Dagblaðið - 28.04.1980, Page 14

Dagblaðið - 28.04.1980, Page 14
14 DAGBLAÐIÐ. MÁNUDAGUR 28. APRlL 1980. Þrjátíu aldraöir Norðmenn í heimsókn hjá íslenzkum jafiiöldrum sínum Fatafellurí Varmárlaug Það er ekki aðeins í Læragjá, sem fólk fækkar fötum á ólíklegustu tím- um sólarhringsins. Sundlaugin við Varmá í Mosfellssveit fer ekki var- hluta af heimsókn slikra fatafellna. Eru þá sumir ekkert að hafa fyrir því að hafa nokkra spjör á sér. Sundlaugarverðir hafa þó ráð undir rifi hverju og hafa augun hjá sér jafnt á nóttu sem degi. Mun það hafa borið við að þeim nöktu hefur heldur brugðið i brún við að finna alls enga spjör á sundlaugarbakka til þess að hylja nekt sína með. Hver tók fötin? Það fellur grunur en . . . Sigurður Bjömsson óperusöngvari syngur fyrir aldraða landa sína og jafnaldra þeirra norska. Geirþrúður Hildur Bernhöft elli- málafulltrúi flutti ávarp á kvöldvök- unni og kynnir var Helena Halldórs- dóttir fulltrúi við' félagsstarf eldri borgara í Reykjavík. Ekki má gleyma veitingunum, sem voru að góðum íslenzkum sið, flatkökur með hangi- keti, rjómapönnukökurogkaffi.-JH Góðir gestir eru nú hérlendis og I sem eru félagar í Nes-klúbbnum í munu dvelja í vikutíma. Þetta eru 30 Romerike. Á kvöldvöku, sem haldin aldraðir Norðmenn, ellilífeyrisþegar, | var á Hótel Sögu á sunnudagskvöld Ekki er annað að sji en allir skemmti sér vel og gefur kvöldvakan á sunnudag góðar vonir um góða skemmtun. DB-myndir Ragnar TH. hittu Norðmennirnir jafnaldra sína íslenzka og var kátt á hjalla svo sem vænta mátti. Áætlað er, að kvöldvökur sem þessi verði þáttur í félagstarfi eldri borgara í Reykjavík næsta vetur, en forsmekkinn fengu menn á sunnu- dag. Margt var til skemmtunar fyrir gamla fólkið frá Noregi og íslandi. * Sigurður Björnsson óperusöngvari söng við undirleik Agnesar Löve, Karlakór Reykjavíkur söng og Jóhannes Pétursson tók nokkur Iög á nikkuna. Líklegt má telja að harmóníkan hafi rifjað upp gamlar og góðar minningar fyrri ára hjá mörgumgestinum. FÓLK „LOFTIÐ ER TÆRT OG SÉST TIL HIMINS” Hanna Pálsdóttir, „fósturmóðir” Jose Luis Lopez Ayala, var lengi i stjórn Nem- endaskipta þjóðkirkjunnar. Hún sagði að oftast færu um 20 skiptinemar héðan á ári en kannski 13 kæmu hingað. Fólk væri hrætt við að taka skiptinema hér. Það væri hins vegar hinn mesti óþarfi, þvi að þcgar upp væri staðið væri það hin mesta ánægja. Það hefði hún sjálf reynt. „Eitthvert skemmtilegasta ár, sem ég hef lifað var fyrir 6 árum, þegar ég var hér skiptinemi. Ég eignaðist hér marga vini. íslendingar eru svo ein- staklega traustir og taka manni svo vel,” segir Jose Luis Lopez Ayala, sem er aftur kominn hingað til eyj- unnar köldu frá Mexíkóborg. Hann dvelur um þessar mundir hjá „fóstur- foreldrum” sínum, séra Jóni Bjarman og Hönnu Pálsdóttur, á Háaleitisbrautinni. (Fósturforeldrar eða hinn pabbi minn og mamma eru þeir oft kallaðir sem taka til sín skiptinema). í Mexikóborg fer hitinn yfir 40 gráður á sumrin. „Engum dettur í hug að vera með loftkælingu í húsum sinum. Maður finnur ekkert fyrir hil- anum, kannski vegna þess að þar er mikil mengun og mistur,” segir Jose, en viðurkennir að það eina sem að Islandi megi finna sé veðurfarið. „En loftið er tært og maður sér til him- ins.” Og hvað er svo Mexikani að gera hér? Jú, eftir dvölina ánægjulegu ákvað hann að Ijúka námi í arki- tektúr. Síðan byrjaði hann að vinna í Mexíkóborg við fag sitt 1978 og ákvað síðan að koma til íslands og reyna fyrir sér hér. Nú er hann búinn að vera í einn mánuð, en hefur orðið fyrir vonbrigðum, því að ekki eitt einasta atvinnutilboð hefur rekið á fjörur hans, þrátt fyrir ákafar til- raunir. Hanna Pálsdóttir blandar sér nú inn í umræðurnar og segir að þau hjónin hafi reynt allt sem þeim hefur getað dottið í hug til þess að útvega þessum fóstursyni sínum atvinnu nema að auglýsa. Jose hefur þó fengið svolítið að gera hjá Módelsamtökunum við aug- lýsingateiknun, en þegar hann var hér fyrst sýndi hann föt fyrir samtökin. Betur hefur honum gengið að fá’ íbúð. Fékk 2ja herbergja ibúð með húsgögnum fyrir 85 þús. krónur á mánuði. Hér er engin stéttaskipting, en í Mexíkó... „Jú, lífið í Mexíkó er allt öðru vísi en hér,” segir hann. „Hér er engin stéttaskipting, en í Mexíkó,” og nú þarf Jose að leggja mikla áherzlu á orð sin eins og fólki frá spænsku- mælandi löndum er svo tamt, þótt raunar tali hann ensku við okkur. ,,í Mexíkó eru það fyrst konur og karl- menn, síðan er það hástétt, miðstétt og lágstétt. Ef maður fer út með stúlku spyr hún fyrst: Hvað gerir pabbi þinn, hvernig bíl áttu og í hvaða háskóla ertu?” Jose tilheyrir miðstéttinni. Við spyrjum hvað hann eigi við með því að tala um konur og karl- menn i sambandi við stéttaskiptingu. „Jú, hér á íslandi ganga allir í gallabuxum. Það er ekki hægt að merkja það á klæðaburði eða klipp- ingu hvort maður horfir á eftir strák eða stelpu. í Mexíkó gilda allt aðrir siðir. Þar eiga konur að vera kven- legar og fyrst og fremst eiginkonur,” segir Jose okkur. „Þetta er santt að breytast smám saman. T.d. er systir min læknir, en það er óvenjulegt að kona sé læknir í Mexíkó. Eitt hafa þó mexíkanskar og yfir- leitt spænskumælandi konur fram yfir margar kynsystur sínar. Jose hefur tvö eftirnöfn. Annað er Lopez, sem er fjölskyldunafn föður hans og hitt er fjölskyldunafn móður hans, Ayala. Að ættarnafn móður sé notað í sambandi við skírn barna er ekki al- gengt úti í hinum stóra heimi. Ekki einu sinni á tslandi. Vitanlega á Jose heilmörg áhuga- mál. Hann hefur einu sinni farið á skíði hér og kom allur hruflaður i framan úr þeirri ferð. Hann var ekki búinn að átta sig á því að betra væri að detta á bakhlutann, en ekki renna sér niður brekkurnar á maganum. — segir Jose Luis Lopez Ayala frá Mexíkó, sem var skiptinemi á íslandi fyrir sex árum og hyggst dveljast hér næstu árin Hitti íslenzka senjórítu af tilviljun „Ég hef samt verið á sjóskíðum. Alcapulco er ekki nema 6 tíma ferð frá Mexíkóborg og þar er sjórinn fínn. Annars er það einkennilegt hvað heimurinn er lítill. Ég sá þar fallega „senjorítu” sem ég þóttist sjá á klæðaburði að væri islenzk. Ég sagði því við hana: Hvað ertu að gera hér, er ekki gaman? Hún var islenzk og varð í meira lagi hissa.” í Mexikó búa um 60 inilljónir manna. Jose sagðist ætla að vera hér í I—2 ár, ef hann fengi þá eitthvað að gera. í Mexíkó eru fjölskyldubönd ákaf- lega sterk. Piltar jafnt sem stúlkur dvelja venjulega í föðurhúsum þar til þau gifta sig. — Ef hann næði sér i íslenzkt kvonfang? „Ja, þá er aldrei að vita.” - EVI Sko. Það rikir stéttaskipting i Mexlkó. Fyrst: Konur og karlar. Konur eiga fyrst og fremst að vera ciginkonur og vera kvenlegar. Svo er það lágstéttin. Sfðan miðstéttin. Fyrir ofan allt er það hástéttin, þeir rfku. DB-myndir Bjarnleifur.

x

Dagblaðið

Direct Links

If you want to link to this newspaper/magazine, please use these links:

Link to this newspaper/magazine: Dagblaðið
https://timarit.is/publication/260

Link to this issue:

Link to this page:

Link to this article:

Please do not link directly to images or PDFs on Timarit.is as such URLs may change without warning. Please use the URLs provided above for linking to the website.