Morgunblaðið - 16.11.2001, Síða 48

MINNINGAR
48 FÖSTUDAGUR 16. NÓVEMBER 2001 MORGUNBLAÐIÐ
✝ Benedikt OrriViktorsson fædd-
ist í Reykjavík 22.
október 1967. Hann
lést 8. nóvember síð-
astliðinn eftir bílslys.
Foreldrar hans eru
Birna Dís Benedikts-
dóttir, f. 5. janúar
1949 í Dalasýslu, og
Viktor Jónsson, f. 20.
ágúst 1945 á Siglu-
firði. Þau eignuðust
einnig dóttur, Helgu
Rún, f. 2. júlí 1973.
Sambýlismaður
hennar er Kolbeinn
Marteinsson, f. 21. desember 1973,
og eiga þau dótturina Birnu Rún,
f. 5. nóvember 1998. Birna Dís og
Viktor skildu. Maður Birnu Dísar
er Birgir Ingimarsson og er sonur
þeirra Brynjar Ýmir, f. 1. nóvem-
ber 1984. Kona Viktors er Guðrún
R. Jónsdóttir og er sonur þeirra
Sindri Aron, f. 27. september
1988. Móðuramma og afi Bene-
dikts eru Þórdís Jónsdóttir, f. 5.
desember 1926, ættuð frá Malar-
rifi á Snæfellsnesi, og Benedikt
Björnsson, f. 20. febrúar 1918 frá
Þorbergsstöðum í Láxárdalshr. í
Dalasýslu. Föðuramma og -afi eru
Helga Pálmadóttir, f. 19.desem-
ber 1921 á Akureyri, d. 12. júlí
2000, og Jón Rögn-
valdsson, f. 2. maí
1923, frá Litlu-
Brekku í Skagafirði.
Benedikt ólst upp í
Reykjavík og gekk í
Breiðholtsskóla til
tíu ára aldurs en þá
fluttist hann með
fjölskyldu sinni til
Siglufjarðar og bjó
þar næstu fjögur ár-
in.
Þau sneru aftur til
Reykjavíkur og klár-
aði hann grunn-
skólanámið í Breið-
holtsskóla. Hann var næsta vetur
á Reykjaskóla í Hrútafirði þar
sem hann kynntist Ástu Óladótt-
ur, f. 2. september 1968, og eign-
uðust þau saman soninn Arnar, f.
21. júní 1986, og bjuggu þau í
Njarðvíkunum í tvö ár á eftir en
þá skildi leiðir. Arnar hefur búið
erlendis með móður sinni frá
árinu 1993 en dvalið á sumrum hjá
föður sínum. Benedikt vann við
skiltagerð og umhverfisauglýs-
ingar. Síðustu sjö mánuði bjó hann
með Helgu Rán Sigurðardóttur, f.
9. ágúst 1979, d. 26. október sl.
Útför Benedikts verður gerð
frá Grafarvogskirkju í dag og
hefst athöfnin kl. 13.30.
Stóri bróðir minn er dáinn. Hann
var aðeins 34 ára gamall og þar að
auki ungur í anda.
Hann tók hlutverk sitt sem stóra
bróður alvarlega og hafði hag minn
ávallt í fyrirrúmi og mikinn metnað
fyrir mína hönd á öllum sviðum.
Þeir sem þekktu Benna vita að tón-
list skipaði stóran sess í hans lífi og ég
var ekki há í loftinu þegar hann setti
mig niður í herberginu sínu og lét mig
hlusta á hitt og þetta og sagði mér allt
um viðkomandi hljómsveit eða tón-
listarstefnu. Nöfn eins og Kraftwerk,
Yazoo, Depeche Mode og Ultravox
greyptust óbeðin í minni mitt. Honum
þótti miður að ég kunni ekki alltaf að
meta þennan óumbeðna fróðleik en
hann gafst ekki upp og var alla tíð
óspar á að deila úr sínum tónlistar-
viskubrunni. Það fór hins vegar oftast
fyrir ofan garð og neðan því fyrsta
platan sem ég keypti mér var með
Greifunum, en það fannst Benna
sorglegt. En bæði höfðum við gaman
af því að dansa, sem við gerðum oft í
seinni tíð, og þá skipti ekki öllu máli
hvað var undir, bara eitthvað taktfast.
Við Benni vorum ekki bara systkin
heldur líka miklir vinir og stóðum
saman í blíðu og stríðu. Hann var blíð-
ur, umhyggjusamur og góður þótt
hann hlýddi ekki alltaf systur sinni.
Hann fór sínar eigin leiðir. Hverju
sem er um að kenna þá sagði Benni
alltaf að hann myndi deyja ungur og
það gerði hann. Það er margt sem
mig langar að segja og óteljandi
minningar lifa í hjartanu. Ég elskaði
Benna af öllu hjarta og finnst hræði-
legt til þess að hugsa að faðma hann
aldrei framar og fá ekki væmin sms-
skilaboð frá honum. Hann vissi að
mér fannst hann stundum væminn og
ég vissi að honum fannst ég stundum
truntuleg en það breytti engu.
Á þessari stundu á ég bágt með að
trúa því sem mér er sagt, að tíminn
lini sársaukann en ég er þakklát fyrir
að hafa fengið að kyssa hann, tala við
hann og vona að hann vaknaði, í þá 13
daga sem liðu frá slysinu og þangað til
hann dó. Bróðir minn gerði mig að
betri manneskju og fyrir það segi ég
takk.
Helga Rún.
Það er með harmi og sorg sem ég
kveð þennan merka mann sem Benni
var. Fyrstu kynni okkar Benna voru
ekki djúp né heldur sérlega vinsam-
leg. Sem stóri bróðir hafði hann vissar
efasemdir um mig og litlu systur eins
og eldri bræðra er von og vísa. Ég
taldi fullvíst í byrjun að þessi maður
yrði ekki meðal minna kærustu vina.
En eins og með góða hluti þá gerast
þeir hægt og okkur Benna varð vel til
vina. Enda hefði annað verið óumflýj-
anlegt þar sem hann var í nánast dag-
legu sambandi við systur sína. Benni
kom mér fyrir sjónir sem sterkur per-
sónuleiki, vel gefinn, greiðvikinn og
hlýr náungi. Hann hafði ákveðnar
skoðanir á því hvernig lífið ætti að
vera og hvernig hann ætlaði að lifa
því. Þær skoðanir samræmdust ekki
alltaf hefðbundnum skoðunum sam-
félagsins. Benni lifði ævintýralegu og
mjög óhefðbundnu lífi og upplifði og
framkvæmdi meira en margur með-
almaðurinn. Hann hugsaði stórt og
ætlaði sér stóra hluti. Líf Benna var
stöðug barátta í að ná á einhvern
óljósan endastað.
Þessar tvær vikur sem liðu frá því
að slysið gerðist og þangað til Benni
lést voru skrýtinn og hræðilega erf-
iður tími. Ég held að ekkert okkar
sem vorum hjá honum á sjúkrahúsinu
hafi einu sinni leitt hugann að því að
hann gæti dáið. Allar okkar áætlanir
gengu út á endurhæfingu hans og
bata. Reiðarslagið kom þó og nú er
hann farinn. Ég hef rifjað upp gamlar
minningar en það er ein sem hefur
leitað sterkt á mig síðustu daga.
Það var fyrir rúmu ári síðan að við
förum í sumarbústað í Skorradal. Mið
nótt, stelpurnar farnar að sofa og við
ákveðum að fara í göngutúr niður að
vatni. Í skítakulda sitjum við og ræð-
um málin. Ég man að Benni sagðist
vera sannfærður um að hann næði
ekki fertugsaldri. Ég sagði honum að
hætta þessari vitleysu og við fórum að
tala um eitthvað allt annað, en því
miður reyndist þetta rétt. Lífskerti
hans brann hraðar en hjá flestum öðr-
um, rétt eins og hann lifði lífinu hrað-
ar en aðrir. Ég segi að þetta séu ör-
lögin og að Benna hafi ekki verið
gefinn meiri tími. Kannski er það rétt,
það skiptir ekki öllu máli. Það sem
skiptir hins vegar máli er að ég fékk
að kynnast honum, og hans allra
bestu hliðum. Fyrir það er ég óum-
ræðilega þakklátur.
Síðasta samtal okkar, á afmælis-
daginn hans 22. október, hefur einnig
komið oft upp í hugann síðustu daga.
Eftir að hafa óskað honum til ham-
ingju með daginn fórum við að ræða
hversu lítið við hefðum sést þetta
haustið. Við vorum sammála um að
þetta þyrfti að laga. Benni endaði
samtalið með því að segjast ætla að
kíkja á okkur seinna þennan sama
dag. Af því varð því miður ekki.
Meðan ég hef skrifað þetta leitar
hugurinn til fjölskyldu þinnar og
þinna nánustu. Þú áttir ótrúlegt sam-
band við ömmu þína, móður og systur
þar sem ást ykkar var skilyrðislaus.
Mér fannst oft ótrúlegt hvað þær
stóðu með þér og voru reiðubúnar að
fyrirgefa þér þegar þú fórst af beinu
brautinni. Ég skildi það svo þegar ég
kynntist þínum bestu hliðum.
Það er erfitt að skilja af hverju
Benni og Helga Rán fengu ekki að
lifa. Ég vona að þeim líði vel þar sem
þau eru núna. Benni var eirðarlaus og
leitandi meðan hann lifði, ég er full-
viss um að hann hafi loksins fundið
það sem hann leitaði að.
Ég vil enda þetta á að votta öllum
aðstandendum og vinum þeirra
Benna og Helgu Ránar mína innileg-
ustu samúð.
Kolbeinn Marteinsson.
Hinsta kveðja frá
Benna afa
Þekka drenginn þig ég tel
þér fannst margt svo gaman.
Okkur samdi ósköp vel
er við lékum saman.
Nú ég sáran söknuð finn
sem að hjá mér blundar.
Vænsti perluvinurinn
þú varst til hinstu stundar.
Aldrei framar árans suð
ergi þig né stressi.
Vona ég að góður Guð
gæti þín og blessi.
(Ben. Björnsson.)
Elsku Benni, ástin mín. Ég veit
ekki hvar ég á að byrja. Eins og ég
hef nú skrifað þér mörg bréf þá hélt
ég aldrei að eitt af þessum bréfum
yrði skrifað þegar þú yrðir farinn frá
mér fyrir fullt og allt. Að hafa eignast
þig sem vin er það dýrmætasta sem
ég hef eignast, ég vil halda í þessa
dýrmætu gjöf. Manstu þegar ég sendi
þér þessi skilaboð. Ég hef örugglega
sent þér þau tíu sinnum vegna þess að
ég mundi aldrei hvort ég hefði sent
þér þau eða ekki, þú hlóst alltaf jafn
mikið að mér og sagðir mig skrýtna
og alltaf sagði ég þér að það væri bara
gott að vera skrýtinn. En þú fékkst
allavega skilaboðin. Aldrei hefði ég
trúað því að þessi gjöf yrði tekin svo
fljótt frá mér og eftir lifði bara minn-
ing um yndislegan mann og minn
besta vin. Ég sakna þess svo að heyra
í þér hljóðið og fá að taka utanum þig.
Ég fékk síðast að faðma þig tveimur
dögum fyrir þetta hræðilega slys. Ég
er svo þakklát fyrir þetta faðmlag.
Þegar við kynntumst sá ég strax
hversu einlægur og sterkur karakter
þú varst. Það var svo gott að tala við
þig og þú hafir ráð við öllu. Á þeim
tíma sem við þekktumst og bjuggum
saman komst ég að mörgu um þig.
Ótrúlegur áhugi á tónlist, bílum, fót-
bolta, græjum og startrek og svo
mætti lengi telja. Svo ef þú áttir þér
einhvern uppáhalds hlut eða stað þá
komst ekkert annað að. Uppáhalds
drykkurinn og uppáhalds kakan sem
var djöflaterta og mjólk með klaka á
Hard Rock.
Svo kom blaðið sem þú varst búinn
að bíða svo lengi eftir loksins með
póstinum mínum um daginn.
Aldrei hélt ég að það yrði karlmað-
ur sem mundi skamma mig fyrir að
vaska ekki nógu vel upp eða brjóta
ekki rétt saman handklæðin. Þú varst
alltaf ótúlegur snyrtipinni og allt varð
að vera fullkomið. Þú varst líka sann-
ur vinur vina þinna og vildir t.d. aldrei
slökkva á símanum þínum því það gat
verið að einhver þyrfi á þér að halda.
Ferðalög okkar voru ófá og þau eru
mér dýrmæt minning og lífsreynsla.
Þegar ég lenti á sjúkrahúsi varst þú
mér stoð og stytta. Þú gistir flestar
nætur og reyndir að koma þér fyrir
hvort sem var í stól eða til fóta hjá
mér. Bara það sem hentaði best þann-
ig að mér liði vel.
Eftir að sambúð okkar lauk héldum
við alltaf góðu sambandi og ef við gát-
um hjálpað hvort öðru á einhvern hátt
þá gerðum við það. Þú hittir Helgu
Rán og voruð þið saman til dagsins
örlagaríka. Ég trúi því að þið séuð
komin á góðan stað þar sem ykkur líð-
ur vel.
Elsku Benni minn, við áttum ynd-
islegan tíma saman og ég þakka mikið
fyrir að hafa fengið að kynnast þér.
Ég mun alltaf sakna þín en get reynt
að hugga mig og þerra tárin því ég
veit að þú munt ávallt vera hjá okkur í
anda.
Ég vil votta fjölskyldum og vinum
Helgu Ránar og Selmu samúð mína
og biðja Guð að styrkja Davíð fyrir
okkur.
Elsku Birna,Viktor og Arnar, ég
votta ykkur og fjölskyldum jafnt sem
vinum mína dýpstu samúð og vona að
Guð veiti ykkur styrk á þessum erfiðu
tímum.
Elsku Benni, takk fyrir mig.
Þín að eilífu
Kolbrún.
Elsku Benni minn. Þetta er mér
ennþá svo óraunverulegt, að þú af öll-
um skulir vera farinn. Þú varst alltaf
minn besti vinur og frændi. Ég gat
alltaf treyst á þig, sama hvað var.
Þegar ég lenti á sjúkrahúsinu varstu
mér ólýsanlegur stuðningur, þú
komst á hverjum degi og reyndir að
hressa mig við.
Aldrei gleymi ég öllum gjöfunum
sem þú færðir mér. Mér finnst svo
sárt að hugsa til þess að ég geti aldrei
endurgoldið þér. Það var þér alltaf
svo mikilvægt að gleðja aðra því það
veitti þér líka svo mikla gleði.
Það er svo erfitt að sitja hér og
reyna að skrifa þér það sem mig lang-
ar að segja við þig.
Elsku Benni, ég elska þig og virði.
Takk fyrir allar stundirnar sem við
áttum saman og ég trúi því að við eig-
um eftir að hittast aftur, en ekki
strax.
Ég vil votta fjölskyldu þinni og vin-
um mína dýpstu samúð og vona að
Guð veiti okkur styrk á þessum erfiðu
tímum.
Þinn vinur og frændi
Ólafur Valtýr.
Elsku Benni minn. Ég man þegar
ég flutti fyrst í bæinn og bjó hjá Óla
bróður og þú bjóst þar í næsta ná-
grenni. Þó að ég þekkti þig ekki mikið
þá léstu mig finna það að ég væri einn
af fjölskyldunni. Það var ósjaldan sem
ég þurfti á þinni hjálp að halda og þú
veittir hana eins og ekkert væri sjálf-
sagðara.
Þó kynntist ég þér mest þegar við
vorum að vinna saman. Þó að ég væri
óttalegur þumalputti gastu samt allt-
af látið mér líða vel í návist þinni.
Það er ótrúlegt að ég muni ekki sjá
þig aftur, Benni minn. Ég mun aldrei
gleyma hversu góður þú varst við mig
og alla mína fjölskyldu. Ég mun
sakna þín mikið, stóri frændi minn.
Þinn frændi,
Arinbjörn Rögnvaldsson.
Okkur systkininum var mjög
brugðið þegar við fengum þær fregn-
ir að þú værir farinn. Við höfðum svo
sterka trú og von um að þetta færi á
betri veg en sú von rættist ekki. Við
trúum því að þér hafi verið ætlað ann-
að og betra hlutverk á nýjum stað. Þú
lifðir hratt, lifðir lífinu lifandi, fram-
kvæmdir margt og hafðir mjög frjótt
hugmyndaflug en hugsaðir ekki alltaf
allt til enda. Þú varst þínum nánustu
kær og gafst þér alltaf tíma til að
sinna þeim.
Við systkinin eigum margar
skemmtilegar og góðar minningar
um þig, elsku frændi. Þær munum við
eiga með okkur um ókomna framtíð.
Þó samverustundum hafi fækkað hin
síðari ár, þá var alltaf eins og við hefð-
um hist í gær þegar við hittum þig
hressan og kátan.
Við kveðjum þig með bæninni sem
Júlla amma kenndi okkur þegar við
vorum börn. Og við vitum að hún hef-
ur tekið vel á móti þér.
Láttu nú ljósið þitt,
loga við rúmið mitt.
Hafðu þar sess og sæti,
signaði Jesú, mæti.
Við vottum syni þínum, foreldrum,
Lóu ömmu og fjölskyldum ykkar,
okkar dýpstu samúð. Megi Guð
styrkja ykkur í þessari miklu sorg.
Stefán, Júlíana, Hrund,
Sigurborg og Þórdís.
Það er svo erfitt, uppáhalds frændi
minn, að sætta sig við að þú sért dá-
inn, hugsunin um það að fá aldrei að
sjá þig aftur er óbærileg. Þó er ég
Guði þakklát fyrir að hafa getað kvatt
þig daginn áður en þú varst sóttur.
Mér er svo minnisstætt þegar þið
fjölskyldan bjugguð á Siglufirði að
eitt sinn þegar ég og mamma vorum
að fara í heimsókn til ykkar keyrandi
þá varst þú staddur í Reykjavík og
komst því með okkur í bílnum. Við tvö
lágum í skottinu alla leiðina og keppt-
umst við að telja litina á bílunum sem
fóru fram hjá. Síðan þegar þið voruð
flutt til Reykjarvíkur og við Helga
Rún systir þín hittumst hverja helgi,
hún kom ýmist til mín í Grindavík eða
ég til ykkar í Reykjavík, þá man ég
hvað mér fannst þú sterkur og ég bað
þig að sýna okkur vöðvana. Eftir það
sagði ég öllum í Grindavík að ég ætti
sterkasta frænda í heimi.
Ég minnist þess einnig þegar við
hittumst í sumar þegar þú og Davíð
komuð til mín og voruð að ná í sófa
sem ég var með í láni frá fjölskyld-
unni þinni. Þú varst að fá Arnar son
þinn til þín og varst svo glaður og full-
ur tilhlökkunar yfir því.
Já, minningarnar eru svo margar,
elsku uppáhalds frændi minn, og kveð
ég þig með söknuði, en minningin um
góðan dreng lifir.
Ég þakka þau ár sem ég átti
þá auðnu að hafa þig hér
Og það er svo margs að minnast,
svo margt sem um hug minn fer.
Þó þú sért horfinn úr heimi,
ég hitti þig ekki um hríð,
þín minning er ljós sem lifir
og lýsir um ókomna tíð.
( Þórunn Sig. )
Elsku Arnar, Birna Dís, Biggi,
Helga Rún, Brynjar Ýmir, Viktor og
fjölskylda. Benni, Lóa og aðrir ætt-
ingjar og vinir, megi góður Guð
styrkja ykkur í þessari miklu sorg.
Þín frænka
Hildur María Gunnarsdóttir.
Ævintýramaður. Þetta er fyrsta
orðið sem mér dettur í hug til að lýsa
þér, Benni minn. Dómur hefur verið
upp kveðinn, á þig hefur verið kallað
til mikilvægari starfa. Ég segi eins og
Biggi sagði við mig að mér finnst eins
og ég sé staddur í lélegri amerískri
bíómynd og mig langar bara að spóla
til baka og setja einhverja betri mynd
í. En svo auðvelt er þetta ekki og blá-
kaldur raunveruleikinn blasir við.
Þegar ég hugsa til baka þá kemur
fyrst upp í huga mér hversu stoltur ég
var af þér, Benni, þegar þú sýndir
mér myndirnar af þér þar sem þú
varst íklæddur hermannabúningnum
og sast í risastórri þyrlu. Ég man
hvað ég var stoltur að segja vinum
mínum frá því að ég ætti sko frænda
sem hefði verið í her! Ég held að það
hafi verið þarna sem ég fór svo mikið
að líta upp til þín, þú varst fyrirmynd-
in mín. Seinna minnist ég þess þegar
þú bauðst mér í körfu, nú skyldi sko
sannað hvorir væru betri KR-ingarn-
ir eða Grindvíkingarnir, þú rúllaðir
mér auðvitað upp og ekki varð það til
þess að aðdáun mín á þér minnkaði.
Einnig lifir það sterkt í minningunni
þegar þú píndir mig svo rosalega að
ég stálpaður unglingurinn átti bara
bágt með að hemja tárin, að vísu átti
ég píninguna skilið, þú sagðist mundu
pína mig eins og ég píndi Brynjar
bróður þinn.
Undanfarin ár höfum við nú ekki
mikið hist, en ein stund er mér dýr-
mætari nú en allar hinar, hún er sú er
þú tókst mig afsíðis í útskriftarveisl-
unni minni og gafst mér hring. Þú
sagðir við mig: „Gunnar Freyr,
gjörðu svo vel, ég keypti svona hring
handa Brynjari bróður líka og svo á
ég einn sjálfur og þú skalt bara muna
að þessi hringur sameinar okkur
frændurna.“ Dýrmætari hlut held ég
að ég eigi ekki í dag. Hringurinn mun
fylgja mér ævilangt. Mér finnst þetta
lýsa þér svo vel, frekar hlédrægur en
vildir öllum svo vel og fjölskyldan var
þér einstaklega dýrmæt.
Elsku Benni minn, kvöldið sem ég
sat hjá þér áður en þú yfirgafst okkur
er mér líka svo dýrmætt. Ég trúi því
að aðeins sé komin kveðjustund í bili,
við munum hittast aftur og þá skulum
við taka aftur körfuboltarimmuna. Ég
færi þér líka kveðju frá frænku þinni
á Hawaii og fjölskyldu hennar, sem
getur ekki kvatt þig með okkur í dag.
Hugur þeirra er hjá þér. Ég bið guð
um að vaka yfir fjölskyldunni þinni
sem hefur hugsað svo vel um þig á
spítalanum. Vertu sæll að sinni, elsku
frændi. Megi guð blessa þig.
Þinn frændi
Gunnar Freyr.
BENEDIKT ORRI
VIKTORSSON
 Fleiri minningargreinar
um Benedikt Orra Viktorsson bíða
birtingar og munu birtast í blaðinu
næstu daga.