Tíminn - 04.09.1977, Qupperneq 9

Sunnudagur 4. september 1977
9
O Ekki bið ég að þú takir þá út úr heiminum
En það gerði hann alls ekki.
(Hann biður hins gagnstæða.
Ekki bið cg, að þú takir þá
úr heiminum, heldur að þú
varðveitir þá frá illu.
En ef heimurinn er nú illur
og á að varðveita okkur frá
hinu illa, er þá ekki eðlilegt að
taka okkur frá heiminum?
Nei.
Og það er þetta sem ein-
kennir kristindóminn. Það
liggur allt i þessum orðum:
Ekki bið ég að þú takir þá úr
heiminum.
Það voru foreldrar sem
eignuðust vanskapað barn.
Læknirinn sagði þeim þegar
barnið fæddist, að það væri
stórkostlega fatlað og myndi
tæpast verða eldra en 16 ára.
Það fór eins og hann sagði:
Þau fengu að halda barninu
sinu i 16 ár. Þegar þau komu
að undirbúa útförina sögðu
þau að þessi fatlaði drengur
hefði orðið þeim til svo mikill-
ar gleði og gefið þeim svo
margt til að þakka, að þau
hefðu engin orð yfir það. Þeg-
ar þau voru saman á ferðalög-
um og voru setzt að i tjaldi
sinu og lögðust þreytt til hvild-
ar sagði hann: ,,Nú skulum
við hlæja vel”.
Hann naut þess að heyra
hlátur þeirra. Heyra að þeim
leið vel og þau nutu þess að
vera saman og hvert með
öðru. Þannig gátu þau sagt frá
ýmsu smávegis, sem yljaði og
hrærði:
Hvað vakir fyrir mér með
þessu? Ég vil benda á, að við
erum tilleiðanleg að óska okk-
ur frá heiminum þegar hann
er fullur dauða og þjáninga og
ekki aö okkar skapi og mikið
er um slikt — það virðist raun-
ar yfirgnæfandi. En hér voru
foreldrar sem höfðu reynt
hvaðfólst i þvi sem Jesús bað:
Ekki bið ég, að þú takir þá úr
heiminum. Umkringd öllu þvi
sem menn vilja vera lausir við
og flýja frá, fundu þau hvað
guð hafði gefið þeim.
Hið illa byrjar þegar við
könnumst ekki við að hafa
þegið neitt gott. Þegar við sjá-
um lifið i heild sem ljótt og
fyriríitlegt. t sögunni Brosið
eilifa eftir Per Lagerkvist segir
gamli maðurinn sem er guö,
þegar menn ásaka hann fyrir
aö hafa skapað heiminn og
segja: ,,Hvers vegna gerðirðu
þetta?”
,,Ég vildi bara eð enginn
ykkar þyrfti að una allsleysi”.
— Og það verðum við vist að
játa hvertog eitt: Við þurftum
ekki að una allsleysi. Við feng-
Sjukrahotol Rauða kroaainm
•ru á Akureyri
og i Reykjavík.
RAUÐIKROSSISLANDS
Kaupum
stimpluð islenzk frimerki á
hæsta markaðsverði.
I’ósthólf !I1Í2, Reykjavik.
um meira en okkur bar. Þær
stundir
,,Ég vildi bara að enginn
ykkar þyrfti að una allsleysi”.
— Og það verðum við vist að
játa hvert og eitt: Við þurftum
ekki að una allsleysi. Við feng-
um meira en okkur bar. Þær
stundir komu á ævi okkar að
við vorum orölaus af þakklæti
og full undrunar. Enginn okk-
ar þurfti að una allsleysi.
Þvi skulum við heldur ekki
biðja þess aö verða tekin frá
þessum heimi, heldur að vera
varðveitt frá hinu illa. Frá
djöílinum sem alltaf segir ef.
Efþú hefur nokkuð að þakka,
eftil er guð, ef þú ert guðsson,
kasta þér þá úr musteristurn-
inum.efþú vilt tilbiðja mig gef
ég þér öll riki veraldarinnar.
ef þú breytir steinum i brauð,
ef guð hefur raunverulega
sagt, að ávaxta þessa trés
megirðu elli neyta.
Þetta ef gerir allt óraun-
verulegt. Þvi er það djöful-
legt. Ef þér þykir vænt um
nokkurn. Efeinhverjum þykir
vænt um þig.
Ef allt saman er ekki blekk-
ing.
í bæninni vill Jesús varð-
veita okkur frá hinu illa þann-
ig að kærleikurinn verði aug-
ljós og opinber, sem það ljós
sem allir óvættir flýja.
Lát þá vera eitt eins og viðerum eitt.
ég i þeim og þú i mér,
allir eiga þeir að vera eitt, fullkomnir
til þess að heimurinn skuli játa
að þú hefur sent mig
og þú hel'ur elskað þá
eins og þú hefur elskað mig.
Þetta er fullkomnun heimsins
— eða dýrð hans, undrið mesta
að allt á þessari jörð, að þessi
heimur — og viðsem erum þessi
heimur — erum elskaðir. Að guð
elskar heiminn. Það er öll full-
komnun hans.
Jóhannesarguðspjall þekkir
engan annan fullkomleika. Svo
elskaði guð heiminn að hann gaf
son sinn eingetinn.
Svo. Ekki á þann hátt að hann
tæki nokkurn frá heiminum eða
léti skilja sig frá honum. Það
var heimurinn sem guð elskaði.
Kærleikur þinn til min skal
vera i þeim eins og ég er í þeim.
Svo má þá djöíullinn segja el
eins olt og hann vill, og það
verður alltaf að hviskri, Ef, ef
ef. Það er orðið og það er satt —
og þá breytir engu hve mikið er
hvislað i ormagarðinum.
Kærleiki guðs skapar það sem
hann elskar.
Verum þvi i þessum heimi og
lærum að elska það, sem hann
hefur skapað.
Ijjr, I g»
1 ;A ' 1

$ SAMBANDIÐ BYGGINGAVQRUR
' SUÐURLANDSBRAUT 32- EINNIGINNAKSTUR FRÁ ARMÚLA29
BBIsláSEatalalálaSBlálataláSBIalaBSláBIalaSIalsBIaliIálalálálálalalálalala