Morgunblaðið - 18.11.2001, Page 38

MINNINGAR
38 SUNNUDAGUR 18. NÓVEMBER 2001 MORGUNBLAÐIÐ
Blómastofa
Friðfinns,
Suðurlandsbraut 10,
sími 553 1099, fax 568 4499.
Blómaskreytingar við öll tilefni
Opið til kl. 19 öll kvöld



 
  
 

 




 
 


   

 
  
   
  !""
 # $%
"  & '  !""
(  )*+
"!""
)*) +
" '#,- !""
# , 
" - *   !""

  ( !# (  
"
.
& 
- #
/ %

 




   
 

  

 






 


    

 

    

    !  

   

"#

  $##

 
 

 
  !
"#!$ % 
 ! &$ !% '! 
" $

 ! %(!
%(% 

 )!
  $*
++ 
 *  , !
 ! , !  !% 

 
  ($# !(% - .$ !
 * /0 ) ! * $!   
1101110



  
 









 


    
 
  
 

  




   !"#  " "
 " 
    $ 

% &
'    ((

 !"#$%&'' #
"(# &' #'' #
 
 '' #
%###  )$#'*$ 

' 
 '*$  " #
$%&'' #
+ # +(# + # + # +(#!



 

    
  
  





 

 

 








 


!"


 # 


$#
 

%"
"


#!"
#&#

 # 


' %



 



 

 
 


 
   
  
 
          !     "!   



 
   # $   % &
'(!     &)&*
!"#  $% &" '
('
$&" '
(' & 
 ' &" '
$
 )
Það var fyrir um 20
árum að ég hóf störf
fyrir Sindra-Stál hf. og
varð þá þeirrar gæfu
aðnjótandi að kynnast
Ásgeiri Einarssyni vel
og starfa síðan náið með honum um
langt árabil. Ásgeir helgaði Sindra
starfskrafta sína nær allan sinn
starfsaldur. Hann var vinsæll stjórn-
andi og hafði ávallt mikinn metnað
fyrir hönd fyrirtækisins, sem faðir
hans hafði stofnað og hann og fjöl-
skylda hans höfðu unnið við að byggja
upp. Hann hafði líka mótast af því að
vera alinn upp í stórum systkinahópi
á miklu myndarheimili. Einar Ás-
ÁSGEIR
EINARSSON
✝ Ásgeir Einarssonfæddist í Reykja-
vík 22. febrúar 1927.
Hann lést á Land-
spítalanum í Foss-
vogi 6. nóvember síð-
astliðinn og fór útför
hans fram frá Grens-
áskirkju 16. nóvem-
ber.
mundsson, faðir Ás-
geirs, var lærður járn-
smiður og Ásgeir fetaði
í fótspor hans og var
lærður eldsmiður og
vélstjóri. Störf Ásgeirs
voru alla tíð tengd
málmiðnaði en Sindra-
Stál rak til margra ára
smiðju og brotajárns-
vinnslu auk ýmis konar
þjónustu við málmiðnað
í landinu. Eins og hjá
öllum góðum starfs-
mönnum var vinnan Ás-
geiri ekki bara starfs-
vettvangur heldur
brennandi áhugamál, ekki síst brota-
járnsvinnslan og endurvinnsla í sinni
víðustu mynd og sótti hann til fjölda
ára alþjóðlegar ráðstefnur endur-
vinnslusamtaka og var einstaklega
fróður á því sviði. Það var líka til hans
leitað þegar farið var að byggja upp
endurvinnslu á ýmsum sviðum og var
hann m.a. í nefnd, sem lagði drögin að
því skipulagi, sem nú er á endur-
vinnslumálum hér á landi. Hann og
fjölskylda hans hafa til fjölda ára rek-
ið endurvinnslufyrirtækið Hringrás
hf. sem synir Ásgeirs reka í dag af
miklum dugnaði.
Vegna starfsins þurftum við stöku
sinnum að ferðast saman um megin-
landið og voru margar af þessum
ferðum ógleymanlegar. Ásgeiri var
alls staðar vel tekið. Oft var verið að
hitta gamla viðskiptafélaga og Ásgeir
þekkti alla enda var hann stálminn-
ugur á nöfn og andlit – hann mundi
eftir mönnum með nafni, sem hann
hafði hitt einu sinni áratugum áður og
var þetta einstakur hæfileiki.
Ásgeir var félagslyndur og öflugur
og virkur félagsmaður hvar sem hann
kom nærri í félagsstarfi eins og
Lionshreyfingunni, sóknarnefndinni,
KR og Sjálfstæðisflokknum og hann
var alltaf tilbúinn að leggja þessum
og öðrum góðum málum lið af sömu
ósérhlífni og einkenndu öll hans störf.
Ásgeir var landsþekktur veiðimað-
ur. Hann var í essinu sínu við ána –
listamaður með fluguna – las ána og
þekkti hvern veiðistað eins og lófana
á sér. Á þessu sviði var hann líka ein-
stakur kennari, þolinmóður og óspar
á að miðla af þekkingu sinni. Hann
sagðist oft vera búinn að veiða það
mikið, að það væri ekki lengur magn-
ið sem skipti máli heldur leikurinn og
tæknin, að finna réttu fluguna, fá lax-
inn til að bregðast við á réttan hátt og
njóta þess að vera í góðum félagsskap
í fallegu umhverfi. Að loknum veiði-
degi hafði Ásgeir síðan valið af kost-
gæfni úrvals vín með matnum til að
setja punktinn yfir góðan dag og lífga
upp á veiðisögurnar. Ásgeir sagði oft
að hann ætlaði sér að hætta störfum
„þegar um hægðist“ eins og hann orð-
aði það og gefa sér tíma til að sinna
hestamennsku og öðrum áhugamál-
um. Því miður fór það svo að verk-
efnin reyndust óþrjótandi og þegar
hann hætti störfum vegna heilsu-
brests fyrir fáeinum árum var ekki
mikið þrek eftir til að sinna áhuga-
málunum. Ég hygg þó að hann hafi
notið þess vel að hafa góðan tíma til
að sinna fjölskyldu sinni síðustu árin
en Ásgeir var mikill fjölskyldumaður
og ákaflega hreykinn af börnum og
barnabörnum.
Nú þegar Ásgeir hefur kvatt eigum
við eftir minningar um góðan félaga
og við Hildur sendum Maríu og fjöl-
skyldu Ásgeirs innilegar samúðar-
kveðjur.
Bergþór Konráðsson.
Kveðja frá Grensássöfnuði
Ásgeir Einarsson, kær vinur og öfl-
ugur samstarfsmaður um árabil, er
látinn. Fyrir fáum árum varð hann
fyrir alvarlegu áfalli. Hörð barátta
hans við afleiðingar þess hefur verið
einstök. Nú er henni lokið. Ásgeir lést
hinn 6. þessa mánaðar 74 ára að aldri.
Hans er nú sárt saknað.
Í aprílmánuði 1964 tók Ásgeir sæti
í byggingarnefnd safnaðarheimilis
Grensássafnaðar. Þar lét hann mjög
að sér kveða og stendur söfnuðurinn í
þakkarskuld fyrir störf hans og fram-
lag við bygginguna. Á árinu 1984 tók
Ásgeir sæti í sóknarnefnd en lét
formlega af störfum 1992, þegar hann
flutti úr sókninni. Á þessum árum var
undirbúningur að byggingu Grensás-
kirkju í fullum gangi og lagði Ásgeir
því máli lið með öflugum hætti.
Ásgeir var jákvæður og laginn í
samstarfi. Hann var ævinlega ábyrg-
ur, hógvær og úrræðagóður. Þeir eig-
inleikar hans komu sér vel við úr-
vinnslu viðkvæmra og erfiðra mála.
Við kveðjum okkar kæra vin með
virðingu og þakklæti. Maríu, börnun-
um og heimilum þeirra sendum við
einlægar samúðarkveðjur og biðjum
þeim styrks og blessunar Guðs.
Sóknarnefnd Grensássóknar.
Kveðja frá Lionsfélögum
Félagi okkar, Ásgeir Einarsson, er
fallinn frá. Sannur félagi, sannur vin-
ur. Ásgeir var trúr Lionshugsjóninni
og starfaði af atorku og áhuga í
Lionsklúbbnum Þór svo lengi sem
heilsa og kraftar leyfðu. Alltaf voru
skrifstofur Sindra opnar ef á þurfti að
halda til að pakka gjöfum til barna-
deilda spítalanna, halda nefndarfundi
eða undirbúa barnaskemmtanirnar í
Háskólabíói. Alltaf kom Ásgeir með
Á þessu milda
hausti er Hafdís ná-
grannakona mín kölluð
burt eftir löng og erfið
veikindi. Þessi fínlega
og hljóðláta kona sem flutti í íbúð-
ina við hliðina á okkur í Gullsmár-
anum síðsumars 1997. Hún var allt-
af svo fallega klædd og bar vandað
skart. Heimili hennar og Einars bar
vott um listrænan smekk hennar.
Báðar vorum við fegnar að hafa
minna umleikis í húshaldi og bænd-
ur okkar glöddust yfir að losna und-
an endalausu viðhaldi stórra húsa.
Góð kynni tókust með okkur og
snurðulaus samskipti. Báðar hétum
við Guðrún að fornafni og báðar
vorum við kallaðar seinna nafni
GUÐRÚN HAFDÍS
JÓHANNSDÓTTIR
✝ Guðrún HafdísJóhannsdóttir
fæddist í Reykjavík
18. júlí 1932. Hún
lést á líknardeild
Landspítalans í
Kópavogi 10. októ-
ber síðastliðinn og
fór útför hennar
fram frá Kópavogs-
kirkju 19. október.
okkar, Hafdís og
Halla. Þetta varð til
þess að stundum rugl-
aðist pósturinn til okk-
ar, ég fékk hennar og
öfugt.
Annað áttum við
sameiginlegt sem okk-
ur fannst dálítið
merkilegt. Stórar
stundir í lífi okkar
tengdust Fossvogs-
kirkju. Hafdís og Ein-
ar giftu sig þar 1951.
Það best ég veit var
það fyrsta hjónavígsl-
an á þeim stað, og þar
fermdist ég vorið 1953 en þá hafði
ekki verið fermt þar áður.
Nú er hún horfin héðan en minn-
ingin lifir um góða manneskju sem
skilur eftir sig ljós. Litli lampinn
hennar á ganginum verður minn-
isvarði um Hafdísi og við minnumst
hennar í hvert sinn sem ljósið þar
lýsir upp myrkrið.
Við Árni sendum Einari, börnum
þeirra og fjölskyldum okkar dýpstu
samúðarkveðjur. Megi tíminn milda
sorgina.
Guðrún Halla Guðmundsdóttir.