Sjómannablaðið Víkingur - 01.02.1957, Side 4

6.v. Goðanes ferst við Færeyjar
Miðvikudaginn 4. janúar s.l. strandaði togar-
inn Goðanes frá Neskaupstað á skeri við mynni
Skálafjarðar á Austurey í Færeyjum. Togarinn
sat fastur á skerinu í brimi og stormi fram undir
morgun, en þá brotnaði hann í tvennt og sökk.
Skipið var á leið til Skálafjarðar, sem er lang-
ur og mjög þröngur og krókóttur fjörður, er
gengur inn í Austurey. Hvassviðri var, dimmt og
sjómikið. Skipverjar voru að búa sig undir að
taka land, skipstjóri var á stjórnpalli ásamt há-
seta við stýrið.
Klukkan 20,45 eftir íslenzkum tíma tók skipið
niðri. Hringt var úr brú á fulla ferð aftur á bak,
en skipið haggaðist ekki. Brimið tók þegar að
ganga yfir skipið. Sent var út neyðarskeyti, og
heyrðu það ýmis skip í nágrenni og samband náð-
ist þegar við togarann Austfirðing, sem var ekki
langt undan. Ljósblysum var og skotið til lofts
og reynt að setja út björgunarbáta, fyrst bak-
borðsbát, sem hvolfdi við skipshlið, og síðan
stjórnborðsbát, sem skipverjar misstu frá skipinu.
Skipshöfnin hélzt fyrst við á bátadekki og stýr-
ishúsi, en menn urðu brátt að yfirgefa bátaþil-
farið og leita skjóls í stýrishúsi, kortaklefa og
loftskeytaklefa.
Hann fórst með skipi sínu
Pétur Hafsteinn
Sigurðsson fórst
með skipi sínu.
Síðustu handtök
hans, áður en skip
hans sökk, voru að
hjálpa tveim fé-
lögum sínum til
lands og lífs.
Pétur var ung-
ur maður, fæddur
10. maí 1932 í
Neskaupstað og
hefur alltaf átt
þar heima. For-
eldrar hans voru
Guðlaug Jónsdótt-
ir og Sigurður
Bjarnason. Eru þau bæði á lífi og eiga heima í
Neskaupstað. Pétur lætur eftir sig unnustu og
barn á fyrsta ári. Pétur var hinn mesti efnis-
maður og stundaði sjó frá æskuárum. Hann var
annar stýrimaður á Agli rauða þegar hann fórst,
síðar fyrsti stýrimaður á Goðanesinu og skip-
stjóri í þessari síðustu ferð þess.
Fyrstu mönnunum bjargað kl. 5.
. .Skipstjóri reyndi að skjóta línu frá hinum
strandaða togara til bátanna, sem í nánd voru, en
það mistókst. Áður en langt leið fengust björg-
unartæki að láni frá tveim þýzkum togurum, sem
lágu innar á Skálafirði. Voru það stólar, línur
og línubyssur. Klukkan langt gengin fimm um
morguninn tókst loks að koma traustri línu í
Goðanes, og eftir það tókst björgunin, aðallega
yfir í vélbátinn Hrók. Klukkan 5,15 í gærmorgun
hafði þrem mönnum verið bjargað, og klukkan
tæplega sex 15 mönnum.
Skipið brotnar og sekkur.
En þegar hér var komið, sáust þess greinileg
merki, að Goðanes myndi ekki standast sjóina öllu
lengur, heldur brátt brotna. Skipstjóri tilkynnti
og í talstöðina, að nú yrði að hraða björgun sem
mest og spurði, hvort ekki væru tiltækir litlir
trillubátar, sem gætu komizt nær skerinu en hin-
ir stærri bátar. Var svo, og reyndu þeir að fara
eins nærri og fært þótti. Alls var 18 mönnum
bjargað í línustól, en þegar skipstjóri var að
hjálpa tveim síðustu í stólinn, brotnaði skipið
í tvennt, og hlutarnir sigu út af skerinu og sukku.
Þá var klukkan 6,25.
Sex menn í sjóinn.
Þá voru sex menn á flakinu eftir, og fóru þeir
allir í sjóinn, er skipið brotnaði og sökk. Reyndi
þá hver að bjarga sér á sundi sem hann mátti,
og var fimm þeirra bjargað upp í færeyska trillu-
báta, sem þarna voru til taks. Einn mannanna
sást hvergi og fannst ekki þrátt fyrir ýtarlega
leit. Kom í ljós, að það var skipstjórinn, Pétur
Hafsteinn Sigurðsson.
Áhöfnin á Goðanesi:
Á Goðanesi var í þessari ferð 24 manna áhöfn,
17 íslendingar og 7 Færeyingar. Þeir voru, auk
skipstjórans, þessir: Halldór Halldórsson, stýri-
maður., Guðmundur Vestmann, 2. stýrimaður,
Guðmundur Helgason, 1. vélstjóri, Ingvar Bjarna-
son, 2. vélstjóri, Guðmundur Sigurðsson, Axel
Óskarsson, loftskeytamaður, Jón D. Jónsson,
Magnús Skarphéðinsson, Gils Steinþórsson, Högni
Jónasson, Emil Ásgeirsson, Sigurríkur Ormsson,
Kristján Vilmundsson, Sigurjón Jónsson, Finn-
bogi Finnbogason, Olavur Brebes, Andreas Hilde-
berg, Kaj Johansen, Johannes H. Petersen, Óli
J. Beck, Anton E. Petersen, Eyvind Gudmundson
og Jónas Hólm. Hinn síðasttaldi tók sér aðeins
far með skipinu til Reykjavíkur. Allir björguðust
þeir nema skipstjórinn, sem fyrr segir.
Pétur Hafsteinn Sigurðsson, sem fórst með
Goðanesi, var 24 ára að aldri, átti heima í Nes-
kaupstað, sonur hjónanna Sigurðar Bjarnasonar
og Guðlaugar Sigurðardóttur, sem hafa átt þar
4