Íslendingaþættir Tímans - 27.01.1979, Side 4

Ingimundur
Gíslason kk
frá Brúnastöðum
13. des. var til moldar borinn Ingi-
mundur á BrúnastöBum, eins og hann
ávallt var nefndur nú orBiB af kunnugum,
en áBur Ingimundur frá SuBur-Nýjabæ.
Hann var sonur hjónanna Gisla Gestsson-
ar og GuBrUnar MagnUsdóttur, er bjuggu
allan sinn bUskap I SuBur-Nýjabæ f
bykkvabæ, en eru nú vistmenn á Elli- og
hjukrunarheimilinu Grund. Hann á 101
aldursári, en hún á 93.
Ég hef ekki i hyggju aB rekja ætt Ingi-
mundar lengraen þetta, en mig langar til
aBminnast mannsinssjálfsí fáum orBum.
bjargálna og sýndi þaB jafnan aB auBævi
þjóBar er fólkiB sjálft en hvorki vörur né
gull. Heimur bókarinnar og andlegra
mennta var alla tiB kjörsviB hans. Knöpp
kjör uppvaxtaráranna lokuBu leiBum
langrar skólagöngu — En hann hlaut i arf
hugarorku aldamótakynslóöarinnar — og
meB hjálp góBs uppeldis gat hann ávaxta
hana i fjölþættum störfum fyrir heima-
byggB sina.
Ég þekkti AgUst siöan ég var ungur
drengur. Hann varkennari minn I tvo vet-
ur. ViB störfuBum mörg ár saman I ung-
mennafélagi sveitarinnar og siöast en
ekki sist var hann samstarfsmaBur I
skólastörfum á þriBja tug ára. MeB hon-
um var mér kært aB vinna svo viB fáa
aBra verBur jafnaö. ÞaB var skóli Ut af
fyrir sig aB vera i nábýli viB AgUst og þau
hjón bæBi. Umgengnishæfileikar þeirra
og sambýlishættir þeirra hjóna hafi ekki
sIBur komiö skýrt fram I sambýlisháttum
stórrar fjölskyldu I þröngri ibúB aö Karfa-
vogi 36héri borg. Aldrei reyndi þó á þessa
þætti I fjölskyldunni frá Laugum eins og
siöustu æviár Agústs. En — „lífsins kvöB
og kjarni er þaö aö liöa / og kenna til i
stormum sinna tiBa”.
Sveitin hans, Hvammssveitin kveöur
hann og þakkar honum fórnfUs störf. Viö'
nemendur hans, eldri og yngri þökkum
honum veganestiö og samfylgdina. ViB
hjónin, Kristin og ég, þökkum honum
samveruárin heima á Laugum og alla
tryggö og hlýju sem æ siöan streymdi frá
hug hans.
BlessuB sé minning AgUsts JUliussonar.
Einar Kristjánsson.
4
Fátt ýtir jafn óþyrmilega viö okkur
jaröarbörnum og þaö, er einhver ættingi
eöa vinur er burt kallaöur frá okkur meB
sviplegum hætti sem þU og fleiri. Þá fyrst
rönkum viö viö okkur og skiljum, hversu
mikill sannleikur er fólginn i ljóölinum
stórskáldsins:
Svo örstutt er bil milli
bliöu og éls,
og brugBist getur lániö frá
morgní til kvelds
Já, kæri bróöir, þessar ljóölinur flugu
gegnum hug minn er ég frétti andlát þitt.
Fyrir aöeins fáum dögum vorum viB hjón-
in gestir ykkar hjónanna á hinu myndar-
lega og fallega heimili ykkar. Vist er, aö
þá óraBi okkur ekki fyrir þvi aö þetta yröi
okkar siöasta samverustund I þessu lifi.
En svona er lifiö. ÞaB er vist best aB þaö
séeins ogþaöer, aöviö vitum sem minnst
um feröina miklu, sem viB fórum öll.
Kæri bróöir, ég veit mæta vel, aB þú
kærir þig aldrei um hrós eöa skjall, þaö
var fjarri þér. ABeins raunveruleikinn
skipti þig máli svo aöég vona aö ég fari
ekki út 1 þá sálma. En ég gek ekki
látiö hjá liöa aB þakka þér fyrir
þann velvilja, er þú sýndir, þegar viö
vorum aB byggja kirkjuna á þinum
æskuslóöum, enda hygg ég aö hugur
þinn hafi dvaliö þar oftar en flesta
grunar. Ekki get ég fariB fram hjá
bóndanum I sjálfum þér. Hann skipaBi
ekki svo HtiB sæti I lifi þinu. ÞaB var ekki
veriö aö gefast upp, þótt á móti blési,
heldur haldiö áfram, þvi allt hlaut aö
lagast aftur. Þetta er einmitt hugarfar
islenska bóndans. Ekki get ég gengiö
fram hjá þvi aB minnast á þaö, hve mikiö
yndi þú haföir af hestunum þinum. ÞaB
var sannarlega mikil natni og alúö, sem
þú sýndir þeim. Þú áttir ávallt fallega og
góöa hesta þina búskapartiB. Og mikiö
var aögeraef þúgafst þér ekki tima til aö
leggja viö ogfá þér sprett, oft meö kunn-
ingjum og vinum, enda voru þeir orönir
margir. gaman var aB lita heim aö Brún-
stööum, þegar allt var fullt af fólki og
hestum, enda kölluöusumir kunningjarn-
ir þetta býli Litla Fák.
En svo ég snúi mér aftur aö alvöru og
hamingju llfsins, þá held ég hún hafi
fullkomnast er þú kynntist og gekkst f
hjónaband meö þinni elskulegu konu,
Guörúnu Þorsteinsdóttur, hinn 10. júni
1933, ogþábrosti lifiö viöungu hjónunum,
þau eignuBust þrjú elskuleg börn sem hér
eru talin i aldursröB,
Svanhildur Jóna húsfrú f Reykjavfk,
gift Axel Þór Gestssyni, myndskera og
eiga þau þrjú börn. Hilmar, hæstaréttar-
lögmaBur, kvæntur Erlu Hatlemark og
eiga þau tvö börn. Þriöja barniB dó
þriggja daga gamalt.
Þú varsthornsteinn okkar ættar, ávallt
barstu merkiB hátt. Þú varst ávallt eins
og fyrrum, aldrei brástu vonum manns.
Eftir lifsins grýttri götu gangan veröur
mörgum ströng.Þú fórst ætiö þinar leiöir,
þinn ei fótur brást á leiö.
Þó nú liggi leiöir sundur, lifir minning
björt og hlý. Ljúf þig höndin leiöi Drottins,
leiöi þig I dýröarstaö.
Meö innilegri kveöju og þökk frá
foreldrum, systkinum, eiginkonu, börn-
um, barnabörnum, öörum vandamönnum
og vinum.
Mánudaginn 4. des. s.l. sagöi einn
nemanda minna viB mig? Hann
Ingimundur er dáinn. Mér varö strax ljóst
viö hvern hann átti. Þetta var afabróBir
hans. Hann haföi oröiö bráökvaddur aö
heimili sinudaginn áöur, rúmlega 73 ára
aö aldri. Ég hitti Ingimund nokkrum sinn-
um f Þykkvabæ, er hann var þar á ferB I
heimsóknhjáættfólkisinu.er þar býr. Viö
uröum brátt málkunnugir, þvi aB maBur-
inn var fljótur aB kynast, léttur i lund og
málreifur. Ég heimsóttiþau h jónin á hinu
hlýlega heimili þeirra viö SuBurlands-
brautina í Reykjavik. Mér var tekiö sem
aldavini og eins og ég væri gamall Þykkv-
bæingur.
Ingimundur ólst upp hjá foreldrum sin-
um I Suöur-Nýjabæ og vandist snemma
öllum sveitastörfum. En ekki ilentist
hann I Þykkvabæ. JarBnæöi hefur ekki
legiB á lausu þar. Fólkyfirgefur ekki jörö
i góösveit nema af nauösyn.
Ingimundur var bóndi i hugsun og setti
bú aö BrúnstöBum viö Suöurlandsbraut I
Reykjavik. Haföi framan af kýr, en sIBar
rak hann stórt svfna- og hæsnabú. Hann
haföi mikiB yndi af skepnum. Jafnvel
löngu eftír aö borgin var vaxin allt i
kringum Brúnstaöi, hélt hann áfram
búskapnum. Mjólkina seldi hanti
nágrönnunum, sem minnastþess væntan-
lega enn. Gestkvæmt var á Brúnstööum,
svipaö og í sveitum geröist fyrrum.
Foreldrar Ingimundar eignuöust 13
Islendingaþættir