Dagur - 18.12.1999, Blaðsíða 8

Dagur - 18.12.1999, Blaðsíða 8
LÍFIÐ í LANDINU 24 LAUGARDAGUR 18. DESEMBER 1999 1 Kolbrún Bergþórsdóttip skrifar iníi Mararbárur er úrval Ijóða eftir El- ías Mar, sem Málog menning gefur út um þessi jól. í viðtali Iftur Elías Mar yfir feril sinn, ræðir um verk sín, lífs- skoðanirogsegirfrá samferðamönnum. - Móðir þtn, Eltsabet, lést tutt- ugu og fjögurra ára gömul \>egar þú varst eins árs. Það hlýtur að vera erfitt að alast upp og þekkja ekki móður sína. „Móðir mín fékk berlda og veslaðist upp á fimm mánuðum. Hún vann á saumastofu og á þessum tíma var algengt að fólk kæmi með gamlan fatnað til að láta venda honum eins og kallað var, en þá var innra byrðið sett út. Það var talið hugsanlegt að móðir mín hefði smitast þannig að hún hefði andað að sér berkl- um úr klæði sem hún var að vinna við. Maður fer á mis við mikið þegar maður fær ekki að kynn- ast móður sinni en ég er ekki frá því að það sé jafnvel sárara að missa móður sína þegar maður er orðinn það gamall að maður man eftir henni. Og amma mín, sem gekk mér í móðurstað, reyndist mér afskaplega góð." - Nú hefurðu fræðst um móður þína af öðrum, hvernig mann- eskja heldurðu að hún hafi verið? „Ég hef mikið velt því fyrir mér. Lengi fram eftir vissi ég af fólki sem hafði þekkt hana en ég lét alltaf hjá líða að spyrja um hana og mikið lifandis skelfing sé ég eftir því núna." - Afhverju spurðirðu ekki? "Eg var í mínu starfi, var að skrifa og fást við eitt og annað og hélt að það væri nógur tími. En það var svo heimskulegt og ófyrírgefanlegt af mér að spyrja ekki því þetta fólk hefur dáið frá mér og um leið dóu heimildirnar um móður mína." - Hvenær ákvaðstu að verða rithöfundur? „Ég ákvað það ekki einhvern daginn heldur kom það að sjálfu sér smám saman. Ég fór að yrkja ansi ungur, sex ára gamall. Það kom einhvern veginn, eitthvert bull. Svo þróast þetta smám saman og eitthvað varð ég skárra skáld níu ára en þegar ég var sex ára. Og með tímanum fór maður að yrkja út frá vissu." - Þegar fyrsta skáldsagan þtn, Eftir örstuttan leik, kom út varstu 22 ára, hvernig finnst þér hún núna? Ég er ekki færibandahöfundur og sendi ekki bók frá mér áriega. Ég er ekki duglegur höfundur hvað það snertir og líklega hefég þurft að gjalda þess." myndir: TErruR „Ég hef ekki lesið hana svo Iengi að ég hef ekki beint af- stöðu til hennar. Jón Óskar sagði mér eitt sinn að hún væri tímamótaverk að því leyti að þar gæti í fyrsta skiptið vissrar lífs- þreytu hjá ungu kynslóðinni. Það má vel vera að það sé hægt að segja að hún sé ólík því sem við var að búast í stríðslok því þá rfkti almennt ánægja meðal fólks, stríðinu var lokið, ísland orðið lýðveldi og kalda stríðið ekki skollið á. Sagan er sögð í fyrstu persónu af ungum náms- manni og það gætir viss Iífsleiða hjá honum því hann verður fyrir ástarsorg. I mínum huga er þetta í dag fremur ómerkilegt efni en ég get í hreinskilni sagt að þessi fyrsta skáldsaga er und- ir lúmskum áhrifum frá Vefaran- um mikla. Ég er að sjálfsögðu ekki að reyna að skrifa nýjan Vefara og pilturinn er ekki kaþ- ólskur en það er eitthvað í hon- um sem mér finnst núna að hafi orðið til vegna áhrifa Vefarans mikla." - Efvið snúum okkur að skáld- sögu þinni Vógguvtsu... „En þar kemur nú að millibók sem enginn spyr um og virðist alveg hafa dáið drottni sínum. Hún heitir Man eg þig Iöngum. Ég fékk hugmyndina að sögu- þræði þeirrar bókar sautján ára eamall oe hún átti að verða tvö bindi. Hún fjallar um strák sem kemur að vestan, gengur í gagn- fræðaskóla, verður lélegur nem- andi, lendir í ástarsorg og fer úr bænum. I seinna bindinu ætlaði ég að gera hann að skáldi og láta hann koma aftur í bæinn. En þegar ég var búinn með fyrra bindið sem ég skrifaði í Kaup- mannahöfn var ég orðinn leiður á stráknum, en sendi handritið heim og Ragnar í Smára gaf bókina út. En ég er ósköp feginn þvf að ég skrifaði aldrei fram- haldið, maður á ekki að pína sig í að skrifa það sem maður er orðinn þreyttur á. Enda fékk ég gjörólíka hugmynd sem er Vögguvísa sem átti aldrei að verða meira en smásaga, en Iengdist í vinnslu. Ég hef aldrei reynt að koma Man eg þig löng- um á framfæri. En það er til fólk sem hefur þótt hún furðulega góð. Einn maður hefur talið hana rriína bestu bók. Ég held hann hafi ekki meint það, en ég ætla samt að segja hver hann er. Ég held að hann segi þetta bara til að vera öðruvísi en aðrir í skoðun sinni, eða kannski var hann bara að stríða mér. Þó get- ur vel verið að hann meini það. Þessi maður er Guðbergur Bergsson sem sagði mér að Man eg þig löngum væri svo miklu betri en allar aðrar bækur eftir mig." h i

x

Dagur

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Dagur
https://timarit.is/publication/251

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.