Morgunblaðið - 08.04.1975, Page 33

Morgunblaðið - 08.04.1975, Page 33
MORGUNBLAÐIÐ, ÞRIÐJUDAGUR 8. APRÍL 1975 33 / Líkiö á grasfletinum rfr 27 honum fannst heldur ekkert skemmtilegt aö veröa fyrir þessu. Mig langaði mest til að taka til fótanna. En Einar sem var ööru- vísi þenkjandi en ég ákvaö aö nota gagnstæöa aðferð og ganga beint í ginið á ljóninu. Þaö sýndi sig sem fyrr aö sólin er bezta vörnin. Hann gekk rakleitt aö hópi ungra piltna á einu götu- horninu og áöur en við var litið vorum viö ein eftir ásamt manni úr hópnum, sem Einar þekkti. Einar kynnti hann fyrir mér. Hann var ljóshærður og Einar sagöi aö þeir væru skólabræður og hann ræki nú málningarvöru- verzlun í bænum. Þeir ræddu saman um atburöi dagsins og Einar sagði honum i stuttu máli frá þvi sem hann vissi og spurði síðan: — Þekktir þú Tommy vel? — Við vorum heilmikið saman meöan hann var í bænum. Hann var hress náungi, sem var alltaf til i aö gera sprell. Hann var kannski dálítið villtur i sér, en mér fannst hann góöur drengur i flestu tilliti. Þaö er ægiiegt að hugsa sér.... — Fréttiröu eitthvað frá honum eftir aö hann fór frá Skógum? — Ekki orð. En hann var nú víst ekki mikið náttúreraður fyrir bréfaskriftir. — Hefuröu nokkra hugmynd um, hvar hann getur hafa haldið til þessa daga? — Nei, þetta er allt harla furðu- legt, finnst þér ekki. Ljóshærði maðurinn leit til skiptis á okkur og hrukkaði enn- ið. — En ég held ég þori að ábyrgj- ast eitt. Ef hann hefði ekki verið búinn að ákveða fyrirfram að hitta ákveðnar manneskjur í Dalnum og búa þar — þá held ég hann hefði komið til mín. — Hver heldur þú að það hafi verið sem hann ætlaði að hitta? Foreldra sína? — Nei, alls ekki, það held ég sé af og frá. En þaó hafa kannski verið aðrir í Dalnum, sem drógu hann til sin... Og eftir að hafa gefið þetta í skyn hvarf málarameistarinn þegjandi á braut og Leo Berggren kom nú aðvífandi, þreyttur og másandi eins og fyrri daginn. Við snerum við og gengum saman eft- ir Prestsgötunni ásamt með lögreglumanninum. Ég geri ráð fyrir að við höfum enn verið mið- punktur athyglinnar, en nú var ég svo áfjáó í að heyra hvað Berg- gren hafði að segja að ég veitti þvi ekki lengur athygli. — Kæru vinir, þetta er aldeilis óþolandi allt saman. Ég sé enga leið út úr þessu. Það eru nú tiu klukkustundir síðan við fundum veslings Tommy á grasfletinum með hníf i hjartastað og hvers höfum við eiginlega orðið visari? Bókstaflega einskis. Við vitum að pilturinn kom hingað með lest- inni klukkan hálftiu á sunnudags- kvöldið og við vitum að stundar- fjórðungi síðar skildi hann við annan mann við vegamótin sem liggja niður í Dalinn. Og síðan hefur ekki nokkur lifandi vera séð hann! Ég hef spurt hverja einustu hræðu bæði i Dalnum og i hálfum bænum, en allir hrista hausinn og horfa skilningsvana á mig. Og einhvers staðar hiýtur hann að hafa verið. Við vorum ekki sein á okkur að segja honi-m fréttirnar: að Tommy hefði fyrir sólarhring set- ið í makindum í eldhúsi Petren- frökenanna og snætt þar kvöld- verð. Leo Berggren herti enn gönguna þegar hann heyrói þetta. — Þær skulu eiga mig á fæti, þessar kjaftatuðrur! Ég treysti reyndar engum þarna út frá! Ja, afsakaðu Einar, ég á ekki við þig og fjölskyldu þina. En öll hin... Ég skal éta gamla hattinn minn upp á það að öll leyna þau ein- hverju. Þau hafa heldur ekki get- að komið með neinar áreiðanlegar fjarvistarsannanir. Þau voru öll „sofandi í rúmum" sínum, þegar Tommy var myrtur, en þau eiga öll jafnerfitt með að sanna mál sitt. Elisabeth Mattson var eín í sínu húsi og hið sama á við um Börje Sundin. Holtsfjölskyldan lýgur áreiðanlega ekki síður, auk þess ber að hafa í huga að dóttirin sefur á neðri hæðinni og hjónin hafa hvort sitt herbergi uppi. Eins og við mátti búast hefur ekki tekizt að draga orð af viti út úr Petrenkellingunum og hvað snertir Mattsonhjónin þá vitið þið bezt sjálf að þau keppast við að vera i mótsögn hvort við annað. Og þetta er nú meiri hrærigraut- urinn allt saman, ég segi ekki annað! — En Lou Mattson var í heim- sókn hjá einhverri vinkonu sinni, sagði Einar. — Hún hlýtur að geta borið vitni um hvenær Lou fór heim. — Auðvitað ætti henni að vera það i lófa lagið, sagði lögreglu- þjónninn beizklega, — en þá þurfti hún auðvitað að fara til Kaupmannahafnar i frí i morgun. Það leit sannarlega út fyrir að Berggren hefði fulla ástæðu til að vera svartsýnn. Og það var biðjandi svipur á andliti hans þegar hann spurði hvort við vær- um ekki fáanleg til að koma með honum á fund Petrensystranna. — Við höfum kannski betra lag á þeim, ef -við erum þrjú, sagði hann. I þetta skipti urðum við að leita drjúga stund áður en við höfðum i — Forseti Rotary I Framhald af bls. 11 | sem til þarf, er að vinna þessum I hugtökum meira fylgi, fara eftir þeim Isjálfur og sýna öðrum, að hins sama sé af þeim vænzt, I Framtið Rotaryhreyfingarinnar er J mikilvægast, að félagar hennar gefi I henni sem mest af sjálfum sér og | starfi sem mest i hennar anda." Verkefni þau, sem Rotary-klúbbar | vinna að, eru mjög svo fjölbreytileg, • að þvi er Robbins sagði. Þeir velja ' sér viðfangsefni sjálfir, hver á sinum | stað, eftir þvi hvers þeir telja þörf. ISameiginleg starfsemi er rekstur Rotary-sjóðsins, sem Robbins sagði. | að hefði aukizt mjög og eflzt á siðari ■ árum. Framlög i hann eru frjáls og • nemur hann nú um 20 milljónum I dollara. Úr þessum sjóði eru veittir | margvislegir styrkir, sem hafa það markmið að sameiginlegt að efla upp á íbúum i þessu furðulega | skilning þjóða i milli. Hann greiðir húsi. Allar dyr voru opnar eða • m.a. fyrir háskólastúdenta- og ólæstar og við leituðurn um allt J kennaraskiptum landa i milli og húsið, kiktum inn í litlar kytrur I kynnisferðum fólks úr ýmsum stétt- hér og hvar og stórar og rúmgóðar | um til annarra landa. bæði með það Stofur og loks fundum við fröken . fVr'r augum, að viðkomandi aðilar Liviu í subbulegri dagstofu, þar • kynnist starfsbræðrum sinum, efli sern var fullt af skattholum Og I Þekkingu sina á viðkomandi grein og fjölskyldumyndum. Hún bað okk- • kVnni «ér líf og háttu þjóðanna, er ur að fá okkur sæti og varð eilitið ^eir sækia heim. Þessi fyrirgreiðsla fýld, þegar við afþökkuðum boð I Jí!.Í!í"?,n e8a hennar um kaffisopa. Svo leit hún | á yfirlögregiuþjóninn og pírði | Ég elska þig enn Lóa mín — en þú skyggir á ljósið. augun: — Jæja, Leo, hvernig gengur ■ þér með rannsóknina? Það ganga • furðulegustu sögur í bænum: að | þú hafir yfirheyrt veslings Lou • Mattson svo vægðarlaust að hún • hafi fallið í yfirlið af þreytu... en | ef ég á nú að segja það sem mér | finnst þá á sú hrokaskjóða ekkert ! betra skilið... og að Agneta Holt I hafi fengið móðursýkiskast og | viðurkennt að það var hún sem . stakk bróður sinn hnifi og að I frægur prófessor sé kominn | hingað alla leið frá Egyptalandi i til að hefna sín á Tommy, sem * hafði stolið frá honum fimmtíu I þúsund krónum og... — Hamingjan góða, hrópaði J Einar upp yfir sig og vissi ekki • hvort hann átti að hlæja að þess- | ari vitleysu eða bregðast reiður við — hvaðan fréttið þið þetta allt saman? — .Þar er að verki leyniþjónust- an í Skógum, sagði Berggren háðslega og þó heyrði ég að I þreytu kenndi í rödd hans. — I Hún er hraðvirk, en ekki alltaf J mjög ábyggileg. Og nú fröken ' Livia, skal ég segja þér dálítið | sem EG hef frétt út i bænum. Þvi i er haldið fram að ÞIÐ hafið J heldur ekki hreint mjöl í poka- I hroninu hvað snertir málið og að I þú vitir meira um það en þú hefur J talið ástæðu til að segja lögregl- ' unni... afkomendur þeirra, hinsvegar er einnig stuðlað að gagnkvæmum heimsóknum klúbbfélaga hinna mis- munandi þjóða. ,,Við teljum aukin samskipti fólks, hvort sem er ólikra starfsgreina eða þjóða, ákjósanlega leið til að vinna brautargengi þeim hugsjónum, sem hreyfingin hefur að leiðarljósi og þar með til betra og ánægjulegra lífs," sagði William R. Robbins forseti Rotay International » * Inlri i m Verksmióiu _ útsala Alafoss Opiö þriójudaga 14-19 fimmtudaga 14~21 i r i i á útsöíunm: Flækjulopi Hespulopi Flækjuband Endaband Prjónaband Vefnaðarbútar Bílateppabútar Teppabútar Teppamottur ALAFOSS HF MOSFELLSSVEIT VELVAKAIVIDI Velvakandi svarar í síma 10-100 kl. 10.30 — 1 1.30. frá mánudegi til föstudags. Q Skráningafargan Sagt var hér i bréfi i dálkunum i síðustu viku, að fyrir- huguð breyting á bilnúmerum hefði tnikinn kostnað i för með sér og ætti ekki rétt á sér af þeitn sökuin, auk þess sem bilnúinerin væru inönnum kær. Það er enguin vafa undirorpið, að bilnútner, sem menn hafa átt i mörg ár, jafnvel áratugi, eru inönnuin kær, en um kostnaðinn og hagræðið við breytinguna eru inenn ekki á eitt sáttir. Maður, sein vinnur að bílasölu, hringdi til Velvakanda og sagði að það yrði inikill léttir, sparaði inörg sporin og losaði f jölda inanns við arg og þvarg, ef nú- verandi skrásetningarfargani létti. 0 Tví- eða þrískráning Hann tók dæini: Segjum aó maður kaupi nýjan bíl og selji sinn gainla uin leið. Ef hann vill halda bílnúineri sinu, verður hann að skrásetja gamla bílinn á nýtt númer. Þá hefur gamli bíll- inn borið tvö númer satna daginn. Viku seinna kaupir annar tnaður gainla bílinn. Hann átti bil fyrir og vill halda sinu núineri. Þá fer ennþá fram uinskráning og gainli billinn fær sitt þriðja núiner. Þetta gerist ekki allt ineð þvi að klappa saman höndum — hókus- pókus — þvi eru samfara snún- ingar og hlaup. 0 Eltingarleikur við númer Og þá er það eltingaiieikur- inn við núinerin. Þú selur bil og ætlar að fá þér annan eftir nokkra daga. Þú lætur kaupanda fá bilinn ineð núinerinu þinu gegn hátíðlegu loforði um, að hann fái sér nýtt núiner innan tilskilins tima og leggi þitt inn hjá bifreiðaeftirlitinu. Þegar þú ætlar svo til að taka, hefur sá góði inaður ekki staðið við sin heit — og þá hefst eltingarleikurinn. Við- mælandi Velvakanda kvaðst þekkja fjölmörg dæmi þessa. Nú, hélt hann áfrain, kaupand- inn á kannski heiina í öðru uin- dæini og þá vill oft dragast að núinerin verði send til baka. Það kostar eilifar hringingar: „Er númerið koinið?“ Svar: „Nei, þvi iniður." % Númeraplöturnar Algengt er einnig, að menn leggi inn númeraplötur sinar, biðji um geyinslu á þeiin, þar til viðkomandi þarf sjálfur á núineri sinu að halda. Menn athuga bara ekki, að gainlar númeraplötur eru ekki geyindar lengur en vikutíina hjá bifreiðaeftirlitinu, þá er þeitn hent. Nýjar plötur eru svo ekki pantaðar i tæka tíð og engar til, þegar á að fara að skrúfa þær á nýja bilinn. Plötuframleiðslan er því lífleg og tniklu meiri en yrði eftir umrædda breytingu, þar sein hver bill yrði með sinar fyrstu plötur allt frain í „and- Iátið“. Þá er og annað, fiinin stafa núinerin eru svo löng að þau kom- ast alls ekki fyrir í þeirri gróp, sein þeim er ætluð á stuðurum inargra bilategunda. Þá verður að bretta upp á núinerin, þannig að einkennisstafurinn og síðasti stafur núinerisins verði illlæsileg til að sjá. • Tryggingar Ekki iná heldur gleyma tryggingunum. Þær verða iniklu léttari í vöfum, ef sami billinn ber alltaf satna núinerið, þar sem hver umskráning kostar uinstang og skriffinnsku hjá trygginga- félögunum. Það er öruggt inál, sagði við- inælandi Velvakanda, að sá kostnaður, sem er samfara þess- ari fyrirhuguðu breytingu, vinnst upp á sköminuin tiina auk þess args og taugastrekkings, sem oft eru samfara númeraskiptum. Að lokum vil ég minna á, sagði hann að lokuin, að eftir breyting- una verða allir með þriggja stafa ■ tölu á bílnuin sinum. 0 Nokkurorð til Sjónvarpsins I Þá keinur hér bréf frá Ölafi | Vigfússyni, Hávallagötu 17: „Laugardaginn 22. marz byrjaði | sjónvarpað kl. 20 á fréttuin eins og ■ venjúlega. Blkki man ég nú frétt- ' irnar nákvæmlega, skiptir enda I ekki máli. Fln eitt var það, er tók | hugi allra, það var þegar sýndur ' var dans eldra fólksins, þegar það steig göinlu dansana eftir hljóm- falli harmonikkunnar. Flg er alveg viss utn, að ef stjórnendur sjónvarpsins hefðu séð ánægju- svipinn á fólkinu, er horfði á þetta stutta dansatriði, þá hefðu þeir fagnað i hjarta sinu. Og ég sem þessar linur pára var vissu- lega einn af þeiin glöðu áhorfend- uin. Og nú spyr ég: Væri ekki hægt að hafa göinlu dansana i sjónvarpinu svona á hálfs mánaðar fresti. Ugla sat á kvisti mætti alveg hverfa fyrir göinlu dönsunuin. Eg er alveg viss um að slikur þáttur með tilheyrandi harmonikkumúsik myndi gera inikla lukku. Svo enda ég þessar linur með þökk fyrir alla skeinmtunina mév veitt á uinliðn- um árum og bið ykkur hjá sjón- varpinu að taka þetta til vinsam- legrar athugunar." VANDERVELL Vé/a/egur BENSÍNVÉLAR Austin Bedford Vauxhall Volvo Volga Moskvitch Ford Cortina Ford Zephyr Ford Transit Ford Taunus 12M, 17M 20M Renault, flestar gerðir. Rover Singer Hilman Simca Skoda, flestar gerðir. Willys Dodge Chevrolet DIESELVÉLAR Austin Gipsy Bedford 4—6 cyl. Leyland 400, 500, 680. Land Rover Volvo Perkins 3, 4, 6 cyl. Trader 4, 6 cyl. Ford D, 800 K. 300 Benz, flestar gerðir Scania Vabis Þ. Jónsson & Co. Skeifan 1 7. Simi 84515 — 16.

x

Morgunblaðið

Direct Links

If you want to link to this newspaper/magazine, please use these links:

Link to this newspaper/magazine: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Link to this issue:

Link to this page:

Link to this article:

Please do not link directly to images or PDFs on Timarit.is as such URLs may change without warning. Please use the URLs provided above for linking to the website.