Sjómannablaðið Víkingur - 01.05.1969, Blaðsíða 23

Bréf til Víkings
Ktvi'i Víkingur !
Stjórnartíðindi A9 no. 23 frá
17. maí 1969 upplýsir að ríkis-
stjórnin hafi feng-ið heimild til
lántöku 225 milljónir til fram-
kvæmdaáætlunar ríkisins. Síðan
er sundurliðun um hvernig þessu
fé skuli varið og er aðeins 58
milljónum varið til sjávarsíðunn-
ar, en þ.e. landshafnar. Ekki eyr-
ir til framleiðslu eða gjaldeyris-
sköpunar fyrirtækja.
Lánin skulu tekin erlendis, þótt
ekki sé varið til gjaldeyrissköp-
unai', svo og hin frægu spariskír-
teini, sem samkv. 3. gr. nefndra
laga hljóðar þannig: „Ríkis-
skuldabréfin og spariskírteinin,
sbr. 1. gr., svo og vextir af þeim
og verðbætur skulu undanþegin
framtalsskyldu og skattlagningu
á sama hátt og sparifé, sbr. 21.
gr. laga nr. 55/1964.“
Þetta eru kaldar kveðjur til út-
gerðarmanna, sj ómanna og verka-
fólks við útflutningsframleiðslu,
sem skattlagt er miskunnarlaust
á það sparifé, sem þessar stéttir
leggja til atvinnufyrirtækja sinna
og um leið bjarga þjóðinni með
gjaldeyrisöflun til lífsnauðsynja.
Haldi svo áfram að ríkissjóður
keppi um lausafé landsmannameð
ódrengilegum aðferðum samanber
skattfríðindin og noti síðan pen-
ingana til óarðbærra fjárfestinga,
má búast við algjöru hruni at-
vinnuveganna við sjávarsíðuna,
fiskiskipin hverfa og ryðga niður,
einnig gömlu togararnir og fisk-
iðjuverin grotna niður og eftir
standa glerhallir banka og toll-
heimtustarfsemi, — en þjóðin
hungurmorða.
Krafa allra stétta innan vé-
banda þess sem kallast fram-
leiðslustéttir er að sparaður pen-
ingur, sem lagður er í hlutafé eða
hverskonar uppbyggingu atvinnu-
fyrirtækja skal skattfrjáls og búa
ekki við lakari kjör en fjárfest-
ingar-gerræði ríkis og banka í
óarðbærum fjárfestingum.
Framleiðslufólk! Kaupið ekki
spariskírteini ríkissjóðs, því þeim
peningum er kastað á glæ. Látið
skattaundankomumenn um þaðog
minnist þessa, að fyrir nokkrum
árum þegar Ríkissjóður og bank-
ar voru búnir að ausa á markað-
inn nafnlausum skuldabréf um, var
framkvæmd eignakönnun til að
sækja í rottuholurnar" skattsvik-
in skuldabréf með skrásetningu,
ella ónýt.
Sjávarútvegsmenn! Við þurf-
um nýja togara og fiskiskip af
öllum stærðum með nýtízku út-
búnaði, en ekki fleiri bankabygg-
ingar. Við hafnirnar þurfum við
fiskvinnsluhús meðnýjustutækni,
en ekki toll- og skattheimtubygg-
ingu með bílastæðum.
Uppgefinn og vonsvikinn
fiskframleiðandi.
»---------:--------------------æ
Omar mér í eyra
og innst í minni sál.
Blessað vorið blíða
bægir vetrar kvíða
heill er á að hlíða
hjartans óskamál.
»--------------------------------ö
tryggingar eru þær sömu og í
öðrurn samningum. Nýtt ákvæði
er um það þegar saltað er um
borð og er úti er verið yfir tíma-
bil kauptryggingar. Eins er nú
ákvæði um þegar selt er erlendis
og veiðiferð skiptist á kauptrygg-
ingartímabil. Þá eru ákvæðin um
hvernig haga skuli greiðslu til
Lífeyrissjóðs. Ennfremur er fjall-
að um greiðslu fæðiskostnaðar.
Þetta munu vera helztu breyt-
ingar sem orðið hafa á samning-
um við lagasetninguna 18. febr.
1969. Vel væri þegið ef menn létu
það eftir sér að skrifa Samband-
inu eða Víkingnum og ræddu þar
kjaramálin og þau önnur mál,
sem þá snertir. Oft er það erfitt
VÍKINGUR
að finna hvað sjómennirnir sjálf-
ir telja nauðsynlegustu breyting-
arnar á samningum þeirra vegna
þess að fundir eru illa sóttir yfir-
leitt, með þeim undantekningum
að verkfall sé, en til að forðast
það tjón sem verkföll hafa í för
með sér, þá er þörf fyrir önnur
vinnubrögð en að setja allt í
stöðvun til að ná fram réttlætis-
kröfum sjómanna. Með bréfum til
Víkingsins er átt við að rædd séu
þau mál sem menn hafa áhuga á
varðandi útgerð og aðbúnað um
borð og í landi, en eins og við vit-
um er ennþá mjög ábótavant að-
búnaði sjómanna í mörgum ver-
stöðvum landsins, og verður að
gera meiri kröfur um bætta að-
búð í mörgum verstöðvum, en
víða er ekkert afdrep fyrir sjó-
menn, þegar þeir liggja við land
og er þá erfitt að þreia þorrann
og góuna og vill margur þá lenda
á þeirri brautinni sem hálust er
og eyða fjármunum sínum í bíla-
akstur og brennivínskaup hjá
leynivínssölum, í stað þess að geta
farið á þokkalega sjómannastofu
og stytt sér stundir við sjónvarp
og bréfaskriftir og annað sem
góðar og vel búnar sjómannastof-
ur hafa upp á að bjóða. Að end-
ingu sendið bréf og þau fá rúm í
blaðinu ef þið óskið eftir því.
Með sambandskveðju,
I. Stefánsson.
157