Dagblaðið Vísir - DV - 12.03.1994, Qupperneq 20

20
LAUGARDAGUR 12. MARS 1994
Kvikmyndir dv
Atriði úr Body Snatchers.
Óboðnir gestir
Vísindaskáldsögur hafa alltaf veriö
vinsæll efniviður fyrir kvikmynda-
gerðarmenn. Þetta er heillandi og
framandi efni sem býður upp á mikla
möguleika í gerð spennumynda. Sér-
staklega forvitnilegur er sá mögu-
leiki að það leynist líf á öðmm plán-
etum og að geimverur geti heimsótt
okkur jarðarbúa. Það er nú ekki
langt síðan fjöldi íslendinga lagði á
sig ferð til Snæfellsjökuls en þar átti
geimskip að lenda. Eins og alþjóð er
kunnugt sást þó ekkert til geimver-
anna svo við getum haldið áfram að
bíða spennt eftir tengingu viö vits-
munaverur á öðrum plánetum og
horft á meðan á kvikmyndir um
sama efni.
Það hafa verið gerðar margar frá-
bærar kvikmyndir um samskipti
jarðarbúa við geimverur. Eftir seinni
heimsstyijöldina tók framleiösla
svona mynda mikinn fjörkipp. Al-
menningur hafði kynnst miklum
tækniframfórum, tengdum stríös-
rekstrinum, sérstaklega á sviði
vopna og eldflauga. Einnig varð
mönnum ljós máttur kjamorkunnar
þegar afleiðingar sprengnanna sem
var varpað á Japan komu í ljós.
Vaxtarbroddur
Upp úr 1950 voru því gerðar margar
af bestu visindaskáldsögumyndum
kvikmyndasögunnar, eins og The
Thing, War of the Worlds, It Came
from outer Space, Invaders from
Mars, I Married a Monster from
Outer Space, When tbe Worlds
Collide, The Day the Earth Stood
Still, Forbidden Planet og svo Invasi-
on of the Body Snatchers.
Margar þessar myndir hafa staðist
vel tímans tönn og njóta enn mikilla
vinsælda meðal kvikmyndaáhuga-
fólks. Þetta hefur líka leitt til þess
að margir kvikmyndagerðarmenn,
sérstaklega af yngri kynslóðinni,
hafa endurgert þessar myndir með
mjög mismunandi árangri. John
Carpenter endurgerði The Thing ár-
ið 1981, Tobe Hooper gerði 1986
Invaders from Mars og nú nýlega var
frumsýnd þriðja útgáfan af Invasion
of the Body Snatchers.
Tvífarar
Invasion of the Body Snatchers var
upphaflega gerð 1956 af Don Siegel
og byggð á samnefndri bók eftir Jack
Finney. Myndin hefst þegar læknir á
sjúkrahúsi í Los Angeles fær sjúkling
Umsjón
Baldur Hjaltason
sem hafði fundist gangandi við hrað-
brautina, æpandi að heimurinn væri
í hættu. Allir eru sannfærðir um að
maðurinn sé geðveikur en læknirinn
ákveður samt sem áður að hlusta á
frásögn hans.
Sjúklingurinn segist vera læknir
sjálfur, frá litlum bæ í grenndinni,
að nafni Santa Mira. Hann hafi verið
á utanbæjarráðstefnu þegar aðstoð-
arkona hans hafi hringt og beðið
hann um að koma strax til baka.
Nokkrir sjúklingar hans væru
haldnir þeirri flrru að nánir ættingj-
ar og vinir þeirra væru svikarar, þ.e.
einhver hefði tekið yfir þeirra hlut-
verk og liti alveg eins út, þ.e. væri
tvífari. Jimmi litli Grimaldi var
sannfærður um að þetta væri ekki
mamma hans þó að hún liti alveg
eins út og hin raunverulega móðir
hans. Hana vantaði alla tilfinningu.
En það sem ruglaði lækninn var að
flestir höfðu síðan afturkaliað við-
talstímann þegar hann var kominn
aftur á læknastofuna sína.
Frækorn
En fljótlega fór að bera á fleiri dul-
arfullum atburðum og smátt og
smátt komst læknirinn að sannleik-
anum. Hann fann risastór fræ sem
urðu aö fólki þegar þau þroskuðust.
Síðan yfirtóku þessir óboðnu gestir
frummyndina meðan fólk svaf. Þegar
læknirinn ætlaði ásamt aðstoðar-
stúlku sinni að hafa samband við
Washington var búið að rjúfa allar
símalínur og loka af alla vegi. Gest-
irnir að utan voru búnir að taka völd-
in.
Það hefur verið rætt um hvort þessi
mynd hafi til að bera einhvem póli-
tískan boðskap og á sínum tíma
hvorki neitaði né játaði leikstjórinn
þeirri spurningu. Það væri mögulegt,
að hans dómi, að reynt væri að fella
alla einstaklinga í sama mótið. Marg-
ir töldu að hér væri um að ræða
dulda ádeilu á McCarthy og ofsóknir
hans á hendur bandarískum þegnum
vegna stjómmálaskoðana þeirra.
Önnur útgáfa
En árið 1978 gerði Philip Kaufman
endurútgáfu af Invasion of the Body
Snatchers. í þetta sinn gerðist inn-
rásin í San Francisco og nú var allt
komið í lit. Aðalhlutverkið var í
höndum Donalds Sutherlands en til
gamans má geta að bæði Kevin
McCarthy og Don Siegel, leikarinn
og leikstjórinn úr 1956-útgáfunni,
léku aukahlutverk í myndinni.
Myndin hlaut góða dóma, var bæöi
spennandi og vel gerð, þótt ýmsum
þætti gamla útgáfa vera heilög.
Enn á ný er búið að endurgera In-
vasion of the Body Snatchers en í
þetta sinn heitir myndin bara Body
Snatchers og nú er það unglings-
stúlka að nafni Marti Malone sem
finnur frækomin og leysir gátuna.
Marti býr hjá foreldrum sínum og á
við ýmis vandamál að glíma. Hún er
örg út í föður sinn og full gremju út
í stjúpmóður sína sem veitir ungum
syni sínum meiri athygli en henni
sjálfri. Hún er því fljót að veita því
eftirtekt þegar framkoma þeirra
breytist þótt útlitið haldi áfram að
vera það sama.
Ungur leikstjóri
Aftur er hér á ferðinni ungur leik-
stjóri sem hefur með myndum sínum
sýnt að hér fer maður sem er
óhræddur að taka efnisþráðinn
óheföbundnum tökum. Þetta er Abel
Ferrara sem þekktastur er líklega
fyrir mynd sína Bad Lieutenant sem
var sýnd á sínum tíma í Regnbogan-
um. Hann fékk til liðs við sig ýmsa
handritahöfunda og þar á meðal
Nicholas St. John. Áður en handritið
var tilbúið höföu einir fimm aðilar
lagt hönd á plóginn.
Body Snatchers hefur fengið góða
dóma, ekki síst leikararnir. í hlut-
verki Marti er Gabrielle Anwar sem
er betur þekkt sem dansfélagi A1
Pacino í myndinni Scent of a Wo-
man. í hlutverki föðurins er Terry
Kinney og stjúpmóðurinnar Meg
Tilly sem alltaf stendur fyrir sínu.
Það verður gaman að fylgjast með
gengi Body Snatchers næstu mánuð-
ina. Ef myndin gengur vel má búast
við flóði líkra mynda, ef þekkja má
rétt þá sem ráða ferðinni í Holly-
wood. Kannski tími geimvera sé
kominn aftur?
Á kvikmyndahátíðinni í
Cannes í íyrra hlaut Mike Leigh
titilinn besti leikstjórinn fyrir
mynd sína Naked og David
Thewlis var tilnefndur sem besti
leikarinn fyrir sömu mynd. Leigh
er enginn nýgræðingur í kvik-
myndagerð þvi sl. tuttugu ár lief-
ur hann gert sjónvarpsleikrit auk
kvikmynda í fullri lengd. Fyrsta
myndin hans var Bleak Moments
sem hann gerði árið 1971 og hefur
því mikið vatn runnið til sjávar
þar til Naked var frumsýnd.
Myndin dregur upp dökka
mynd af Bretlandi og þá sérstak-
lega London. Söguhetjan, Jo-
hnny, er ungur, ræfilslegur piltur
sem neyðist til að flýja heimaborg
sína, Manchester, eftir að hafa
nauðgað ungri stúlku. Hann
skýtur allt í einu upp kollínum í
London hjá fyrrverandi kærustu
sinni, henni til mikillar hrelling-
ar. Hann gerist siðast elskhugi
herbergisfélaga hennar sem end-
ar með því að þær henda honum
út úr íbúðinni. Johnny fer síðan
á flakk en endar aftur hjá stúlk-
unum sem hafa lent i útistöðum
við húseigandann sem misnotar
aðstöðu sína.
Þvælinn
efnisþráðxu’
Myndin hefiir nokkuð flókinn
efnisþráð og fjallar um umkomu-
leysi og þá lifsfirringu sera stór-
borgarlíf hefur oft í för með sér.
Einnig koma vel í ljós vandræði
og réttíndaleysi þeirra sem hafa
ekkert fast húsnæöi og velkjast
um borgina í leit að næturstað.
Johnny er ofbeldismaður sem ber
litla virðingu fyrir kvenfólki.
Þetta skeytingarleysi um aðra og
allt aö því kvenhatur er dálítið
sterkur þráður gegnum myndina
en undirrótin virðist vera ein-
hvers konar minnimáttarkennd
hjá Johnny yfir þvi að geta ekki
rifið sig upp úr aumingjaskapn-
um.
Naked er ekki enn komin til
landsins. Það verður að koma í
Ijós hvort hún verður tekin til
almennra sýninga, sett á mynd-
band eða sýnd á einhverri kvik-
myndahátíö. Alla vega er hér um
að ræða mynd sem er þess virði
að sjá.
Plakat úr Naked.