Dagblaðið Vísir - DV - 10.01.1994, Blaðsíða 24

Dagblaðið Vísir - DV - 10.01.1994, Blaðsíða 24
32 MANUDAGUR 10. JANÚAR 1994 Utboð Innkaupastofnun Reykjavíkurborgar, f.h. Borg- arspítalans í Reykjavík, óskar eftir tilboðum í akstur fyrir Arnarholt á Kjalarnesi. Miðað er við tvær ferðir á dag. Áætluö heildar- vegalengd á dag er 125 km. Útboösgögn verða afhent á skrifstofu vorri, Frí- kirkjuvegi 3, Reykjavík. Tilboðin verða opnuð á sama stað miðvikudag- inn 19. janúar 1994, kl. 11.00. f.h. INNKAUPASTOFNUN REYKJAVIKURBORGAR Fríkirkjuvegi 3 - Simi 25800 Utboð Innkaupastofnun Reykjavíkurborgar, f.h. bygg- ingadeildar borgarverkfræðings, óskar eftir til- boðum í endurmálun á íbúðum aldraðra. ¦ Útboðsgögn veróa afhent á skrifstofu vorri, Frí- kirkjuvegi 3, Reykjavík, gegn kr. 5.000,- skila- tryggingu. Tilboðin veróa opnuð á sama stað þriójudaginn 25. janúar 1994, kl. 11.00. INNKAUPASTOFNUN REYKJAVÍKURBORGAR Frikirkjuvegi 3 - Simi 25800 Við sameinum hraða, gæði og FRÁBÆRT VERÐ! .....¦'¦«"".'""—-' :":;:'Jí" £r ffirm » H »i al ¦! 52 2S ilfiil sinss lí 'j --* i 51 "" 1 FILMA FYLGIR FRAMKÖLLUN FRAMKÖLLUN - LITLJÓSRITUN MIÐBÆJARMYNDIR I Lækjargötu 2 - s. 611530 Menning Stríð og ástir Undir ofangreindri fyrirsögn voru tónleikar haldnir í Fossvogskirkju á laugardag. Hópur söngvara og hljóöfæraleikara undir stjórn Gunnsteins Ólafssonar flutti þar madrigala eftir Claudio Monteverdi. Þau sem suhgu voru Erna Guðmundsdóttir, sópran, Hlín Pét- ursdóttir, sópran, Þórunn Guðmundsdóttir, sópran, Rannveig Sif Sigurðardóttir, messósópran, Sigurður Halldórsson, kontratenór, Guðlaugur Viktorsson, ten- ór, Einar Clausen, tenór, Michael Jón Clarke, baríton, Eggert Pálsson, baríton og Ragnar Davíðsson, bassi. Hljóðfæraleikarar voru Svava Bernharðsdóttir, fiðla, Lilja Hjaltadóttir, fiðla, Herdís Jónsdóttir, víóla, Sara Buckley, víóla, Ásdís Arnardóttir, selló, Richard Simm, semball, Stefan Klar, theorba og Snorri Örn Snorrason, theorba. Sextánda öldin er meðal þeirra sem skiluðu hvað ríkustum arfi til tónlistarsógunnar. Háþróaðasta tón- Ustarform þess tíma var Madrigaknn, fjölrödduð sung- in verk oftast við veraldlega texta. ítahnn Monteverdi er meðal merkustu höfunda slíkra verka. Madrigalar hans eru enn fremur athyghsverðir fyrir þá sök að í þeim birtist með skýrum hætti sú mikilsverða breyting sem var á tónamáh' um aldamótin 1600, þegar dúr og moll kerfið tók við. Mátti heyra þetta í verkum sem sem flutt voru í Fossvogskirkju. í eldri madrigölunum má að vísu heyra hljómaformúlur dúr og moll kerfis- ins en vinnubrögðin bera mjög keim af hinni fornu fjölróddunarhefð. í síðari verkunum er vefurinn greinilega hljómrænni. Þá er áherslan á textann orðin mun meiri. Má segja að textinn og framsetning hans sé orðið nánast aðalatriðið og tónhstin lúti þörfum textans. Hin fræga aría Ariönnu yrði litiis virði ef text- inn væri ekki hafður í huga allan tímann og sama má segja um madrigalann um Tancreda og Clorindu. Þessi verk bera mjög keim af svonefndri mónodíu sem var fyrirrennari sönglessins. Liggur nærri að í eyrum nútímamanns hljómi þau sem fjólbreytt og Ustilega gert sóngles. Af þeim sökum verður skilningur hlust- andans á textanum mjög mikilvægur. Þýðing í efhis- skrá gerir sitt gagn en full áhrif nást ekki nema með því að syngja hina íslensku þýðingu. Þessi verk Monteverdis eru frábærlega fjölbreytt og gerð af miklum næmleika. Hljóðfæranotkunin er einn- ig skemmtilega Utrík. Tónhstin gerir mikla kröfur til Gunnsteinn Olafsson. Tónlist Finnur Torfi Stefánsson söngvaranna. Ýmiss konar flúr og skraut, sem þarna er mikið af, útheimtir mikla færni. Þá þarf mikla ná- kvæmni í samsönginn til að hann nái markmiði sínu. Þetta er í raun mikil sælkeratónUst og þarf að leggja eyrum grannt við til að njóta alls þess sem hún hefur til að bera. Flutningurinn var ekki alls staðar gallalaus. Hrein- leiki og nákvæmni mátti vera meiri á stöku stað. Að sama skapi var margt líka fallega gert og í heild voru þetta vel heppnaðir tónleikar og merkilegir því að tón- list Monteverdis heyrist allt of sjaldan hérlendis. Af söngvurunum áttu þau Rannveig Sif og Michael Jón einna stærst framlag og komust mjög vel frá því. Launsögn um píslargöngu - MagnúsKjartanssonáKjarvalsstöðum Á síðustu árum hefur gætt aftur- hvarfs meðal hstamanna til þess „guilaldartíma" er inntak og form, guðfræði og fagurfræði, voru óað- skiljanleg hugtök í myndlistinni. Afturhvarfs til þess tíma er upplýs- ingastefnan hafði enn ekki skorið upp herör gegn því viðhorfi að málverkið geymdi launsagnir og að því væri ætlað að túlka annan veruleika en hinn efhiskennda. Ólafur Gíslason ritar fróðlegan inngang í skrá er fylgir úr hlaði Líkamsrækt Fitubrennsla Ljúsabekkir Opió mánudaga til föstudaga kl. 08-22, laugardaga kl. 11-16 og sunnudaga kl. 12-15. sýningu Magnúsar Kjartanssonar á Kjarvalsstöðum er var opnuð á laugardag. Ólafur kemst að þeirri niðurstöðu að á endanum séu það sannleiksgUdið og heUdarmyndin sem skipti máU er við leggjum mat Myndlist Ólafur J. Engilbertsson á myndUst. Sannleiksgildið sé aldr- ei bundið rökrænni líkingu við veruleikann eða akademískri formhyggju heldur vitund Usta- mannsins um sinn eigin veruleika. Mannlegar þjáningar Á þessari sýningu stokkar Magn- ús Kjartansson duglega upp í Ust sinni. í stað þess að gera tílraunir með samþáttun ljósmyndar og mál- verks, naívisma, prímitívisma og módernisma hefur Magnús nú far- ið yfir núUpunkt forms og inni- halds, ef svo má segja. Meginatriðið er ekíti lengur það að beina athygl- inni að blekkingu myndflatarins, að myndUstinni sem efnafræðUegri og formkenndri tækni, heldur að þeirri tiUimiingu og frásögn sem Ustamaðurinn vUl koma á fram- færi. Sjálfur hefur Magnús Ukt breyttum áherslum sínum við það að hann vinni nú meira út frá hjart- anu en áður. Mannlegar þjáningar eru vissu- lega hjartans mál og sýningin á Kjarvalsstöðum er tileinkuð píslar- göngu Krists. Þarna má sjá kunn- uglega ímynd Krists með krossinn og einnig krossfestinguna framan við kunnuglegt hús Sambandsins á KU-kjusandi. Útkoman er ókunn- ugleg samsuða með súrreaUskum martraðarblæ og vekur upp sam- líkingu við flæmsku meistarana á miðöldum, Bosch, Brueghel o.fl. Á vissan hátt er Magnús þó frem- ur að feta í fótspor hins íslenska meistara Ásgríms Jónssonar sem málaði altaristöflu er sýndi fjaU- ræðu Krists í íslenskum fjaUa- hring. Dirfska og tvíræðni Myndir á sýningunni eru aðeins níu talsins og ein til viðbótar í skránni, en aUar í yfirstærð - þær stærstu hátt í fjórir metrar á breidd. Magnús beitir aðferðum sem eru gamalkunnar í málverki en nýstárlegar frá hans hendi. Ríkuleg áferð, fengin með sagi og Umi, kveUtir Uf með þessum ohu- myndum sem flestar birta hendur er hylja andUt og yfirgefnar bygg- ingar. Eins og til að minna á að myndirnar séu þrátt fyrir aUt frá tuttugustu öldinni hefur Ustamað- urinn bætt texta inn í myndverkin að seinni tíma sið og aukreitis einu símtóU sem er Ukt og grátbrosleg paródía á firringu nútímans og að- skilnað inntaks og forms. Textinn „Amor sacro e amor profano" á miðju málverki af Dóm- kirkjunni og Alþingishúsinu vekur upp ámóta kemid um firringu og jafnframt tvíræðni. í tvíræðninni felst einnig (Urfska og dirfskuna hefur Magnús Kjartansson gremi- lega í ríkum mæU miðað við það stóra hUðarstökk aftur og fram á við er hann tekur með þessari sýn- ingu. Nokkur löstur er þó að því að lýsingin fletur út myndU:nar og dregur úr þeim eigmlega dýpt. Bet- ur hefði hæft að myrkva salinn og byggja á takmarkaðri og afmark- aðri lýsmgu. Sýningin er þrátt fyrir það heUd- stæð og ef til vUl bitastæðasta fram- lagið um langan tíma til að endur- vekja frásagnaranda hérlendrar myndUstar. t

x

Dagblaðið Vísir - DV

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Dagblaðið Vísir - DV
https://timarit.is/publication/255

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.