Þjóðviljinn - 03.03.1982, Blaðsíða 2

Þjóðviljinn - 03.03.1982, Blaðsíða 2
2 SIÐA — ÞJÓDVILJINN i Miðvikudagur 3. mars 1982 viðtalið Rætt við Steinunni Þórarinsdóttur listakonu, sem nú sýnir að Kjarvals- stöðum: „Hefur tjáningin ekki nota- gildi ef hún er sonn? Mikiö var um að vera á Kjar-. valsstööum um siöustu helgi, en þá opnuöu 3 myndlistarmenn einkasýningar I sölum hussins. Einar Hákonarson sýnir 56 oliu- ma'Iverk f stóra salnum og þau Steinunn Þorarinsdóttir og Karl Jiíliusson sýna þrivlö verk i hliöarsalnum. Sýning Steinunnar Þórarins- dóttur hefur vakiö sérstaka at- hygli fyrir frumlega efnismeð- ferð, ekkisistskúlptúrar hennar I brenndum leir og gleri, þar sem hún teflir saman ólíkum eiginleikum leirsins og glersins af mikilli næmni. Stdnunn erfædd 1955 og Steinunn Þórarinsdótttir speglast i verkisinu „The Rythm Of Life" — Hrynjandi Ufsins. stundaö nám i Portsmouth á Englandi frá 1974—1979, og siðar sem gestanemandi á myndlistarakademiunni i Bologna á ttaliu veturinn 1979—80. Við náöum tali af Steinunni á sýningu hennar að Kjarvals- stöðum og spurðum hana fyrst um nám hennar i Portsmouth: — Ég var fyrst einn vetur i forskóla i Portsmouth, en tók siðan B.A.-próf frá listaháskdl- anurn þar. Það var fjögurra ára nám, og þar af vannégeingöngu að skúiptúrgerö og leirbrennslu i tvö ár. Lokaritgerð min fjall- aði um fslenskt efni — huldu- fólkstrúna og áhrif hennar á is- lenska myndlist t.d. hjá Jóhann- esi Kjarval og Einari Jónssyni. Það er eitt af sérkennum is- lenskrar menningar, að fólk hefur til skamms tfma talið það sjálfgefinn hlutað huldarvættir búi i klettum, og þessi hugmynd hefur lika haft mótandi áhrif á mig. Þær persónur sem ég hef mótað i' leirinn eru eins konar huldufólk, og þau áhrif, sem ég hef leitast við að ná fram i áferð myndanna eiga sér lika rætur i islenskri náttúru. — Þíi teflir lika saman brenndum leir og gleri i mynd- um þinum. Hefur glerið þá ein- hverja táknræna merkingu i verkum þinum? — Ég nota speglana til þess að gefa hiö ómeðvitaða til kynna. Speglarnir f myndunum Per- sóna I og II eiga að gefa vis- bendingu um hina ytri og hina innri mynd mannsins, um það sem við sýnum og það sem við sýnum ekki. Þar sem ég nota gagnsætt gler, þá geri ég það vegna þess að það er ákveðin fyrirstaða, sem þú sérð þó I gegnum. Það myndar mótvægi við leirinn og gefur honum nýja vídd. Annars er ég á móti þvi að skilgreina myndirnar umof, t.d. með þröngri nafngift, þvi það þrengir þær skfrskotanir og þá túlkunarmöguleika sem felast i verkinu gagnvart áhorfandan- um. — Hvaða aðferð notar þií til þess að fá þessa sérkennilegu áferð á leirinn? — Eg hef notað japanska brennsluaðferð, sem kallast Raku-brennsla. Hluturinn er fyrst brenndur í venjulegum Öldungar á f lakki Mvndasaga eftir EMIL & HALLGRÍM © EH SVO SENDIR HANN ÞÁ í BURTU FFTIR AÐ HAFA TÆTT tf\ 06 KLKIT 0Q CBFiÐ ÞEÍft DÝRAR 6#lrt SKÖMMU SEINNA ERU ÞElR YFlR EBlMÖRK. EH LEIVHNl AD STROKunÖ/V/YUNUM ER HALDID AfRAM. Loftmengun'. Alltaf ertu jafn svartsýn. <S> Bvu's ^Guð, ef þú hefur^ nú rétt fyrir þér?-' Hugsaðu þér ef það kæmi nú ferskur vindgustur og ruglaði jafnvæginu I loftinu. Hvað yrði þá um okkur? ) ofni við um 1000 gráöu hita, og siðan er hann brenndur aftur i ofni, sem ég hleð upp úti i garði hjá mér ur mursteini og hita með tveim gaslogum upp i 7 - 800 gráöur. Siöan tek ég hlutinn glóandiúrofninum og kasta yfir hann sagi sem brennur inn 1 leirinn og gefur honum þessa svörtu og jarðbundnu áferð. Þaö þarf 2ta 3til að vinna þetta verk og mikið er undir þvi komið aö gripið séinn ibrennsluna á réttu augnabliki. — Hvernig ferðu að þvl að móta glerið? — Það er einfalt, — ég bý til gipsmót, hita það i ofni og legg yfir það glerplötu sem bráðnar yfir gipsmyndina og tekur mót af henni. — Einmyndiná syningunnier unnin i taiti og gipsi og sýnir persónur er hanga í þráðum. Hvaðan eru þessar persönur ættaðar? — Þetta er draumur, sem mig dreymdi þegar ég var að hugsa um annað verk. Við getum kannski sagt, að þetta sé draumur um frelsi —eða ófrelsi — hvernig mönnunum er stýrt eins og leikbrúðum. — Hefur þú gert þessar mynd- ir með ákveðið umhverfi f huga? — Nei, ekki beint, — en þær þurfa ákveðið rými. Þriðja viddin krefst þess, að hægt s$ að ganga i kringum verkið. Eg hugsa ekki fyrirfram um það hvort verkið sé meðfærilegt eða passi á ákveðinn stað. Slikar forsendur hindra mig i þvi að vera fullkomlega einlæg. — Hafa myndir þinar nota- gildi? — Leirinn hefur hefð fyrir það að vera notaður i brúkshluti og fólk gerir oft kröfur til þess aö hægt sé að nota keramikhluti, t.d. til þess að drekka ur þeim éða stinga i þá kerti. Minar myndir hafa ekki slikt notagildi, en þær hafa notagildi fyrir mig sem hver önnur tjáning. Hefur tjáningin ekki notagildi i sjálfri sér ef hún er sönn? — Er myndlistin I dag að ryðj- ast inn á ný svið og opna nýja tjáningarmöguleika? —'• Það hafa átt sér stað miklar hræringar I myndlistinni á und- anförnum árum, og það er bæði jákvætt og nauðsynlegt til þess að vekja fólk. En það er ekkert nýtt aö myndlistarmenn reyni aö rjúfa þann ramma, sem myndlistinni hefur verið settur. Fólk hefur alltaf fundið ástæðu til þess að hneykslast á mynd- listinni, og það er bara góðs viti. — Hefur þú orðið fyrir áhrif- um frá ákveðnum skóla eða listamönnum I starfi þinu? — Ég held að þau áhrif sem ég hef orðiö fyrir komi mest frá umhverfinu og fólkinu I kring um mig. Ahrif eru oft ómeðvituð og erfitt að skilgreina þau. Ég get ekki nefnt neina ákveðna listamenn i þvi sambandi. — Þú hefur bæði stundað nám og sýnt á ftaliu. Hvað geturðu sagt okkur af ttaliudvölinni? — Ég var gestanemandi i myndlistarakademiunni i Bol- ogna og hafði þar fyrst og fremst vinnuaðstöðu. A ítallu er margt að sjá i myndlist, bæði gamalli og nýrri. Ég skoöaði mikið af söfnum og meðal þess minnisstæðasta eru höggmynd- ir Michelangelos i Akademiunni i Flórens og rustirnar i Pompei eða leikhús Palladios hjá Vic- enza. og mósafkmyndirnar i Ravenna. Annars er ltalia svo auðug af myndlist, að sá fjár- sjóður verður seint fullskoðað- ur. Eg sýndi með um 20 Islend- ingum sem tengdir voru Galleri Suðurgata 7 og Nýlistasafninu I Galleria Zona í Flórens 1979. Þessari sýningu var vel tekið, en þetta frumkvæði okkar naut litils skilnings hér heima, þann- ig að sýningin var að mestu kostuð af listamönnunum sjálf- um. Við myndlistarmennirnir erum illa settir hvað það snert- ir, að þótt myndlistin sé fullt starf, þá gerir kerfið ekki ráð fyrir þvi að það sá launað óðru- visi en með þeim kjörum sem gilda á frjálsum listaverka- markaði. Sá markaður verkar ekki örvandi á frjóa og skapandi myndlist. -ÓlR.

x

Þjóðviljinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Þjóðviljinn
https://timarit.is/publication/257

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.