Dagblaðið Vísir - DV - 28.11.1994, Blaðsíða 16

Dagblaðið Vísir - DV - 28.11.1994, Blaðsíða 16
16 MÁNUDAGUR 28. NÖVEMBER 1994 Menning Samsýning í Nýlistasafninu: Olíkir listamenn sýna saman I Nýlistasafninu sýna nú saman átta ungir listamenn sem allir hafa verið viö nám í Hollandi, flestir við Myndlistainstitútið í Enschede. Sjö þeirra eru íslendingar en einn Hol- lendingur er með í hópnum, Rob Hoekstra. íslendingarnir eru Elsa Dóróthea Gísladóttir, Guðrún Hjartardóttir, Gunnar J. Straum- land, Helgi Hjaltalín Eyjólfsson, Jón Bergmann Rjartansson, Pétur Örn Friðriksson og Sólveig Þor- bergsdóttir. 011 hafa þau áður sýnt hér heima, en mest á samsýningum og því ekki víst að áhorfendur kannist við verk þeirra. Það er mjög athyglisvert að sjá svo stóra samsýningu frá fólki sem er að ljúka framhaldsnámi - ekki vegna þess að hér birtist einhver ný stefna eða stíltilhneiging, heldur bara af því að hér er saman komið fólk sem hefur verið að vinna úr listhugmyndum sínum við það frelsi sem akademískt umhverfi veitir. Það er engin heildarsvipur á sýningunni og það er greinilegt (!) fimmtudaginn 1. desember, kl. 20.00 Hljómsveitarstjóri: Petri Sakari Kór íslensku Óperunnar Kórstjóri: Peter Locke Gradualekór Langholtskirkju Kórstjóri: Jón Stefánsson Efnisskrá Jón Leifs: Hinsta kveðja Gustav Mahler: Adagio úr Sinfóníu nr. 10 Jón Leifs: Minni íslands Jón Leifs: Þjóðhvöt v, amw 6B22SS h 1 j ó m s v e i t IIONS JÓUMG ATÖIIN að ef þessir listamenn hafa verið að drekka í sig áhrif frá listum í námslandinu þá leyfist mönnum allt í Hollandi nú til dags. Þessir átta listamenn hafa afar ólíkan stil og vinna hver að sínu marki og Myndlist Jón Proppé þótt auðveldlega megi finna for- dæmi og fyrirmyndir að ýmsu þvi sem birtist á sýningunni þá eru verkin frískleg og engan veginn klisjukennd. Helsta verk Sólveigar á sýning- unni er „Land einmanaleikans", leirbúkar í fullri stærð sem mynda litla veröld í horni gryfjunnar svo- kölluðu í safninum. Þessir líkamir eru grófmótaðir og bera engin ein- staklingseinkenni. Stemningin liggur í samspili þeirra og í því að þeir nái að draga áhorfendur inn í þessa stemningu. Þess vegna verð- ur frekar Htið úr verkinu á sam- sýningu þar sem öllu ægir saman; það þarf meiri kyrrð ef það á að njóta sín til fulls. Rob Hoekstra sýnir mjög ólik verk, annars vegar málverk af gengnum stjórnmálahetjum og 'hins vegar risavaxinn skúlptúr úr fiskikörum. Titill skúlptúrsins er fenginn úr laginu „Hvað er eldi manneskjunnar" sem Makki og Jenný syngja saman í Túskildings- óperunni: „Erst kommt das Fress- en, dann kommt die Moral". Þetta er auðvitað af hálfu Brechts tilvís- un í speki Engels og tengir verkið því aftur við pólitík. Það er hins vegar alls ekki gott að sjá hvað Rob vill segja með þessum pólitísku verkum sínum og fyrir vikið eru þau frekar máttlítil. Pétur Örn Friðriksson fiktar með rafmagn og tæki og verk hans eru hreyfilist byggð á segulsviðum og tilviljanakenndu samspih ófyrir- sjáanlegra náttúrukrafta. Skemmtilegustu verkin eru þó þau tvö sem sýna veður: veöurkort og sjókort ásamt viftum og vatm' þar sem aðstæðurnar sem kortin lýsa eru endurskapaðar í smækkaðri mynd. Jón Bergmann er málari og vinn- ur út frá einföldum en hlýlegum minimalisma. Myndir hans eru at- hyglisverðar en líklega þyrfti að skoða þær í stærra samhengi - á heilsteyptri einkasýningu - til að meta þau. Jón er ennþá við nám og hefur víst ekki áður sýnt hér á landi. Verk Helga Hjaltalín Eyjólfsson- ar eru án titils, öll nema eitt. Helgi einbeitir sér að hugmyndalist og eitt besta verkið minnir óneitan- lega mikið á Sigurð Guðmundsson, þótt það rýri auðvitað ekki gildi þess. Verkið „Dagbók" er svo aftur hreinræktaðara flúxusverk þar sem dagsettar tómar pennafylling- ar eru til vitnis um annars ókunn ritstörf Ustamannsins. Gunnar J. Straumland málar óhlutbundið með olíu á striga en verk hans eru engu að síður ansi nýstárleg. í stað þess að leita inn á við og mynda þannig einhverja sjálfstæða merkingarheild eru málverkin eins og tilviljanaform þar sem einn litur leggst ofan á annan og myndir koma fram eins og af hendingu. Guðrúnu Hjartardóttur virðist allt verða að efniviði og hún vinnur smellin verk þar sem áhorfandinn er virkjaður í húmorískan viðburð. Leirmynd hennar af sofandi mann- eskju með hljóðbandi er skemmti- leg hugleiðing um drauma og vit- undarlíf okkar. Að hinum ólöstuðum verður að segjast að framlag Elsu til sýning- arinnar er athygliverðast. Elsa vinnur eins og hún hefur sjálf sagt úr „því líffræðilega í listinni". Helsta verk hennar á sýningunni er eins konar tilraunakassi þar sem hún hefur komið alls kyns mat fyr- ir í hvítum kúlum svo að rotnunin inni í kúlunni kemur fram á yfir- borðinu í lífrænni ummyndun. Þetta verk á eftir að breytast mikið meðan á sýningunni stendur og á endanum verður líklega að henda því, en þarna hefur Elsa beislaö frumkraft umbreytingarinnar í listina. Sviðsljós í hringiðu helgarinnar Sigurbjörn Jónsson Ustamaður opnaði á laugardaginn sýningu á verkum sínum í Gallerí Borg. Sigurbjörn nam við Myndlista- og handíðaskóla íslands 1978-S2. Parsons School of Design, New York 1984-86. Master of Fine Art Program, New York Studio School of painting 1986-87. Hann hefur haldið einkasýningar hér heima og erlendis og sýnir að þessu sinni 20 ný olíumálverk. Á myndinni er Sigurbjörn ásamt börnum sínum.

x

Dagblaðið Vísir - DV

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Dagblaðið Vísir - DV
https://timarit.is/publication/255

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.