Skírnir - 01.01.1831, Blaðsíða 76

mtiinini og óróaseggr ; liefirliann stmulað búkmentir
við íleiri ['jóöskóla í [>ýzkalandi, og var þá jafn-
an fremstr í flokki, þegar vekja skyldi óspektir,
og seinast átti liannþáttí atburÖnm þeim, erurÖu
af stúdenta hálfu í Vartburg, livaÖ allt er kunn-
ugra, enn her þurfi frá að segja; flúöi hann þá
ineÖ fleirum öðrum til til að komast lijá straffi,
og koni liann til Kaupmannahafuar, en var skömmu
síðar Iieimtaör framseldr af Praussa komingi, en
konúiigr vor föt svara, að Lornsen væri orðinn em-
bættismaðr Iians, og gæti þessvegna eigi oröið
fullnægt kröfum þessum, og fórst það þannig fyr-
ir. Gjörði konúngr í fleiru vel til hans, og
seinast í Nóvember inánuði varð hann landfógeti
á eyunni Föhr, hvar hans gömlu foreldrar enn
þá búa, og glöddust mjög við væntanliga komu og
l’rama sonar sins, en í staÖ þess aö fara til sins
cmbættis, ferðaðist hann til Kiel, og þaöan til
ýnisra staða í liertogadæmunum, og livatti lands-
fólkið til uppreisnar; gaf liaun og út á prentritl-
íng nokkurn, hvarí hann heldr óhæverskliga heimt-
araf konúngi, að hanii|bindi enila á loforð sitt, að
gefa hertogadæmunum stjórnarskrá, og stíngr uppá
mörgu fleiru; lielt Iiann þá og samkomur með
lagsinönnum sínum, flutti þar tipphlaupsræðu, o. s.
fr., en síðar var hann að konúngs boði tekinn til
fáuga, og sitr hann nú i Rendsborgar kastaia, og
híðr þar dóms á gjörðuin sinum. Let þá kon-
úngr útgánga auglýsíngti til Ilolsetumanna, og
býðr þeim að varast allan óróa, og lofar í náð
sinni að Jita á málefni þeirra, eptir sem vísdómi
hans þækti bezt fara. Skömmu seinna sendi eun