Morgunblaðið - 08.09.1985, Qupperneq 32

Morgunblaðið - 08.09.1985, Qupperneq 32
í gær opnaði Karl Kvaran sýningu á verkum eftir sig í List- munahúsinu við Lækjargötu. Blaöamaöur Morgun- blaðsins gekk á fund Karls sl. þriðju- dagsmorgun til að ræða við hann um sýninguna. Viðtalið fór fram á kaffihúsinu Mensu. Þar við kringlótt gamalt borð breiddi ég úr blöðum mín- um og mundaði penn- ann meðan ung stúlka í grænum slopp setti gríðarstóra súkkulaðibolla fyrir framan mig og málarann. Karl átti í brasi með að kveikja í pípunni sinni, þegjandi fylgdist ég með viðureign þeirra. Loks þeg- ar eldurinn hafði læst sig farsæl- lega um tóbakið bar ég fram fyrstu spurninguna. Hvernig myndir ætlaði hann að sýna í Listmunahúsinu? Málaranum vafðist tunga um tönn — hvernig myndir, jú stórar myndir, allt að 2x1,50. Hvers slags myndir? Ja það er nú það. Myndirnar voru enn í innrömmun, kæmu ekki fyrr en í kvöld. Þá yrði farið að hengja upp og þá lægi líka ljóst fyrir hversu margar olíumyndir yrðu fyrir val- inu. Hitt væri hins vegar víst að tússmyndir, málaðar með kín- versku bleki, yrðu margar á sýn- ingunni, en þær væru miklu minni en olíumyndirnar. Samtalið er fremur slitrótt. Það er morgunn í borginni og fáir leggja leið sína á Mensu. Tvær stúlkur arka þó á háum hælum um gamla timburgólfið, panta sér kökur og draga til stóla með tölu- verðu skarki. Þegar aftur kemst ró á fæ ég að vita að Karl Kvaran er fæddur á Borðeyri 1924 en fór það- an fjögurra ára gamall til Reykja- víkur þar sem hann ólst upp. Ung- ur segist hann hafa farið að mála gömul hús í Skerjafirði, en segist í mestu einlægni ekki hafa hug- mynd um af hverju hann hafi far- ið að mála, aldrei hugsað út í það, enda langt síðan, 45 ár. Lengi framan af vann hann hjá Landsímanum jafnhlíða því að mála, en þótti það fara illa saman. Síðari ár hefur hann eingöngu málað. „Ég mála á hverjum degi og tek það eins og hverja aðra vinnu. Fæ eiginlega aldrei inn- blástur, það er ekki til fyrir mér,“ segir Karl. „Ég bara byrja, það er eins og að fara yfir götu, maður bara skellir sér í það. Að mála er að hafa eitthvað fyrir stafni og það er ekkert sérstakt við það. All- ir hafa eitthvað fyrir stafni." Nú byrjar stríðið við pípuna aft- ur og þegar því lýkur með sigri Karls kemur hann sér ögn betur fyrir á hörðum tréstólnum, fær sér sopa af súkkulaðinu og er á svipinn rétt eins og hann viti ekki að verið er að taka við hann viðtal. Ég ræski mig og slæ pennanum nokkrum sinnum laust á blaðið, eins og til að minna á ætlunar- verkið. Þá kemur í ljós að Karl er með hugann við efnið: „Þú talaðir um guðlegan innblástur áðan,“ segir hann og ýkir dálítið orð mín. „Það getur annars vel verið að ég hafi fengið hann, ef það er þá löngunin til að mála. Það getur vel verið að þannig sé það.“ Hann segist hafa verið í skóla hjá ýmsum málurum, hér heima og í Danmörku, hér aðallega hjá Þorvaldi Skúlasyni. Hann var þá kennari við Handíða- og myndlist- arskólann. Okkur kemur saman um að Þorvaldur hafi verið mjög listamannslegur, alltaf með alpa- húfu eins og Picasso. “Ég hef aldr- ei átt alpahúfu,“ segir Karl og dvelur svolítið við orðin. „Ég hef enga reynslu af svoleiðis húfum, kannski skiptir slíkt einhverju máli, svo getur einfaldlega verið þægilegt að hafa húfu ef manni er kalt. Eg held þó að það sé ekki höfuðatriðið hvernig ytri búnaður manna er, það er málverkið sem skiptir máli.“ Ég spyr hann um álit hans á „nýja málverkinu". Hann segist lítið hafa skoðað af slíku og það litla sem hann hafi séð lítist hon- um ekki á. Það gæti alveg eins verið gamla málverkið þess vegna. Karl segir mér að hann fylgist til- tölulega lítið með hvað menn séu að mála núna og þá sérstaklega þeir yngri. Líklega stafi það bæði af leti og áhugaleysi og svo sé hann ekki eins forvitinn og hann hafi áður verið. „Ég hef meiri áhuga á formum og litum en ein- hverjum boðskap. Kveikjan að því að maður byrjar á nýrri mynd er kannski sú að vilja reyna að gera betur en i síðustu mynd. Annars hugsa ég ekki mikið um þetta, hef mig bara að verki." Nú verður þögn meðan ég skrifa niður en Karl horfir annars hugar á bláan himininn milli hvítra gluggatjalda. Svo segir hann lágt: „Ég vildi gjarnan víkja aftur að þessari nýju list.“ Ég hætti að skrifa og segi það velkomið. „Það skiptir ekki sköpum hver stíllinn er“, segir Karl hægt. „Mynd er hvorki betri né verri fyrir það að vera í þessum eða hinum stílnum. Rætt við Karl Kvaran listmálara Texti: Guðrún Guðlaugsdóttir Ljósmyndir: Ólafur K. Magnússon
Qupperneq 1
Qupperneq 2
Qupperneq 3
Qupperneq 4
Qupperneq 5
Qupperneq 6
Qupperneq 7
Qupperneq 8
Qupperneq 9
Qupperneq 10
Qupperneq 11
Qupperneq 12
Qupperneq 13
Qupperneq 14
Qupperneq 15
Qupperneq 16
Qupperneq 17
Qupperneq 18
Qupperneq 19
Qupperneq 20
Qupperneq 21
Qupperneq 22
Qupperneq 23
Qupperneq 24
Qupperneq 25
Qupperneq 26
Qupperneq 27
Qupperneq 28
Qupperneq 29
Qupperneq 30
Qupperneq 31
Qupperneq 32
Qupperneq 33
Qupperneq 34
Qupperneq 35
Qupperneq 36
Qupperneq 37
Qupperneq 38
Qupperneq 39
Qupperneq 40
Qupperneq 41
Qupperneq 42
Qupperneq 43
Qupperneq 44
Qupperneq 45
Qupperneq 46
Qupperneq 47
Qupperneq 48
Qupperneq 49
Qupperneq 50
Qupperneq 51
Qupperneq 52
Qupperneq 53
Qupperneq 54
Qupperneq 55
Qupperneq 56
Qupperneq 57
Qupperneq 58
Qupperneq 59
Qupperneq 60
Qupperneq 61
Qupperneq 62
Qupperneq 63
Qupperneq 64
Qupperneq 65
Qupperneq 66
Qupperneq 67
Qupperneq 68
Qupperneq 69
Qupperneq 70
Qupperneq 71
Qupperneq 72

x

Morgunblaðið

Direct Links

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.