Þjóðviljinn - 12.05.1989, Blaðsíða 2

SKAÐI SKRIFAR
Ég bregst við
vanda dagsins
Ég hefi alltaf áhuga á málum sem eru uppi á hverjum tíma og skipti
mér af þeim, en stundum koma upp vandræði og vesin. Það er svo
mikið á seyði að maður nær ekki tengslum við næsta mann vegna
þess að þegar hann talar um múnkinn þá tala ég um sköllótta manninn
eins og Kínverjar segja, en þeir eru vitrir menn frá fornu fari.
Til dæmis hitti ég Guðjón frænda minn og menningarvita á dögun-
um, og þá vorum við báðir í heldur daufu skapi.
Mér líst ekkert á þetta verkfall, sagði Guðjón. Þetta getur bara ekki
gengið svona lengur, andskotinn hafi það.
Já en hugsaðu þér lítilsvirðinguna við íslendinga og okkar tónlist úti í
þessu landskrifli sem þeir kalla Sviss en á náttúrlega að heita Helvíti
eins og segir á frímerkjunum þeirra, sagði ég.
Mér líst ekki á það, sagði Guðjón, hvernig þjóðarsálin sameinast
þessum súperframsóknarmanni Ólafi Ragnari um að þjarma að
menntamönnum þessa lands.
Enginn verður óbarinn biskup, sagði ég. Kannski þetta gangi betur
næst. Kannski við höfum ekki sent rétt lag.
Er ekki hægt að borga sómasamlega fyrir menntun í landinu? sagði
Guðjón. Eiga menn ekki að láta bókvitið í askana og éta það eins og
aðra holla fæðu?
Það er ekkert réttlæti til Guðjón minn, sagði ég. Ég er líka viss um að
poppsálir heimsins eru að þjarma að okkur vegna þess að hvalamálið
hefur farið öfugt ofan í þær. Kannnski öfunda þær okkur líka af Vigdísi
og íslendingasögunum?
Á ekki að viðurkenna það í verki að fólk hefur lagt á sig langt nám?
sagði Guðjón.
Eg sá að Gauinn var ófáanlegur til að deila mínum áhyggjum svo ég
skaut beint á hann.
Auðvitað á ekki að gera það, sagði ég, Skaði. Þettaerfrjálst land. Ef
þú vilt fara í langt nám þá gerirðu það. Annars ekki. Það er þitt mál.
Mitt mál, hvaða rugl, sagði Guðjón. En fjárfestingin maður sem er í
náminu?
Hvað með hana? spurði ég. Þó svo einhverjum detti í hug að
fjárfesta í námi, hvað með það? Það kemur mér ekki við frekar en
Hótel Örk í Hveragerði. Menn eiga að hafa frelsi til að gera sínar
fjárfestingan/itleysur í friði.
Já en vandinn, frændi, sagði Guðjón. Hvernig ætlarðu að leysa
vandann sem upp er kominn?
Það er ekkert einfaldara, sagði ég. Ég legg niður ríkið og allir fara á
markaðinn.
Ábyrgðarlaust kjaftæði er þetta, sagði Guðjón. Hvernig ætlarðu til
dæmis að setja veðurfræðinga á markaðinn? Ekki geta þeir rekið
veðrið fyrir eigin reikning, enginn á það.
Víst, sagði ég. Það er ekkert einfaldara en að selja veðurfræðingun-
um Veðurstofuna og veðrið með.
Jæja, sagði Guðjón.
Það er ekkert jæja eða elsku mamma með það, sagði ég. Veður-
fræðingarniryfirtaka bara veðrið. Þeirfækka veðurathugunarstöðvum
um helming því það er svo löng reynsla fyrir veðri hér á landi að þeir
geta fyllt í eyðurnar með tölvuforriti. Þannig spara þeirog skera niður
hjá sjálfum sér eins og hagsýn húsmóðir og borga sjálfum sér gott og
mannsæmandi kaup.
Og hvaðan fá þeir það?
Þeir selja veðrið auðvitað. Það sér hver asninn í hendi sér.
Selja veðrið?
Já, sagði ég. Þeir selja ríkisútvarpinu allra nauðsynlegustu veður-
spár en útgerðarmönnum þær viðbótarupplýsingar sem sjómenn
þurfa að hafa. Flugfélögunum selja þeir sérstaka flugveðurþjónustu,
símanotendum sem hringja í veðrið selja þeir líka upplýsingar gegnum
sérstakan veðurteljara sem semja má um við Póst og síma að setja [
hvert símtól. Möguleikarnir eru margir.
Það vantar eitt í þetta hjá þér frændi, sagði Guðjón.
Og hvað ætti það að vera? spurði ég.
Það er samkeppnin, sagði Guðjón. Ekki má þessi einkaveðurstofa
þín fá einokunarstöðu og sjálfdæmi um verðlag á veðurfari. Þá eru
engin markaðslögmál Skaði, þú sérð það sjálfur heldur bara okur eins
og í gleraugnasölunni.
Ég hugsaði mig um sem snöggvast og bað Friedman að duga mér
vel í þessari klípu, því ég þoli ekki að menningarvitar séu að stinga upp
í mig. Enda fann ég fljótt svarið:
Víst vil ég samkeppni, sagði ég. Við skyldum veðurfræöinga til að
reka tvær veðurstofur, sem svo geta keppt um hylli viðskiptavina með
öllum þeim veðurofsa sem þeim sýnist. Og hafðu það!
I ROSA-
GARÐINUM
FJOLSKYLDU-
BÖNDIN í PÓLITÍK-
INNI
En ef Albert fer nú út í það að
senda Lucy sína á þing, hlýtur
hann þá ekki að gera kröfur um
þingfararkaup fyrir hana?
DV
OG SAMT TÖPUM
VIÐ í SVISS!
í fyrsta lagi er hér fullyrt að
guðir séu til, í öðru lagi að guðir
hafi fullkomið málfar og í þriðja
lagi að þeir tali íslenskt mál.
Morgunblaðid.
AFSKIPTASEMIN
í KARLINUM!
Hassþurrð ( á íslandi) vegna
komu Rómarpáfa.
Fyrírsögn í Tímanum
HÚN SÉR GEGNUM
HOLT OG HÆÐIR...
Rjóðar og dasaðar eftir djamm
og djús alla nóttina. Það sé ég
þótt ég snúi baki í þær.
- Nei, hvað sé ég? Nonni! Hæ
krúttið. Viltu sjúss?
Nú eru þær farnar að blikka
manninn minn. Ég hefi augu í
hnakkanum.
Bryndís Schram
í Morgunblaðinu
LAUMUKOMMÚN-
ÍSK SAMANBURÐ-
ARFRÆÐI?
En það er sama hvort um er að
ræða Bretland, Sovétríkin eða ís-
land. Alls staðar er tregðulög-
málið fyrir hendi. Alls staðar eru
öfl sem eru andvíg breytingum á
ríkjandi ástandi vegna þess að
þau hafa tryggt aðstöðu sína með
núverandi ástandi.
Reykjavíkurbréf
Morgunblaðsins
OG ÞESSI ERU
ENN ÓSVÍFNARI!
Að óbreyttu mun enginn
flokkur ná hér meirihluta. Að því
leyti eru aðstæður aðrar hér en í
Bretlandi og Sovétríkjunum.
Sama Reykjavíkurbréf
PÁ RIÐU
HETJUR UM HÉRUD
Góður eiginmaður er sá sem
gerir konuna ekki heilsulausa
með of miklu eftirlæti.
Morgunblaðið 1913
LAUSN KJARA-
VANDANS
Ég sá það í spjalli við þig að þú
eyddir um tíu þúsund krónum á
mánuði í mat. Hvernig í ósköp-
unum ferðu að því?
- Það er nú ekki alveg að
marka þetta, ég er eiginlega
aldrei heima.
Morgunblaðið
2 SÍÐA - NÝTT HELGAR8LAÐ Föstudagur 12. maí 1989