Dagur - 26.11.1988, Blaðsíða 3

26. nóvember 1988 - DAGUR - 3
niður í grængolandi nóvember-
sjóinn en sá þar aðeins sjálfan
sig. Vakti sú sýn litla kátínu.
Nú hélt Kormákur kraftaskáld
til fjalla. „Urð og grjót, upp í
mót,“ sönglaði hann og kleif
kletta. Eftir langa mæðu og
skelfileg spor í nóvembervætunni
varð honum loks ágengt. Rétt
fyrir ofan hann lá skáldagyðjan á
syllu og hvíldi útjöskuð bein.
Kormákur krafsaði sig áfram og
leirburðurinn lak undan fótum
hans. Með nístandi örvæntingu
ætlaði hann að hrifsa gyðjuna en
honunr skrikaði fótur og náði á
síðustu stundu að grípa í nibbu.
Þar hangir hann enn, Kormákur
kraftaskáld.
SS
Kormákur kraftaskáld
lendir í œvinlyrum
í angurværri nóvemberblíð-
unni ákvað Kormákur
kraftaskáld að bregða fyrir
sig betri fætinum. Honum
veitti reyndar ekkert af því
að hreyfa sig dálítið og hrista
upp í sálinni um leið. Skálda-
gyðjan hafði nefnilega
verið týnd í sjö daga og sjö
nætur. Kormákur hafði til-
kynnt hvarfið til lögreglunn-
ar, en fékk dræm viðbrögð
og fór því sjálfur á stúfana.
„Upp, upp mín sál,“ æpti hann
og tók undir sig stökk, eigi
alllítið. Hann sveif lengi um
loftin blá, leitaði en fann ekki.
Á hinn bóginn kvörtuðu saklaus-
ir vegfarendur yfir torkennileg-
um hlut á sveimi og er málið
nú í höndum rannsóknarlögregl-
unnar.
Kormáki leiddist þófið og kom
niður á jörðina aftur. Ekki vakti
endurkoma hans minni skelfingu
en brottförin og því varð hann að
grípa til þess ráðs að dulbúa sig
sem bankaræningja á reiðhjóli.
Þetta var ekki afleit hugmynd,
því hver tekur svo sem eftir grímu-
klæddum reiðhjólakappa?
Ferð án fyrirheits var þetta
ekki en tilgangslaus var hún.
Skáldagyðjan var gjörsamlega
týnd. Kormákur hjólaði stóran
hring og kom loks aftur á bryggj-
una þar sem leitin hafði byrjað Kormákur hefur sig ,il Hugs á bryggjunni.
Honum varð htið sem snoggvast
þaó hressir