Morgunblaðið - 20.11.2001, Side 42

MINNINGAR
42 ÞRIÐJUDAGUR 20. NÓVEMBER 2001 MORGUNBLAÐIÐ
„Hetjan unga er þá
fallin“ var það fyrsta
sem flaug í gegnum
huga minn er ég frétti
andlát vinar míns
Georgs Þórs Kristjáns-
sonar frá Klöpp í Vestmannaeyjum.
„Hetjan unga“ var gælunafn sem
Goggi notaði oft um sig, einkum þeg-
ar hann sagði spaug- eða hrakfara-
sögur af sjálfum sér. Hann stóð svo
sannarlega undir hetjunafninu í því
erfiða stríði sem hann háði sl. sjö
mánuði við erfiðan sjúkdóm. Í því
stríði hlaut hann að falla, en gerði það
sannarlega með sæmd.
Á kveðjustund reikar hugurinn yf-
ir sviðið og maður spyr sig ósjálfrátt
að því hvernig Goggi hafi komið fólki
fyrir sjónir og hvers vegna hann hafi
notið svo mikilla vinsælda og virðing-
ar sem raun bar vitni.
Í mínum huga var það einkum
þrennt sem einkenndi Georg. Í fyrsta
lagi var hann þannig að lundarfari að
eftir var tekið. Ég held hann hafi
bara næstum alltaf verið í góðu skapi.
Þetta gerði það að verkum að hann
var óvenju vinmargur, enda kepptust
allir við að vera nálægt honum.
Í annan stað var hann afar vinnu-
samur, vinnuglaður og greiðvikinn.
Mér er nær að halda að honum hafi
aldrei leiðst í vinnu, hvort sem var til
sjós eða lands. Hann gekk glaður að
hverju því starfi sem vinna þurfti,
sama hvort vinnudagurinn framund-
an var langur eða skammur, eða
hvort hann þurfti að vinna að nóttu
eða degi.
Í þriðja lagi var Goggi mikill láns-
maður í einkalífi. Hann eignaðist frá-
bæra eiginkonu, Hörpu Rútsdóttur,
sem alla tíð stóð þétt við hlið hans og
studdi í hverju sem á gekk. Ekki síst
reyndist hún honum ómetanleg stoð í
erfiðum veikindum síðustu mánuði.
Þá má ekki gleyma börnum hans né
heldur barnabarninu, alnafnanum, en
öll veittu þau honum mikla gleði,
enda var hann stoltur af.
Enda þótt nokkuð hafi skafið í
sporin milli okkar, einkum eftir að við
hjónin fluttum til Reykjavíkur, þá lif-
ir sterk minning um góðan dreng.
Með þessum fátæklegu orðum
kveð ég vin sem var mér kær.
Elsku Harpa. Á erfiðri stundu
sendum við hjónin ykkur öllum okkar
innilegustu samúðarkveðjur.
Guðmundur Jensson.
Mig setti hljóðan þegar mér var
sagt að Goggi væri dáinn.
Að vísu vissi ég að hverju stefndi
en það kemur manni alltaf jafn mikið
á óvart þegar að því kemur.
Ég kynntist Gogga þegar ég var
nýkominn til Eyja árið 1970 og varð
okkur strax vel til vina. Ég held að ég
geti fullyrt að það hafi aldrei fallið
skuggi á okkar vináttu og held ég að
GEORG ÞÓR
KRISTJÁNSSON
✝ Georg Þór Krist-jánsson fæddist í
Vestmannaeyjum 25.
mars 1950. Hann lést
á heimili sínu sunnu-
daginn 11. nóvember
síðastliðinn og fór
útför hans fram frá
Landakirkju 17. nóv-
ember.
allir geti vottað um
hjartagæsku og þann
góða dreng sem Goggi
hafði að geyma. Það er
sárt að missa góðan vin
á besta aldri og maður
skilur ekki tilganginn.
Það er erfitt að sætta
sig við að eiga aldrei
eftir að hitta þig aftur í
þessum heimi, en ég
hitti þig örugglega aft-
ur hjá hinum hæsta höf-
uðsmið himins og jarð-
ar.
Kæri vinur, það er
margs að minnast á
kveðjustundu og margt brölluðum
við saman þann tíma sem við þekkt-
umst. Það voru ófáar stundirnar sem
við sátum saman og hlustuðum á
Hollies og fleiri góðar hljómsveitir og
spiluðum bob og brutum ljósakrónu.
Eftir að ég flutti á Selfoss hef ég í
seinni tíð komið reglulega til Eyja og
hef þá alltaf komið í kaffi og spjall til
Gogga og í dag er það mér mikils
virði að eiga góðar minningar frá
þeim heimsóknum.
Það voru forréttindi að kynnast
Gogga en minningin um góðan dreng
lifir um ókomna tíð.Við Habbó og
strákarnir vottum fjölskyldu, ætt-
ingjum og vinum okkar dýpstu sam-
úð.
Ég sendi þér kæra kveðju,
nú komin er lífsins nótt.
Þig umvefji blessun og bænir,
ég bið að þú sofir rótt.
Þó svíði sorg mitt hjarta
þá sælt er að vita af því
þú laus ert úr veikinda viðjum,
þín veröld er björt á ný.
Ég þakka þau ár sem ég átti
þá auðnu að hafa þig hér.
Og það er svo margs að minnast,
svo margt sem um hug minn fer.
Þó þú sért horfinn úr heimi,
ég hitti þig ekki um hríð,
þín minning er ljós sem lifir
og lýsir um ókomna tíð.
(Þórunn Sig.)
Elsku Harpa, Lilja, Kiddi, Ragn-
heiður Rut og Helga Björk, megi
góður Guð styrkja ykkur og styðja í
þessari miklu sorg.
Ólafur Bachmann.
„Lífið er ekki dagaranir sem eru
liðnir, heldur dagarnir sem við minn-
umst.“ (Pjotr Pavlenko.)
Nú þegar Georg Þór Kristjánsson
vinur minn er dáinn hellast yfir mig
minningar frá þeim tíma þegar ég bjó
í Vestmannaeyjum, sem var á árun-
um 1974 til 1982.
Georgi Þór eða Gogga kynntist ég í
gosinu 1973 þegar Vestmanneyingar
fluttust á fasta landið um tíma, en þá
fóru margir ungir Eyjamenn að líta
hýru auga sætu stelpurnar á Stór-
Reykjavíkursvæðinu.
Ein fyrsta minningin um okkur fé-
lagana saman er þegar Goggi og allir
gömlu vinirnir keyptu sér eins jakka-
föt og stormuðu kampakátir saman á
þá skemmtistaði sem voru vinsælast-
ir á þessum tíma í Reykjavík. Þetta
voru teinótt jakkaföt með útvíðum
buxum með uppábroti, í svörtum,
bláum og grænum lit.
Árið 1974 fóru Vestmannaeyingar
að flytja aftur heim, en margir strák-
arnir voru búnir að festa ráð sitt í höf-
uðstaðnum og þá var drifið í því að
kaupa íbúð og innbú og að vinna
hörðum höndum fyrir því og fjöl-
skyldunni.
Goggi var ekki einn af þeim sem
náðu í sína heittelskuðu í Reykjavík,
heldur kom Kristrún Harpa Rúts-
dóttir frá Hafnarfirði til Vestmanna-
eyja og það var eins og við manninn
mælt; þetta var ást við fyrstu sýn og
settu þau upp trúlofunarhringana
nokkrum dögum síðar.
Með mér og Hörpu tókst mikill
vinskapur, en Goggi í Klöpp og Addi
Yellow voru æskuvinir, þannig að við
ungu hjónin brölluðum margt saman
og lífið var ekkert tekið allt of alvar-
lega, svona fyrstu árin. Við fjögur
keyptum okkur m.a. þjóðhátíðartjald
saman og fengum við alltaf gott stæði
fyrir tjaldið, því Goggi var Þórari og
Addi Týrari og þeir gátu þannig not-
að aðstöðu sína, þegar þeir tóku þátt í
undirbúningnum hvor sitt árið.
Tjaldið okkar fékk nafnið Frábær
og held ég að þetta hafi verið með
fyrstu tjöldunum sem fékk nafn og
var „mublerað“ upp og teppalagt,
myndir hengdar á veggi, eins og um
stofu væri að ræða. Þeir strákarnir
sáu um tjaldið og við Harpa um mat-
inn og alltaf var elduð kjötsúpa til að
eiga heima fyrir gesti og gangandi,
því Goggi var einstaklega duglegur
að bjóða bæði í tjaldið og heim og
gerði aldrei upp á milli fólks. Þegar
strákarnir voru í landi gripum við oft
í spil á milli þess sem hinir vinirnir
voru heimsóttir, því þetta var stór
vinahópur og alltaf glatt á hjalla þeg-
ar hann kom saman.
Eftir að Harpa og Goggi eignuðust
litla drenginn sinn, hann Kidda, róuð-
umst við aðeins, en mér fannst alltaf
ég eiga mikið í Kidda litla og var líka
svo lánsöm að fá að gæta hans um
tíma á dagheimilinu Rauðagerði.
Eftir að við Addi skildum að skipt-
um minnkaði sambandið eins og
gengur, en þá var Goggi kominn á
fulla ferð í pólitíkina, auk þess sem
hann var mjög virkur í félagsstörfum
og var oft valinn í ábyrgðarstöður og
til forystu af félögum sínum. Goggi
var vinur vina sinna og þegar ég
hringdi í hann eftir að ég frétti af
veikindum hans var eins og ég hefði
talað við hann síðast í gær og lét hann
bara vel af sér þótt fársjúkur væri.
,,Það þýðir ekkert annað,“ sagði
hann.
Georg Þór var einstaklega geðgóð-
ur og þægilegur maður og mér leið
alltaf vel í návist hans.
Goggi og Harpa voru mjög sam-
rýnd hjón og stóð hún alltaf sem
klettur við hlið hans til hinstu stund-
ar, eins og best kom í ljós í veikindum
hans, þar sem hún annaðist hann á
heimili þeirra til dauðadags.
Elsku, Harpa, Lilja, Kiddi, Ragn-
heiður Rut, Helga Björk, Goggi litli
og aðrir ættingjar og vinir. Megi al-
góður Guð vera með ykkur á þessum
erfiðu dögum í lífi ykkar.
Þóra Sigurðardóttir.
Látinn er í Vestmannaeyjum,
langt um aldur fram, vinur og félagi
til margra ára, Georg Þór Kristjáns-
son. Georg Þór var borinn og barn-
fæddur Vestmannaeyingur. Var
hann alla tíð sannur Eyjapeyi. Unni
hann Eyjunni sinni fögru af lífi og sál,
eins og við vitum sem þekktum þenn-
an öðling. Hann vildi öllum gott.
Aldrei heyrði ég Georg hallmæla
nokkrum manni. Georg Þór var mik-
ill félagsmaður og starfaði í mörgum
ráðum og nefndum í sínum félögum,
sem ég tel ekki upp hér. Það læt ég
öðrum eftir. Þó get ég ekki komist
hjá því að nefna hér störf hans hér og
áhuga á skreytingastörfum. Því hann
var mjög listfengur maður, hvort
heldur var með penna eða pensli. Á
árum áður þegar íþróttafélögin tvö
hér í Eyjum, Þór og Týr, voru starf-
rækt, var Georg Þór alla tíð mikill
Þórari. En þarna vorum við á önd-
verðum meiði, því ég var aftur á móti
Týrari. Marga þjóðhátíðina skreytti
Georg Herjólfsdalinn fyrir Þórarana
en ég fyrir Týrara. En félögin Þór og
Týr skiptust á að halda hina lands-
frægu þjóðhátíð sitt árið hvort, áður
en þau voru sameinuð undir merki
ÍBV. Leiðir okkar lágu saman í Kiw-
7  6! "  6 
% 
  
  %    

!"        
 !"  !"
8 3 6 -:6@
1(+#A
1)
     !
  6  4
  
2 /" 
9/"   -!""@'(,
-  
 
 


 
4
 -9 - 
8$2#'5.)'
      +
 )
 ,
 
)B'!""
)8'(!""
)28

)B11
)2!"" 8C=
)2,
-  
 

 
 
  
D  44   ")8 E0
%#$1 #
   !
  ! )
 33
  :
2"52"5
!2"5
)2"5 '2
,*$+!""
2"52"5 5!""
45'2"5 :  
$!""
**+)***+,
0 -4 4:  F)8$2#'8(''!
='"8(=!1);0

     *
  !" % '8!''!""
)2'
8'
)2!"" )'*$+#
'3"
)2,
&   

(( 

 
  
4
3 5=#'?"
  
!
!!    *
  8,  ! 2"1!""
)1  '#!""
'') 5!""
    **+)***+,
7  6  "  6 
% 
 
 ( 
 
 !"


 
 3 CD

.'8 /;
%#$1 #,
9/"   
C7"', 5 4 
)

)7"
$+)1!"" !'
,