Morgunblaðið - 14.02.1989, Blaðsíða 44

MORGUNBLAÐIÐ ÞRIÐJUDAGUR 14. FEBRÚAR 1989
44
mmmn
Ást er...
... sem bál er brennur
glatt.
TM Reg. U.S. Pat Ott.— all rights reserved
• 1989 Los Angetes Times Syndicate
Svo virðist sem við séum á
þeirri öldinni þegar allt
gengur á afturfótunum,
vinur minn ...
PARADIS EFTIR
LÍKAMSDAUÐANN
Til Velvakanda.
Það er enginn eins blindur og sá,
sem vill ekki sjá. Ég rakst á grein
eftir Sigurbjörn Einarsson þann
29.1.89, „Gátur trúarinnar“, þar
sem hann gefur í skyn að endur-
holdgun sé villitrú. Jesús sjálfur
kenndi endurfæðingu (endurholdg-
un), en yfir því hefur hvílt mikil
leynd, og voru þessar kenningar
bannaðar árið 553 á kirkjuþingi í
Konstantinopel. Það var sem sagt
klerkastéttin sem sneri sannleika
Guðs í Iygi! í dag veit 2/3 af mann-
kyninu um endurholdgun. Þetta er
Ferðamenn:
Búið ykkur hlýjum fatnaði
og verið ekki einir á ferð.
Gerið öðrum grein fyrir
hvert þið ætlið og áætlið
komutíma.
ekki trú, þetta er þekking. Við erum
hér á jörðinni til þess að þorskast
andlega, því að við erum fyrst og
fremst andlegar verur. Þegar lítið
barn eða unglingur deyr og hefði
enga möguleika til að koma aftur
og lifa fulla ævi, væri það þá ekki
ósanngjarnt? Ef við neitum því að
endurholdgun sé til hljótum við að
segja að Guð sé miskunnarlaus og
óréttlátur. Af því að hann léti suma
lifa við allsnægtir og aðra í sárri
fátækt. Og ef enginn möguleiki
væri til að bæta úr því sem maður
hefur gert rangt meðbræðrum
sínum hér á jörðinni. Þess vegna
komum við aftur og aftur, bæði til
þess að læra og þroska, og til þess
að uppfylla ritninguna: „Auga fyrir
auga, tönn fyrir tönn“, II. Mósebók
21:23-25. Þetta er það sem Jesús
átti við þegar hann sagði að maður-
inn uppsker eins og hann sáir. Við
sleppum nefnilega ekki við refsin'gu
fyrir misgjörðir okkar. Guð er fyrst
og fremst réttlátur Guð, og það
gengur eins og rauður þráður í
gegnum bæði Gamla og Nýja testa-
mentið að Guð mun refsa þeim sem
illa breyta og fara ekki eftir boðorð-
um hans. Það kemur sérstaklega
vel fram i III. Mósebók 26:1-45.
Og í Jeremía 32:17-19 segir: „Æ,
herra Drottinn, sjá, þú hefir með
þínum mikla mætti og útrétta arm-
leg gjört himin og jörð; þér er eng-
inn hlutur um megn! Þú sem auð-
sýnir miskunn þúsundum og geldur
misgjörð feðranna í skaut sonum
þeirra eftir þá. Þú mikli, voldugi
Guð, er nefnist Drottinn hersveit-
anna, mikill í ráðum og máttugur
í athöfnum, þú hvers augu standa
opin yfir öllum vegum mannanna
bama, til þess að gjalda sérhveijum
eftir breytni hans og eftir ávexti
verka hans.“
Og í I. Korintubréfi 3:8 má lesa
um endurfæðingu (endurholdgun):
„En sá, sem gróðursetur og sá sem
vökvar, eru einn og hinn sami.
Og sémhver mun fá sín eigin laun
eftir sínu eigin erfíði.“ Svo stendur
í Markús 10:29-30: „Jesús sagði:
Sannlega segi ég yður, enginn er
sá, er hefir yfirgefið hemili, eða
bræður, eða systur, eða móður, eða
föður, eða börn eða akra, vegna
mín og vegna fagnaðarerindisins,
að ekki fái hann hundraðfalt, nú
á þessum tíma hér á jörðinni heim-
ili og bræður og systur og mæður
og böm, og í hinum komandi heimi
eilíft líf.“ Og hvað þýðir þetta í
Jóh. 15:27? „En þér skuluð og vitni
bera, því að þér hafið frá upphafi
með mér verið." Og það þýðir langt,
langt aftur í tímann, jafnvel lengra
til baka en Adam og Eva. Því Jesús
þekkti alla lærisveina sína úr fyrra
lífi, og foreldra sína og systkin og
frændfólk, og marga fleiri. Þess
vegna segir hann í Jóh. 3:3-13:
„Yður ber að endurfæðast!“
Hvemig var hægt að umbreyta
sannleika Guðs í lygi? Samt komst
kirkjan upp með það í nær 2000
ár! Og áfram segir Jesús: „Og þó
hefir enginn stigið upp til himins,
nema sá er niður steig af himni —
mannssonurinn," Jóh. 3:13. Og á
krossinum sagði hann við hinn ræn-
ingjann: „í dag skaltu vera með
mér í paradís.“ Þeir fóm í paradís
eftir líkamsdauðann, ekki til heljar
og ekki til himins. (Þar dvaldi Jes-
ús þangað til hann reis upp frá
dauða.) Svo að staðurinn sem við
fömm til eftir líkamsdauðann er
paradís en ekki himnaríki. Þetta er
tvennt ólíkt. Og í paradís emm við,
Guðs böm, þar til við endurfæð-
umst hér á jörðinni, stundum með
stuttu og stundum með löngu milli-
bili. Og alltaf munum við hitta aft-
ur ástvini okkar, bæði hér á jörð-
inni og í paradís. Eins og Jesús
sagði í Matteus 5:4 „Sælir em
syrgjendur, því að þeir munu hugg-
aðir verða.“ Ekki fyrr en Jesús
kemur til baka til að safna saman
hans útvöldu frá áttunum fjómm,
stígum við upp til himins, munum
við hrifnir vera burt í „skýjum“
(UFO’s, Sálm. 68:18) til fundar við
Drottin, I: Þessalóníkubréfi
4:16-18; Matteus 24:27, 31, 44.
En fyrir utan Jóh. 3:3-13, 15:27
og Markús 10:29-30 em til fleiri
staðlr bæði í Gamla og Nýja testa-
mentinu sem tala um endurholdg-
un, t.d. Matteus 11:13-14 og
17:11-13, Lúkas 22:28, Jóh.
19:26-27, Malaki 4:5-6 og Esekíel
37:1-14. En sérstaklega langar mig
að benda á Matteus 16:18 (rétt
þýðing) „Og ég segi þér, Símon
Jónason: Þú ert þessi Pétur sem
ég sagði þér frá. Og á þessum
kletti — sannleikann um endur-
holdgun — mun ég byggja söfnuð
minn, og hlið heljar skuli eigi verða
honum yfirsterkari!“ „Því að ritað
er: Ég mun eyða speki spekinganna
og hyggindi hyggindamannanna
mun ég að engu gjöra. Hvar er vitr-
ingur? Hvar fræðimaður? Speki
þessa heims er heimska hjá Guði.
Drottinn þekkir hugsanir vitring-
anna, að þær em hégómlegar,“ I.
Korintubréfi 1:19-20, 25, 27, 2:14.
Bronko Haraldsson
í
i
*
4
í
I
4
#
i
Víkverji skrifar
Tvennir tónleikar rúmensku
söngkonunnar Ileönu Cotmbas
verða ógleymanlegir þeim, sem á
hlýddu, bæði vegna söngs og fram-
komu listakonunnar. En sagt er,
að skemmtilegur atburður hafi orð-
ið í lífi þessarar glæsilegu söng-
konu, jiegar hún kom hingað. Hún
fór í Islenzku ópemna einn dag í
síðustu viku, til þess að undirbúa
tónleika sína þar. Þegar hún gekk
inn í húsið stóð maður innan við
dyrnar. Cotrúbas gekk fram hjá
honum, stoppaði, sneri sér við,
horfði framan í mann þennan og í
kjölfarið fylgdu mikil faðmlög.
Hér var kominn rúmenskur leik-
Ijaldamálari, sem unnið hefur fyrir
ópemna og í ljós kom, að hann og
Cotrúbas höfðu verið miklir vinir á
æskudögum en ekki sézt í 40 ár!
Heimurinn er stundum lítill.
Við eram orðin svo háð raf-
magni, að fari það í nokkra
klukkutíma, eins og í fyrradag, lam-
ast allt í kringum okkur. Víkveiji
þurfti á benzíni að halda síðdegis á
sunnudag og þá kom náttúrlega í
ljós, að ekkert benzín er að hafa
vegna þess, að benzíndælumar em
rafdrifnar og ekki lengur hægt að
finna handknúnar benzíndælur á
höfuðborgarsvæðinu. Það er hugs-
anlegt, að þær séu enn til við ein-
staka sveitabæi, sem selja benzín
fyrir olíufélögin frá gamalli tíð.
Það er merkilegt að sjá á slíkum
stundum, hversu háð við emm raf-
magni. Ekki em nema fjórir áratug-
ir frá því, að rafmagn var ekki í
sveitum í Borgarfirði og minnist
Víkveiji þess ekki, að það hafi vald-
ið sérstökun vandræðum að reka
búskap án rafmagns. Nú er það
náttúrlega óhugsandi.
xxx
Annars er veðrið byijað að fara
í skapið á fólki. Mörgum finnst
nóg komið. Eldra fólk treystir sér
helzt ekki til að fara út og margir
em hræddir við umferðina og vilja
helzt ekki aka bílum sínum. Það á
ekki sízt við um þá, sem eldri em
og eiga erfitt með að ganga á hálku.
Afleiðingin verður sú, að eldra fólk
heldur sig innan dyra kannski vik-
um saman, sem ekki er hollt.
Hins vegar þurfa skíðamenn
áreiðanlega ekki að kvarta undan
snjóleysi á næstu vikum, sem óneit-
anlega hefur verið vandamál
síðustu árin, sérstaklega þó í Skála-
felli. Kannski vænkar hagur Kr-
inga vegna þessa veðurfars!
«
«