Tíminn - 02.08.1972, Blaðsíða 14

Tíminn - 02.08.1972, Blaðsíða 14
14 TÍMINN Miövikudagur t. ágúst 1972 orðin tuttugu og gjögurra ára gömul. Enn var ég þó svo ung- og lagleg að ég fangaði athygli karlmanna, , þegar ég var ein á ferðalagi. Það varaðeinsstöku sinnum, að vonleysis- og kviðasvipur kom á mig. „Góða Emilia",sögðu Parkerssysturnar oft við mig ,,stúlka með þitt útlit getur verið alveg ról eg. Það er ekki eins og það sjáist á þér, að eitthvað bagi þig". Ég veit, að þær voru að reyna að telja i mig kjark. En ég gat ekki lýst þvi, hveþessi þreytumerki voru mér til mikils angurs. Ég vissi, að það var ekki nein sigurför að fara til Blairsborgar með vonleysið i aðra hönd. En gég varð að taka staðreyndunum. Ég varð að koma Emmu frænku i skilning um það, að ég gat ekki haldiðið áfram þessari þrauta- göngu. Og Harrý — ég varðaðláta hann skilja, aðþað var aðeins návist hans, sem gat veitt mér fró og huggun i raunum minum. Siðast er ég brá mér heim um eina helgina, hafði hann verið fálátur og önnum kaf- inn, og bréf, sem ég fékk frá honum fyrir fáum dögum hafði valdið mér vonbrigðum. Ég tók það úr tösku minni. Það var aðeins ein örk. Ég lagði það á borðið og las það að nýju i þeirri von að ég rækist þar á ein- hverja uppörvandi setningu, sem mér hefði skotizt yfir til þessa. Ég var eins og krakki sem leitar i tómum sælgætispoka i þeirri von, að þrátt fyrir fyrri leit kunni einn moli að leynast i horninu. „Astin min! (byrjaði bréfið). Ég skammast min fyrir vanrækslu mina i hvert skipti, sem ég fæ bréf l'rá þér. En satt að segja hefur öng- þveitið héraldrei veriö meira en nú siðan 1929. El þú lest blöðin, munt þú sjá við hvilika erl'iöleika er að striða i iðjuverunum. Þú mátt hrósa happi að vera ekki hér. Hér er stjórnleysi og vandræði og agaleysi og allt á heljarþröm. Vonandi verður þó eitthvað gert til þess aöráða'bótá vandræðunum áður en næsti aðalfundur hefst. Mér þykif leitt að frélta, hve lækningatilraunirnar bera litinn árang- ur. En láttu það ekki á þig fá, Emma. Einhvern veginn finnst mér eins og úr þessu muni rætast fyrr en varir. Vertu bara þolinmóð og staðföst. Þú hei'ur að visu lengi og viða leitað þér lækninga sizt ber ég á móti þvi, og þú hel'ur tekið þessu eins og sannri hetju sæmir. Ég þarf þvi ekki að minna þig á, hvernig mæta á þessu andstreymi..." Egsneri örkinni við. Skjall hreif mig ekkileneur. .......Sú uppátsunga þin, að ég komi á Harvard-kappleikinn í næstu viku, er í sjálfu sér góð, en hún Hanna litla er i essinu sinu um þessar mundir, og hún er með bifreiðina alla daga. Ég vona bara, að ég geti útvegað mér aðra bifreið til ferðarinnar. — Jæja, væna min. Það er orðið framorðið, og verksmiðjuflauturnar kall- i fyrra málið eins og endranær. Hér er i mörgu að snúast eins og þú getur getið þér nærri. Mér þykir leiðinlegt að þú skulir ekki geta verið hér á afmælisdaginn hennar Emmu frænku þinnar. Láttu mig vita, hvenær þú hefur hugsað þér að skreppa heim ef það bregzt, að ég komist á kappmótið. Ástarkveðja. — Harry". Ég braut bréfið saman og lét það aftur i umslagið. Það var ástæðu- laust að vera óánægð með þetta bréf. Harrý hafði aldrei verið mikill mælskumaður, og ég gat sagt mér það sjálf, að hann hlaut að vera annars hugar vegna standsins i iðjuverunum. En óneitanlega hefði það glatt mig stórum, ef hann hefði skrifað: „Sakna þin alveg hræðilega", eða eitthvað þess háttar á spássiuna. Hann hlaut að skilja, að það var miklu fremur hans vegna en sjálfrar min, að ég hafði lagt það á mig að hrekjast svona á milli lækningastofnananna. Ég hafði þolað þetta vegna ástar okkar. Hún mátti ekki hljóta neitt áfall, þótt'ég hlyti það. En þó gat ég getið mér þess til, hvað fólk hugsaði og talaði, þegar það horfði á eftir okkur, er við vorum saman á göngu. Maður nokkur hafði tekið sér sæti skammt frá mér og ég sá það i speglinum, að hann horfði frekjulega á mig. Mér gramdist þetta augnatillit, þvi að það var i senn ósvifið og skeytingarlaust. Ég galt i sömu mynt — horfði á hann ispeglinum — en hann gaf þvi engan gaum. Ég gat mér þess til, að hann myndi vera tæplegaþrítugurað aldri, og þótt hann væri dável búinn sá ég undir eins, að föt hans voru ekki jafn vönduð og þau, sem Harrý og aðrir menn, er ég þekki,voru vanir að klæðast. Þó var i fari þessa manns eitthvað tigið, sem vond klæði megnuðu ekki að dylja. Hann bar höfuðið hátt, bráin var dökk og and- litið fölt, og há kinnbeinin ollu þvi, að það virtist breiðara en ella. Við fyrstu sýn virtust augun dökk og þvi ollu löng svört augnahárin en i rauninni var hann gráeygður. Hendurnar voru mjúklegar og óvenju- lega vel hirtar. það var eins og þær hefðu verið fágaðar og snyrtar meðan nokkur laus arða s at á beini. Enn eru tuttugu minútur þangað til lestin leggur af stað, hugsaði ég. Það er skárra að ganga um brautarpallinn en að vera hér eins og sýn- ingargripur fyrir ókunna menn. Ég ýtti þvi frá mér bollanum og seild- istniður ipyngjuminaeftir peningum. Enég var hálfloppin af kulda og missti peninginn, þegar ég ætlaði að leggja hann á borðið. Hann rann stóran sveigeftir gólfinu og hafnaði við fætur mannsins og valt þar út af og staönæmdist. „Þakka yður fyrir, þakka y ður innilega fyrir", tautaði ég fyrir munni mér, þegar hann rétti langa hvita fingurna i áttina til min. Ég vogað ekki að lita hærra en svo, að ég rétt sá efsta hnappinn á frakkan- um hans. Fyrstu eintókin af siðdegisblöðunum höfðu komið i þessum svifum. Ég staðnæmdist við blaðsöluskýlið og keypti eitt blaðann-og rak strax augun i heljarstóra fyrirsógn: „Elztu vefstofurnar- i Nyja-Englandi i hættu. Friðarpipuiðjuverin eiga i harðri kaupdeilu við verkamanna- samtökin. Verksmiðjufólkið efnir til fjöldafundar i kvöld". I kvöld. Og það var afmælisdagur Emmu frænku. Ég leit á dagsetn- inguna á blaðinu. Ég hafði hugsað svo mikið um sjáltmig, að ég hafði steingleymt þessu. Nú sá ég, að ég mundi komast heim í tæka tið til þess að taka þátt i afmælisfagnaði hennar. En af þeim tiðindum, sem sögð voru að heiman, dró ég þó, að nú væri allt með öðrum blæ en vant var. Ef til vill var rétt af mér að sima heim og tilkynna komu min. En I Iþróttaskólanum i Argos voru full- komnar aðstæður til að æfa allar iþrótta greinar. Þar voru einnig háttlaunaðir þjálfarar, læknar og nuddmeistarar. Matarræði og þyngd var undir ströngu eftirliti og bæði steypi- og gufuböð voru til staðar. Væntanlegir Olympiuþátttak- endur frá nálægum bæjum litu á þessi finheit öfundaraugum.þvi þeir áttu ekki kost á búningsklefum hvað þá meira. MIÐVIKUDAGUR 2. ágúst 7.00 Morgunútvarp. 12.00 Dagskráin'. Tónleikar. Tilkynningar. 12.25 Fréttir og veðurfregnir. Tilkynningar. 13.00 við vinnuna: Tónleikar. 14.3 0 Siðdegissagan: „Loftvogin fellur" eftir Richard Hughes. Bafður Jakobsson les þýðingu sina (3) 15.00 Fréttir. Tilkynningar. 15.15 islensk tónlist. 16.15 Veðurfregnir. Konungsefnið og nýliðarnir. Sæmundur G. Jóhannesson ritstjóri á Akureyri flytur 16.45 Lög leikin á óbó 17.00 Fréttir. Tónleikar. 18.00 Fréttir á ensku. 18.10 Tónleikar. Tilkynningar. 18.45 Veðurfregnir. Dagskrá kvöldsins. 19.00 Fréttir. Tilkynningar. 19.30 Daglegt mál. 19.35 Alitamál. 20.00 Einsöngur. Þuriður Pálsdóttir syngur lög eftir Jórunni Viðar. Höfundur leikur með á pianó. 20.20 Sumarvaka a. Tvær ræöur og ein blaðagrein. eftir Guðmund Finnboga- son. Finnbogi Guðmundsson flytur. b. „útsær", kvæði eftir Einar Benediktsson. Ásmundur Jónsson frá Skúfsstöðum les af segul- bandi. c Fornar ástir og þjóðlegt klám. Siðari hluti frásöguþáttar eftir Skúla Guðjónsson á Ljótunnar- stöðum. Pétur Sumarliða- son flytur. d. Kórsöngur. Liljukórinn syngur undir stjórn Jóns Asgeirssonar. 21.30 Útvarpssagan „Dalalif" eftir Guðrúnu frá Lundi 22.00 Fréttir. 22.15 Veðurfregnir. Fram- haldsleikrit: „Nóttin langa" eftir Alistair McLean. 23.25 Fréttir i stuttu máli. Dagskrárlok. MIÐVIKUDAGUR 2. ágúst 1972 20.00 Fréttir 20.25 Veður og auglýsingar 20.30 Fjóröungur mannkyns. Mynd um Alþýðulýðveld- ið Kina eftir bandariska blaðamanninn Edgar Snow, sem kunnur varð á árunum kringum 1940 fyrir bækur sinar um málefni Austur- Asiu, og byltinguna i Kina, en hann var þá búsettur i Kina um árabil. Hér greinir hann frá ferðalagi sinu til Kina árið 1966 með frásögn og myndum, rifjar upp sögu byltingarinnar og þróun menningarmála og atvinnu- lifs á undanförnum ára- tugum. Einnig ræðir hann i myndinni við ýmsa kunna Kinverja, þar á meðal Maó formann og Sjú En Læ. Þýðandi og þulur: óskar Ingimarsson. 21.45 Búlgarskir dansar. Nitján fél, ilr Þjóðdansa- félagi Reykjavikur sýna búlgarska þjóðdansa. Stjórnandi er Vasil Tinterov. 22.05 Valdatafl.Brezkur fram- haldsmyndaflokkur. 7. þáttur. óvæntur mótleikur. Þýðandi: Heba Júliusdóttir. Efni 6. þáttar: Wilder rær að þvi öllum árum að skapa alvarlega misklið milli Bligh-feðganna. Hann biður vinkonu sina, Susan Weldon, að sýna sér skjól, sem hún hefur undir höndum, og gætu orðið hættulegt vopn i baráttunni við þá feðga. Hún neitar, en kveðst þó mundu sýna þau eiginmanni sinum. Wilder stenzt þessa freistingú, en Caswell gamla grunar hvað i vændum er. 22.50 Frá heimsmeistara- einviginu i skák 23.00 Dagskrárlok.

x

Tíminn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tíminn
https://timarit.is/publication/50

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.