Morgunblaðið - 29.03.1987, Blaðsíða 36

36
MORGUNBLAÐIÐ, SUNNUDAGUR 29. MARZ 1987
Valgerður Þórðar-
dóttir — Minning
Fædd 4. desember 1904
Dáin 20. mars 1987
Föðursystir mín, Valgerður Þórð-
ardóttir, andaðist þann 20. mars
síðastliðinn, 83 ára að aldri.
Hún Valla frænka var mér afar
kær og því er mér ljúft að minnast
hennar fáeinum orðum. Öll sín
æsku- og uppvaxtarár heima í Hlíð
í Þorskafírði naut ég samvista við
þessa frænku mína. En í Hlíð flutti
hún með foreldrum sínum, er hófu
þar búskap ásamt foreldrum mínum
árið 1932. Og þar átti hún heimili
sitt í næstum 30 ár.
Eftir að Þórður, afí minn, féll
frá, hélt Ingibjörg, amma, áfram
að búa í Hlíð ásamt bömum sínum,
sem flest hurfu þó að heiman ung
að árum, nema Valla, sem ávallt
fylgdi ömmu minni á meðan hún
lifði. En hún lézt í Reykjavík árið
1966.
Árið 1958 fluttu þær mæðgur til
Reykjavíkur. Og þangað fluttu for-
eldrar mínir ári síðar, er þau brugðu
búi.
Þær amma og Valla bjuggu á
svonefndu Baðstofulofti í Hlíðar-
bænum öll sín uppvaxtarár og þar
fengum við, ég og systkini mín, að
vera eins og við vildum. Þar áttum
við góðar og glaðar stundir.
Valla giftist aldrei, en helgaði líf
sitt þjónustu og ræktarsemi við for-
eldra og systkini og fjölskyldur
þeirra.
Með tímanum hefur sá frænd-
garður orðið stór, sem hún lét sig
varða og bar óþrjótandi umhyggju
fyrir allt til hinztu stundar.
Valla frænka var mikill dýravinur
og náttúruunnandi. Öll útivera og
sveitastörf voru henni því mjög að
skapi. Margar á ég minningar um
gönguferðir með frænku, minning-
ar um beijamó, skeljaleit, steinaöfl-
un og blómaskoðun. Áreiðanlega
átti hún ríkan þátt í að opna augu
okkar systkinabama sinna fyrir
undrum og dásemdum náttúrunnar.
Og enn man ég sumarvísumar og
bamagælumar, sem hún raulaði og
kenndi mér, auk svo margs annars.
Góð áhrif hennar á okkur systkina-
bömin verða aldrei rakin eða metin
að fullu. En þakklæti á hún skilið
hörpusilki
er vatnsþynnt.
grunnun
Skúlagötu 42 125 Reykjavík Pósthólf 5056, S (91) 11547
HARPA gefur lífinu lit!
ÞÖRHILDUR/SlA
hörpusilki
þekur atburöa vel og eru 2
umteröir yfirleitt fullnægjandi.
HÖRPUSILKI
er Ijósekta, gefur jafna og fallega
áferð.
PUSILKI
ög góða viðloðun við
nálningu og er sérstök
því óþörf :
HÖRPUSILKI
e, létt i meöförum og laust við
óþægilega lykt.
DRPUSILKI
•neð innþyggðum herði og er
einstaklega heppilegt þar
n krafist er mikillar þvottheldm.
fyrir alla samvemna og tryggðina
við okkur.
Eins og fyrr getur fluttust þær
amma og Valla til Reykjavíkur árið
1958 og bjuggu þar síðan hjá Ara
Þórðarsyni, bróður Völlu. Þau ár,
sem fóm í hönd, starfaði Valla hjá
kexverksmiðjunni Frón, eða fram
til ársins 1966, er hún fékk fótar-
mein, sem olli því að taka varð af
henni fótinn, og varð hún öryrki
eftir það. Af þeim sökum þurfti hún
að dvelja á Vífilsstöðum til ársins
1970, er hún fluttist aftur til Ara
bróður síns á Grettisgötu 39 og bjó
þar unz hún vistaðist á Droplaugar-
stöðum við Snorrabraut þar sem
hún dvaldi síðustu æviárin.
Veikindi sín bar Valla frænka
af undraverðu þolgæði og dugnaði,
og þá kom skýrt í ljós sá kjarkur
og sjálfsbjargarvilji, sem henni var
í blóð borinn. í starfí mínu sem
hjúkmnarfræðingur hef ég lengst
af fylgst með hennar löngu og
ströngu veikindabaráttu og veit því
öðmm fremur um hetjuskap hennar
og æðmleysi í því stríði. Ég vil
geta þess, að Valla frænka naut
hinnar beztu hjúkmnar á Droplaug-
arstöðum, og bað hún mig ítrekað
að skila „þakklæti til allra, sem
hjúkmðu henni þar, og er það hér
með gert.
Að leiðarlokum þakka ég svo
frænku minni vináttu og elskulega
samfylgd. Guð blessi minningu
hennar.
Þóra Ásdís Arnf innsdóttir
Draumur
í dós
'r"
PEPSI
fHttgnn*
í Kaupmannahöfn
FÆST
í BLAÐASÖLUNNI
Á JÁRNBRAUTA-
STÖÐINNI,
KASTRUPFLUGVELLI
OGÁRÁÐHÚSTORGI