Morgunblaðið - 25.10.2001, Blaðsíða 52

MINNINGAR
52 FIMMTUDAGUR 25. OKTÓBER 2001 MORGUNBLAÐIÐ
✝ Gísli Ólafssonfæddist á Þiðriks-
völlum í Steingríms-
firði í Strandasýslu
21. maí 1918. Hann
lést á heimili sínu 16.
október síðastliðinn.
Foreldrar hans voru
Ólafía Halldóra
Árnadóttir, f. 19.10.
1893, d. 15.4. 1968,
og Ólafur Jónsson, f.
3.9. 1891, d. 27.2.
1928. Þau eignuðust
fimm börn. Auk Gísla
voru það Sigurjón, f.
4.2. 1915, d. 11.2.
1915, Sigríður, f. 13.4. 1916, Sig-
urbjörn, f. 29.7. 1919, og Kristín f.
5.2. 1923, d. 12.7. 1959.
Hinn 17. mars 1945 kvæntist
Gísli Hrefnu Brynjólfsdóttur, f.
30.3. 1924, d. 18.5. 1990, og stofn-
uðu þau heimili sitt í Reykjavík.
Lengst af bjuggu þau í Skeiðar-
vogi 147. Þau eignuðust sex börn,
Bryndísi, f. 22.1. 1945, Ólaf, f.
20.12. 1946, maki hans er Unnur
Magnúsdóttir, f. 26.9. 1948, Guð-
ríði, f. 29.4. 1948,
maki hennar er
Smári Sæmundsson,
f. 31.5. 1948, Kol-
brúnu, f. 9.6. 1952,
maki hennar er Gísli
Pálsson, f. 19.5.
1952, Sigmar, f. 8.6.
1959, maki hans er
Ingigerður A. Kon-
ráðsdóttir, f. 2.10.
1959, og Kristín, f.
15.7. 1966. Barna-
börn Gísla eru 14 og
barnabarnabörnin
eru 23.
Árið 1934, þá 16
ára, byrjaði Gísli til sjós á togara,
fer í stýrimannaskólann og út-
skrifast þaðan 1946 og stundar
togarasjómennsku allt til 1952. Þá
gerist hann verkstjóri við fisk-
vinnslu og starfar við það næstu
18 árin eða til 1970. Síðustu
starfsárin var hann hjá Steypu-
stöðinni hf. eða til ársins 1993.
Útför Gísla fer fram frá Foss-
vogskirkju í dag og hefst athöfnin
klukkan 15.
Það er margt sem kemur upp í
huga minn þessa dagana við andlát
tengdaföður míns og félaga frá því
ég sautján ára gamall fór að koma á
heimili þeirra Hrefnu, en hún lést
1990. Fráfall Hrefnu var mikið áfall
fyrir fjölskylduna og þá ekki síst
Gísla. Gísli og Hrefna eignuðust sex
börn sem öll eru á lífi. Tíu ára gamall
missti Gísli föður sinn, en hann fórst
með togaraum Jóni forseta við Staf-
nes 1928. Honum var eins og flestum
hlýtt til æskustöðva sinna á Þiðriks-
völlum og Arnkötludal í Stranda-
sýslu. Margar ferðir voru farnar í
veiði í vatn á Tröllatunguheiði, sem
hann hafði á leigu til margra ára, en
þar hafði hann sleppt bleikjuseiðum
úr Þingvallavatni. Þessar ferðir voru
vel undirbúnar, veiðarfæri öflug og
aukadekkjaslanga og pumpa ef það
skyldi nú tvíspringa á farartækinu.
Fuglaflóran var honum mjög hug-
leikin og þar kom enginn að tómum
kofunum og meðan heilsa og göngu-
geta var í lagi fór hann í varpstöðvar
og heimsótti vini sína þar.
Það lýsir Gísla vel hvað börnin og
barnabörnin báru mikla virðingu fyr-
ir honum. Eitt af barnabörnunum
kom nánast daglega nú síðustu árin
með dagblöðin og hafði blaðaskipti
við hann. Einnig spiluðu þeir Sigur-
björn bróðir hans oft daglega, sem
stytti þeim báðum stundir og var þá
eins gott að hafa hægt um sig.
Ég ætla ekki að rekja starfsferil
Gísla Ólafssonar, en þeir sem honum
kynntust sem undir- og yfirmanni á
togurum, þ. á m. faðir minn, verk-
stjóra í fiskverkun og umsjónarmanni
með dekkjaverkstæði, þá orðinn full-
orðinn maður, bera honum vel söguna
sem frábærum starfskrafti og ósér-
hlífnum. Einnig var hann mjög lið-
tækur er börnin fóru að koma yfir sig
húsaskjóli, enda góður handverks-
maður.
Komið er að kveðjustund, eftir lifir
minning um góðan mann.
Far þú í friði,
friður guðs þig blessi,
hafðu þökk fyrir allt og allt.
(V. Briem.)
Smári Sæmundsson.
Sunnan yfir sæinn breiða
sumarylinn vindar leiða.
Draumalandið himinheiða
hlær – og opnar skautið sitt.
Vorið kemur, heimur hlýnar,
hjartað mitt!
Gakk þú út í græna lundinn,
gáðu fram á bláu sundin.
Mundu, að það er stutt hver stundin,
stopult jarðneskt yndi þitt.
Vorið kemur, heimur hlýnar,
hjartað mitt!
Allt hið liðna er ljúft að geyma,
láta sig í vöku dreyma.
Sólskinsdögum síst má gleyma,
segðu engum manni hitt!
Vorið kemur, heimur hlýnar,
hjartað mitt!
( Jóhannes úr Kötlum.)
Minning um stórbrotinn mann lifir
í huga mínum, minning um hlýju er
skein úr augum, hjá þér var allt svo
traust og öruggt.
Guð geymi þig, elsku Gísli, ég veit
að nú líður þér vel.
Þökk fyrir allt og allt.
Þín tengdadóttir,
Ingigerður.
Drengskaparmaður er það sem
fyrst kemur upp í hugann ef lýsa á
Gísla Ólafssyni, svo óendanlega
traustur og tryggur. Alltaf eins og
kletturinn í hafinu sem allir gátu sett
traust sitt á. Við fráfall hans er því
sannarlega skarð fyrir skildi hjá fjöl-
skyldunni hans stóru og okkur hinum
sem vorum svo lánsöm að eiga sam-
leið með Gísla. Þegar fyrstu kynni
mín af fjölskyldunni í Skeiðarvogi 147
fyrir réttum 33 árum eru rifjuð upp
kemur í hugann hversu samheldin
þessi stóra fjölskylda hefur alltaf ver-
ið. Það var orðið heldur fátítt þá að
þrjár kynslóðir byggju saman. En á
þeim bæ þótti það sjálfsagt, því þann-
ig hafði það alltaf verið. Hrefna og
Gísli hófu sinn búskap á Freyjugötu
32 í sambýli með foreldrum hennar,
Guðríði og Brynjólfi. Það var því ekk-
ert eðlilegra, þegar stóra húsið í
Skeiðarvoginum var byggt, en að þau
flyttu þangað með Hrefnu einkadótt-
ur sinni. Heimili Gísla og Hrefnu í
Skeiðarvogi var um árabil fastur
punktur í lífi okkar. Það var þess kon-
ar heimili sem sjaldgæf eru í dag.
Þangað var alltaf hægt að leita án
þess að gera boð á undan sér. Ávallt
var okkur tekið opnum örmum og
móttökurnar voru eins og beðið hefði
verið eftir okkur. Heimilið var mann-
margt og mjög gestkvæmt. Enda var
öllum ljóst að þau nutu þess að hafa
fólkið sitt í kringum sig. Alltaf gáfu
þau sér tíma til þess að hlusta, gefa
góð ráð og veita þá aðstoð sem þau
gátu. Það er því ekki að ófyrirsynju
að Kristján hefur alltaf litið á Skeið-
arvogsfjölskylduna sem sína aðra
fjölskyldu.
Gísli var ekki alltaf margorður því
hann var maður sem lét verkin frem-
ur tala en orðin. Það var dæmigert
fyrir hann að mæta fyrstur manna
með hamar, sög og timbur til þess að
smíða bráðabirgða eldhúsinnréttingu
fyrir okkur í nýja húsinu okkar. Ekk-
ert munaði hann heldur um það að
leggja í gólfið því inn í húsið skyldum
við komast þó mest væri byggt á
bjartsýninni. Það var ætíð þannig að
þó við ættum honum og þeim Hrefnu
báðum skuld að gjalda gat hann aldr-
ei hugsað sér að neitt væri fyrir hann
gert nema hann helst borgaði fyrir
GÍSLI
ÓLAFSSON

    

 
   

 
 

*34 

 6 ?

 66 

         # 

  



   
 < 


    
#$

%%&
:&0 "-+"

  . 9 & 

# :&0 "$%

   :&0 "+"
+6&0 ! $ (
. '
 
  

   (


 3 4 15

 6 

 66 

  1

  4
4 !
"
  

: 
 

 
< 


  
 #*

+&&
'% $.
"$%

:&0   $%
0" $ 
  %"+"

,  <   $%
:+  2   %"+"
+/ "/0 "(
= 
 -
 '
     -   3 
3 4  
4 



   

 H3 '53

#  I

6 .!(
:&  #(#""+"

+ / -" "$%

*"$# $%
,"-,(*  +"

%"." (# $%
%"( 6+"

%"# +"
% -" "$%
+/ "/0 "(


 
 
   
   (
 

1*3: , *J5

6 :C



 
   
 1
    #$

9
%"" "$%
; *  +"

" ( "+"

#0! $ *( "+"

*/&0 ( "$%
, "%; +"

 "
( "$%
    ""*"" +"

, .( "$%

 ""*"$+"

*/&0 '%  $%

/ "/0 "+ "6/ "(
. '
 
   

   (

 
*34,33*341 3*5
6 (/ 6   &%

" 

!&.!


        ## 

 

 
(
  
1
    
#

9&&
% "" K $%

/0 "
 "$/0 "
/ "/0 "
+/ "/ "/0 "(
 
'
  
   
 

  
 
*34*,5
-    

1C!& ! ""I>

#6" 6 



 
   
  
 


 
   #$

9&&
/       
 >
   ? 9 /+ ;<  $%

* -"*"$%
*"" :&  +"

  """*"$%

: $.*"$%

;<  9 / *"+"
"9   
 "$%

6/0 "+ "6/0 "(
Kæri Bjössi, eftir
rúmlega fjögurra ára-
tuga vináttu er margs
að minnast og þar af
tæp þrjátíu ár á sömu
vakt í Lögreglunni. Þetta voru
skemmtileg ár þrátt fyrir erfiðleika af
og til eins og gerist í lífinu. Það voru
farnar margar ferðir til Kanaríeyja
og lengi verður í minnum höfð veislan
sem þið hélduð fyrir Ara og Ásu í til-
efni sextíu og fimm ára afmælis hans.
Ferðir í sumarbústað til þín og Siggu
og var ekki í kot vísað frekar en annar
staðar þar sem fundum okkar bar
saman. Heimsókn á Vestfirði til
BJÖRN
PÁLSSON
✝ Björn Pálssonfæddist á
Skeggjastöðum í
Fellahreppi í Norð-
ur-Múlasýslu 6. nóv-
ember 1933. Hann
lést á heimili sínu 13.
október síðastliðinn
og fór útför hans
fram frá Áskirkju
19. október.
Gumma og Lilju í Bol-
ungarvík og síðan voru
skoðaðar Strandirnar,
gist í Djúpuvík. Eyja-
fjörðurinn og Norður-
land eystra skoðað,
dvalið á Þórshöfn og
síðan ekið á Heiðarfjall
og endað á Skeggja-
stöðum, æskuheimili
þínu. Eitt sinn var farið
til Vestmannaeyja og
endað í Biskupstungun-
um. Síðasta stórferðin
okkar var sigling um
Karabíska hafið ásamt
mörgu skemmtilegu
fólki. Það er bara stiklað á stóru um
margar þær ógleymanlegu samveru-
stundir sem við áttum. Þú varst ein-
staklega skapgóður maður og gott að
leita til þín. Eina sem pirraði þig þó
nokkuð mikið var þegar stjórnmála-
mennirnir voru með einhvern moð-
reyk. Við kveðjum þig með söknuði og
vottum Siggu, börnunum og skyld-
mennum okkar dýpstu samúð.
Einar og Kolbrún.