Tíminn - 19.11.1994, Blaðsíða 8

Tíminn - 19.11.1994, Blaðsíða 8
'WA Laugardagur 19. nóvember 1994 Hér fannst líkib. Tálbeitan Nan Martin Schiffman var 32ja ára gömul aölaöandi kona. Hún hvarf sporlaust í október 1991 í Greensboro, Norður-Karólínu. Nan hafði verið saknað í nokkra daga, þegar hvarf hennar var til- kynnt til lögreglunnar. Hún vann við sölustörf hjá tryggingafyrir- tæki í Greensboro og hafði að sögn vinnufélaga verið slöpp er hún yfirgaf vinnustaðinn kl. 4.15, 7. október. Strax daginn eftir, þeg- ar Nan mætti ekki til vinnu án þess að gefa skýringu, fékk sam- starfsfólk hennar á tilfinninguna að eitthvað væri að, þar sem Nan var mjög samviskusamur og áreið- anlegur starfskraftur. Horfin sporlaust Tveimur dögum síðar fór ritari fyrirtækisins til heimilis Nan, en hún svaraði ekki dyrabjöllu. Að höfðu samráði við ættingjana var lögreglunni tilkynnt um hvarf hennar daginn eftir. Húsið var mannlaust er það var rannsakað. Gefin var viðvörun til götulög- reglunnar að svipast um eftir Nan og bláum Cadillac 1987 sem hún átti og einnig var saknað. Nan var glæsileg kona, u.þ.b. 170 cm á hæð, 55 kíló, með hnetubrúnt sítt hár og var í gylltri peysu og svörtum gallabuxum þegar síðast hafði sést til hennar. Sú lýsing var látin spyrjast út. Heimili Nan var látlaust en smekklegt og hún hafði alla tíð búið ein. í fyrstu fannst ekkert at- hugavert við húsið þegar lögregl- an skoöaði það, ekkert benti til innbrots og allir hlutir virtust á sínum stað. Glöggur ættingi gat þó bent á að skartgripaskrín, sem Nan geymdi í kommóðuskúffu, væri horfið. Daginn eftir fannst bíllinn u.þ.b. 40 km frá Greenboro í Win- ston-Salem. Hliðarrúður bifreiðar- innar voru skrúfaðar niður og lyk- illinn stóö í svissinum. Handtaska Nan lá í farþegasætinu, en rispur á bílstjórahurðinni innanverðri vöktu athygli ættingja Nan sem komu að skoða bílinn. Þeir sögð- ust ekki hafa tekið eftir þeim fyrr. Bílnum var lagt skammt frá hraðbanka og lögreglan kannaði hvort peningar hefðu verið teknir Graebgi morb- ingjanna varö þeim ab faili, löngu eftir ab fórnarlambiö lá í valnum út af reikningi Nan þar. í ljós kom að 200 dollarar höfðu verið teknir út af reikningnum kl. 18.51, tæp- um þremur tímum eftir að síðast sást til hennar. LÖgregluna var farið að gruna að hvarf Nan tengdist þjófnaði og því bað hún aðstandendur að halda reikningnum opnum á næstu dogum, ef það kynni að leiða til þess að hún fyndist. Þeir sættust á það og lögðu inn 20.000 dollara á reikninginn á næstu dögum. Þetta var eitt af örfáum úrræðum lögreglunnar á þessum tímapunkti og alfarið skotið í myrkri, því mögulega tengdist sá sem tæki út peninga af reikningn- um ekki beinlínis hvarfi hennar. Þessi tálbeita var þó betri en engin og átti sinn þátt í því að málið upplýstist. Sérstakt forrit var sett í hraðbankavélarnar, sem myndi gefa lögreglunni strax til kynna hvenær kortið yrði notað. Á næstu 10 dögum rakti lögregl- an slóð notanda kortsins um 350 km svæði þar sem teknir voru út 17.000 dollarar í 9 færslum. Veik von ættingja og vina Nan var að fjara út, þegar vitni töldu sig muna eftir notandanum, hann hefði verið hvítur karlmaður á þrí- tugsaldri. Steven Bishop. Handtakan 23. október var kortið notað kl. 10 að morgni í Brassfield verslana- klasanum í Greenfield. Glöggur vegfarandi gat gefið lýsingu á hvítum pallbíl, sem tveir menn höfðu ekið og var talið að annar Lögregluna grunaöi ab hvarfNán tengdist þjófnabi og því bab hún abstandendur ab halda reikningnum opnum á nœstu dögum, efþab kynni ab leiba tilþess ab málib upplýstist. Þeir sœttust á þab og lögbu inn 20.000 dollara á reikninginn nœstu daga. Þetta var eitt af örfáum úrrœbum lögreglunnar á þessum tímapunkti og þab átti svo sannarlega eftir ab borga sig. Nan Schiffman. þeirra væri korthafinn. 10 mínút- um síðar hafði lögreglan stöðvað bílinn og við skoðun fannst f jöldi ólöglegra vopna, sem nægði lög- reglunni til handtökuheimildar. Handtaska fannst einnig í bíln- um, sem ættingjar staðfestu síðar að hefði verið í eigu Nan. Hauskúpan En ekki er allt upp talið sem fannst í bílnum. Einnig fannst hauskúpa af manni! Við skoðun kom þó í ljós að hún var af karl- manni á þrítugsaldri, sem hafði látist af völdum byssuskots. Það var greinilega ýmislegt gruggugt við tvímenningana í bílnum. Það kom í ljós við yfirheyrslur að mennirnir tveir, sem voru 25 og 27 ára gamlir, höfðu hitt Nan Schiffman nokkrum mánuðum áður, er þeir unnu við að mála húsið hennar að innan. Þá höföu þeir haft lykil til afnota að húsinu og líklega gert afsteypu af lyklin- um. Mennirnir hétu Kenneth Kaiser og Steven Bishop og voru hálf- bræður. Bishop virtist vera fyrir þeim. Mennirnir höfðu báðir lent á sakaskrá fyrir minni háttar glæpi, en aldrei hlotið lengri dóm en 2ja mán. fangavist. Þeir héldu til í yfirgefnum bóndabæ þar sem Bishop hafði tekið sér búsetu. Við fyrstu yfirheyrslur sýndu Kaiser og Bishop mjög lítinn sam- starfsvilja og því reið á aö lögregl- an aflaði gagna á eigin spýtur, því ekki var hægt að hafa hina grun- uðu í haldi án þess að ákæra þá. Lögreglan kappkostaði að finna Nan, sem talin var látin, og því kom það sem himnasending þeg- ar kunningi bræðranna gaf lög- reglunni ábendingu um að hann vissi hvar líkið væri að finna. Bis- hop hafði ekki getað stillt sig um að gorta af því að þeir hefðu drep- ið konuna og líkið væri í forar- pytti utan við bóndabýlið. Lög- reglan sannreyndi það. Bræðurnir voru ákærðir fyrir morð af 1. gráðu, en sekt Bishops var talin meiri. Fingraför hans höfðu fundist í bílnum, hann hafði notað kortið og allt benti til að hann hefði verið potturinn og pannan í málinu öllu. Leyst frá skjóo-unni Kaiser lét loks undan og sagðist upplýsa málið með játningu, ef fallið yrði frá þyngstu refsingu yf- ir honum — dauðadómi. Hann hugðist þvo hendur sínar af því að hafa tekið í gikkinn. Framburður Kaisers var prófað- ur í lygamæli og stóðst hann það í megindráttum. Árið 1991 höfðu Kaiser og Bis- hop — hálfbræðurnir — misst vinnuna. Þeim hugkvæmdist þá að brjótast inn til Nan Schiffman og ræna íbúð hennar. Áöur höfðu þeir oröið sér úti um lykil að íbúð- inni, eins og fyrr segir. 7. október fóru þeir inn í hús hennar og svipuðust um. Þeir voru vopnaðir skammbyssum og tóku lífinu rólega þegar inn var komið. Þeir sátu að bjórdrykkju u.þ.b. hálftíma síðar, þegar lyklin- um var snúið í skránni og Schiff- man gekk inn. Hún hrópaði upp yfir sig og reyndi að komast út, en Bishop stöðvaði hana og hótaði henni lífláti ef hún yrði ekki sam- vinnuþýð. Bræðurnir stálu síðan skartgripum hennar og tóku pen- ingaveski. Þá þvinguðu þeir hana til að keyra með þá í næsta hrað- banka, en Schiffman þorði ekki annaö en að gefa þeim upp leyni- númerið sitt. Eftir að hafa tekið út peninga héldu þeir til búgarðsins. Þar sannfærði Bishop Kaiser um að hún myndi bera kennsl á þá síðar meir og skaut hana síðan með köldu blóði tveimur skamm- byssuskotum. Líkinu var hent í forarpytt utan við húsið. Mikilvægasta sönn- unargagnið Þessi frásögn Kaisers var óljós, enda höfðu bræburnir verið undir miklum áhrifum áfengis og fíkni- efna þegar glæpurinn var fram- inn. Næstu daga lifðu þeir í vel- lystingum praktuglega, þar sem miklir peningar fóru í mat og drykk og munað hvers konar. Þegar Kaiser og Bishop voru handteknir var mikilvægasta sönnunargagnið enn ófundið, bankakort Schiffmans. Það fannst síðar'í hægri skó Bishops, en án þess hefði lögreglan haft lítið í höndunum til að sanna sekt bræðranna! Hauskúpumálið er enn óupp- lýst. Bræðurnir hafa svipaða sögu aö segja, segjast hafa fundið hana, enda hefðu þeir báðir hlotið dauðadóm ef annað morð hefði sannast á þá. Sennilega verður hauskúpan ráðgáta sem aldrei leysist úr þessu. Dómurinn í apríl 1993 játaði Kaiser sekt sína fyrir rétti. Hann var dæmdur í lifstíðarfangelsi auk 48 ára. Tekið var lit til þess að hann hafði verið samvinnuþýður við yfirvöld. Dauðarefsingar var aftur á móti krafist yfir Bishop. 27. apríl sl. lauk ströngum rétt- arhöldum í máli Bishops. Hann sýndi engin svipbrigbi þegar mán- uðum seinna dómur var kveöinn upp í máli hans. Dómara þótti til- hlýðilegt að þyrma lífi hans, en al- gjörlega útilokað er að Bishop njóti frelsisins á ný. Bishop hló er hann var leiddur út úr réttarsaln- um.

x

Tíminn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tíminn
https://timarit.is/publication/50

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.