Þjóðviljinn - 18.03.1979, Blaðsíða 9

Þjóðviljinn - 18.03.1979, Blaðsíða 9
Sunnudagur 18. mars 1979 ÞJÓÐVILJINN — SIÐA 9 011 matar og drykkjarföng koma meðbátnum sem sækir rækjuna. tbúarnir eru mest karlmenn á besta aldri, eitthvaö af konum, fáeinir rollingar og smábörn og einn öldungur sem fræðir mig á þvi að ég sé fyrsti ferðamaðurinn á þessum slóðum i nær tvö ár. Þeir koma flestir frá Las Palmas, litlu þorpi litlu ofar og nær Aca- petagua. t fjöruboröinu voru óteljandi fleytur : holaðir trjábolir ofan úr fjöllum Chiapas. Ég stökk i land meðpokann minn, settist niður og tók utan af appelsínu. öldung- urinn spuröi hvort ég ætlaði að gista. Ég játaði þvi og bað hann að segja mérhvortekkiværihægt að koma fyrir stóru hengirúm einhversstaðar. Kvaö hann engin vandkvæði á þvi. Eins og hver annar túristi hóf ég myndavélina á loft og með hennar hjálp var ég brátt kominn i hörku samræður við innfædda. Allir vildu ljá mér stráþak yfir- höfuðið. Það var miður dagur. Fiskimennirnir biðu eftir að sólin lækkaði á lofti, en þá ætluðu þeir aðýta frá landi. t morgunsvalan- um og kvöldgolunni var rækjan duglegust við aö hreyfa sig. Ég var þreyttur eftir langa ferð og lagði mig undir þakinu hjá hress- um félögum. Aður en ég sofnaði bað ég þá að vekja mig þegar þeir færu aö veiða. Moskítóflugurnar kunnu svo sannarlega að meta nýtt og ferskt blóð frá annarri heimsálfu. Veiðar Það var farið aö rökkva þegar ég rumskaði. Eintrjáningunum var ýtt frá landi einum af öðrum. Ég fékk að fara með. Fiskimenn- irnr voru ekki lengi að stjaka fleytunum út á rækjumiðin, enda leiðin ekki nema 200 metrar. Veiðiaðferöin var einföld. Hringlaga kastneti var hent út i vatnið og það dregið inn i bátinn jafn skjótt aftur. Fáeinar rækjur sem voru svo óheppnar að lenda i netinu, fellu á bátsbotninn. Aflinn gat oröiö ein 10 kiló i hverri veiði- ferð, og á þeim tima var hægt að fá um 130 pesur (460 ikr.) fyrir kilóið. En aflinn gat látið standa á sér og veiðitiminn var aöeins þrir mánuðir. i u.þ.b. þrjá klukkutima var stanslaust kastað. Þegar myrkr- iö lagðist yfir lóniö, var kveikt á litlu oliuljósi i stafni bátanna. Þaö var hátiðlegt um að litast þegar fleyturnar fimmtiu héldu að landi, allar með lifandi ljós i stafni. Hversu litilfjörleg verða öll neonljósin á Broadway i sam- anburði við þessa sjón. Gestrisni Afturmeðfast landundir fótum fann ég að vera min i Chantuto hafði vakið athygli. Forvitnin og gestrisnin knúðu einn ungan mann til að bjóða mér i mat og allt það besta sem til var i kotinu', að islenskum sið. Undir stráþaki bjó hann með barnshafandi konu og mágkonu. Brátt var fjölmennt undir þakinu. Mér var fenginn gitar i hendur og spurt hvort ég kynni ekki eitthvað frá landi minu. Visan um Nonna sjóara vakti fögnuð og hlátur. Þegar flestir höfðu svalað for- vitni sinni og gítarinn var aftur i höndum eiganda sins, sátum við fjögur eftir. Ég þakkaði fyrir mig og hélt i næsta hús þar sem mér hafði verið boðið uppá steikta banana og kaffi. Fram eftir kvöldi sátum við yfir kaffibollum og ræddum mál- in. tfari gestgjafa minna fann ég greinilega fyrir vanmáttarkennd gagnvart mér hvítum útlendingn- um sem hafði farið viða, verið i skóla og kunni tungumál. Þeir áttu engan Egil eða Gunnar á Hlíðarenda einsog kotungar á Is- landi fyrr á öldum. Vestrænni menningunútimanskynntust þeir gegnum Pepsikóla, hveitibrauð, sigarettur og transitorútvarp, sem flutti rafmagnaða tónlist daginn út og inn. Þetta var arð- rænt, glaðvært og gestrisiö fólk sem fiskaði rækju við strendur Kyrrahafsins. Þetta var litið samfélag þar sem allir urðu að treysta öllum. Það voru ekki til læstar dyr i þessu þorpi. Sólin skein lika jafnt á þá alla. T.F. Ingibjörg Haralds- dóttir skrifar um k vikmyndir Ameríski draumurinn Alltaf jafn einbeittur á svipinn — og aldrei haggast hárgreiðslan Það hefur varla farið framhjá neinum, að í Bandaríkjunum er um þessar mundir mikið framleitt af rándýrum og rækilega auglýstum „stór- myndum". Við höfum fengið smjörþefinn af þessari framleiðslu: Okindin 1 og 2, King Kong, Stjörnustríð og Close En- counters eru bestu dæmin. Myndir af þessu tagi eru ekki nýjar i kvikmyndasögunni, þær hafa verið að koma á markaðinn af og til allt frá bernskudögum kvikmyndanna. En þessi tilhneig- ing hefur þó aldrei verið eins áberandi og siöan samkeppnin viö sjónvarpiö varð að verulegu vandamáli. Þá þótti ýmsum auð- sætt að kvikmyndin gæti aöeins keppt við sjónvarpið með þvi að þenja sig út á þann hátt sem imbakassanum er fyrirmunaö að gera. Þessi samkeppni varð stöð- ugt harðari, með tilkomu full- komnari sjónvarpstækja og loks litasjónvarps. En samkeppnin við sjónvarpið er ekki eina ástæðan fyrir þvi að gerðar eru stórmyndir af þvi tagi sem hér um ræðir. Þar kemur margt fleira til. Stórslysamyndir og ævintýra- myndir eru til þess gerðar — meðvitaö eður ei — aö hjálpa fólki til aö gleyma raunveruleikanum, og það er engin tilviljun aö þær veröa tilá timum efnahagslegrar og siöferðilegrar kreppu. Nýjasta stórmyndin heitir Superman(USA 1978). Af þessari mynd hafa þegar borist hingað miklar sögur, og verður hún páskamynd Háskólabiós i ár. Þeir eru nefnilega ekkert blankir, bióstjórarnir okkar, þegar svona myndir eiga i hlut! Auglýsingaherferðin i kringum Superman er dæmigerð. Hún hófst tveimur árum áður en byrj- að var aö kvikmynda. Fyrst komu fréttir af þvi að myndin væri i bigerð, að hún ætti að kosta mikið og verða algjört tækniund- ur. Svo komu fréttir af hrossa- kaupum með stjörnur. Það var ekkert smáræði sem Marlon Brando þurfti til að láta sannfær- ast. Næst koma ótal kjaftasögur — einsog af tilviljun. Þegar jarð- vegurinn hefur verið plægður þannig árum saman kemur svo myndin sjálf. Samkvæmt ná- kvæmlega útfæröum áætlunum fjármálasnillinganna sem á bak við fyrirtækið standa eiga áhorf- endur þá aö vera orðnir nógu for- vitnir til aö hópast i biðraðirnar. 1 febrúarhefti danska timarits- ins Levende Billeder er fjallaö itarlega um Superman — the Movie. Þar er m.a. að finna upp- lýsingar um tæknibrellurnar, sem notaöar eru i myndinni. Að- standendur myndarinnar hafa veriö meira en litið tregir til að upplýsa fólk um þessar brellur, og mætti halda að þær væru splunkunýjar og dularfullar. Svo er þó ekki. Mikið af tækninni er gamalt, og hefur verið óspart not- að allt frá upphafi kvikmynda- geröar. Hinsvegar hefur þessi tækni liklega ekki I annan tima náö slikri fullkomnun. Flug „súpumannsins” er i flestum tilvikum kvikmyndað meö sömu aðferð og notuð var I myiidinni Lestarrániö mikla, sem gerö var 1903. Aðferöin er i stuttu máli fólgin i þvi, aö tvær sjálf- stæðar upptökur eru tengdar saman á eina filmu. Leikarinn „flýgur” i upptökusalnum og er kvikmyndaður á svörtum grunni, sem siðan er máður út af filmunni Myndin um Superman er að langmestu leyti byggð upp á brellum, eða „special effects” einsog þær heita á ensku, og á hún það sameiginlegt með öörum stórmyndum samtimans. Sé horft framhjá þeim verður harla litið bitastætt i myndinni. Það sem þá verður eftir er (einsog t.d. i Stjörnustriði) fremur barnalegt ævintýri „fyrir alla fjölskyld- una”. Sagan um Superman varð til árið 1938, og allar götur siðan hef- ur þetta fljúgandi stálmenni verið einskonar tákn Bandarikjanna, álika þekkt og Coca-Cola. Super- man er tæknivætt ofurmenni, sem kemur af himnum til að „frelsa” okkur auma jarðarbúa. Þetta er 3ú imynd sem Bandarikjamenn vilja snúa aö hinum fátækari þjóöum heims. En ef við reynum lika að horfa framhjá alvarlegum fyrirbærum einsog heimsvaldasinnaöri inn- rætingu viröist gagnrýnendum bera saman um það. að i mynd- inni um Superman sé að finna pokkalegan húmor. Hetjan sjálf ?r leikin af Christopher Reeve, sem sagöur er hafa til að bera dágóðan skammt af sjálfshæöni. Enda þýddi vist litið að bjóða ihrofendum nútimans upp á þaö lúmorleysi sem lengstaf ein- kenndi teikniseriurnar um Super- r.an. Sagt er að myndin veki mik- inn fögnuð áhrofenda, ekki sist vegna fyndinna tilsvara og skemmtilegra atriða. Þaö þarf vist ekki að taka það sérstaklega fram, að Superman nr. 2 er þegar kominn i fram- leiðslu. Sjálfsagt finnst fjármála- snillingunum ekki taka þvi að leggja út i svo kostnaðarsamt fyr- ir tæki nema útkoman veröi a.m.k. tvær stórmyndir. Fljúgandi stálmennið Superman er væntanlegt i Háskólabió um pásk- ana. meö sérstökum lýsingaraðferð- um, þannig að við framköllun verður filman glær allt i kringum leikarann. Hinsvegar er hinn raunverulegi bakgrunnur kvik- myndaður, og er þá kvikmynda- vélin staðsett i þyrlu sem flýgur t.d. milli skýjakljúfa i New York. Með nokkrum framköllunum og mikilli vandvirkni næst svo sá ár- angur sem til var ætlast: Super- man flýgur. önnur helsta tæknibrellan I Superman er litiö yngri en sú fyrri: það er módelsmiöi. Þegar kjarnorkuhlaðin eldflaug dembir sér niður i Kaliforniu og leggur allt i rúst er um aö ræða ná- kvæma eftirlikingu af iandslagi og mannvirkjum, sem smíöuð var og sett upp i Pinewood-kvik- myndaverinu i Englándi. Enn aukin þjónusta Höfum opnaó Smurstöð í GarÖabse Við hliðina á SHELL bensínstöðinni við Vífilsstaðaveg Þar bjóðum við bifreiðaeigendum fjölbreytta þjónustu, meðal annars: • alhliðasmurningsvinnu • loft-og olíusíuskipti • endurnýjun rafgeyma og tilheyrandi hluta • viftureimaskipti, rafgeymahleðsla, ofl. ofl. Olíufélagið Skeljungur hf. Smurstöð Garðabæjar Þorsteinn Ingi Kragh Sími: 42074 Verið velkomin og reynið þjónustuna hjá liprum og vönum mönnum.

x

Þjóðviljinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Þjóðviljinn
https://timarit.is/publication/257

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.