir líka að þá fyrst þegar Gestur kemur aftur sigrast hún á Pétri. Gestur er Gestur og alls ekki Pétur, hvaða erindi á hann þá við þessa konu? Kannski veit hann það ekki fyrirfram og það gerist intira með homurn þegar hann sér hana. Það er eitthvað sem gerist og þvi gæti einnig eitt- hivað gerzt. En það sam gerist er svo það, að hún velur þann kostinn að það gerist ekki neitt. Og Gestur/Pétur er afskaplega hryggur yfir því og gengur upp á loft, en það kom enginn hvell- ur. Þessi glima, sem á yfir- borðinu er átakalítil en þvi átakameiri undir niðri, er leik- in mjög varlega og lágt stillt, sérstaklega af þeim Helgu Bach mann og Jóni Laxdal. Margrét Helgu Bachmann er viðkvæm kona, sem lifir mikið í sjálfri sér og tekur lítinn þátt í hinu ytra lífi. Helgu tekst vel að lýsa þögulli innri baráttu hennar í upphafinu og gefur þannig for- merkin fyrir persónunni, sem hún heiidur swo til loka. Jón Laxdal sýnir einnig vel þessa þöglu innri atburðarás. Persón- an hefur ekki mjög skýra drætti, kannski vilji höfundar, en leikstjóri hefði getað gefið henni ákveðnara ytra form í samræmi við það sem hann er í dag. Jón Laxdal hefur mjög gott vald á samræðutóninum, sem er nauðsynlegur fyrir slikt verk. Plastframleiðandi Steindórs Hjörleifssonar er heldur ekki mjög skýrt teiknuð persóna, hana vantar heild, í stað þess fáum við þetta sem við vitum að Steindór getur gripið til. Dótt ur hans í leikririnu leikur Ragnheiður Steindórsdóttir. TÓNLIST Guðmundur Emilsson: Barnaóperan Nóa- f lóðið ef tir B. Britten LISTAHÁTÍÐ mi I REYKJAVÍK Hún talar skýrt en hún leikur dálítið grunnt, hún á skemmti- lega auðvelt með að sitja i hálfri lotusstellingu og virðast hug- leiða eitthvað. Frúna, sem held- ur sig við flöskuna leikur Þóra Borg mjög skemmtilega. Guð- run Stephensen leikur frúna með jákvæðu lifsskoðanirnar og gerir það mjög vel. Það er svolítið af tilsvörum í verkinu sem eru meiningarlaust orðskop, sem lýtir frekar en bætir, leikstjórinn hefði átt að þurrka það út. Að ósekju hefði mátt stytta leikinn mokkuð. Leikmynd Steinþórs Sigurðs- sonar er skemmtiieg en kannski frekar of stilhrein og falleg fyrir þetta heimili plast- jðfursins. Það hefði mátt vanda betur til búninga persónanna. Kjóll Margrétar er að vísu snilldarverk, en kjóllinn, sem Sif er í er illa sniðinn og hjálp- ar henni jafnlítið og hinn kjóll- inn hjálpar Helgu Bachmann mikið. Ég skil föt plastframleið- andans ekki, þau föt hefðu bet ur hæft Gesti, en fötin sem Jón Laxdal er í fara ekki vel, kanns^ki er einhver dulin speki í þessum klæðnaði karlmaníi Framhald á bls. 19 Guðmundur Emilsson. GUÐMUNDUB Emilsson er ungur tónlistarmaður, fædd- ur 1951. Hann hefur stundað nám í Tónlistarskólanum off lauk þaðan kennaraprófi í fyrra. Auk þess hefur hann samið tónlist, sem flutt hef- ur verið, m. a. við trúarljóð, auk þess sem hann hefur samið elektróníska tónlist. Guðmundur mun skrtfa um- sagnir um tónlist hér í blaðið ásamt Affli R. Friðleifssyni, tónlistarkennara, sem lesend- ur þekkja af greinum hans, og: munu þeir verða Þorkeli Sigurbjörnssyni, tónskáldi, til aðstoðar við tónlistargag-nrýni hér i blaðinu. Enska tónskáldið Benjamin Britten nýtur mikilla vinsælda í heimalandi sinu, jafnt meðal barna og fullorðinna. Hann er í hópi þeirra tónskálda tuttugustu aldarinnar, sem háfa lagt hvað drýgstan skerf til tónbókmennta ætlaðra börnum til áheyrnar og flutnings, ef til vill mætti kalla hann Kodaly eða Carl Orff Eng- lendinga. Þeim, sem átt hafa þess kost að heimsækja enska skóla, dylst ekki sú virðing sem Britten nýtur meðal kennara og tónlistarmanna. Stoltir draga þeir fram kennslubækur, nótna- bækur, hljómplötur og eiginlega allt milli himins og jarðar, sem ber nafn þessa ágæta manns. Verk hans á þessu sviði eru fjöl- mörg, enda er tónskáldið af- kastamikið með eindæmum. „The young persons guide to the orchestra" er eitt þeirra og afar vinsælt. Það er flutt á barnatónleikum út um allar jarðir, í tíma og ótima, og hefur auk þass verið hljóðritað oftar en einu sirmi, og komizt þann- ig í þakklátar hendur tónlistar- kennara. Þetta einfalda og að- gengilega verk hefði vafalaust Ungir leikendur í óperunni. Benjamin Brltten nægt til að halda nafni tón- skáldsins á ioft um ókomna framtíð. Ég get mér þess til, að barna- óperan Nóaflóðið hafi verið sam- in til flutnings i dæmigerðum enskum skóla og að aðaltakmark tónskáldsins hafi verið það, að gefa sem flestum nemendum tækifæri til þátttöku. 1 flutningi [ krefst verkið mikUs fjöida hljóð- færaleikara, söngvara, leikenda og aðstoðarmanna. Þetta „allir I með" viðhorf Brittens er óneit- anlega virðimgarvert, en það hef- ur vissar takmarkanir í för með sér. Öll uppbygging verksins verður að vera sérstaklega ein- föld eigi ekki allt að fara á rin-g- ulreið. En þótt tónlist Brittens í þessu verki sé einfakileikinn upp- málaður, tekst honum að ná sterkum tökum á áheyrendum jafnt og flytjendum. Sviðssetn- ing Nóaflóðsiais á Listahátíð í Reykjavík e.r liistaviðburður unga fólksins, og það væri miður ef foreldrar notfærðu sér ekki þetta ágæta tækifæri til að glæða tón- listaráhuga barna sinna. Til þess að gefa lesendum hug- mynd um þá sérkennilegu og skemmtilegu stemmningu sem ríkti í Bústaðakirkju síðastliðinn mánudag, er barnaóperan Nóa- Framihald á bls. 23

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.