Sjómannablaðið Víkingur - 01.05.1969, Qupperneq 2

námu 16000—17000 kr. á mánu'öi
fengu hálfa vísitöluuppbót eftir
marz-samkomulaginu í fyrra og
þeir sem voru ofan við 17000
fengu alls enga. Hins vegar var
allt í lagi, þótt menn heföu ýmsa
aöra launapósta ofan viö 17000
kr. — svo sem vaktaálag, bílapen-
inga, feröatíma, viöverupeninga,
gerfiverkfærapeninga o. s. frv.
Bara að það héti ööru nafni en
grunnlaun og starfsemin færi
fram á landi. Á sjó gildir önnur
regla. Þar eru öll tillegg flokkuö
undir grunnlaun, svo sem mótor-
vélauppbót, frystivélagreiösla,
oliuskipaálag og langferöaupp-
bót. — Hiö síöastnefnda hafa þó
útgeröirnar af miskunnsemi fall-
izt á aö telja ekki sem grunnlaun.
Viöleitni Farmannasambands-
manna beindist aö því aö fá
skerðingarákvæðin afnumin, því
miöur varö sú viðleitni árangurs-
laus. Afleiöing þessa er nú oröin
sú, aö kauphlutfall farmanna í
samanburöi viö landmanninn hef-
ur enn versnað. — Fyrir tveim
geröardómum á einu ári höfum
viö fært fram óyggjandi rök, sem
ekki hafa veriö hrakin, fyrir því
aö kaup farmanna hefur ekki
hreyfst til jafns viö landmenn.
Oddamenn dómanna hafa ekki
treyst sér aö dæma lcauphækkun
til farmanna og hafa rökin veriö
þau, aö efnahagsástand þjóöar-
innar leyfi ekki slíkt — hins veg-
ar hafa þeir ekki neitaö rökum
okkar fyrir því, aö aörar hreyf-
ingar og verri hafa átt sér staö á
kjörum farmanna, en þeirra er
sitt taka á þurru.
Öllu alvarlegri hreyfing er sú,
sem veröur til viö skeröingu vísi-
tölugreiðslna, en þar er um veru-
lega kauphlutfallabreytingu aö
ræöa innan starfsmannahópsins
sjálfs á skipunum. Er nú svo
lcomiö, aö þeir sem mesta reynsl-
una hafa og lengst hafa unniö á
skipunum og þyngsta bera á-
byrgðina, eru að veröa hálfdrætt-
ingar á viö undirmenn sína. Kem-
ur þar margt til, svo sem skert
vísitala, skertur fridagaréttur,
engar yfirvinnugreiöslur og sí-
fellt strit útgeröarmanna viö aö
136
finna hártogunargreinar samn-
inganna til aö létta á buddu sinni.
Já, þaö má segja aö flestir
hjálpist nú aö því aö sosíalsera
þetta blessaöa þjóöfélag okkar,
enda er kjöroröiö í dag — upp
með laun láglaunamannsins.
Kjöroröiö þykir fínt og er not-
aÖ af fullum krafti í öllum mál-
gögnum stjórnmálaflokkanna,
sem rembast, viö aö halda fylgi
fólksins.
En spurningin er bara sú, hvaö
ber aö telja láglaunamenn? Ég
hygg aö vísitölufjölskyldan sé
ekki langt frá því aö þurfa nú
280000 til lífsviðurværis. Hversu
margir launamenn hafa þessar
tekjur fyrir 8 stunda vinnudag?
Ekki ýkja margir. Er þá óeöli-
legt aö telja þá láglaunamenn,
sem ekki ná því marki aö fram-
fleyta vísitölufjölskyldu? Eöa á
hiö óraunhæfa mat Alþýöusam-
bamdsins aö miöa viö skeröingu á
16—17000 kr. aö standa áfram
sem stika milli láglaunamanns og
liálaunamanns ?
Haldi svo áfram líöur ekki á
löngu áöur en þjóöin skiptist í
tvær fylkingar; ööru megin lág-
launamenn meö 20000 kr. mán-
aöartekjur og hinum megin há-
tekjumenn meö 100000 kr. launa-
tekjur.
Læknastéttin hefur þegar varö-
aö leiöina upp í 100000 kr. mán-
aöarlaun og aörir háskólagengnir
menn gera kröfuna til sömu
launa.
Dálaglegt aö menntamenn skuli
ekki meiri skilning hafa á efna-
hagsmálum þjóöarinnar, enda
sjáum viö fæsta þeirra í störfum
viö undirstööuatvinnuvegi olckar
að námi loknu.
Á því er ekkert launungamál 'og
enginn skyniborinn maöur neit-
ar, aö erfiöleikar hafa steöjaö aö
og standa enn yfir í efnahags-
málum okkar.Viö sltkar kringum-
stæöur er sjálfsagt, aö þegnarnir
táki á sig byröar til aö fyrra
vandræöum, en allt veröur þetta
þó aö byggjast á sanngimi og
jafnri miölun. Breyting á vísi-
töluútreikningi má teljast eölileg
og reyndar furöulegt aö prósentu-
útreikningar hennar skuli ekki
hafa veriö lagöar niöur fyrir
löngu. Deila má um hvort eöli-
legra er aö miöa viö 10000 kr. eöa
15000 kr., en aö jöfn tala komi
síöan á állt kaup er gangi upp úr,
held ég aö sé lágmark. Þaö aö
skeröingarákvæöin, sem sett voru
í fyrra, skuli haldast og siöan
byggt ofan á þá vitleysu er glæp-
ur gagnvart stórum hópi laun-
þega, sem aldrei veröur þolaö til
lengdar.
Svo viröist líka sem ætlunin
hafi veriö aö leiörétta óranglætiö
frá marzsamkomulaginu. Ekki
einungis meö því að hækka grunn-
tölu mámöarkaups upp í 18000
kr., heldur einnig afnema skerö-
ingarákvæöiö gamla 16—17000,
því aö í samkomulaginu er ekki
stafur um, aö skerðingin skuli
haldast. Ef þaö heföi veriö gert,
var þolanlegt viö þetta aö una.
Ákvöröunin um aö skerÖingar-
ákvæöin haldist óbreytt, viröist
hafa veriö tekin, eftir aö sam-
komulagiö var undirritaö og má
furöulegt teljast.
Svo aö hægt sé aö átta sig á
þessu betur læt ég þrjár aöal-
greinar samkomulagsins fylgja
hér, sem hljóöa þannig:
1. gr.
Frá gildistöku þessa samnings til
nóv.loka 1969 skal greiða 23.35%
verðlagsuppbót á grunnlaun, með
þeim undantekningum er um ræðir í
4. gr., en að öðru leyti í samræmi
við ákvæði 3. gr.
Nú reynist verðlagsuppbót reikn-
uð 1. ágúst 1969 á sama grundvelli
og við er miðað í áætlun Hagstof-
unnar 22. apríl 1969 hærri en þar er
gert ráð fyrir, þ.e. 28,30%, og skal
þá umframhækkunin koma fram í
verðlagsuppbót á næsta 3ja mánaða
tímabili, 1. september til 30. nóv.
1969. Nái þessi umframhækkun ekki
einu prósentustigi, miðað við 1.
ágúst 1969, skal hún þó fyrst koma
fram í verðlagsuppbót frá 1. des.
1969.
*
3. og 4. gr., sem vitnað er til bera
ekki með sér neina skerðingu miðað
við 16000—17000 kr. eins og sjá má.
3. gr.
Verðlagsuppbót samkvæmt út-
reikningi Kauplagsnefndar greiðist
VlKINGUR