Tíminn Sunnudagsblað - 06.06.1971, Blaðsíða 16

Tíminn Sunnudagsblað - 06.06.1971, Blaðsíða 16
Vflrplð a Dröngum — hér var svo sannarlega setinn bekkurinn i vorln. fyrir. En hvað um það. Hann var góður félagi, kátur og vingjarnleg- ur, svo við vorum eftir allt saman harðánægðir með félagsskapinn. Við höfðum séð mjög mikið af tófuslóðum og biðum kvöldsins með eftirvæntingu. Þó olli það nokkrum áhyggjum, að vindstaðan var mjög óhagstæð og útlit fyrir versnandi veður, þótt ennþá birti upp á milli éljanna. Við bjuggum um okkur í litlu herbergi, sem var líklega um það bil tveir metrar á hvorn veg. Þiljað var það allt um kring, en illa einangrað. svo alls staðar var dragsúgur. Við böfðum náð í spónarusl og dreift því á freðið gólfið. Á því ætluðum við að liggja, ef til þess kæmi, að við gætum lagt okkur eitthvað. Fyrir herbergiskytrunni var lítil, óíæst hurð, og opnaðist hún inn. Við, fundum okkur kassa til þess að stftja á, og sat ég við hurðina bg hélt henni að stöfum með herðun- um. í Ijósaskiptunum skall á ofsarok af austrl með svo mikilli fann- komu, að ekki sá út úr augum. Við reyndum allt hvað við gátum að Wóa að dyrum, en víða Ieyndust smugur, sem vindurinn og sniór- inn áttu auðvelt með að finna, þótt okkur hefði sýnzt allt heilt og þétt. Kerti höfðum við og olíulampa lfka, en það Iogaði illa vegna drag- súgs. Þá tókum við upp spil og ætluðum að stytta okkur stundir við þau, en brátt varð okkur svo kalt á höndunum, að við urðum að hætta. Settum við þá upp vettlinga okkar og tókum tal saman. Veðrið var alltaf að versna. Það hrikti og marraði í bænum. Allt í einu heyrðum við ekki betur, en sroellt væri saman skíð- um frammi í bæjardyrunum. Við höfðum sett rammlega loku fyrir bæjarhurðina að innanverðu, svo þarna gat enginn maður verið kominn, án þess honum væri hleypt inn, og enda engra manna von á þessum slóðum, sízt um þetta leyti árs. í sama bili heyrð- um við þungt fótatak inn eftir göngunum og að kompunni okkar eða stiganum, sem lá upp á loft- ið, rétt framan við herbergisdyrn- ar. Þegar ég fann þannig gengið aftan að mér, varð mér það ósjálf- rátt fyrir að þrýsta herðunum að hurðinni, um leið og ég sagði upp- hátt við félaga mína: „Hvað er þetta?" Við heyrðum allir, að geng ið var upp stigann og brakaði f höftunum við hvert spor. í sama bili hófst samtal uppi á loftinu, og var engu Iíkara en baðstofan uppi yfir okkur væri allt í einu orðin full af fólki. Voru þar bæði karla- og kvennaraddir, svo og barna. Eneinn okkar gat greint orðaskil og undruðumst við það miög, þar sem fólkið virtist svo hávært. Oft var komið niður stigann og gengið fram í bæinn og oft var líka geng- ið að hurðinni okkar og staðnæmzt þar eins og verið væri að hlusta eftir okkur. En svo alltaf gengið upp á loftið aftur. Samtalið uppi hélzt óslitið og virtust okkur radd- ir fólksins fremur glaðlegar. Ég hef aldrei á ævi minni hlust- að á samræður af annarri eins forvitni. né haft sterkari löngun til þess að vita og heyra, um hvað væri verið að tala, og hið sama mátti víst segja um félaga mína. En það kom fyrir ekki, hversu miög sem við reyndum að hlusta. Og öllum fannst okkur, sem þetta mvndi allt þagna, ef við létum til okkar heyra. Þetta stóð yfir í hálf- an þriðia klukkutíma Þá var það vinur okkar, sá er ætlað hafði að skjóta í mark fyrr um kvöldið, r ¦ " » ['..... ¦— Þeir. sem hugsa sér 3 halda Sunnudags •^hðinu saman. aettu ^ð athuga hið fyrsta hvort eitthvað vantar ' hiá þeim og ráða bó* ^ þvi. MÍtPMMHM 496 llMlNN — SUNNUDAGSBLAÐ

x

Tíminn Sunnudagsblað

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tíminn Sunnudagsblað
https://timarit.is/publication/301

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.