Morgunblaðið - 01.05.1977, Blaðsíða 3

MORGUNBLAÐIÐ, SUNNUDAGUR 1. MAI 1977
35
ÖNN
Morgunblaðsmenn fóru á nokkra vinnu-
staði að heyra tóninn í fólki þar sem
það var að skila af sér dagsverkinu
maí á óneitanlega að vera þessi
baráttudagur og hann er nauðsyn-
legur sem slíkur.
Hvernig er vinnutíminn hjá
þér?
— Hann er nokkuð breytilegur,
við vinnum oftast til kl. 7 á kvöld-
in og stundum til 10 eða 11 en
stundum ekki nema til klukkan 5.
Að undanförnu hefur verið mjög
mikil vinna, við unnum t.d. aila
páskana, nema föstudaginn langa
og á páskadag, en þá má ekki
vinna. Það kemúr stundum fyrir
að unnið er á laugardögum en
aldrei á sunnudögum. Þetta er
auðvitað alltof langur vinnudagur
og menri eru orðnir þreyttir hér
eftir svo langa vinnu, en Eim-
skipafélagið þarf að fá samþykki
Dagsbrúnar ef vinna skal standa
lengur en til kl. 8 á kvöldin,
félagið á þannig að gæta okkar
hagsmuna. Samt finnst mér að
félagið sé ekki nógu vakandi fyrir
okkar hagsmunum og sumum
finnst lítið gert ef þarf að kvarta
þangað yfir einhverju.
— Ég býst við að það sé vegna
verkfallanna væntanlegu, sem
svo mikið er um að vera núna, það
er verið að flýta ferðum skipanna
og allir vilja fá sínar vörur sem
fyrst. Það er helzt í einhverjum
slíkum tilvikum, sem við erum
beðnir um að vinna frameftir.
Verður verkfall?
— Það tel ég alveg víst og ég
býst við að við fáum einhverja
hækkun í krónutölu, en hún
verður sjálfsagt étin upp eftir
hálfan mánuð — þessar kaup-
hækkanir hafa yfirleitt horfið
jafnóðum.
Að lokum var Jón spurður
nánar um vinnuna sjálfa:
— Hún er ágæt, þó má segja að
hún sé leiðinleg til lengdar, en
þetta er ekki mjög erfið vinna,
ekki það sem ég geri, en það er oft
meira puð niðri í lestnum, t.d. við
að setja lausavöru á brettin, sem
síðan eru hifð upp. Ég er búinn að
vera í 6 ár hér við höfnina og
kann ekkert illa við mig. Um
kaupið er það að segja að fyrir
dagvinnu fáum viö milli 80 og 90
þusund krónur á mánuði, en að
undanförnu t.d. þegar unnið
hefur verið mikið förum við vel
yfir 100 þúsund krónur og sumar
vikurnar erum við með um 50
þúsund krónur, en þá höfum við
líka unnið mjög mikið.
Kaup-
hækkanir
hverfa
strax í verð-
hækkanir
0 Hjá Prjónastofunni Iðunni á
Seltjarnarnesi var mikið um að
vera er Morgunblaðsmenn bar að,
unnið af kappi við að ganga frá
peysum eftir að þær höfðu verið
saumaðar saman og þar fram eftir
götunum. Ef til vill var það þess
vegna að þær konurnar gáfu sér
ekki mikinn tíma til að ræða við
komumenn, en við fatapressu
hittum við þó eina, Guðrúnu að
nafni:
— Ég geri nú ráð fyrir því að 1.
mai sé talinn baráttudagur verka-
lýðsins og kröfudagur, en ég er nú
ekki viss um að þær kröfur, sem
þá eru settar fram, naí nógu
mikið fram að ganga.
Hvernig má helzt bæta kjörin?
Magnús Guðbrandsson.
„Eru ekki
allir illa
staddir?”
0 Bárður Þorsteinsson, sem
var að vinna við járnavinnu í
sömu byggingu og Gunnar Jóns-
son trésmiður sagði: „Eru ekki
allir illa staddir? Hvað sjálfan
mig snertir finn ég ekki svo mjög
fyrir því, vegna þess að ég vinn i
uppmælingu og hef góðar tekjur.
Einnig er það að við hjónin erum
barnlaus og konan vinnur einnig
úti og hefur þokkaleg laun. Lík-
lega gengi mér þó frekar illa að
kljúfa þetta ef ég ætti einn að sjá
fyrir heimilinu. Það verður að
gera eitthvað nýtt í þessum kjara-
samningum, það þýðir ekki að
láta fólk endalaust hafa fleiri
krónur, sem brenna upp í verð-
bólgunni nokkrum dögum síðar.
1. maí er ágætur sem slíkur, en ég
læt aðra um að fara í kröfugöng-
urnar.“
Ragnhildur Nordgulen
uninni.
Áttu von á að það verði verk-
föll?
— Það er ómögulegt að segja
um það, en ég vona að það komi
nú ekki til þess þvi að það er
náttúrlega það sem enginn í raun
og veru vill.
Á efri hæð hússins voru fleiri
við vinnu sina og við náðum tali
af einni starfsstúlknanna, Ellen,
og hvort sem það var af feimni
eða einhverju öðru þá fékkst ekki
föðurnafnið upp úr henni fremur
en Guðrúnu á fyrstu hæðinni.
— Auðvitað er hann baráttu-
dagur fyrir verkalýðinn, sagði
Ellen um 1. mai, baráttudagur
fyrir hina vinnandi stétt, en hann
hefur nú oft gengið fremur illa og
mér finnst að verkalýðurinn
standi fremur illa saman og ég
held að verkalýðsforystan þurfi
að vera betur vakandi.
— ÉG er dálitið hrædd um að
kauphækkanir, ef einhverjar
verða í þessum samningum, verði
gleyptar strax i verðhækkunum,
en þessar verðhækkanir koma
jafnvel oft til áður en kauphækk-
unin kemur.
e.t.v. lækka skattana eða önnur
gjöld.
Verða verkföll?
— Það veit ég ekki, ég vona það
bara að það verði ekki — við
höfum ekkert að gera með verk-
föll — það græðir enginn á þeim
og við fáum það litlar kjarabætur
að við erum marga mánuði að
vinna upp vinnutap, sem stafar af
verkföllum, og ég held að þetta
vopn, verkfallsrétturinn, þurfi að
nota betur.
— Yfirleitt gengur það fremur
illa að lifa af kaupinu, þ.e. hjá því
fólki, sem hefur fyrir stórum fjöl-
skyldum að sjá, en við erum allvel
settar hér á þessum vinnustað,
hér eru góðir húsbændur og hér
er gott að vinna.
Það tóku fleiri undir það. Ein
kvennanna nefndi dæmi um að
fyrir fimm árum hefðu laun
hennar, sem þá voru 18.000,-
krónur á mánuði, nýtzt mun betur
en nú, þá hefði hún keypt sér
eldavél og samt átt afgang eftir,
og skömmu seinna sjálfvirka
þvottavél, en nú þyrfti hún að
vinna í tvo mánuði fyrir sams
konar tækjum.
Guðrún hjá fatapressunni.
Gestur Guðjónsson
Bárður Þorsteinsson
Jón Ragnars
— Það má gera á marga vegu
held ég, t.d. lækka skattana eða
eitthvað þess háttar, þvi beinar
kauphækkanir eru alltaf teknar
til baka i verðhækkunum og
þessar verðhækkanir koma stund-
um jafnvel á undan kauphækk-
— Það er þetta atriði, sem
benda þarf rækilega á, þvi að
þetta gerist eftir hverja samninga
og þess vegna haf a þessar kaup-
hækkanir mjög takmarkað gagn.
Ég veit ekki hvernig hægt er að
bæta þetta á annan hátt, það má