Sjómannablaðið Víkingur - 01.05.1969, Qupperneq 6

landi hefur lánað út, og hefur mynd-
in, sem nefnist „Fire Below“ og
fjallar um eld um borð í olíuskipi,
verið sýnd í Stýrimannaskólanum og
nokkrum kaupkipum, a.m.k. Fræðslu-
myndasafn Ríkisins á fátt merki-
legra mynda um eldvarnir eða skv.
kvikmyndaskrá 1965 eina 16 mín-
útna mynd um brunavarnir í heima-
húsum. Virðist mér áhugi þeirrar
stofnunar næsta lítill fyrir myndum
um þetta efni.
Ég vil sem dæmi um þetta sinnu-
leysi nefna, að fyrir liðlega 2 árum
fór ég þess á leit við þáverandi for-
stöðumann kvikmyndasafnsins, að
hann útvegaði kvikmynd, sem fjall-
aði um eldvamir um borð í togur-
um og verið var að sýna í Hull um
þær mundir. Sendi ég stofnuninni
upplýsingar þetta varðandi. Þegar
ég svo spurði um myndina á næsta
skólaári voru upplýsingar þær er ég
sendi, glataðar og mér bent á að
reyna að grafa í þessu sjálfur.
Það skal þó tekið fram, að varð-
andi lán mynda hefur Stýrimanna-
skólinn í Vestmannaeyjum notið
ágætrar fyrirgreiðslu og þolinmæði
Fræðslumyndasafnsins. En ofan-
greint er aðeins dæmi um skilnings-
leysi á mikilvægu máli og brýnu
fyrir sjómannastéttina og ég vil
segja alla Islendinga.
Að lokum vil ég víkja nokkuð
frekar að eldvarnarskóla danska
flotans, en ég álít, að kæmist eld-
varnarskóli hér á stofn, þá myndi
áreiðanlega unnt að fá mikilsverða
reynslu og upplýsingar um tilhögun
alla hjá Dönum, og hafa nokkrir
yfirmenn Landhelgisgæzlunnar hlot-
ið þar þjálfun á undanförnum árum.
Fyrrnefnd námskeið yfirmanna í
þessum skóla eru í rúman mánuð í
senn og fara allt að 3 vikur í bók-
lega kennslu, en um það bil ein vika
fer í raunhæfar slökkviæfingar í
skipslíkönum, sem þarna eru.
Sem kunnugt er, eru vélarúm
skipa eldfimasti hluti skipsins og fá
því vélstjórar sérstaka þjálfun í
meðferð og notkuu reykköfiuiarbún-
inga. Eru slíkir búningar og grímur
til taks í skipunum og geta því vél-
stjórar gripið til þeirra hvenær sem
hættu af eldi og þá sérstaklega reyk
ber að höndum.
Þegar þetta er hugleitt vaknar sú
spuming, hvort slíkt tæki og þjálf-
aðir menn í notkun þeirra um borð
í öllum stærri skipum hefðu ekki
getað forðað hinu hörmulega slysi,
sem varð um borð í Hallveigu
Fróðadóttur. En af blaðaskrifum og
viðtölum skilzt manni, að bannvænn
reykurinn hafi fyrst og fremst vald-
ið dauða mannanna, og meiri erfið-
leikum en sjálft eldhafið.
Atburðir síðustu daga hafa enn
cinu sinni minnt okkur íslendinga á
hve störf sjómanna við strendur
landsins eru erfið og hættuleg. Þó
eiga sjómenn iðulegast undir högg
að sækja, þegar til kastanna kemur
um kjör og aðbúnað.
1 ritstjórnargrein Morgunblaðsins
Nú skal skipshöfn nefna, frá
nítján fimmtíu og sex.
Dýpkun hafna er hafin þá,
ofj hagræðing vex.
*
Grettis störfum gera sinna,
Gufjjón, Finnur, Sigmundur.
Óskar, Hreiðar, Ingimundur,
Árni, Bjartur, Sigurður,
Kristján, Halli, Hákon vinna.
Ilér matreiðir Friðbergur.
Þá er einn, sem þarf að kynna
það er Guðjón bátsmaður.
laugardaginn 8. marz s. 1. segir:
„Þessi hörmulegu tíðindi verða okk-
ur áminning um að gera allt, sem í
mannlegu valdi stendur til þess að
tryggja öryggi sjóinanna okkar á
hafi úti.“ Er nú óskandi, að hlutað-
eigandi yfirvöld fylgi þessari her-
hvöt eftir og hrindi því nauðsynja-
máli í framkvæmd að koma hér á
fót iöstum eldvarnarskóla fyrir sjó-
menn og landsmehn alla.
Mætti þá vonandi draga eitthvað
úr þeim geigvænlegu slysum, sem
eldurinn óbeizlaður getur valdið.
Hamast Grettir hraust með lið,
hafnarbotna glímir við,
Skóflur hrisstir, skekkst á hlið,
slcelfur turninn dálítið.
Grjótið lamdi. Grettir harði,
glamra tennur, brotna því.
Móhelluna miltið barði,
mylsnu stráði pramma í.
Úr ýmsum höfnum úti á landi,
aflsterkur með færibandi,
ýtti í pramma upp úr sjá.
Rýmkaði mikið mörg ein lcytra,
milljónina teningsmetra
Grettir hefur grafið frá.
Myndin er af olíuskipi, sem er að brenna.
GUÐJÓN GUÐBJÖRNSSON:
Dýpkun hafna
140
VlKINGUR