Þjóðviljinn - 12.01.1975, Blaðsíða 15

Þjóðviljinn - 12.01.1975, Blaðsíða 15
Sunnudagur 12. janúar 1975. ÞJÓÐVILJINN — SÍÐA 15 Úrval færeyskra Ijóöa á norsku Komið er út hjá Aschehoug I Osló urval færeyskra ljóða á norsku, hið fyrsta sinnar tegund- ar. Skáldiö Knud ödegárd hefur þýtt kvæðin og valið þau i sam- vinnu við færeyska skáldið Karsten Hoydal. Knud skrifar og ýtarlegan formála um færeyskar bókmenntir. Það er sjálfur Willi- Knud ödegárd. am Heinesen sem hefur gert myndirnar. I bókinni eru kvæði eftir þessi skáld: Christian Matras. Karsten Hoydal. Regin Dahl, T.N. Djur- huus, Steinbjörn Jacobsen, Liggj- as i Bö, Guðrid Hemsdal Poulsen, Óðin ödn, ArnbjörnDanielsen.Rói Patursson, Alexandur Kristian- sen, HeðinM. Klein. Allt eru þetta samtiðarskáld. Bókin nefnist Færoysk lyrikk. Knud Odegárd er skálda virk- astur i ýmislegri bókmenntamiðl- un. Hann hefur þýtt á norsku ljóðaúrval eftir Einar Braga, Regn i mai, og Einar Bragi hefur þýtt eftir hann Hljómleika i hvitu húsi. Þá er nýkomið út hjá sama forlagi og gefur út Færeysk ljóð, Dikt i utval eftir Gyula Illyés, eitt ágætasta skáld Ungverjalands, sem er talinn sameina ágætlega alþýðlegar hefðir þess bænda- lands, sem til skamms tima var, og alþjóðlega menningar- strauma. Knud hefur þýtt kvæðin og valið i samvinnu við Vince Sulyok. HÚSNÆÐISLEYSI Aumingja Kissinger. í bráðum ár er hann nú búinn að leita að sæmilegu húsi fyrir sig og hana Nancy, konuna sina. Árangurs- laust. Þvi húsið á nefnilega að vera antikt, helst frá miðbiki 18. aldar og standa i Georgetown i námunda viö Washington. Húsið, sem Jackie Onassis bjó i eftir dauða Kennedys forseta, er nú eign miljónamæringsins Michael Straights, sem nýlega giftist systur Jackiar, Ninu Auchincloss. En vandræði Kiss- ingers eru, að Straight vill ekki leigja, heldur selja húseignina og þa'j á háa sex stafa tölu í dollur- um — sem er meira en jafnvel Kissinger hristir framúr erminni. Frá Námsflokkum Hafnarfjarðar Innritun i flokkana fer fram mánudaginn 13. janúar og þriðjudaginn 14. janúar i húsi Dvergs, Brekkugötu 2, Hafnarfirði, milli kl. 5-8 báða dagana. Námsskrá flokkanna liggur frammi i bókabúðum bæjarins, en allar nánari upplýsingar veitir forstöðumaður i sima 5-32-92 báða innritunardagana. Athugið! Nemendur á haustnámskeiði, sem hyggjast halda áfram, innritist þó i fyrsta tima. Kennsla hefst fimmtudaginn 16. janúar samkvæmt stundarskrá. Forstöðumaður. Auglýsingasíminn er 17500 UL SITT HVERRI ÁTTINNI HVAÐ KEMUR ÞAÐ MÉR VIÐ? Þegar nautabaninn Manuel Benitez eða ,,E1 Cordobés" hafði unnið sér inn fyrstu milj- ónirnar á arenunni réö hann sér einkakennara til að læra að lesa og skrifa. En þótt Manuel til- heyri ekki lengur þeim 600 þús- undum sem teljast ólæsir á Spáni er ekki þar með sagt, að hann beri einhverja virðingu fyrir þvi sem skrifað er. — Skrifaðu bara það sem þú vilt, sagði hann nýlega viö blaðamann, sem var að taka viötal við hann. Finndu bara eitthvað upp! — Ég get nú ekki farið að búa til einhverjar sögur um þig, mótmælti hinn. — Hvers vegna ekki? spurði Manuel. Hvað kemur mér við hvað stendur i blaðinu? — Enn reyndi blaðamaður- inn: — Hvernig likar þér bókin, sem Lapierre og Colin skrifuðu um ævi þina? — Hversvegna ætti ég að fara að lesa bók um sjálfan mig? sagði Manuel. Ætli ég viti ekki best sjálfur hvernig ég er. f^J^S ALDREI EINMANA í RÚMINU Spánskir tollverðir gerðu af siöferðisástæðum upptæka stutta franska kvikmynd, „Það er leiðinlegt að vera einn i riim- inu". Þeir urðu þo að leyfa innflutn- ing þegar i ljós kom, að um var að ræða auglýsingamynd um bangsa handa smábörnum að hafa með sér i rúmið. ÞÆGILEG ÓÞÆGINDI Þjóðfélagsfræðingur hefur lýst simanum sem „mestu óþægindum allra þæginda og mestu þægindum allra óþæg- inda." VISNA- ÞÁTTUR S.dór. Látum fjúka stöku Einn af velunnurum þessa visnaþáttar leit við hér á Þjóð- viljanum fyrir nokkrum dögum með vænt handrit af skemmti- legum visum eftir ýmsa höf- unda og sagði: — Notaðu llr þessu þegar þig vantar efni. Og eftir lestur þessa handrits er al- veg óþarfi að hafa svo litillátan formála, þarna var ekkert nema góðar visur, og maður þarf sannarlega ekki að vera i efnishraki til að nota úr þessu handriti sem uppistöðu i visna- þátt. Fyrst koma hér visur eftir hinn góðkunna hagyröing Harald Hjálmarsson frá Kambi: Byrðar lifsins ber ég hátt, brattan stika lialla. Reyni aí> sýna með þvi mátt meðan ég er að falla. Tölum fagurt tungumál teygjum stutta vöku. Lyftum glasi, lyftum sál. Látum fjúka stöku. Fagrar ræður, fögur ljóð, frjálsmannlegur andi, er eitt sem hæfir okkar þjóö og okkar kæra landi. Nú fer ég að lesa lög og læra um svik og hrekki, þvi litið gagnar höndin hög og heiðarleikinn ekki. Hjá mér stendur flaskan full f jörs ég drykkinn kenni. Það er ekkert samlagssull sem að er á henni. Flaskan mörgum leggur lið læknar dýpstu sárin. Hópur manna heldur við hana gegnum árin. Enn þá, get ég á mig treyst. olinu frá mér hrundið. En þetta er orðið eins og þii veizt, erfiðleikum bundið. Haraldur er á þvi enn þótt enginn geti séð það. Það eru fremur fáir menn, sem fara betur með það. Skagafjarðar fögur sýsla fer að verða miður sin, skelfur alveg eins og hrlsla, ef ég smakka brennivin. Halla sundrað sálarflak siglir á dánum vonum. Það þarf hundrað tonna tak til að bjarga honum. Hér er leiði Haraldar hann var ætið snauður. Uppi á fjörum Framsóknar fannst hann leginn dauður. Allir dagar eiga kvöld, allar nætur daga. Þannig verða árin öld, aldir mannkynssaga. Þá er rétt að lita aftur i bréfið sem hann Magnús J. Jóhannesson sendi okkur og við birtum visur úr i siðasta þætti: Staka Klettahjalla, klif og stalla klæða alla skuggatjöld. Litinn fjallið lét á skalla Ijósan mjallarhött i kvöld. Að gefnu tilefni. Konan mina knöppu vörn kveðst ei vilja heyra. Ég á að smiða bila, börn báta, luis og fleira. A baðstað gekk stúlka svo fá- klædd, sem verða mátti, utan algjörs klæðleysis: Allt þetta, sem ekki sést eflaust vert er fatanna. Heillar mig |)ó held ég mest haftið milli gatanna. Maður úr söfnuði „Votta Jehova" hafði oft lýst þvi yfir að heimsendir yrði á næsta ári, og gekk svo i mörg ár. I tilefni þessa varð eftirf. til: Ekki vel með glópsku gekk, gömul spá er fallin. Heimsendinum frestað fékk frægur dellukallinn. A ferðalagi kvaðst kona ein vera „rauðsokka" og ræddi mikið um jafnrétti kvenna. Undirritaður gerði sér það til timastyttingar að andmæla henni. Af þessu tilefni varð eftirfarandi visa til: Rauðsokka með rjóða kinn rifst um kvennagengi. Við að barna bóndann sinn baukað hefur lengi. Svona er lífið Eitt sinn þráði ég þriflegt hreið ur, þrýstna konu og vöggu. Nú er ég fyrir löngu leiður á lifinu og Möggu. Ekki nýtt Þegar sólin bjarta og bliða bak við hólinn legst i dá, upp I ból ég einn má skriða, enginn skjol mér veitir þá. Um yfirmann Eitt sinn var hann alvaldur, er nú bara hálfvaldur, kynni að verða kvartvaldur, kannski aðeins Þorvaldur. Auðvitað Pyngja er full af peningum, á pyttlu sull frá útlöndum, i mig bulla ég afgangnum, enda fullur réttbráðum. Þetta er satt Einatt bullan æði klúr ihaldssullið lapti, leirburðsdrullan Iak svo úr lygafullum kjafti. Að fenginni reynslu Víða klandur verður á, vikur standið dáða þegar fjandar iilir á okkar landi ráða. Stúlka átti óskilgetið barn og olli hneykslun hinna ærukæru og syndlausu. Mariu hér margir dá, mjög sem er að vonum en drekkja þó i öxará öðrum gleðikonum. Til manns, sem oft kom i Ut- varpið: Löngum hefur litiö grin létt mér timans byrði, en alltaf finnst mér þögnin þln þúsund dala virði.

x

Þjóðviljinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Þjóðviljinn
https://timarit.is/publication/257

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.