Íslendingaþættir Tímans - 27.01.1979, Side 15

Astríður Ingibjörg
S tef ánsdóttir
20. des. s.l. var til moldar borin frá
Fossvogskapellu Astrlöur Ingibjörg
Stefánsdóttir frá Kleifum.
Margar minningar koma upp i huga
minn viö andlát Ástu, en ekki veröur
nema smákorni sáö I akur minninganna
hér. Hvarflar þaö ekki aö mér aö tlunda
þá auölegö, sem samferöamenn hennar
nutu I návist hennar og minnast nú.
Þeirra er aö varöveita minningu hennar
og þeirra aö njóta og miöla af. Og þær
minningar munu lifa, þó ekki séu þær i
bókfell felldar.
Þaö þykir samt tilhlýöilegt hér að
minnast á helstu æviágrip Astu, er hún
flytur nú búferlum frá þessari jörö.
Astriöur Ingibjörg Stefánsdóttir var
fædd 21. janúar, 1904, aö Kleifum I Gils-
firöi. Foreldrar hennar voru þau hjónin
nafni minn Stefán Eyjólfsson, bóndi þar,
Bjarnasonar bónda i Gilsfjarðarmúla,
Eggertssonar prests I Garpsdal og Anna
Eggertsdóttir, Jónsonar, Ormssonar á
Kleifum.
Asta ólst upp I foreldrahúsum i stórum
systkinahóp. Af þeim erulátin: Jóhanna,
er dó ung, Eggert slöast bóndi á Steöja I
Flókadal ogSigvaldier bjó hér i Reykja-
vik. Einnig er látin Benedikta Benedikts-
dóttir, er ólst þar upp og Asta gekk I
móðurstað.
Þaö varö skarö fyrir skildi er móöir
Astu lést áriö 1924. En dugmikil ung
stúlka tók viö búsforráöum meö fööur
slnum og var þaö Asta. Uröu þetta mikil
umskiptii lifiAstu,ogaxlaöi hún ábyrgö-
ina meö gleöi, þvi þó verkiö væri mikiö,
var starfiö henni létt. Slik var Ásta.
Kleifa-heimilið naut umhyggju Astu um
langan tima og systkini hennar minnast
margra gleðistunda. Mörg ungmenni
dvöldi þar sumarlangt I góöu yfirlæti og
oft var margt um manninn, þvi margar
leiöir lágu aö Kleifum. Unun hennar var
ætlaði aö veröa bóndi. Hvað á helst aö
skrifa um 15 ára dreng? Þaö er svo margt
sem kemur upp I hugann. En fátækleg orö
geta sjaldan lýst dýpstu eöa fegurstu til-
finningum okkar. Löngu liöin orö og atvik
veröa oft svo stór og skýr I minningunni,
eins og perla sem aldrei fellur á. Nú hefur
borið skugga á vegferö fjölskyldu hans.
Það birtir aftur. Elsku Halli og Helga, þaö
hlýnar i vor. Sólin hækkar á lofti og blóm-
in lifna i varpanum. Lika I vor eins og allt-
af áöur. Sara Karlsdóttir
Islendingaþættir
aöhlúaaöþeim,sem að garöi bar. Þannig
var Ásta.
Ariö 1938 giftist Asta Þorkeli Guö-
mundssyni á Óspakseyri i Bitrufiröi og
hófu þau þá búskap þar. Eignuöust þau
fjögur börn: Sigurgeir, Stefán, Ingimar
og Gylfa. Eru þeir aliir búsettir hér. Þaö
var ekki siöur margt um manninn á Eyri,
en á Kleifum og mörg ungmennin nutu
ástúöar og umhyggju Astu þar, um
sumartfma, ekki siöur en annaö heimilis-
fólk.
Arið 1960 fluttust þau hjónin ásamt
börnum sinum til Reykjavikur. En árið
1969 lést Þorkell. Og nú kveöja synir
þeirra og tengdadætur ástkæra móöur
með þakklæti. Og barnabörnin spyrja:
Hvarer amma? Ogsvariö veröur: Hún er
á meöal vor, þó burt sé kvödd.
©
Björn Ólafsson
Björn á Krithóli áttiað baki samfellt og
langt organistastarf, þegar til hans var
kallað i Mælifells- og Reykjasóknum og
sfðaneinnig Goðdalasókn. Var hann árum
saman organisti allra þeirra kirkna
ásamt Viðimýri og lætur að likum að ann-
ir hans,voru miklar ekki sist á höfuö-
hátiðunum, þegar flestir kysu helst aö
þurfa eigi að sinna störfum utan brýnustu
nauðsynjum við hirðingu og mjaltir. Kór-
inn i'Mælifeilsprestakalli æfir Björn alla
vetur, auk aö sjálfsögðu Viöimýrarkórs-
ins og svo hins mikla starfs I Heimi en frá
árinu 1976 hefur það verið honum mik-
ill léttir að Heiðmar Jónsson frá Ártún-
um, kennari við Steinsstaðaskóla tók við
organleik i Goðdalakirkju. Fyrir utan
þettamikla starfersvom.a. ótalið hve oft
Björn er fenginn til að spila eða syngja við
jarðarfarir bæði austan og vestan Vatna
og ýmis önnur þátttaka i söng, æfingum
og raddþjálfun.
Þá er þess enn að minnast aö Björn er
mikill hestamaður en það orð heyrist oft
hér um sveitir og ævinlega sagt blitt og
glaðlega. Þaðeru listamenn eins og Björn
— og Halldór Einarsson — sem hafa þá
næmu tilfinningu sem leggur hestinn á
skeiðiö. Hefur Björnsannan unað af hest-
um og löngum áttgóða hesta. Þess skal og
ekki ógetið hve starfsfús Björn er i félagi
hestamanna en þar er hann hvenær sem
Asta áttiviö vanheilsuaöbúa nú siöustu
árin og andaöist á Borgarspftalanum 10.
desember siöastliöinn.
Sá, sem þessar linur ritar, naut um-
hyggju og ástúöar Astu mörg sumur á
Kleifum og eru þaö einhverjir bestu og
eftirminnanlegustu timar æsku hans.
Hennar var aö gefa og gaf hún mikið.
Blessuö sé minning hennar.
Stefán Karl Linnet
til þarf að taka boðinn og búinn er efnt er
til hátiðar eða hestamóta.
Loks viljum vér svo vikja að snyrti-
mennsku Björns sem hann ber með sér
hvar sem hann fer og svo heima á Krithóli
þar sem þau hjónin synir þeirra og
tengdadóttir, eru samhent i þeirri um-
gengni sem er til hinnar mestu fyrir-
myndar en fram úr skarandi vel farið
með allar skepnur og búþrif hin bestu. Er
fjárbú þeirra feðga svo mikið aö jörðin
ber nú, vegna framkvæmda þeirra við
ræktun og byggingar svo mikla áhöfn aö
kalla má stórbú.
Björn og Helga voru ung er þau áttust,
rétt liðlega tvitug og hófu þau búskapinn á
Krithóli vorið 1929. Helga er mikil búkona
og húsmóöir, fædd og upp alin i Valadal á
Skörðum dóttir hjónanna Friðriks
Stefánssonar bónda þar og konu hans
Guðriðar Pétursdóttur en hún var Mýra-
maður að uppruna. Pétur Brandsson faðir
hennar, bóndi að Lundi i Þverárhlið, var
frá Hömrum en Sigþrúöur Siguröardóttir
kona hans frá Kvium.
Þeim Birni og Helgu varö auöiö 2 sona
og 2dætra.Búa synirnir báðir aðKrithóli,
.Kjartan og ólafur en Guöriöur er hús-
móðir á Akureyri og Bára i Reykjavik.
Fyrir hönd kirkjukórsins á Mælifells-
prestakalli sem Björn hefur stjórnaö af
fúsleik og óumdeildri hæfni umliöin ár og
sóknarbarna Mælifells-, Reykja- og
Goðdalakirkna sem notiö hafa starfs hans
og hæfileika rfkulega eru honum sendar
árnaðaróskir sjötugum og færðar fyllstu
þakkir. AgústSigurðsson á Mælifel|!
15