Morgunblaðið - 18.11.2001, Side 49

BRÉF TIL BLAÐSINS
MORGUNBLAÐIÐ SUNNUDAGUR 18. NÓVEMBER 2001 49
Sölusýning -
sölusýning
á nýjum og gömlum, handhnýttum austurlenskum
gæðateppum á Grand Hóteli við Sigtún
gsm 861 4883
10%
staðgreiðsluafsláttur
í dag, sunnudag 18. nóv. kl. 13-19
Glæsilegt úrval
Gott verð
Jólamyndatökur
Hverfisgötu 50,
sími 552 2690
Viðskiptavinir
athugið!
Ég hef hafið störf í Hárseli og vil bjóða alla
gamla og nýja viðskiptavini velkomna
Hildur Sæmundsdóttir.
Þarabakka 3, 2. hæð í Mjódd,
sími 557 9266
HÚSFÉLÖG TEPPAHREINSUN
Hreinsum teppi stigahúsa
Djúphreinsum
Þurrhreinsum
Öflugar vélar. Vönduð vinnubrögð
Teppahreinsun AB
Gluggahreinsun AB
sími 698 7219
HVORT sem það má teljast til láns
eða ekki, þá lifa þeir sem nú eru til, á
merkilegum tímamótum. Í staðinn
fyrir einokun fárra manna á tækni-
legum nýjungum sem leiða af sér
ódýrari og betri framleiðslu, þá gefst
nútímamönnum kostur á að afla sér
upplýsinga um hvaðeina sem menn
finna mannkyninu til hagsbóta.
Framfarir eru því svo hraðar á öllum
sviðum, að undrum sætir. Þetta á
sérstaklega við um framleiðsluhætti,
alla tækni til samskipta og ferðalaga.
Enn hefur minna miðað um þekk-
ingu manna um tilvist og tilgang sinn
á þessum hnetti. Flestum er ljóst að
tilgangur með lífinu er einhver.
Hingað til hafa menn gert ráð fyrir
að vera þáttur í sköpunarverki sem
kallað er Guð. Sem tengilið við þenn-
an Guð hafa verið notaðir lifandi
menn. Þeir hafa oft verið misnotaðir
af einstaklingum til ýmissa óhæfu-
verka með því að túlka boðanir
þeirra sér í hag. Nú fer þessu að
ljúka. Öllum verður ljóst að bakvið
allt býr einn reginmáttur sem hver
og einn er hluti af. Tæknin er búin að
finna leiðir til að allir hafi nóg og þá
þarf ekki að berjast og svíkja í nafni
einhverra manna til að lifa mann-
sæmandi lífi. Þá sjá allir að þeim er
best borgið með því að styðja og
styrkja allt líf. Með því græða þeir
mest.
KRISTLEIFUR ÞORSTEINSSON
frá Húsafelli.
Tímamót
Frá Kristleifi Þorsteinssyni:
MIG langar að biðja ykkur, lesendur
góðir, að rýna með mér í nokkur orð
og hugtök, sem mjög hafa verið á
vörum manna nú síðustu vikurnar.
Það var gerð árás á táknmynd
vestrænnar velsældar og verslunar-
frelsis og á táknmynd hinna full-
komnustu varna í heimi. Sjálft varna-
málaráðuneyti Bandaríkjanna,
Pentagon, sem jafnframt munu vera
aðalstöðvar hinnar sjálfskipuðu al-
heimslögreglu.
Blandast nokkrum hugur um að
árásirnar á Bandaríkin 11. sept. voru
siðlaust hryðjuverk. Nei! Að sjálf-
sögðu ekki. En hvenær og hvar var
sáð til þess haturs sem leiddi til þessa
ódæðis? Það er ekki í mannlegu valdi
að svara því með neinni vissu, en það
fer ekki hjá því að margt flýgur í
gegnum huga okkar, sem ekki erum
alveg brynjuð fyrir stormum samtím-
ans. Ég verð að játa, að þessi gamli
málshátturinn, „dramb er falli næst“,
kom einhvern veginn aðvífandi í huga
minn, og margar spurningar vakna.
Er ekki meintur skipuleggjandi
ódæðisins fyrrum samstarfsaðili
bandarísku leyniþjónustunnar? Var
og er ekki Saddam Hussein það líka?
Það skyldi þó ekki vera að sú stofnun
hafi kennt þessum aðilum og ýmsum
fleiri meðferð bæði sýkla- og eitur-
vopna? Hafi kennt ýmsum þeim, sem
barist hafa á móti stjónvöldum sem
ekki eru þóknanleg Bandaríkjamönn-
um í fjarlægum ríkjum þá siðfræði,
að tilgangurinn helgi meðalið.
Hryðjuverk, hvað er það? Geta
loftárásir sem limlesta og brenna fólk
nokkurn tíma verið annað en hryðju-
verk?
Sá verknaður að ausa sprengjum
yfir eina fátækustu og stríðshrjáð-
ustu þjóð heimsins eins og nú er gert
dag hvern austur í Afganistan finnst
mér ekki sæma vestrænni siðmenn-
ingu, þótt þar leynist einhverjir vit-
orðsmenn og ef til vill frumkvöðlar að
stórglæpunum, sem framdir voru 11.
sept sl.
Þegar ég velti fyrir mér hvað af til-
tækjum Bandaríkjahers og leyni-
þjónustu frá síðasta aldarhelmingi,
ég ætti helst að tilgreina og af hverju
þau töldust ekki hryðjuverk, þá hálf-
fallast mér hendur. Það er af svo
mörgu að taka. Mörg ykkar muna eft-
ir Vietnam. Þar var reynt að eyða öll-
um skógum með eitri til þess að finna
skæruliðana sem leyndust inni í þeim.
Á sama tíma var álitið að í Kamb-
ódíu væru þjálfunarbúðir fyrir þessa
sömu skæruliða.
Á það land var af því tilefni kastað
gífurlegu magni af bandarískum
sprengjum.
Uppskeran af því sprengjuregni
var, ef grunur minn er réttur, að þar í
landi náði völdum ógnarstjórn svo-
kallaðra Rauðra Khmera. Þeir hugð-
ust afmá öll áhrif vestrænnar menn-
ingar í landinu af algeru miskunn-
arleysi og er talið að nokkrar millj-
ónir manna hafi látið lífið í þeim
ósköpum.
Fyrir nærri því hálfri öld var
átakasvæðið landið Kórea. Ógnvald-
urinn var kommúnisminn. Hildarleik-
urinn gekk fram og aftur um skagann
í nokkur ár. Bandarískar sprengjur
féllu sem aldrei fyrr. Í höfuðborg
norðurhlutans stóð ekkert hús eftir
óskemmt þegar ósköpunum linnti. Þó
varð kommúnisminn ekki afmáður
heldur hefur hann ríkt þarna í stjörfu
og stirðnuðu formi síðan. Á seinni ár-
um höfum við þráfaldlega heyrt um
hungursneyð í þessu landi. Kannski
er það síst að furða þó margt sé örð-
ugt í landi þar sem varla finnst
óskemmt mannvirki. Hvorki hús,
vegur né brú. Mér finnst að líkja megi
æðisgengnum loftárásum við fjölda-
morð inní framtíðina. – Hvað með
Írak? Hvað átti að uppræta og hvað
hefur það kostað mörg mannslíf?
Nú eru það talibanar, sem náð hafa
völdum í því fjalllenda Afganistan
inní miðri Asíu, eftir rúmlega tuttugu
ára borgarastyrjöld. Sjálfsagt búa
þeir við mjög grimma útfærslu á
múslímskum sið. Við skulum samt
varast að leggja að jöfnu grimman sið
og siðleysi. Höfum við ekki stundum
horft með hrifningu til forfeðra okk-
ar, landnámsmannanna, sem hjuggu
mann og annan samkvæmt sínum
siðalögmálum.
Að láta lífið fyrir trú sína þykir
kannski mjög framandleg hugsun hér
um vesturlönd í dag. Ég minnist þess
samt úr mínum barnalærdómi að
nokkur ljómi stóð af orðinu píslar-
vottur. Við skulum því ekki gefa okk-
ur það, að sá sem fórnar lífi sínu í
sjálfsmorðsárás geri það af einhverj-
um óskiljanlegum djöfulskap.
Kann ekki að vera að trúin á það,
að hans dauði sé framlag í frelsisbar-
áttu meðbræðra hans, gefi honum
kraft til sinnar gjörðar?
Ekki ætla ég mér samt að leiða
fram neinn algildan stóra sannleik í
þessu bréfkorni.
Ég tel samt fyllilega réttmætt að
halda fram þeirri skoðun, að hryðju-
verk muni seint verða upprætt með
ennþá stórkostlegri hryðjuverkum.
SÆVAR SIGBJARNARSON,
Rauðholti, 701 Egilsstöðum.
Bréf til Morgunblaðsins
Frá Sævari Sigbjarnarsyni, bónda
í Rauðholti: