Morgunblaðið - 01.04.1992, Síða 36

36
MORGUNBLAÐIÐ MIÐVIKUDAGUR 1. APRÍL 1992
t
Mágkona mín,
ANNA FRÍEDA KUMMER
frá Leipzig,
lést í Borgarspítalanum 28. mars.
Oddgeir Hjartarson.
t
Elskulegi sonur okkar og faðir,
JÓN BALDVINSSON,
Tunguseli 9,
er látinn.
LínaJónsson, Baldvin Jónsson
og börn hins látna.
t
Elskulegur bróðir okkar,
INGVAR ELLERT ÓSKARSSON,
verður jarðsunginn frá Fossvogskirkju föstudaginn 4. apríl
kl. 10.30.
Finnlaug Guðbjörg Óskarsdóttir,
Ingibjörg Auður Óskarsdóttir,
Halldóra Björk Óskarsdóttir,
Einar Gunnar Óskarsson,
Svavar Tryggvi Óskarsson,
Guðmundur Vignir Óskarsson.
t
Elskulegur bróðir okkar,
ÞÓRHALLUR BJARNASON
frá Suðureyri við Súgandafjörð,
til heimilis á Öldugötu 35,
Hafnarfirði,
lést þann 30. mars.
Ása Bjarnadóttir,
Andrés Bjarnason,
Páll Bjarnason,
Arnbjörg Bjarnadóttir,
Hermann Bjarnason.
Eyjólfur Bjarnason,
Anna Bjarnadóttir,
Karl Bjarnason,
Borghildur Bjarnadóttir,
t
Eiginkona mín, móðir okkar, tengdamóðir og amma,
SIGURLIUA ÞORGEIRSDÓTTIR,
Miðleiti 7,
andaðist í Landakotsspítala 30. mars.
Sigurjón Sigurðsson,
Guðleif Sigurjónsdóttir, Ólafur Ólafsson,
Sigurgeir Sigurjónsson, Helga J. Gfsladóttir
og barnabörn.
t
Móðurbróðir minn,
HÁKON BENEDIKTSSON
frá Efra-Haganesi,
Fljótum,
Miðvangi 110,
Hafnarfirði,
sem lést á heimili sínu 24. mars sl. verður jarðsunginn frá Víði-
staðakirkju, Hafnarfirði, fimmtudaginn 2. apríl kl. 13.30.
Fyrir hönd aðstandenda,
Una Björk Harðardóttir.
t
Eiginkona mín,
ÞÓRDÍS GUÐMUNDSDÓTTIR,
Vogatungu 33a,
Kópavogi,
lést að morgni 30. mars.
Hagalín Guðmundsson
frá Hjarðardal í Önundarfirði.
t
Útför
STEFÁNS RAFNS SVEINSSONAR
frœðimanns,
sem andaðist á langlegudeild Heilsuverndarstöðvar Reykjavíkur
hinn 25. mars sl., verður gerð frá nýju kapellunni við Fossvogs-
kirkju nk. fimmtudag kl. 10.30 fyrir hádegi.
Fyrir hönd aðstandenda,
Kristján Benediktsson.
Minning':
Adolf Tómasson
véltæknifræðingur
Fæddur 24. september 1938
Dáinn 24. mars. 1992
Tveggja ára baráttu Adolfs
Tómassonar við erfiðan sjúkdóm er
nú lokið.
Kveðjustundin er þrungin sorg
og trega þegar svo góður drengur
er kallaður brott í blóma lífsins.
Adolf háði baráttu sína af þraut-
seigju og viljastyrk en sjúkdómur-
inn herjaði af krafti, sérstaklega
siðustu vikurnar. Eins og komið var
getum við með skynsemi sætt okk-
ur við að dauðinn var honum líkn
hversu óréttlátt sem það var. Adolf
var dulur að eðlisfari og bar ekki
tilfinningar sínar á torg. Það var
dýrmæt reynsla fyrir okkur sem
fylgdumst með horium þessi tvö ár
að sjá hvernig hann tókst á við
örlög sín. Hann talaði ekki mikið
um það sem hann var að ganga í
gegnum, en sýndi í verki hvernig
hann leit á málið. Hollar lífsvenjur
og reglusemi voru alla tíð hans
aðalsmerki. Síðustu tvö árin bætt-
ust langhlaup við og síðastliðið
sumar hljóp hann Neshringinn á
mettíma fyrir sinn aldursflokk.
Adolf var fæddur í Reykjavík 24.
september 1938. Hann var elsti
sonur hjónanna Tómasar Guðjóns-
sonar, sem nú er látinn, og Sigríðar
Pálsdóttur er lifir son sinn. Náið
samband var á milli Adólfs og móð-
ur hans. Hún var honum mikill
■ styrkur í veikindum hans og miðl-
aði kjarki og krafti til okkar allra.
Adólf var góður sonur og hélt órofa
tryggð við upprunaheimili sitt.
Hann var félagi og fyrirmynd í
systkinahópnum enda stóðu þau og
makar þeirra þétt við hlið hans á
sjúkrabeði. Hann var systkinabörn-
um sínum góður og hjálplegur
frændi, sporléttur ef á þurfti að
halda.
Snemma hneigðist hugur Adolfs
inn á verk- og tæknibraut. í fyrstu
nam hann vélsmíði í Vélsmiðjunni
Héðni. Síðar lauk hann vélstjóra-
prófi frá Vélskóla íslands. Stundaði
síðan nám í véltæknifræði við tækn-
iskólann í Óðinsvéum og lauk þaðan
véltæknifræðiprófi 1967. Menntun-
arleið hans ber vott um það að
hann vildi byggja á traustum
grunni. Hann fór ekki alltaf stystu
leið að settu marki, en var sérstak-
lega nákvæmur og vandvirkur.
Þetta kom og vel fram í störfum
hans, þau voru þannig unnin að
ekki þurfti um að bæta.
Adolf stofnaði tiltölulega seint
eigin fjölskyldu. En vandlega var
að því staðið eins og öðru. Eftirlif-
andi eiginkona hans er Sigrún L.
Baldvinsdóttir. Það var við þessi
þáttaskil sem við kynntumst Adolf
fyrst. Sigrún var gætin í þessum
málum og því var eftirvænting
bundin því að hitta mannsefnið.
Ekki þurfti að þekkja Adolf lengi
til að skilja að hans hægláti og ljúfi
máti, auk festu og hreinskilni, pass-
aði vel við þá stórbrotnu konu sem
hann hafði valið sér. Þau Sigrún
voru bæði þroskuð og ákveðin þeg-
ar þau völdu sér leið saman. Sam-
band þeirra einkenndist af hrein-
skilni, tryggð og gagnkvæmri virð-
ingu. Það gerði þeim kleift að vinna
að persónulegri þróun hvors um
sig, auk undraverðrar samheldni
við börn og bú. í veikindum Adolfs
ríkti sami aridinn. Þau studdu hvort
annað hlið við hlið.
Adolf og Sigrún eignuðust tvö
böni, Þorsteinu og Tómas, Við
minnumst Adolfs þegar hann til-
kynnti okkur fæðingu þeirra alsæll
og glaður. Þetta voru honum mikil-
vægir áfangar og hann var stoltur
faðir tveggja mannvænlegra barna,
sem nú syrgja föður sinn. Þau
geyma minningu um góðan og
vandaðan föður sem leit á þau sem
sitt dýrmætasta hnoss. Þau voru
hans stolt. Fram á síðustu stundu
t
Elskulegur eiginmaður minn, faðir, fósturfaðir, tengdafaðir og afi,
AÐALBJÖRN ELÍAS GUÐMUNDSSON
frá Gelti í Súgandafirði,
andaðist í Fjórðungssjúkrahúsinu á ísafirði 28. mars sl.
Jarðarförin auglýst síðar.
• Sigurbjörg
Sigríður E. Aðalbjörnsdóttir,
Ólöf Aðalbjörnsdóttir,
Kristjana S. Aðalbjörnsdóttir,
Jóhannes S. Aðalbjörnsson,
Eydfs Aðalbjörnsdóttir,
Ósk Axelsdóttir,
Þórir Axelsson,
Pétursdóttir,
Guðmundur Svavarsson,
Sigurgeir Arngrfmsson,
Þorkell L. Steinsson,
Guðmundur Skarphéðinsson,
Guðrún Ásgeirsdóttir
og afabörn.
t
Kærar þakkir fyrir auðýnda samúð við fráfall og útför móður okkar,
ÞORBJARGAR ÞORSTEINSDÓTTUR,
Rauðhálsi,
Mýrdal.
Bergsteinn og Jakob Guðmann.
t
Maðurinn minn, faðir okkar, tengdafaðir, afi og mágur,
GUNNAR KJARTANSSON
frá Fremri-Langey,
Karfavogi 36,
verður jarðsunginn frá Langholtskirkju fimmtudaginn 2. apríl
kl. 13.30.
Ólöf Ágústsdóttir,
Lára Gunnarsdóttir, Gunnþór Halldórsson,
Júliana Gunnarsdóttir, Jóhann Sigurðsson,
Elfa Gunnardóttir,
Lóa Björk Gunnarsdóttir,
Andrés Ágústsson
og barnabörn.
fylgdist hann með þeim og tók þátt
í uppeldi þeirra og áhugamálum.
Hann hafði orð á því í veikindunum
að þungbærast væri að fá ekki að
fylgja þeim eftir. Steina og Tommi
bera þess vitni að þau hafa verið
umvafin kærleika og foreldraást.
Það veganesti endist börnum vel á
lífsleiðinni. Þau hafa mætt áfalli
fjölskyldunnar núna af festu og
öryggi. Þau hafa getað kvatt pabba
sinn með hlýrri samveru og tjáð
tilfinningar sínar á eðiilegan hátt.
Adolf var höfðingi heim að sækja
og nutum við gestrisni hans og Sig-
rúnar nú síðast í fjölskylduboðinu
á síðastliðnum jólum. Engan grun-
aði þá að þetta yrðu síðustu jólin
hans með fjölskyldunni. Heimili
Adolfs og Sigrúnar er hlýtt og fal-
legt. Það hefur jafnan laðað að sér
vini þeirra og kunningja. Einnig
hefur það staðið opið börnunum og
vinum þeirra. Adolf dyttaði að og
lagfærði það sem var ábótavant
heima fyrir. Sigrún sá til þess að
tekannan væri í stöðugri notkun
og góðgæti borið fram með.
Orjúfanlegur þáttur í heimilis-
haldinu á Skálatúni og stuðningur
við börnin var Steina frænka amma
barnanna. Hún tryggði tengsl við
fyrri kynslóðir, hugsunarhátt og
menningu, sem fátítt er að börn
kynnist nú á tímum. Adolf skildi
vel mikilvægi þessa og var þakklát-
ur hennar framlagi. Hún bað fyrir
Adolf í veikindum hans og gaf þann
stuðning er hún vissi bestan.
Heimilið á Skálatúni sér nú á
eftir elskulegum föður. Það er erf-
itt á stundum sem þessum að sætta
sig við það óréttlæti þegar manni
er kippt burtu svo að segja í miðju
dagsverki. Við vottum Sigrúnu,
börnunum og öllum aðstandendum
Adolfs samúð við fráfall hans. Við
erum hrygg á þessari kveðjustund
en þakklát fyrir að hafa kynnst
góðum dreng.
Nanna K. Sigurðardóttir,
Smári S. Sigurðsson.
Kveðjuorð frá Grundartanga
Síðan járnblendiverksmiðjan á
Grundartanga hóf rekstur fyrir nær
13 árum hafa starfað þar lengst
af nær tvö hundruð manna. Fáeinir
hafa kvatt og aðrir komið í staðinn
ár hvert, en enginn látist í starfi
fyrr en nú, að Adolf Tómasson vél-
tæknifræðingur er fallinn úr hópn-
um langt fyrir aldur fram.
Sem starfsmaður og félagi var
Adolf afar vandaður, hæglátur og
vandvirkur og vann á við kynningu.
Þar var aldrei orði hallað eða raust-
in brýnd, en verkefnin leyst af hendi
svo að lítið bar á.
Þegar sjúkdómurinn sem dró
hann til dauða hafði leitt hann
gegnum erfiða aðgerð, sýndi hann
aðdáunarverðan dugnað, þraut-
seigju og æðruleysi við að þjálfa
sig í þeirri von, að vágestinum
mætti víkja frá og sinnti störfum
sínum meðan stætt var. Þannig
mun minningin um hann geymast
í okkar hugum.
Þegar Adolf Tómasson nú er all-
ur, þakkar samstarfsfólk hans góða
viðkynningu á áttunda ár og biður
eftirlifandi konu hans og börnum
styrks til að bera þær byrðar, sem
á þau hafa verið lagðar.
F.h. starfsfólks
á Grundartanga,
Jón Sigurðsson.