Vísir - 17.07.1969, Blaðsíða 5

Vísir - 17.07.1969, Blaðsíða 5
VISIR . Fimmtudagur 17. júlf 1969. Hálfdós eða heildós- hve mikið magn er það: ? — neytandinn verður ennþá að gizka á hve mikib magn sé innan i umbúbunum TJ'yrk skömmu birtum við óska lista neytandans um það, sem betur mætti fara i þjónustu og ¦wiðskiptaháttum verzlana. Gáfum við lesendum kost á því að koma sinum óskum á fram- færi, með þvi að birta þær á Kvennasíðunni. Loftþéttu umbúð- irnar kosta sitt 24% hærra verb á lifrarkæfu i loftpéttum umbúðum en ópakkabri J^ias og kunnugt er, er álegg eitt það dýrasta, sem við kaupum matarkyns. Núna er siðvenjan að pakka áleggi í loftþéttar umbúðir og bætist þá sá aukakostnaður við verðiö. Við fengum upplýsingar um Verð á íifrarkæfu í loftþétt- om umbúðum er 24% hærra en á öpakkaðri. hámarksverð á ýmsum áleggs- tegundum í smásölu, og ætlum að gamni að gera smávegis sam anburö á verði á ópökkuðu á- leggi og áleggi í loftþéttum um búðum. Lifrarkæfa kostar 233 kr. kílóið í smásölu, þegar búið er að pakka henni í loftþéttar um- búðir er verðið 288 kr. eða 24% hærra. Húsmæður geta þarna sparað sér pening með því að kaupa iifrarkæfuna í afgreiöslu verzlunarinnar í staö þess að grípa hana upp úr frystinum, þr sem hún er geymd í loftþéttu' umbúðunum. Annað dæmi er svinasulta, sem kostar 164 kr. kilóið, — ópökkuð eins og við köllum það, en í loftþéttum umbúðum er kílóið á 219 kr., sem þýðir 33% hækkun. Rúllupylsa, spikpylsa, svína- pylsa o. fl. kosta ópakkaðar 368 kr. kílóið, en í loftþéttum umbúðum' 418 kr. kílóiö. I þesáu tilfelli kemur þriðja tálan inn í og það er þegar rúllupylsan er seld ópökkuð í stykkjum, þ.e. í bitum, en þá kostar hún 340 kr. kílóið. I þessu tilfelli er verð á rúilupylsu í loftþéttum um- búðum 23% hærra ef miðaö er við lægsta verðið. Skinka kostar 490 kr. kílóiö, 440 kr. í stykkjum og 545 kr. í loftþéttum umhúðum. Þarna er verðið 23% hærra, ef miðað er við Iægra verð. ~YTiö sjáum á þessum dæmum, að hægt er að spara meö því aö kaupa áleggiö í stykkjum, í staðinn fyrir það, að kaupa bréf af áleggi eða þá álegg í loftþéttum umbúðum. Við fá- um meiri mat, með þvi aö kauþa t.d. bita af skinku og sneiöa sjálfar niður, en að kaupa hana í örþunnum sneiöum í loftþétt- um umbúðum, ef miðað er við að keypt sé fyrir sömu upphæð. Eini kostur loftþéttu umbúð- anna er að okkar mati, sá, að gera má ráð fyrir, að maturinn endist lengur innpakkaður og að minni hætta sé á því að ó- hreinindi berist í hann. Geymsiuþol áleggs í loftþétt um umbúðum kemur neytand- anum þó ekki að gagni, meöan dagstimplun á þessum umbúö- um þekkist ekki — jaðrar það við vitavert kæruleysi af fram- leiðendanna hálfu, þar sem mat urinn getur verið orðinn gamall og skemmdur án þess að neyt- andinn hafi hugmynd um. kveHhasíba Nú höfum við fengið eina ósk frá lesanda, sem við ætlum að gera að umræðuefni. Þessi ósk er ekki ný af nálinni, því hún hefur áður verið til umræðu á Kvennasíðu, en góð vísa er aldrei of oft kveðin. I þessu tilfelli hafa óskir neytendanna einnig verið að engu hafðar og ekkert gert til að bæta. Óskin er á þá lund, að fram leiðendur merki innihald, þ.e. þunga innihalds á umbúðir fram leiðsluvara sinna. Það er lág- markskrafa neytandans, aö hann viti hversu míkiö magn af til- tekinni vöru hann er að kaupa. Ekki sízt ber að merkja vöru- magnið r'-na á verðhækkunar- tímum, því framleiðendur hafa oft gripið til þess, þegar nauð- syn hefur krafið að minnka vörumagnið en halda verðinu nokkurn veginn óbreyttu. Þetta virðist beinlinis hafa verið gert í þeim tilgangi að kasta ryki í augu neytandans. 'p'n það er ekki nóg, aö inni- hald sé tilgreint í grömm- um. Framleiðandinn verður að greina innihaldið í sundur. Hann verður að tiltaka fast inni hald og vökvainnihald. Öðruvísi getur neytandinn ekki gert sam anburð, svo að neinu nemi. Sem dæmi um merkingu skul um við taka dósir með niður- soðnum ávöxtum. Þær koma er lendis frá og á þeim mörgum er tilgreint vökvamagn og svo fast innihald. Með samanburði getur neytandinn séð, hvaða dósategund inniheldur mest fastamagn og minnst vökva- magn. Augljóst er að það er meiri akkur í því fyrir neytand ann að kaupa ávaxtadós með meira fastamagnj en vökvainni- haldi. HPölur um innihald veita aðhald. Þegar merkingin segir t.d.að innihaldið sé 800 gr., á inni- haldið að vera 800 gr. en ekki 780 gr. En i þessum efnum er viða pottur brotinn, og er þá alveg eins hægt að leita dæma út fyrir landsteinana, þar sem •slíkar yfirsjónir þekkjast. Fram leiöandanum er auðvitað i hag, að hafa vörur sínar merktar á- reiðanlegri merkingu, sem neyt- andinn treystir á, þegar hann hefur gert sínar kannanir. Augu neytendanna eru að opnast fyr- ir ýmsum hlutum — rannsókn ir fyrir neytendur eru að auk- ast og framleiðandi, sem fær gott orð á sig í byrjun fram- leiðslu, heklur velli. Innihald verður að vera merkt á sem flestum vörutegundum og ekki niðursuðuvörum einum saman. Allar pakkávörur eiga að vera merktar, möndlur, hnrf ur i smákappningum, búðingar og búðingsduft, sulta, þvotta- efni, allt, sem er pakkaö inn. Hér er okkur oftast boðið upp á hálfdós eða heiidós af tiltekinni vöru — en hversu mikið magn er það? & n Einum strð Fói'ð þér: EINUM STAÐ FöiS þér íslenzk gólffeppi frá» Teiwtf W ÁLAFOSS ^m\ m. GÓLFTEPPI Jil wt*"**** Hltitna Ennfremur ódýr EVLAN fepp?. SpariS tíma og fyrirhöfn, og verztið á einum slco*.

x

Vísir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir
https://timarit.is/publication/54

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.